II SA/OP 303/22

II SA/Op 303/22 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2023-01-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Beata Kozicka
Krzysztof Bogusz /przewodniczący sprawozdawca/
Krzysztof Sobieralski
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OSK 1012/23 - Wyrok NSA z 2024-01-10
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 30 ust. 5c, art. 29 ust. 1 pkt 27, art. 30 ust. 2a pkt 5, art. 34 ust. 3 pkt 1, art. 34 ust. 3d,
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Dz.U. 2022 poz 329
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski Protokolant st. insp. sądowy Katarzyna Stec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi C. Sp. J. w O. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 22 sierpnia 2022 r., nr IN.I.7721.8.6.2022.AŻ w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych oddala skargę.
Uzasadnienie
Skargą sądowoadministracyjną C. sp. j. w O. (dalej też jako: skarżąca, spółka lub inwestor) zaskarżył decyzję z dnia 22 sierpnia 2022 r., nr IN.I.7721.8.6.2022.AZ, którą Wojewoda Opolski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j: Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; obecnie: Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej w skrócie: "Kpa", i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), dalej jako: "Prawo budowlane", po rozpatrzeniu odwołania spółki od decyzji Starosty Oleskiego (dalej również jako: starosta) nr AB. 6743.138.2022 z dnia 28 czerwca 2022 r. wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia budowy podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych (budowa sześciu słupów teletechnicznych o długości żerdzi drewnianej L=7m wraz z montażem szczudła o długości 2,5m) - decyzję organu I instancji utrzymał w mocy.
Zaskarżone rozstrzygnięcia zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Inwestor zgłosił Staroście Oleskiemu zamiar budowy sześciu słupów teletechnicznych o długości żerdzi drewnianej L=7m wraz z montażem szczudła o długości 2,5m, przy projektowanej wysokości całkowitej od ziemi 7,3m. Do zgłoszenia załączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pełnomocnictwo do reprezentowania inwestora, potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej oraz rysunki ("Orientacja" i "Przebieg trasowy") a także załącznik z danymi dotyczącymi nieruchomości.
Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2022 r. nr [...] Starosta Oleski, działając na podstawie art. 31 Prawa budowlanego i art. 123 Kpa, nałożył na spółkę obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w zakresie przedłożenia części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane zgodnie z wymaganiami art. 30 ust. 2a pkt 5 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 27 ustawy Prawo budowlane, sporządzonego na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii zgodnie z wymaganiami § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2020 r. poz. 1609 ze zm.) dalej jako: "rozporządzenie". Organ I instancji zakreślił skarżącej termin na uzupełnienie zgłoszenia do 20 czerwca 2022 r.
W odpowiedzi na postanowienie, radca prawny E. G. pełnomocniczka inwestora, wniosła o reasumpcję postanowienia Starosty Oleskiego z dnia 22 kwietnia 2022 r. odnośnie zobowiązania inwestora do przedłożenia części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii. Zdaniem pełnomocnika zobowiązanie takie jest bezpodstawne, bowiem nie posiada oparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Niezależnie od podniesionych zarzutów pełnomocnik spółki podkreśliła, że wcześniej Starosta Oleski przyjął zgłoszenie dotyczące innej, podobnej inwestycji, mimo że rysunki nie spełniały wymogów dotyczących formy projektu zagospodarowania działki. W ocenie spółki jest to utrwalona praktyka organu.
Kwestionowane postanowienie organ I instancji sprostował w trybie art. 113 § 1 w związku z art. 126 Kpa, z uwagi na błędną podstawę prawną nałożonego obowiązku, którą stanowił art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, a nie jak nieprawidłowo podano art. 31 Prawa budowlanego. Ponadto Starosta wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie oleskim (dalej również w skrócie: PINB), przekazując pismo pełnomocnika, o dokonanie ustaleń w zakresie zrealizowanej "podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych". Podkreślając w nim, że mogło dojść do realizacji inwestycji "z pominięciem trybów przewidzianych w ustawie Prawo budowlane". W odpowiedzi z dnia 6 czerwca 2022 r., organ nadzoru poinformował, że dokonał kontroli w terenie, niestwierdzając na miejscu śladów wykonania robót budowlanych związanych z realizacją nowej podbudowy oraz brak na miejscu nowych słupów.
Starosta Oleski pismem z dnia 9 czerwca 2022 r. powiadomił inwestora o podejmowanych działaniach oraz podtrzymał swoje stanowisko w zakresie konieczności sporządzenia projektu zagospodarowania działki, w sposób przewidziany w przepisach prawa, na mapie do celów projektowych.
Decyzją z dnia 28 czerwca 2022 r. organ I instancji, działając na podstawie art. 30 ust. 5c w związku z art. 29 ust. 1 pkt 27 i art. 30 ust. 2a Prawa budowlanego oraz art. 104 Kpa, wniósł sprzeciw do zgłoszenia budowy podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych (budowa sześciu słupów teletechnicznych o długości żerdzi drewnianej L=7m, wraz z montażem szczudła o długości 2,5m).
Przyczyną wniesienia sprzeciwu było nieprzedłożenie przez inwestora części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowalne zgodnie z art. 30 ust. 2a pkt. 5 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt. 27 Prawa budowlanego, sporządzonego na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii, zgodnie z wymaganiami rozporządzenia o projekcie budowlanym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia opisał przebieg postępowania oraz powielił argumentację podnoszoną w postanowieniu z dnia 22 kwietnia 2022 r. dotyczącą konieczności przedłożenia brakujących dokumentów.
Od decyzji odwołała się spółka, reprezentowana przez pełnomocnika. Spółka wniosła o uchylenie decyzji i zarzuciła:
1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 5c w zw. z art. 30 ust. 2a pkt 4 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego "poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia robót budowlanych skarżącej z dnia 6 kwietnia 2022 r. i przyjęcie, że skarżąca była zobowiązana do uzupełnienia zgłoszenia, tj. przedłożenia części opisowej i rysunkowej projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane na mapie do celów projektowych - podczas gdy na tle powyższych przepisów, zgłoszenie robót budowlanych skarżącej z dnia 6 kwietnia 2022 r. nie zawierało jakichkolwiek braków formalnych, a przedłożona dokumentacja była kompletna";
2. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż dla inwestycji objętej zgłoszeniem przepisy stawiają wymagania właściwe dla projektu budowlanego, podczas gdy skarżąca w sprawie nie była zobowiązana do wykonania projektu budowlanego";
3. naruszenie prawa materialnego, tj. § 3, 5, 7, 8, 13, 14, 18 rozporządzenia w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 34 ust. 6 oraz art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego "poprzez zastosowanie powyższych przepisów rozporządzenia określających zakres i formę projektu budowlanego, podczas gdy skarżąca w sprawie nie była zobowiązana do wykonania projektu budowlanego, zatem bezpodstawne jest stosowanie przez organ przepisów rozporządzenia";
4. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 8 § 1 i § 2 Kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy "poprzez niewydanie zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, podczas gdy w tożsamym stanie faktycznym i prawnym organ wydał postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. (znak sprawy: [...]) ww. zaświadczenie wobec skarżącej" - co stanowi naruszenie zawartej w przepisie art. 8 § 2 Kpa zasady równego traktowania oraz obowiązku utrzymania utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Znamiennym pozostaje z kolei, że w okresie od 28 marca 2022 r. do 22 kwietnia 2022 r. nie uległ zmianie przepis art. 30 Prawa budowlanego, który określa wymogi formalne zgłoszenia budowy podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych";
5. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 11, art. 107 § 1 pkt 6 Kpa, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, "poprzez dowolne przyjęcie, że skarżąca w postępowaniu powinna stosować w części przepisy określające wymagania formalne (zakres i formę) dotyczące projektu budowlanego, gdy skarżąca nie była i nie jest zobowiązana do wykonania takiego projektu - bez jednoczesnego wykazania zasadności subsumpcji dokonanej przez organ - podczas gdy z przepisów tych wynika obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie okoliczności mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie";
6. "błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na przyjęciu, że w miejscu planowanej inwestycji skarżącej nie powstała nowa inwestycja, podczas gdy zgodnie ze stanem faktycznym sprawy, w miejscu planowanej infrastruktury objętej postępowaniem podmiot trzeci umieścił już swoją podbudowę słupową (prawdopodobnie z pominięciem trybów przewidywanych powszechnie obowiązującymi przepisami) - przez co skarżąca doznała szkody".
