II SA/Po 1033/19

II SA/Po 1033/19 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2020-07-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-11-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Danuta Rzyminiak-Owczarczak /sprawozdawca/
Edyta Podrazik /przewodniczący/
Izabela Paluszyńska
Symbol z opisem
6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne
Wodne prawo
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
III OSK 4341/21 - Wyrok NSA z 2024-03-14
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 256
art. 145 par. 1pkt 4
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2018 poz 2268
art 16 pkt 65 lit. a, art 17 ust. 1pkt 4, art 401 ust. 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 lipca 2020 r. sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w [...] z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji udzielającej pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r., nr [...], wydaną po wznowieniu postępowania administracyjnego, odmówił uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] września 2018r., znak: [...], udzielającej pozwolenia wodnoprawnego na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M..
W uzasadnieniu wyjaśniono, że na wniosek A. W., złożony w dniu [...] kwietnia 2018r., Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. udzielił decyzją z dnia [...] września 2018r., znak [...], pozwolenia wodnoprawnego na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M.. Decyzja stała się ostateczna w dniu [...] października 2018 r.
Dalej wskazano, iż w dniu [...] marca 2019 r. wpłynął wniosek złożony przez J. J. o wznowienie, na podstawie art. 145 § 1pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a.), postępowania administracyjnego, zakończonego ww. decyzją z [...] września 2018 r. J. J. uzasadnił swój wniosek o wznowienie postępowania tym, że zasypanie rowu spowoduje podtapianie jego gruntów, ponieważ rów melioracyjny [...] został wykonany, aby odprowadzać wody opadowe i roztopowe także z jego gruntów.
Po wznowieniu postępowania organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające w toku którego ustalono, że przedmiotowy odcinek rowu położony na działce nr [...], objęty pozwoleniem wodnoprawnym, został już zlikwidowany. Ponadto pod drogą publiczną (działka nr [...]) "G. -K. " nie stwierdzono przepustu łączącego nieruchomości J. J. z przedmiotowym rowem. Organ ustalił, że w dniu [...] grudnia 2015 r. została wydana decyzja przez Starostę N. znak: [...], nakładająca na Gminę M. oraz na J. J. obowiązek likwidacji wykonanego bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego urządzenia wodnego rowu [...] w km 0+00 do 0+52 o długości [...] m wzdłuż drogi gminnej "G. - K. " oraz zasypanie i zlikwidowanie drożności przepustu połączonego z przedmiotowym rowem. Dyrektor Zarząd Zlewni uzyskał nadto informację, iż Wójt Gminy M. wywiązał się z obowiązków nałożonych w/w decyzją z [...] grudnia 2015 r. , w tym zlikwidował przepust pod drogą gminną.
W oparciu o powyższe ustalenia Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. uznał, iż J. J. nie może zostać uznany za stronę postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego i stąd nie może wywieść uprawnienia do żądania wznowienia postępowania w oparciu o podstawę wymienioną w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Organ wydał na wniosek A. W., decyzję – pozwolenie wodnoprawne na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, położonego na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M.. W operacie wodnoprawnym wykazano, że przedmiotowa inwestycja nie oddziałuje na działki sąsiednie, a jak wynika z dokumentów zgromadzonych w toku postępowania wznowieniowego, przedmiotowe urządzenie wodne stanowi końcowy odcinek rowu melioracyjnego i nie jest połączone z rowem położonym wzdłuż drogi gminnej "G. - K. ", na działce nr [...]. Fakt ten potwierdził Kierownik Nadzoru Wodnego w M., który w wyniku przeprowadzonych oględzin nie stwierdził przepustu łączącego nieruchomości J. J. z przedmiotowym rowem oraz Wójt Gminy M., który zgodnie z obowiązkami nałożonymi decyzją znak [...] z dnia [...] grudnia 2015r. zlikwidował przepust pod drogą gminną. Ustalenie przez organ orzekający w postępowaniu wznowieniowym, że nie zachodzi przesłanka z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a., pomimo jej powołania we wniosku o wznowienie i wydania postanowienia o wznowieniu, skutkuje wydaniem decyzji o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a.).
