II SA/Op 671/10

II SA/Op 671/10 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2011-02-28
Data wpływu
2010-11-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Krzysztof Bogusz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Dobrzeń Wielki na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany ewidencji gruntów i budynków na skutek wniosku Gminy Dobrzeń Wielki o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu.
Uzasadnienie
Gmina Dobrzeń Wielki wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Opolu skargę, w której domagała się uchylenia decyzji Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...],
nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków polegającej na ujawnieniu własności Gminy Dobrzeń Wielki co do działki nr A z karty mapy [...], o powierzchni 0,1730 ha, położonej w obrębie D.
Zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 23 listopada 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Gminy Dobrzeń Wielki r.pr. E. T. do usunięcia braków formalnych skargi, a to nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem.
Zobowiązanie to doręczono pełnomocnikowi skarżącej na adres do doręczeń wskazany w skardze: O., ul. [...], w dniu 30 listopada 2010 r.
Pismem z dnia 17 grudnia 2010 r., nadanym listem poleconym w tymże dniu, pełnomocnik skarżącej Gminy przedłożył brakujący odpis skargi. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, podając, że zachowując termin zakreślony w zobowiązaniu Sądu pełnomocnik nadał listem poleconym przesyłkę zawierającą uzupełnienie braków, która została zwrócona 13 grudnia 2010 r. z adnotacją "Zwrot. Adresat nieznany pod wskazanym adresem". Tegoż dnia pełnomocnik powziął wiadomość, że przesyłka nie została sądowi doręczona. Wnosząc o przywrócenie terminu wskazano, że wyłączną przyczyną uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi było nieprawidłowe wpisanie numeru ulicy, a to zamiast prawidłowego numeru "70" numer "60".
Odpis wniosku o przywrócenie terminu doręczono pozostałym stronom.
Organ odwoławczy nie zajął żadnego stanowiska w sprawie wniosku. Uczestnik postępowania Ochotnicza Straż Pożarna w D. wniosła o oddalenie wniosku. W szczególności wskazano – z powołaniem się na orzeczenie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA/Gd 16766/99 – że pełnomocnik profesjonalista odpowiada za winę osób, którymi się posługuje. W tym także za zaniedbanie przez personel administracyjny kancelarii czynności koniecznej do zachowania terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) - dalej zwana P.p.s.a., sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi przywrócenie terminu. Natomiast w myśl art. 87 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu, wniesionym w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, do sądu, w którym czynność miała być dokonana ( § 1 ), należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu ( § 2 ), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie ( § 4 ). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 powołanej ustawy oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego.
Zapis tego ostatniego przepisu oznacza, że strona, która uchybiła terminowi powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna. Przepis o przywróceniu terminu do dokonywania czynności procesowych nie może być przy tym interpretowany w sposób rozszerzający, gdyż zasadą jest dokonanie czynności w terminie. O braku winy strony można mówić gdy dokonanie czynności w ogóle ( w sensie obiektywnym ), było wykluczone, jak również w takich przypadkach, w których w danych okolicznościach nie można było oczekiwać od strony, by zachowała dany termin procesowy ( por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1999 r., sygn. akt I PKN 103/99, opubl. OSNP 2000/19/719 ).
Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, opubl. LEX 192260).
Sytuacja taka nie zaistniała w niniejszej sprawie. Nie można przyjąć, że nieusunięcie braków formalnych skargi nie było przez stronę niezawinione. Ta uwaga odnosi się tak do samej strony, jak i jej pełnomocnika. Tym bardziej, że błąd samego pełnomocnika lub pracownika jego Kancelarii Prawnej w zaadresowaniu przesyłki zawierającej uzupełnienie braku formalnego, co bezspornie wynika z kopii książki nadawczej, dziennika korespondencyjnego i koperty, nie wyłącza winy pełnomocnika. Zaniedbania osób, którymi pełnomocnicy się posługują obciążają ich samych. Zaadresowanie listu z oznaczeniem błędnego numeru budynku sądu jest przejawem niedbalstwa, które nie uzasadnia zastosowania cyt. art. 86 § 1 P.p.s.a. (por.też poglądy NSA zawarte z postanowieniu z 10 września 2008 r., II Gz 213/08 i w wyroku z 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/00, opubl. w CBOIS na stronach internetowych NSA).
Argumenty podnoszone we wniosku o przywrócenie terminu dotyczące wiedzy Poczty Polskiej o prawidłowym adresie instytucji publicznych mogłyby być podnoszone np. w postępowaniu reklamacyjnym prowadzonym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz.U.2008, Nr 189, poz. 1159 ze zm.) i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz.U.2004, Nr 5, poz. 34 ze zm.).
Z tych względów należało postanowić jak w sentencji.