II SA/Op 566/06

II SA/Op 566/06 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2006-12-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Elżbieta Naumowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6099 Inne o symbolu podstawowym 609
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Gogolinie z dnia 27 marca 2006 r., Nr XLV/320/2006 w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków postanawia: umorzyć postępowanie.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi z dnia 24 sierpnia 2006 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu przez Wojewodę Opolskiego jest uchwała Rady Miejskiej w Gogolinie z dnia 27 marca 2006 r., nr XLV/320/2006, w sprawie regulaminu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności § 1, § 3 ust. 1, § 4 ust. 1 pkt 1 - 5, ust. 2 wyrazów "bieżącej kontroli i jakości odprowadzanych ścieków bytowych i ścieków przemysłowych oraz", § 5 ust. 6, § 8 ust. 2, § 12 ust. 1 i ust. 6 zdanie drugie, §13 ust. 2, § 19, § 22 ust. 4, 6 i 7, § 23 - 25, § 28 ust. 7, § 30 ust. 2 zdanie trzecie wyrazów "na własny koszt", ust. 3 zdanie drugie wyraz "nieodpłatnie", § 32 ust. 1 i 2, § 41 ust. 2, 43 i § 45, z powodu istotnego naruszenia prawa. Podniósł, że wskazane przepisy stanowią niedopuszczalne powtórzenie przepisów ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858 ze zm.), a nadto wprowadzają niedopuszczalną ich modyfikację, stanowiącą przekroczenie delegacji ustawowej wynikającej z art. 19 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy.
Przekazując skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Burmistrz Gogolina wskazał, iż na podstawie art. 53 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu sądami administracyjnymi Rada Miejska w Gogolinie rozpatrzy zarzuty i podejmie stosowną uchwałę mającą na celu wyeliminowanie wskazanych nieprawidłowości.
Ustosunkowując się do powyższego oświadczenia, organ nadzoru w piśmie procesowym z dnia 3 października 2006 r. uzależnił swe stanowisko od podjęcia przez Radę stosownej uchwały, podając, że samo zadeklarowanie woli przychylenia się do zarzutów podniesionych w skardze nie może stanowić podstawy do ostatecznego zajęcia stanowiska przez skarżący organ.
Przy odpowiedzi na skargę, podpisanej przez Burmistrza Gogolina, doręczono uchwałę Nr LIII/381/2006 Rady Miejskiej w Gogolinie z dnia 9 października 2006 r. w sprawie regulaminu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Rada Miejska podniosła, iż zgadzając się z zarzutami zawartymi w skardze wnosi o umorzenie postępowania, ponieważ w związku z podjęciem powyższej uchwały, zmieniającej zaskarżoną uchwałę w kwestionowanej przez Wojewodę Opolskiego części, postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
W piśmie procesowym z dnia 30 października 2006 r., Wojewoda Opolski, ustosunkowując się do powyższego oświadczenia, wskazał, że w części uchylającej przedmiot sporu podjęta uchwała jest zgodna z prawem, w związku z czym przychyla się do wniosku o umorzenie postępowania.
Na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia 14 listopada 2006 r. Wojewoda Opolski wskazał, że zaskarżona uchwała Nr XLV/320/2006 Rady Miejskiej w Gogolinie z 27 marca 2006 r. została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego z 9 października 2006 r. zostanie opublikowana w najbliższym czasie, natomiast w piśmie z dnia 12 grudnia 2006 r. poinformował, że zaskarżona uchwała w okresie jej obowiązywania nie wywołała żadnych skutków prawnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przepisie tym została zatem dopuszczona przez ustawodawcę możliwość podjęcia przez organ administracji, który wydał akt zaskarżony następnie do sądu administracyjnego, działania w trybie tzw. samokontroli. Akt podjęty w trybie tego przepisu jest nowym aktem, wydanym w tej samej sprawie i w tym samym postępowaniu administracyjnym. Zastępuje on akt zaskarżony do sądu administracyjnego, w związku z czym przysługuje od niego skarga do sądu administracyjnego. Wyłącznie do skarżącego należy ocena, czy rozstrzygnięcie wydane w trybie autokontroli przez organ uwzględnia w całości skargę wniesioną przezeń do sądu administracyjnego, czyniąc zadość jego oczekiwaniom, czy też uwzględnia skargę jedynie częściowo albo nie uwzględnia wcale żądania skargi, co powodowałoby, że akt taki musiałby zostać oceniony jako wydany z naruszeniem przepisu art. 54 § 3 P.p.s.a., zawierającego kategoryczny wymóg uwzględnienia w całości skargi.
Z kolei, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W świetle tego przepisu oraz powołanego wcześniej art. 54 § 3 P.p.s.a., bezprzedmiotowość postępowania może wynikać ze zdarzeń zaszłych w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.
Uchwała Nr XLV/320/2006 Rady Miejskiej w Gogolinie z 27 marca 2006 r., będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, która - wobec jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego nr 60 z dnia 6 września 2006 r. obowiązywała od dnia 21 września 2006 r. - została wyeliminowana z obiegu prawnego, albowiem na sesji w dniu 9 października 2006 r. Rada Miejska w Gogolinie podjęła uchwałę Nr LIII/381/2006 w sprawie regulaminu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. W § 40 tej uchwały zawarty został zapis o uchyleniu uchwały Nr XLV/320/2006 z 27 marca 2006 r., natomiast w § 42 – zapis o wejściu jej w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego. Omawiana uchwała uchylająca została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego nr 80 z dnia 21 listopada 2006 r., pod pozycją 2407. Zgodnie zatem z zapisem § 42 tej uchwały weszła ona w życie po upływie 14 dni, tj. od dnia 6 grudnia 2006 r. i z tym dniem zaskarżona uchwała została wyeliminowana z porządku prawnego.
W tym miejscu stwierdzić ponadto przyjdzie, że uchylenie uchwały przez organ gminy nie czyni automatycznie postępowania sądowoadministracyjnego bezprzedmiotowym. Uchylenie uchwały przez organ gminy inną uchwałą ma bowiem charakter konstytutywny, a zatem wywołuje skutek na przyszłość (ex nunc). Tym samym przerywa wywoływanie przez tę uchwałę skutków prawnych jedynie od daty wejścia w życie uchwały uchylającej, natomiast stwierdzenie nieważności uchwały znosi jej skutki od samego początku (ex tunc).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy przyjąć, że Rada Miejska w Gogolinie skorzystała z uprawnienia zawartego w art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględniając w całości skargę Wojewody Opolskiego, dotyczącą stwierdzenia nieważności wymienionych w skardze zapisów zaskarżonej uchwały. Wobec faktu, iż uchylona uchwała w czasie jej obowiązywania nie wywołała żadnych skutków prawnych, brak było podstaw do stwierdzania jej nieważności. Uchwała uchylająca nie została przy tym zaskarżona do Sądu w drodze odrębnej skargi przez organ nadzoru i weszła w życie przed datą rozpoznania sprawy przez Sąd.
Z tego względu skuteczne wyeliminowanie przez Radę Miejska w Gogolinie zaskarżonej uchwały z obiegu prawnego należało zatem uznać za zdarzenie, zaszłe w toku postępowania sądowadministracyjnego, stanowiące przesłankę umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., gdyż w sytuacji braku przedmiotu zaskarżenia postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.