II SA/Op 413/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę na postanowienie o odmowie umorzenia grzywny, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia przysługujących na postanowienie organu pierwszej instancji.
Skarżący wniósł skargę do WSA w Opolu na postanowienie PINB odmawiające umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia przysługujących na postanowienie organu pierwszej instancji, którym było zażalenie do organu drugiej instancji. Skarga na postanowienie organu pierwszej instancji jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu rozpoznał skargę M. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opiera się na konieczności zbadania dopuszczalności skargi przed merytorycznym rozpoznaniem. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji było aktem, na który przysługiwało zażalenie do organu drugiej instancji. W związku z tym, skarga na postanowienie organu pierwszej instancji była niedopuszczalna, gdyż nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia. Sąd podkreślił, że skarga na postanowienie organu drugiej instancji obejmuje również badanie legalności postanowienia organu pierwszej instancji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga na postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, jeśli nie wyczerpano środków zaskarżenia przysługujących na to postanowienie.
Uzasadnienie
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Na postanowienie organu pierwszej instancji przysługuje zażalenie do organu drugiej instancji. Dopiero po jego rozpatrzeniu lub wniesieniu skargi na postanowienie organu drugiej instancji, można mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (4)
Główne
P.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi z powodu niedopuszczalności.
Pomocnicze
P.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
P.p.s.a. art. 52 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
P.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów lub czynności podjętych w granicach tej samej sprawy, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga na postanowienie organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, jeśli nie wyczerpano środków zaskarżenia przysługujących na to postanowienie.
Godne uwagi sformułowania
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia Tym samym, skarga na taki akt pierwszoinstancyjny, jest niedopuszczalna.
Skład orzekający
Krzysztof Bogusz
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty dopuszczalności skargi w postępowaniu administracyjnosądowym, w szczególności dotyczące wyczerpania środków zaskarżenia na postanowienia organów pierwszej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wyczerpania środków zaskarżenia na postanowienie organu pierwszej instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Op 413/21 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2021-09-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-07-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Krzysztof Bogusz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz - spr. po rozpoznaniu w dniu 29 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 kwietnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
M. K. (zwany dalej także "skarżącym") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 kwietnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) - zwanej dalej P.p.s.a.
Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W myśl art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 9 kwietnia 2021 r., nr [...], jest aktem wydanym przez organ pierwszej instancji, na który - zgodnie z zawartym w nim pouczeniem - przysługiwało zażalenia do organu drugiej instancji, czyli do Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu. Tym samym, skarga na taki akt pierwszoinstancyjny, jest niedopuszczalna.
Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 135 P.p.s.a., Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów lub czynności podjętych w graniach tej samej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z literaturą przedmiotu: "Sąd administracyjny pierwszej instancji jest upoważniony i zobowiązany – w świetle postanowień art. 135 P.p.s.a., do podjęcia przewidzianych w komentowanej ustawie środków, a więc do wydania stosownego orzeczenia w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydawanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w graniach tej danej sprawy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia". Tak więc Wojewódzki Sąd Administracyjny, uwzględniając skargę na ostateczne postanowienie, jest uprawniony do wydania orzeczenia przewidzianego w art. 145 § 1 P.p.s.a., nie tylko w stosunku do zaskarżonego postanowienia, lecz również powinien objąć zakresem orzekania postanowienie wydane przez organ I instancji, jeżeli jest ono obarczone wadami przewidzianymi w tym przepisie. (patrz: T.Woś {w:}, Hanna Knysiak – Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2005, s. 442).
Nie jest zatem dopuszczalne wniesienie skargi na postanowienie organu pierwszej instancji, gdyż sąd administracyjny nie może oceniać jedynie tego aktu, i wyręczać w tym zakresie organów administracji działających w postępowaniu administracyjnym jako druga instancja. Skargę na postanowienie, co wykazano wyżej, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących na dany akt administracyjny, a zatem w kontrolowanej sprawie skarga dopuszczalna jest dopiero na postanowienie organu drugiej instancji. Przyjdzie jeszcze raz powtórzyć, że w ramach rozpatrywania skargi na postanowienie drugoinstancyjne badana jest także legalność postanowienia organu pierwszej instancji.
Wobec powyższego skarga na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru
Budowlanego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2021 r., nr [...], jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI