II SA/Po 1174/05

II SA/Po 1174/05 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2006-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Aleksandra Łaskarzewska
Elwira Brychcy /przewodniczący/
Wiesława Batorowicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2006r. przy udziale sprawy ze skargi B.M., M.M. i W.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2005r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego o d d a l a s k a r g ę /-/W. Batorowicz /-/E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska
Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] (k. 82 akt administracyjnych) na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał inwestorowi B. M. rozbiórkę dokonanej rozbudowy budynku mieszkalnego o taras na posesji przy ul. [...] w P.
W uzasadnieniu organ wskazał, że kontrola przeprowadzona w dniu [...] września 2004 r. wykazała, że na posesji przy ul. [...] w P. przeprowadzono roboty polegające na budowie tarasu przylegającego do elewacji ogrodowej budynku. Ustalono, że taras jest wsparty na słupach betonowych, a płyta tarasu jest konstrukcji drewnianej, ogrodzona barierką o konstrukcji stalowej. Powierzchnia zabudowy tarasu wynosi 3,13 m na 2,20 m. Wysokość tarasu liczona od poziomu terenu wynosi około 3 m. W oparciu o oświadczenia obecnego przy kontroli K.K. ustalono, że w miejscu obecnego tarasu istniał budynek garażowy i dokonano jedynie jego przebudowy.
Organ wskazał, że będące przedmiotem postępowania roboty budowlane nie mieszczą się w definicji przebudowy określonej w art. 3 pkt 7 Prawa budowlanego, gdyż miejsce miała rozbiórka budynku garażu i budowa tarasu, stanowiącego część budynku mieszkalnego. Na rozbudowę budynku zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego wymagane jest uzyskanie pozwolenia na budowę. Inwestor na powyższe roboty decyzji pozwolenia na budowę nie posiadał. Dlatego zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, właściwy organ nakazał, rozbiórkę obiektu budowlanego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia.
W przewidzianym ustawą terminie K.K. wniósł odwołanie (k. 87 akt administracyjnych) od decyzji organu I instancji. W odwołaniu podniesiono, że rozbudowa budynku mieszkalnego o taras na posesji przy ul. [...] w P. nie miała miejsca. Taras jest częścią budowli, natomiast to co pełni w chwili obecnej funkcję tarasu na posesji jest zmodernizowanym garażem, którego funkcję użytkową poszerzono poprzez wzmocnienie jego konstrukcji oraz wykonanie nowej powłoki dachu.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Uzasadniając organ odwoławczy wyjaśnił, że z dokumentacji fotograficznej (k.13 akt administracyjnych) wynika, iż w trakcie modernizacji obiektu, garaż został rozebrany i w to miejsce wybudowano nową część budynku mieszkalnego. W trakcie prowadzonego w trybie art. 48 prawa budowlanego postępowania, organ nadzoru budowlanego I instancji wydał postanowienie z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] (k. 53 akt administracyjnych), którym wstrzymano prowadzenie robót budowlanych w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego o taras na posesji przy ul. [...]. Inwestor w wyznaczonym terminie nie wywiązał się z obowiązków nałożonych tym postanowieniem wobec czego, należało wydać decyzję nakazująca rozbiórkę, a odwołanie nie zasługuje na uzasadnienie.
W skardze do sądu administracyjnego podniesiono, że w toku postępowania pominięto wniosek rodziny M. o przesłuchanie wskazanych świadków, a organ błędnie ustalił charakter dokonanych czynności.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwalifikacja dokonanych przez skarżących robót na posesji przy ul. [...] w P., a w związku z tym legalność decyzji nakazującej rozbiórkę rozbudowy obiektu mieszkalnego.
W toku postępowania administracyjnego ustalono, że pod istniejącym obecnie tarasem przy ul. [...] w P. zlokalizowane były obiekty o ścianach z elementów blaszanych, dach z eternitu wsparty na elementach stalowych przymocowanych do elewacji budynku (k. 5 akt administracyjnych). W roku 2004 przeprowadzono prace polegające na wzmocnieniu elementów konstrukcji, zerwaniu starego dachu, usunięciu eternitu i wykonaniu nowego pokrycia dachu oraz powiększeniu otworu okiennego w miejsce, którego wstawiono drzwi (k. 87 i n. akt administracyjnych). W oparciu o materiał zebrany w sprawie ustalono również, że garaż został rozebrany (k. 13 akt administracyjnych), a w to miejsce pobudowano sporny taras.
Cechą charakterystyczną remontu, wynikającą z jego legalnej definicji, jest odtworzenie stanu pierwotnego (art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego). Nie mogą zatem być uznane za remont roboty budowlane, w wyniku których powstają nowe elementy. Za odbudowę, a nie remont uznaje się roboty budowlane polegające na wykonaniu faktycznie nowego obiektu budowlanego, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie budowlanym, który uległ zniszczeniu (por. wyrok NSA z dnia 29 marca 2001 r., sygn. SA/Bk 852/00).
Wbrew twierdzeniom skargi, przeprowadzonych przez skarżących robót nie można potraktować jako adaptacji istniejącego budynku. Adaptacja bowiem polega na przystosowaniu, przeróbce składnika majątkowego do wykorzystywania go w innym celu niż jego pierwotne przeznaczenie albo nadanie mu nowych cech użytkowych. W rozpoznawanej sprawie, gdzie jak ustalono (i okoliczność ta nie była kwestionowana przez skarżących) dokonano rozbiórki istniejącego garażu i w tym samym miejscu pobudowano przedmiotowy taras – dokonano zmiany istniejącego stanu na inny, powodujący dostosowanie do pełnienia innych funkcji. "Przebudowa" i "rozbudowa" oznaczają szerszy zakres ingerencji w substancję budowlaną, która może polegać nie tylko na wymianie elementów konstrukcyjnych, ale także na pewnej zmianie granic budowli. (por. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2000 r., sygn. III SA 1025/99, wyrok NSA z dnia 13 listopada 2001 r., sygn. II SA/Lu 892/00). W myśl prawa budowlanego rozbudowa, odbudowa, nadbudowa, a także przebudowa stanowią roboty budowlane, które stosownie do art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a takiej w rozpoznawanej sprawie brak.
W świetle tak zdefiniowanych pojęć wyrażona w zaskarżonej decyzji ocena dokonanych przez skarżących robót jest prawidłowa. W tym stanie rzeczy szczegółowe wywody zawarte zarówno w odwołaniu, jak i w skardze dotyczące przeznaczenia spornego obiektu nie mają znaczenia w niniejszej sprawie
Żądaniem skargi objęto również przeprowadzenie postępowania dowodowego, powołania biegłego i przesłuchania świadków. Tymczasem sąd administracyjny orzeka na podstawie materiału faktycznego i dowodowego sprawy zebranego w postępowaniu przed organami administracji (art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W postępowaniu przed sądem administracyjnym postępowanie dowodowe może być prowadzone jako postępowanie uzupełniające, ograniczone do dowodu z dokumentów. W rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono naruszenia w tym zakresie dyrektyw kodeksu postępowania administracyjnego, w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.
/-/W. Batorowicz E. Brychcy /-/A. Łaskarzewska
Brak podpisu sędziego spowodowany
jest jego nieobecnością
w.z. /-/A. Łaskarzewska