II SA/Op 467/15

II SA/Op 467/15 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2015-12-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-10-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Teresa Cisyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 58 par. 1 pkt 1 i 6,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2011 nr 112 poz 654
art. 49 ust. 8
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na Gminę Opole w przedmiocie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora podmiotu leczniczego niebędącego przedsiębiorcą postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 11 sierpnia 2015 r., J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jak sam to określił, na procedurę przeprowadzenia oraz rozstrzygnięcie w zakresie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" w [...], przy ul. [...], rozstrzygniętego w dniu 13 maja 2015 r. Uzasadniając wniesioną skargę szczegółowo opisał przebieg ww. postępowania, stwierdzając, że konkurs odbył się przed komisją konkursową powołaną niezgodnie z obowiązującym prawem, bowiem powołanie komisji powinno nastąpić przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, a nie organ wykonawczy tej jednostki, co miało miejsce w sprawie.
Ponadto, skarżący wskazał, że w sprawie zaistniały przesłanki stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego na zasadzie § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz. U. z 2012 r., poz. 182 - zwanego dalej rozporzadzeniem), z uwagi na niezachowanie kolejności czynności określonych w § 4 ust. 1 rozporządzenia, co zakwestionował pismem z dnia 25 maja 2015 r., skierowanym do Prezydenta Miasta Opola. Podniósł, że pismem z dnia 9 lipca 2015 r. organ poinformował o bezzasadności jego wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania, choć organ w żaden sposób nie udowodnił zachowania kolejności czynności określonych w § 4 ust. 1 rozporządzenia. Skarżący podkreślił, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem wydanym przez organ, w zakresie stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego.
Skarżący zarzucił także organowi, że uchybił obowiązkowi pisemnego powiadamiania uczestników konkursu o jego wynikach, na zasadzie § 15 ust. 3 rozporządzenia. Wskazał, że niejednokrotnie zwracał się do organu o wykonanie ciążącego na nim obowiązku, lecz organ do dnia złożenia skargi nie dokonał stosownego doręczenia rozstrzygnięcia i pomimo wielu ponagleń monitów, nie wykazał także, że korespondencja w tej sprawie do skarżącego została skutecznie doręczona.
W odpowiedzi na skargę, działający w imieniu Prezydenta Miasta Opola – radca prawny M. B. wniósł o odrzucenie skargi, a w razie stwierdzenia przez Sąd, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia skargi – do jej oddalenia w całości. Wniósł także o zasądzenie na rzecz organu od skarżącego, kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi podał, że skarga zawiera wiele wątków, stąd odniesienie się do postawionych w niej zarzutów należy rozgraniczyć na parę kwestii. Po pierwsze, odnosząc się do zarzutu o nieprawidłowości powołania komisji konkursowej wskazał, że kwestia ta nie może być rozpoznana przez sąd administracyjny, albowiem zarządzenie Prezydenta Miasta Opola z dnia 4 marca 2015 r., nr [...] w sprawie powołania komisji konkursowej przeprowadzającej konkurs na stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" [...], nie jest aktem z zakresu administracji publicznej i nie może zostać zaskarżone w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto, zdaniem pełnomocnika organu, skarżący nie wskazał w jaki sposób doszło do naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia przez podjęcie tego zarządzenia, a także nie spełnił wymogów formalnych, polegających na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa. Również skarga w części dotyczącej pisma organu z dnia 9 lipca 2015 r., jest niedopuszczalna z uwagi na charakter tego pisma, które stanowiło jedynie informację o stanowisku organu na wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego, złożony przez skarżącego. W ocenie pełnomocnika, wniosek ten ma charakter swoistej sygnalizacji, której funkcją jest zwrócenie uwagi organu na potencjalną nieważność postępowania. Gdyby natomiast przyjąć, że organ wydaje w tym zakresie zaskarżalne rozstrzygnięcie, podlegałoby ono weryfikacji w drodze odwoławczej, czemu zdaniem pełnomocnika, przeczy charakter i brzmienie regulacji. Uważa on, że ewentualne żądania skarżącego, mogłyby być natomiast wysuwane w trybie art. 189 K.p.c., a więc przed sądami powszechnymi, jako wydanych obszarze prawa pracy.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, przez wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności i oznaczenie organu, którego działania dotyczy skarga. W terminie wyznaczonym do dokonania żądanej czynności, skarżący w piśmie z dnia 2 listopada 2015 r. podał, że skarga dotyczy Prezydenta Miasta Opola, a aktem, który zaskarża jest "rozstrzygnięcie w zakresie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" w [...], przy ul. [...], rozstrzygniętego 13 maja 2015 r."