Odwołanie od powyższej decyzji wniósł J. J. zarzucając, iż organ I instancji nie wyjaśnił w należyty sposób dlaczego nie może zostać uznany za stronę w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z [...] września 2018r., znak: [...] Wskazał, iż jego interes polega m.in. na tym, aby zlikwidowany rów w dalszym ciągu istniał, albowiem służy on odprowadzeniu wód z jego nieruchomości.
Decyzją z [...] września 2019 r. nr [...] Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej Wód Polskich w P. (w skrócie: Dyrektor RZGW w P.) utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji mocy.
W uzasadnieniu wyjaśniono, że w sytuacji wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. konieczne jest ustalenie, czy decyzja, której dotyczy ten wniosek, obejmuje bezpośrednio strefę interesu prawnego lub obowiązku wnioskodawcy. Dalej zauważono, iż w ustawie Prawo wodne normę, z której podmiot może wywodzić prawa i obowiązki w postępowaniu o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, stanowi art. 401 ust. 1 i 2, zgodnie z którym stroną postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń wodnoprawnych jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód, lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych (ust. 1) oraz stroną postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń wodnoprawnych dotyczących śródlądowych dróg wodnych o szczególnym znaczeniu transportowym jest właściwy organ administracji żeglugi śródlądowej (ust. 2). Wyjaśniono jednocześnie, że stosownie do art. 16 pkt 65 lit. a Prawa wodnego ilekroć w ustawie mowa jest o urządzeniach wodnych rozumie się przez to urządzenia lub budowle służące do kształtowania zasobów wodnych lub korzystania z tych zasobów, w tym: urządzenia lub budowle piętrzące, przeciwpowodziowe i regulacyjne, a także kanały i rowy. Nadto przepisy ustawy dotyczące wykonania urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji (art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy).
Organ odwoławczy zauważył następnie, że decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. z [...] września 2018r. dotyczy pozwolenia wodnoprawnego na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M.. Z przedłożonej dokumentacji - operatu wodnoprawnego stanowiącego załączniki do wniosku o wydanie ww. pozwolenia wodnoprawnego wynika, że zasięg oddziaływania planowanych robót obejmował działki nr [...], [...], [...] i [...] obręb [...] G. , gm. M., stanowiące własność pani A. W. (pkt 4 str. 5-6). Tymczasem J. J. jest właścicielem działek o nr [...] i [...] położonych w m. G. gmina M.. Działki nr [...] i [...] nie przylegają bezpośrednio do działki [...], na której znajduje się odcinek rowu objęty pozwoleniem wodnoprawnym. Działka nr [...] oraz [...] położone są po drugiej stronie drogi (działki nr [...] obręb [...] G. , gm. M.). Co więcej, organ I instancji ustalił, że pod drogą publiczną (działka nr [...]) nie ma przepustu łączącego nieruchomości J. J. z rowem położonym na działce nr [...]. Wójt Gminy M. wyjaśnił, że w związku z decyzją S. N. z dnia [...].12.2015 r., znak: [...], został zlikwidowany rów zlokalizowany na działce nr [...] oraz ww. przepust pod drogą gminną. Zatem w opinii Dyrektora RZGW w P., organ I instancji słusznie uznał, że J. J. nie ma przymiotu strony w niniejszym postępowaniu, a zakres oddziaływania likwidacji końcowego odcinka rowu ogranicza się do nieruchomości nr [...], [...], [...] i [...] obręb [...] G. , gm. M., zgodnie z operatem wodnoprawnym.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. J. zarzucił powyższej decyzji Dyrektora RZGW w P. naruszenie:
- art. 7, 77 § 1 oraz art. 80 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz na niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienie, czy zasypanie przedmiotowego rowu ma wpływ na gospodarkę wodną dotyczącą działki skarżącego, w konsekwencji czego skarżący winien posiadać statut strony w prowadzonym postępowaniu;
- art. 8 i 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych twierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji;
- art. 9 i 11 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy;
- art. 138 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwego orzeczenia organu I instancji;
- art. 234 ustawy Prawo wodne poprzez uznanie, że w przedmiotowej sytuacji zasypanie rowu nie oddziałuje na nieruchomość skarżącego, podczas gdy właściwa analiza winna prowadzić do wniosku, że zasypanie rowu stanowi zmianę szkodliwie wpływającą na działkę skarżącego.