W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik spółki szczegółowo odniosła się do podniesionych zarzutów.
Decyzją z dnia 22 sierpnia 2022 r. Wojewoda Opolski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego, utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie.
W uzasadnieniu opisał przebieg postępowania oraz wskazał podstawy materialnoprawne mające zastosowanie do inwestycji, będącej przedmiotem sprawy, akcentując przesłanki obligujące organ do wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia budowlanego.
Przypomniał, że z opisu wynika, że inwestor zgłosił zamiar budowy sześciu słupów teletechnicznych o długości żerdzi drewnianej L=7m, wraz z montażem szczudła o długości 2,5m. Zaznaczył organ, że do zgłoszenia robót budowlanych spółka załączyła między innymi cztery rysunki dotyczące inwestycji, z których trzy (Ark. 1, Ark. 2, Ark. 3 zatytułowane "Przebieg trasowy"), datowane na kwiecień 2022 r. sporządzone zostały w skali 1:1000 a czwarty ("Orientacja") w skali 1:20000. Dalej organ odwoławczy wskazał, że z treści rysunków, oprócz projektowanych słupów drewnianych uszczudlonych H=7,0m, wys. całk. H=7,3m, wynikają również granice działek ewidencyjnych, numery działek ewidencyjnych, sposób użytkowania gruntów, sieć uzbrojenia terenu, elementy bazy danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500 - 1:1000 opracowane przez mgr. inż. M. S. Rysunki opatrzone są odręcznym podpisem osoby opracowującej. Wojewoda zauważył, że z informacji zamieszczonej w opisie rysunków wynika, że autorem projektu jest inż. J. Z. upr. Nr [...], ale załączona dokumentacja nie jest podpisana przez projektanta. Akcentując dodatkowo, że do tych załączników nie dołączono kopi decyzji o nadaniu projektantowi uprawnień budowlanych oraz kopii zaświadczenia, o których mowa w art. 34 ust. 3d Prawa budowlanego.
Dalej organ II instancji przypomniał, że inwestycja, będąca przedmiotem postępowania, stanowi zamierzenie określone w art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego, tj. budowa podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnej linii kablowej. Dla rozpoczęcia robót nie jest wymagana decyzja o pozwoleniu na budowę, natomiast ustawodawca uzależnia legalne ich rozpoczęcie od dokonania zgłoszenia. Przypomniał również, że do zgłoszenia takiej inwestycji, należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, odpowiednie szkice lub rysunki - w zależności od potrzeb, niezbędne pozwolenia, uzgodnienia i opinie, jeżeli z przepisów prawa wynika taki obowiązek oraz, stosownie do art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego projekt zagospodarowania działki lub terenu, wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. Kontynuując podkreślił organ, że zawartość projektu zagospodarowania działki lub terenu, którego konieczność sporządzenia wynika wprost z art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego w przypadku realizacji inwestycji polegającej na budowie podbudowy słupowej sieci telekomunikacyjnej określona została w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii, obejmuje między innymi: określenie granic działki lub terenu; usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym sieci uzbrojenia terenu, oraz urządzeń budowlanych sytuowanych poza obiektem budowlanym, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich, informację o obszarze oddziaływania obiektu.