Na kolejne wezwania Sądu do sprecyzowania przedmiotu skargi oraz poinformowania o wyczerpaniu środków zaskarżenia, pełnomocnik skarżącego w pismach z dnia 13 listopada 2015 r. i z dnia 10 grudnia 2015 r., oświadczył, że zaskarżeniu podlega:
1) rozstrzygnięcie o wyniku konkursu na stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" w [...] przy ul. [...] z dnia 13 maja 2015 r. W tym zakresie skarżący wyjaśnił, że powziął informację o zapadłym w dniu 13 maja 2015 r. rozstrzygnięciu z audycji radiowej w dniu 13 maja 2015 r., dlatego też 25 maja 2015 r. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora. W istocie ww. wniosek był wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa wywołanym tym rozstrzygnięciem, a organ pismem z dnia 9 lipca 2015 r. poinformował skarżącego, że wszystkie wymogi formalne podczas postępowania konkursowego zostały spełnione zgodnie z przepisami prawa. W związku z nieuwzględnieniem przez organ wniosku, skarżący dnia 11 sierpnia 2015 r. wniósł skargę do sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi na powyższe rozstrzygnięcie skarżący wywiódł z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. i przyjętej interpretacji tego przepisu przez WSA w Gliwicach (postanowienie z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt IV SAB/Gl 71/09), uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest aktem z zakresu administracji publicznej i dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa;
2) rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Opola, wyrażone w piśmie z dnia 9 lipca 2015 r. w zakresie nieważności ww. postępowania konkursowego. Skarżący wyjaśnił, że organ pismem z dnia 9 lipca 2015 r. poinformował skarżącego, co podniesiono wyżej, o braku podstaw do stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego. Wobec tego, skarżący wezwał organ pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa. Podniósł, że być może z treści wezwania bezpośrednio nie wynika, iż odnosi się ono konkretnie do kończącego postępowanie konkursowe rozstrzygnięcia, niemniej w ocenie skarżącego, ww. pismo z dnia 10 sierpnia 2015 r. miało na celu unieważnienie konkursu, o czym mogą świadczyć zapisy odnoszące się do nieprawidłowości wynikających z procedury jego przeprowadzenia. A wobec braku działań organu zmierzających do unieważnienia konkursu, zmuszony został do wniesienia skargi do sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a., a także niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).
Jedną z wyżej podanych przesłanek dopuszczalności postępowania sądowoadministracyjnego jest właściwość sądu do rozpoznania skargi. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, J. S. wnosząc skargę do sądu administracyjnego wskazał, że kwestionuje po pierwsze, rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta Opola z dnia 13 maja 2015 r., informujące kandydatów o wynikach przeprowadzonego konkursu na dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" w [...] przy ul. [...]. Ponadto, J. S. zaskarżył pismo Prezydenta Miasta Opola z dnia 9 lipca 2015 r., stanowiące odmowę stwierdzenia nieważności przeprowadzonego postępowania konkursowego, z uwagi na niezachowanie kolejności czynności konkursowych.
W pierwszej kolejności należało zatem zbadać dopuszczalność rozpoznania skargi przez sąd administracyjny z uwagi na jego właściwość, uwzględniając charakter prawny i rodzaj zaskarżonych aktów.
Sposób przeprowadzania konkursu na stanowisko kierownika w podmiocie leczniczym (a zatem odnoszący się do opisywanego przypadku), niebędącym przedsiębiorcą, reguluje rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz. U. z 2012 r., poz. 182), podjęty na zasadzie art. 49 ust. 8 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. nr 112, poz. 654, z późn. zm.). Zgodnie z § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia, postępowanie konkursowe prowadzi się z zachowaniem kolejności określonych czynności, na które składa się:
1) opracowanie i przyjęcie przez komisję konkursową regulaminu konkursu, na podstawie ramowego regulaminu przeprowadzania konkursu stanowiącego załącznik do rozporządzenia;
2) opracowanie i przyjęcie przez komisję konkursową projektu ogłoszenia o konkursie;
3) ogłoszenie o konkursie, w terminie 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania konkursowego;
4) rozpatrzenie zgłoszonych kandydatur;
5) wybranie kandydata na stanowisko objęte konkursem.
Komisja konkursowa powołana do wyłonienia kandydata na dane stanowisko, sporządza ze swoich czynności protokół postępowania konkursowego, który udostępnia się na żądanie do wglądu wszystkim kandydatom biorącym udział w konkursie. Następnie, podmiot tworzący dany podmiot leczniczy, którego dotyczy ogłoszony konkurs, jest zobowiązany powiadomić pisemnie o wynikach konkursu kandydatów biorących udział w konkursie w terminie 14 dni od dnia ostatniego posiedzenia komisji konkursowej (§ 15 rozporządzenia). Postępowanie jest nieważne w przypadkach określonych enumeratywnie § 8 ust. 1 rozporządzenia, do których zalicza się m.in.: niezachowanie kolejności czynności, o których mowa w przywołanym wyżej § 4 ust. 1 rozporządzenia. Wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego zgłasza się do właściwego podmiotu w terminie 14 dni od dnia wybrania przez komisję konkursową kandydata na stanowisko objęte konkursem. W przypadku stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego właściwy podmiot ogłasza konkurs ponownie. Ponowne wszczęcie postępowania konkursowego następuje w terminie 2 miesięcy od dnia stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego (§ 8 ust. 2 i 3 rozporządzenia).
Przytoczona regulacja wskazuje, że postępowanie konkursowe dzieli się na dwa etapy. Pierwszy związany jest z prowadzonym postępowaniem przez powołaną do tego komisję konkursową, a jego celem jest wyłonienia kandydata na stanowisko objęte konkursem. Kolejny etap z kolei, odnosi się do powołania wyłonionego w pierwszej części postępowania, kandydata na wakujące stanowisko, przez nawiązanie z nim stosunku pracy na podstawie umowy o pracę, bądź w przypadku kierownika podmiotu leczniczego, przez zawarcie z nim umowy cywilnoprawnej lub powołanie w znaczeniu techniczno-prawnym (por.: szerzej: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 2 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1003/15, dostępne na stronie internetowej: www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, że powierzenie stanowiska kandydatowi wyłonionemu w drodze konkursu jest czynnością z zakresu prawa prywatnego (prawa pracy bądź prawa cywilnego). Natomiast samo postępowanie konkursowe zmierzające do wyłonienia kandydata na określone stanowisko powierzane przez organ administracji państwowej lub samorządowej jest postępowaniem w sprawie z zakresu administracji publicznej (por.: postanowienie NSA z dnia 9 maja 2001 r., sygn. akt II SA 3381/00, LEX nr 53779; uchwała (7) NSA z dnia 10 lipca 2006 r., sygn. akt I OPS 7/05, CBOSA; wyroki NSA: z dnia 14 lutego 2001 r., sygn. akt II SA 2908/00, "Prawo Pracy" 2001, nr 4, s. 42; z dnia 27 lutego 2002 r., sygn. akt II SA 2629/01, "Prawo Pracy" 2003, nr 2, s. 35; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt OSK 460/04, postanowienie WSA z dnia 8 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 689/08; wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11; postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 857/12; wyrok WSA z dnia 12 lutego 2009 r., sygn. akt III SA/Gd 397/08; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Go 564/08 - dostępne na stronie internetowej: www.nsa.orzeczenia.gov.pl). Przywołane poglądy opierają się na stwierdzeniu, że czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie. Ogłoszenie konkursu i zgłoszenie w nim udziału przez określoną osobę nie jest źródłem powstania zobowiązaniowego stosunku prawnego pomiędzy uczestnikiem konkursu a organem administracji publicznej lub komisją konkursową. Powstałe w związku z prowadzeniem konkursu stosunki prawne między uczestnikami konkursu a organem administracji publicznej (i komisją konkursową) nie są oparte na równości (równorzędności) podmiotów. Sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej (por.: postanowienie WSA w Krakowie z dnia 2 listopada 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 1003/15; postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 857/12, CBOSA; postanowienie SN z dnia 13 stycznia 2000 r., III RN 123/99, OSNP 2000, Nr 21, poz. 779; a także orzeczenia WSA: wyrok z dnia 28 października 2008 r., sygn. akt II SAB/Ol 32/08; wyrok z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Ke 596/07; wyrok z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Lu 516/07; postanowienie z dnia 8 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Go 689/08 - dostępne na stronie internetowej: www.nsa.orzeczenia.gov.pl).