- naruszenie art. 401 ustawy Prawo wodne poprzez jego niewłaściwą wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie poprzez uznanie, że działka należąca do skarżącego nie znajduje się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych i w konsekwencji tego odmowę przyznania skarżącemu statusu strony postępowania.
Skarżący podniósł, że bezpodstawnie uznano, iż zasypanie rowu nie ingeruje i nie wpływa negatywnie, szkodliwie na jego nieruchomości. W ten sposób naruszono art. 401 ustawy Prawo Wodne. Podniósł, iż nie miał dostępu do dokumentacji przedłożonej przez A. W.. Ponadto przedmiotowy rów istniał od zawsze, a więc był wykonany w konkretnym celu - do odprowadzania wody z nieruchomości skarżącego. Zdaniem skarżącego urzędnik, który dokonał wizji lokalnej, nie ma on żadnej wiedzy na temat melioracji i jego przekonanie, że nie ma podtopień lub też, że zasypanie rowu nie wpłynie na nieruchomość skarżącego, jest stanowiskiem osoby nierozumiejącej zasady gospodarki wodnej i melioracji.
J. J. wskazał nadto, iż wcześniej był stroną wielu postępowań dotyczących rowów. Rów, do utrzymywania którego była zobowiązana A. W., miał służyć nie tylko odwadnianiu jej nieruchomości, ale również odwadnianiu nieruchomości skarżącego.
Odpowiadając na skargę Dyrektor RZGW w P. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.
Dalej wskazać trzeba, iż stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 – w dalszej zwana w skrócie jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora RZGW w P. z dnia [...] września 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. z dnia [...] czerwca 2019 r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji własnej tego organu z dnia [...] września 2018r., znak: [...] udzielającej A. W. pozwolenia wodnoprawnego na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M..
Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją zostało wywołane wnioskiem J. J. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego wyżej wymienioną decyzją Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. z dnia [...] września 2018r. Zgłoszone przez skarżącego żądanie wznowienia postępowania oparte zostało na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r poz. 256 – dalej: "K.p.a."). Stosownie do tego przepisu w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.
Na wstępie należy zauważyć, że skarżący dochował miesięcznego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 K.p.a. Termin ten ma charakter prekluzyjny, a więc czynność prawna dokonana po jego upływie byłaby pozbawiona skutków prawnych, stąd też strona domagająca się wznowienia postępowania musi udowodnić, że wniosła podanie z zachowaniem terminu określonego w art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. Skarżący nie brał udziału w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, a o wydaniu decyzji dowiedział się podczas wizji lokalnej prowadzonej przez Wójta Gminy M. w sprawie [...] w dniu [...] lutego 2019 r. Pismem z dnia [...] marca 2019 r. J. J., na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ww. ostateczną decyzją, tym samym dochowując miesięcznego terminu do dokonania tej czynności.
Występując z żądaniem wznowienia postępowania skarżący wskazał, że został niezasadnie pozbawiony prawa do udziału jako strona w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M.. W tych okolicznościach obowiązkiem organu I instancji było wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] września 2018 r., co uczyniono wydając postanowienie z dnia [...] marca 2019 r. Postanowienie to pozwoliło przystąpić do badania przesłanki wznowienia. Kwestią istotną dla rozstrzygnięcia sprawy jest zatem ustalenie, czy wnioskodawcy przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, co stanowi przedmiot sporu niniejszej sprawie.
Jak trafnie zauważył Dyrektor RZGW w P., zgodnie z art. 401 ust. 1 ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 310) stroną postępowania w sprawach dotyczących pozwoleń wodnoprawnych jest wnioskodawca oraz podmioty, na które będzie oddziaływać zamierzone korzystanie z wód, lub podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania urządzeń wodnych. Przepisy dotyczące wykonanie urządzeń wodnych stosuje się odpowiednio do odbudowy, rozbudowy, nadbudowy, przebudowy, rozbiórki lub likwidacji tych urządzeń, z wyłączeniem robót związanych z utrzymywaniem urządzeń wodnych w celu zachowania ich funkcji (art. 17 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego). W świetle art. 16 pkt 65 lit. a powoływanej ustawy, do urządzeń wodnych zaliczone są również rowy służące kształtowaniu zasobów wodnych lub korzystaniu z tych zasobów.