Dokonując analizy akt postępowania zgromadzonych przez Starostę Oleskiego w ramach postępowania, Wojewoda uznał, że inwestor nie dołączył do zgłoszenia projektu zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego, podkreślając, że dołączono jedynie rysunki, o których mowa w art. 30 ust. 2a pkt 2 Prawa budowlanego opracowanie przez M. S. Zawierają one adnotację, że podbudowę słupową linii telekomunikacyjnej projektował projektant posiadający uprawnienia budowlane. Organ odwoławczy zaznaczył, że rysunki nie są w jakikolwiek sposób autoryzowane przez projektanta, a w zebranej dokumentacji brak jest informacji o obszarze oddziaływania projektowanych obiektów. W konsekwencji organ II instancji zgodził się ze stanowiskiem Starosty wskazując, że załączone rysunki nie spełniają wymagań, o których mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i nie stanowią projektu zagospodarowania terenu. Tym samym organ I instancji miał obowiązek wnieść sprzeciw, w trybie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, bowiem inwestor, pomimo wydanego postanowienia, nie uzupełnił wskazanego braku.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów oraz okoliczności faktycznych podniesionych w odwołaniu, Wojewoda nie zgodził się z argumentacją pełnomocnika spółki jakoby wydanie w podobnej sprawie przez Starostę zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, obligowało ten organ do rozstrzygnięcia sprawy w podobny sposób, a podjęte rozstrzygnięcie przez organ I instancji skutkuje nierównym potraktowaniem spółki oraz odstąpieniem od utrwalonej praktyki. Organ odwoławczy przypomniał, że każda sprawa rozpatrywana jest indywidualnie, a pojedynczego rozstrzygnięcia nie można traktować jako utrwalonej praktyki. Odnosząc się do kwestii szkody odniesionej przez stronę skarżącą, w wyniku umieszczenia podbudowy słupowej przez inny podmiot na wskazanym terenie, organ II instancji przypomniał, że ta inwestycja nie jest przedmiotem prowadzonego postępowania odwoławczego od sprzeciwu, w zaistniałej sprawie. Przypomniał organ, że Starosta podjął działania, mając na celu wyjaśnienie sprawy, poprzez zwrócenie się o interwencję do PINB, który to organ nie stwierdził nieprawidłowości.
Z decyzją odwoławczą nie zgodziła się spółka i w skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjengo w Opolu, zaskarżyła ją w całości i zarzuciła:
1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 3d Prawa budowlanego w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego oraz art. 6 Kpa "poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż dla inwestycji w postaci podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych, objętej zgłoszeniem w trybie art. 30 Prawa budowlanego w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego, przepisy kreują wymagania formalne właściwe dla projektu budowlanego, podczas gdy skarżąca w sprawie nie była zobowiązana do wykonania projektu budowlanego i nie jest zobowiązana do spełnienia wymogów formalnych dotyczących projektu budowlanego";
2. naruszenie prawa materialnego, tj. § 7, § 14 pkt 8, § 15 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 i art. 34 ust. 6 Prawa budowlanego "poprzez niewłaściwe zastosowanie powyższych przepisów rozporządzenia określających zakres i formę projektu budowlanego, podczas gdy skarżąca w sprawie nie była zobowiązana do wykonania projektu budowlanego, zatem bezpodstawne jest stosowanie przez organ II instancji przepisów rozporządzenia";
3. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 8 § 2 Kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, "poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty Oleskiego z dnia 28 czerwca 2022 r. (znak sprawy AB.6743.138.2022), a tym samym uznanie, iż brak jest podstaw do wydania zaświadczenia o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, podczas gdy w tożsamym stanie faktycznym i prawnym Starosta Oleski wydał postanowieniem z dnia 28 marca 2022 r. (znak sprawy: [...]) zaświadczenie wobec skarżącej - co stanowi naruszenie zawartej w przepisie art. 8 § 2 Kpa zasady równego traktowania oraz obowiązku utrzymania utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, przy braku zmiany przepisu art. 30 Prawa budowlanego";
4. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, art. 9, art. 11, art. 107 § 1 pkt 6 Kpa, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, "poprzez dokonanie błędnej subsumpcji i dowolne przyjęcie, że skarżąca w postępowaniu powinna stosować przepisy określające wymagania formalne (zakres i formę) dotyczące projektu budowlanego, gdy skarżąca nie była i nie jest zobowiązana do wykonania takiego projektu. Jednocześnie decyzja nie zawiera uzasadnienia prawnego co do dokonanej subsumpcji - podczas gdy z przepisów tych wynika obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności mających na celu dokładne wyjaśnienie okoliczności mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie".
Podnosząc te zarzuty pełnomocnik spółki wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji organu II instancji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu strona skarżąca opisała przebieg postępowania przed organami administracji architektoniczno-budowlanej obu instancji, akcentując zakres zgłoszenia i przedmiot inwestycji. Zdaniem pełnomocnika spółki żądanie przez organy przedłożenia projektu inwestycji na mapie do celów projektowych było bezzasadne, bowiem okoliczności prawne dotyczą wyłącznie zakresu i formy projektu budowlanego, a spółka nie jest i nie była zobowiązana do wykonania powyższego projektu, a także – zdaniem pełnomocnika - brak jest przepisu powszechnie obwiązującego prawa, który by wskazywał na odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących projektu budowlanego do innych trybów wykonywania prac budowlanych - w tym trybu zgłoszenia budowy, który jest właściwy m.in. dla podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych.