O ile nie budzi wątpliwości, że czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego posiadają charakter działań z zakresu administracji publicznej, to jednak nie każda czynność podejmowana podczas takiego konkursu podlegać będzie zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pojęcie postępowania konkursowego należy bowiem rozumieć szeroko i będzie ono obejmowało swoim zakresem, zarówno postępowanie mające na celu powołanie komisji mającej przeprowadzić konkurs, jak i postępowanie prowadzone przez tę komisję, ale także inne czynności tego procesu, w tym m.in. stwierdzenie nieważności postępowania (por.: postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 870/15). Przywołane powyżej przepisy wskazują, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wszystkie czynności podejmowane w toku postępowania konkursowego, gdyż nie wszystkie czynności mają charakter samodzielny i odrębny. Kontrolą sądową nie mogą być zatem objęte wszystkie kolejne czynności czy akty wydane na poszczególnych etapach postępowania konkursowego na stanowisko kierownika podmiotu leczniczego. Kontrola ta nie musi bowiem obejmować rozstrzygnięć wstępnych, pod warunkiem, że ostateczne rozstrzygnięcie podlega kontroli sądowej. Przyjęcie odmiennego poglądu, doprowadziłoby do niczym nieuzasadnionego przedłużania postępowania, grożącego jego paraliżem. Zdaniem Sądu, z powyższych względów, do ostatecznych rozstrzygnięć, nie można zaliczyć czynności określonej w § 15 ust. 3 rozporządzenia, tj. kierowanej do kandydatów pisemnej informacji o wynikach konkursu, dokonywanej przez podmiot tworzący, czyli w niniejszym przypadku przez Prezydenta Miasta Opola (pismo z dnia 13 maja 2015 r.). Czynność ta związana jest bowiem ściśle z działalnością komisji konkursowej i jest wynikiem prowadzonego przez nią postępowania, a komisja ta nie posiada przymiotu organu administracji publicznej, lecz jest podmiotem pomocniczym i wewnętrznym. To organ tworzący podmiot leczniczy w sposób wiążący decyduje o kwestii prawidłowości przeprowadzenia konkursu, czego objawem jest w szczególności możliwość zdecydowania o stwierdzeniu nieważności postępowania. Samo zatem przedstawienie kandydatom informacji o wynikach działalności tej komisji (postępowania przed komisją konkursową), nie można uznać za rozstrzygnięcie indywidualne mające postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie jest aktem prawa miejscowego lub też "innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej". Informacji tej, nie można też kwalifikować jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa". Czynność ta pozostaje zatem poza zakresem art. 3 § 2 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że takie zakwalifikowanie opisywanej czynności, nie wpływa na ograniczenie ochrony interesów i zamknięcie drogi sądowej kandydatom, którzy nie godzą się z wynikiem postępowania komisji konkursowej. Służy im bowiem możliwość zakwestionowania postępowania komisji konkursowej, a także innych nieprawidłowości postępowania konkursowego w trybie § 8 ust. 2 rozporządzenia, w przypadku zaistnienia przesłanek warunkujących unieważnienie tego postępowania. Wówczas, wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego zgłosić należy do podmiotu tworzącego, w terminie 14 dni od dnia wybrania przez komisję konkursową kandydata na stanowisko objęte konkursem. Stanowisko podmiotu tworzącego, przyjęte na skutek ww. wniosku, a zatem stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego, bądź odmowa stwierdzenia nieważności, jest w ocenie Sądu, właśnie tym rozstrzygnięciem, które może stanowić przedmiot skargi do sądu administracyjnego, stosownie do art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a. Posiada ono bowiem charakter rozstrzygnięcia ostatecznego w postępowaniu konkursowym, zostało wydane przez organ tworzący jakim jest w niniejszej sprawie organ samorządu terytorialnego (prezydent miasta) i zostało podjęte, co podniesiono na wstępie, w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Stosownie więc do art. 52 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515, z późn. zm.), skarga do sądu administracyjnego na tego rodzaju akt, powinna zostać poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia, spowodowanego wydanym aktem. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a termin do wniesienia skargi liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił. Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa uniemożliwia wniesienie skargi i w konsekwencji skutkuje odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi jako niedopuszczalnej, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (szerzej: "Komentarz do Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., str. 481). Instytucja wezwania ma na celu załatwienie sprawy przez organ, zanim będzie konieczna interwencja sądu administracyjnego. Dopiero w przypadku, gdy organ nie zastosuje się do wezwania, zachodzi przesłanka do wniesienia skargi do sądu. Wezwanie do usunięcia naruszenia należy wobec tego uznać za rodzaj sformalizowanej prośby (remonstracji), podaniem o uchylenie lub zmianę aktu, wnoszonej do organu administracji w związku z zagrożeniem zwrócenia się o ochronę sądową. Wezwanie takie jest bowiem czynnością procesową powodującą wszczęcie postępowania mającego na celu autoweryfikację uchwały organu gminy wskazanej w tym wezwaniu, konkretyzujące podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone i uchwałę (akt) za przyczyną której to się stało (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt II FZ 1874/12; z dnia 24 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1656/12; z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II OSK 596/12).