Z powyższego wynika, iż stroną postępowania w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na likwidację rowu, obok wnioskodawcy, są także podmioty znajdujące się w zasięgu oddziaływania planowanych do wykonania (w tym, wypadku likwidowanych) urządzeń wodnych. Zatem kwestią wymagającą ustalenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy było, czy likwidacja urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego, na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M., będzie oddziaływała na grunty należące do J. J..
Z poczynionych przez organy ustaleń, udokumentowanych w aktach sprawy, wynika jednoznacznie, iż w dacie wydania ostatecznej decyzji z [...] września 2018r., znak: [...] o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego takiego oddziaływania nie było. Podkreślić należy, iż swych ustaleń organy nie oparły wyłącznie na podstawie operatu wodnoprawnego autorstwa S. K., którego wiarygodność, kwestionuje strona skarżąca, ale również w oparciu wizję lokalną udokumentowaną notatką służbową i dokumentacją fotograficzna oraz na podstawie informacji udzielonych przez Wójta Gminy M.. Z ustaleń tych wynika, iż objęty pozwoleniem wodnoprawnym odcinek rowu melioracyjnego na działce nr [...] nie graniczył bezpośrednio z nieruchomościami należącymi do skarżącego, tj. działkami gruntowymi nr [...] i [...]. Nieruchomości te oddziela droga gminna położona na działce nr [...]. Z ustaleń organów udokumentowanych w aktach, w szczególności z wyjaśnień nadesłanych przez Wójta Gminy M. w dniu [...] kwietnia 2019 r., wynika, iż rów melioracyjny znajdujący się od strony działek nr [...] i [...] posiadał niegdyś połączenie, poprzez przepust pod działką drogową nr [...], z rowem melioracyjnym zlokalizowanym na działce [...] Niemniej przepust ten został zlikwidowany przed [...] sierpnia 2016 r., w związku z decyzją Starosty N. z [...] grudnia 2015 r. nr [...], którą nałożono m.in. na Gminę M. obowiązek likwidacji wykonanego bez wymaganego pozowania wodnoprawnego urządzenia wodnego – rowu [...] w km 0+00 do 0+52 o długości [...] metrów wzdłuż drogi gminnej G. - K. na działce nr [...] oraz zasypanie, ewentualnie zlikwidowanie drożności przepustu połączonego z przedmiotowym rowem. Likwidacja w 2016 r. przepustu pod drogą nr [...], potwierdzona została również przez J. P. – Kierownika Nadzoru wodnego w M. w dniu [...] kwietnia 2019 r. stosowną dokumentacją fotograficzną. W tym stanie faktycznym, brak od 2016 r. połączenia rowu zlokalizowanego przy działce drogowej [...], od strony z działek [...] i [...], z planowanym do likwidacji rowem [...] na działce [...], oznacza, iż likwidacja odcinka tego rowu nie mogła oddziaływać na działki należące do skarżącego J. J.. Likwidacja przepustu pod działką drogą nr [...] uniemożliwia bowiem przepływ wód od strony działek [...] i [...] w kierunku rowu na działce [...] Stąd też w dacie wydania pozwolenia wodnoprawnego planowany do likwidacji rów melioracyjny nie mógł już pełnić funkcji melioracyjnej w odniesieniu do działek [...] i [...]. W konsekwencji organy rozpoznające wniosek skarżącego o wznowienie postępowania słusznie uznały, iż zgodne z art. 401 ust. 1 Prawa wodnego nie przysługiwał mu przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w G. W. z dnia [...] września 2018r., znak: [...] Podkreślenia wymaga, iż pozwolenie wodnoprawne na likwidację urządzenia wodnego - końcowego odcinka rowu melioracyjnego na działce nr [...] położonej w obrębie [...] - G. , gm. M., nie obejmowało likwidacji przepustu pod drogą gminną. Od chwili likwidacji tego przepustu na podstawie decyzji Starosty N. [...] grudnia 2015 r., nr [...], brak jest podstaw do stwierdzenia, iż rów na działce nr [...] oddziaływał na działki położone po drugiej stronie drogi gminnej, w tym na nieruchomości należące do skarżącego.
W tym stanie rzeczy organy prawidłowo odmówiły uchylenia ostatecznej decyzji z dnia [...] września 2018r., znak: [...], w oparciu o przepis art. 151 § 1 pkt 1 K.p.a. W konsekwencji skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu w na podstawie art. 151 p.p.s.a.