W ocenie autorki skargi wyłącznie zamierzenia budowlane wymagające uzyskania pozwolenia na budowę wymusza na inwestorze obowiązek zapewnienia sporządzenia projektu budowlanego. Ponadto podkreśliła, że – jej zdaniem – "ustawodawca nie wskazał bezpośrednio w przepisach, że odnośnie do zakresu i formy projektu zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego, np. <
>, to brak jest możliwości dowolnego stwarzania przez organ dodatkowych wymogów formalnych zgłoszenia, w tym stosowanie rozszerzającej wykładni systemowej i korzystanie z jakichkolwiek (dowolnych) regulacji dookreślających zakres lub formę projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz zgłoszenia robót budowlanych podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych".
Zdaniem strony skarżącej powołany art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego wbrew argumentacji organów obu instancji, nie odsyła do art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Interpretacja powołanej regulacji powinna prowadzić do uznania, że przepis ten w ogóle nie stanowi o tym, aby swym zakresem obejmował taki obiekt budowlany, jakim jest podbudowa słupowa dla telekomunikacyjnych linii kablowych.
Kontynuując motywy uzasadnienia skargi jej autorka ponownie powieliła zarzut podnoszony już w trakcie postępowania przed organami obu instancji, dotyczący odstąpienia od utrwalonej praktyki rozstrzygnia spraw przez organ I instancji, to jest naruszenie art. 8 § 2 Kpa, powołując przy tym stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne. Podkreśliła, że Starosta wobec innego zgłoszenia podobnej inwestycji, przyjął je tzw. milczącą zgodą i na potwierdzenie braku podstaw do wniesienia sprzeciwu wydał stosowne zaświadczenie. W ocenie strony skarżącej "nabyła ekspektatywę" do uzyskania zaświadczenia.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podkreślił, że w treści kwestionowanego rozstrzygnięcia szczegółowo opisał przesłanki, które zdecydowały o podjęciu decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje:
Skarga podlegała oddaleniu.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) zwanej P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję administracją następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a.), skarga podlega natomiast oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Przeprowadzona w niniejszej sprawie według wskazanych kryteriów, ocena legalności wykazała, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w stopniu, który pozwalałby na uwzględnienie skargi i podjęcie orzeczenia na podstawie art. 145 § 1 P.p.s.a.
Przypomnieć należy, że zaskarżoną decyzją orzeczono o utrzymaniu w mocy wniesionego przez Starostę Oleskiego sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy podbudowy słupowej dla telekomunikacyjnych linii kablowych, stanowiących łącznie 6 słupów o długości żerdzi drewnianej 7m wraz z montażem szczudła o długości 2,5m. Na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego, wobec nieuzupełnienia przez inwestora brakujących do zgłoszenia dokumentów, Starosta wniósł sprzeciw do zgłoszenia, a w wyniku wywiedzionego odwołania od rozstrzygnięcia organu I instancji, Wojewoda podzielił ustalenia w sprawie i uznał, że inwestor winien był przedłożyć do zgłoszenia projekt zagospodarowania działki lub terenu na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii.
Sąd uznał, że ocena faktyczna i prawna zawarta w decyzjach obu instancji nie została przeprowadzona wadliwie i nie narusza przepisów prawa. Stan faktyczny w zakresie kwalifikacji inwestycji nie budzi wątpliwości tak organów, jak i inwestora, że stanowi ona budowę podbudowy słupowej dla telekominikacyjnych linii kablowych, stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 27 Prawa budowlanego, która to realizacja jest zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, ale wymaga zgłoszenia.
Wskazany obiekt budowlany, objęty jest obowiązkiem dołączenia do zgłoszenia, stosownie do art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego, projektu zagospodarowania działki lub terenu, wykonanego przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. W art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego ustawodawca określił elementy, które musi zawierać projekt zagospodarowania działki lub terenu, tj.: sporządzony na aktualnej mapie do celów projektowych lub jej kopii i obejmować: określenie granic działki lub terenu (lit. a), usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym sieci uzbrojenia terenu, oraz urządzeń budowlanych sytuowanych poza obiektem budowlanym (lit. b), sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków (lit. c), układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich (lit. d), informację o obszarze oddziaływania obiektu (lit. e).