Konsekwencją powyższych rozważań jest przyjęcie poglądu, że zaskarżone pismo z dnia 13 maja 2015 r. Prezydenta Miasta Opola, informujące kandydatów o wynikach konkursu na stanowisko dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "A" w [...] przy ul. [...], nie stanowi aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a zatem skarga w tym zakresie jest niedopuszczalna. Z kolei, skarga J. S. na pismo Prezydenta Miasta Opola z dnia 9 lipca 2015 r., stanowiące odmowną odpowiedź organu na wniosek skarżącego z dnia 25 maja 2015 r. o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego, choć może stanowić przedmiot rozpoznania przez sąd administracyjny, to jest niedopuszczalna z uwagi na niedochowanie trybu zaskarżenia. Sąd uznał, że pismo to z dnia 9 lipca 2015 r., stanowi akt organu jednostki samorządu terytorialnego, inne niż akt prawa miejscowego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 6 P.p.s.a., a zatem skarga na taki akt do sądu administracyjnego może zostać wniesiona po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia, spowodowanego tym aktem. Skarżący zobowiązany przez Sąd do wykazania wyczerpania trybu zaskarżenia przedmiotowego pisma-aktu, przez przedłożenie wezwania do usunięcia naruszenia, wskazał na pismo z dnia 10 sierpnia 2015 r. W ocenie Sądu, pismo to nie wyczerpuje jednakże znamion wezwania. Odnosi się ono bowiem do odrębnej kwestii postępowania konkursowego, a mianowicie braku doręczenia przez Prezydenta Miasta Opola pisemnej informacji o jego wynikach. Z treści omawianego pisma wynika także, że jest ono kontynuacją wcześniejszej korespondencji prowadzonej z organem i stanowi reakcję skarżącego na pismo Prezydenta z dnia 27 lipca 2015 r., nr [...]. Jego tematyka z kolei, odbiega od głównego zarzutu skarżącego dotyczącego nieważności postępowania z powodu niezachowania kolejności czynności konkursowych i jest z nim niespójna. Tym samym nie wskazuje ono pisma Prezydenta Miasta Opola z dnia 9 lipca 2015 r., czyli odmowy stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego, jako aktu kwestionowanego w skardze. W aktach sprawy brak jest natomiast innego pisma, spełniającego warunki wezwania do usunięcia naruszenia, spowodowanego pismem Prezydenta Miasta Opola z dnia 9 lipca 2015 r.
Reasumując, skargę J. S. należało uznać za niedopuszczalną. W ocenie Sądu bowiem, wskazane przez skarżącego pismo z dnia 13 maja 2015 r., informujące o wynikach postępowania konkursowego, nie może stanowić przedmiotu skargi sądowoadministracyjnej. Z kolei drugi zaskarżony akt, tj. pismo Prezydenta Miasta Opola z dnia 9 lipca 2015 r., stanowiący odmowę stwierdzenia nieważności postępowania konkursowego, choć spełnia przesłanki przedmiotu skargi, to nie mogło podlegać kontroli Sądu. Skarżący nie wyczerpał trybu zaskarżenia tego aktu, a przedstawione przez niego okoliczności nie mogą stanowić podstawy przyjęcia poglądu, że wezwanie do usunięcia naruszenia, skierowane do Prezydenta Miasta Opola, zostało w sprawie złożone. Skarga jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na zasadzie przepisów art. 58 § 1 pkt 1 i 6 P.p.s.a., obligujących sąd do odrzucenia skargi jeżeli nie należy ona do właściwości sądu administracyjnego i jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Odnosząc się z kolei do zgłoszonego w odpowiedzi na skargę wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego, należy zauważyć, że zgodnie z art. 199 P.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis stanowi inaczej. Przed sądem administracyjnym pierwszej instancji wyłączone zostało stosowanie zasady odpowiedzialności za wynik postępowania. Koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględnienia skargi i tylko na rzecz skarżącego (art. 200 P.p.s.a).
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł jak w sentencji.