Niezależnie od powyższego, stosownie art. 34 ust. 3d Prawa budowlanego, ustawodawca wprowadził wymóg dołączenia m.in. do projektu zagospodarowania działki lub terenu: kopii decyzji o nadaniu projektantowi lub projektantowi sprawdzającemu, jeżeli jest wymagany, uprawnień budowlanych w odpowiedniej specjalności potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez sporządzającego projekt (pkt 1), kopii zaświadczenia potwierdzającego wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (pkt 2), oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej (pkt 3).
Załączone do zgłoszenia rysunki usytuowania inwestycji, nie stanowią projektu zagospodarowania działki lub terenu w rozumieniu art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, nie zostały opatrzone podpisem projektanta, którego kopia zaświadczenia o przynależności do izby zawodowej oraz kopia decyzji o nadaniu uprawnień, została dołączona do projektu. W załącznikach do zgłoszenia nie ma również oświadczenia projektanta o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Rację miał Starosta Oleski nakładając na inwestora obowiązek uzupełnienia dokumentacji, stosownie do art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. Przedłożone opracowania graficzne nie spełniają wymogu wskazanego w art. 30 ust. 2a pkt 5 Prawa budowlanego, w konsekwencji czego, wbrew argumentacji przedstawionej w treści skargi, organ I instancji prawidłowo dokonał subsumcji obowiązujących przepisów i zażądał uzupełnienia zgłoszenia. Wojewoda Opolski w swojej decyzji z dnia 22 sierpnia 2022 r., utrzymującej w mocy sprzeciw Starosty do wyżej wymienionego zgłoszenia, bardzo szczegółowo odniósł się do każdego z załączonych dokumentów przedłożonych organowi I instancji w dniu 6 kwietnia 2022 r. Żaden z rysunków nie stanowił projektu zagospodarowania działki lub terenu, w rozumieniu art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego.
W tych okolicznościach zarzuty podniesione w skardze dotyczące naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania są oczywiście bezzasadne. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie, opierając się o przepisy powszechnie obowiązujące. Starosta w terminie nałożył na inwestora obowiązek a następnie, z uwagi na nieuzupełnienie dokumentów, wniósł sprzeciw w trybie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego. W zaistniałym stanie faktycznym i prawnym, również Wojewoda prawidłowo, stosując art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 8 § 2 Kpa, wskazać należy, że powołany przepis nakłada na organy zobowiązanie, że bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują one od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Zawarty w cytowanym przepisie zakaz nie ma charakteru bezwzględnego, co oznacza, że organ może od niego odstąpić, winien jednak wykazać uzasadnioną przyczynę, dla której tak czyni. Składając wniosek o załatwienie sprawy, strona powinna mieć bowiem możliwość przewidywania wydania takiego samego rozstrzygnięcia w takich samych okolicznościach i w takim samym stanie prawnym. Organ natomiast bez uzasadnionej przyczyny nie powinien odstępować od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. W zaistniałej sprawie przepisy dotyczące zakresu dokumentów, które inwestor ma obowiązek załączyć do zgłoszenia budowy podbudowy słupowej jest jasny i precyzyjny. Jeżeli hipotetycznie organ przyjął podobne zgłoszenie spółki, w tożsamym stanie faktycznym i prawnym, a następnie wydał zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia sprzeciwu, dokonał błędnej subsumpcji obowiązujących przepisów. Wówczas kierując się treścią art. 8 § 2 Kpa Starosta miał podstawy by zmienić praktykę, bowiem przyjęte kolejne zgłoszenie w takim kształcie byłoby obarczone błędem, skoro – co pozostaje poza sporem – dokumentacja nie zawierała projektu zagospodarowania działki lub terenu, stosownie do art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Poza wszystkim trzeba też zważyć, że jeden przypadek nie jest utrwaloną praktyką. Pojęcie "utrwalona praktyka" oznacza raczej wiadome, celowe działanie wykonywane regularnie oraz doświadczenie, umiejętności zdobyte dzięki takiemu działaniu na trwałej podstawie (por. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod red. Prof. Stanisława Dubisza, Wydawnicttwo Naukowe PWN Warszawa 2003, tom 3, str. 303, tom 4, str. 532-533.).
W tym stanie rzeczy i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.