II SA/Op 297/05

II SA/Op 297/05 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2005-11-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-08-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Daria Sachanbińska /przewodniczący/
Elżbieta Kmiecik /sprawozdawca/
Grażyna Jeżewska
Symbol z opisem
6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Sygn. powiązane
II GSK 382/06 - Wyrok NSA z 2007-05-15
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Sachanbińska Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Kmiecik – (spr.) asesor sądowy Grażyna Jeżewska Protokolant Sekretarz sądowy Jolanta Hadała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2005 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...], nr [...], znak sprawy [...] w przedmiocie renty strukturalnej oddala skargę.
Uzasadnienie
W dniu 10 września 2004 r. H. K. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie renty strukturalnej wypłacanej w ramach realizacji planu rozwoju obszarów wiejskich, deklarując przekazanie całości gospodarstwa rolnego tj. o areale 28,9374 ha na rzecz córki M. K.
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2004 r., Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., działając na podstawie § 20 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 114, poz. 1191) oraz art. 123 Kpa, po zweryfikowaniu wniosku H. K. w sprawie przyznania renty strukturalnej stwierdził, że H. K. spełnia warunki niezbędne do uzyskania renty strukturalnej określone w § 4 pkt 1 - 3, pkt 6 i 7, § 11 i § 20 ust. 4 w/w rozporządzenia. Kierownik stwierdził także, iż wskazany we wniosku przejmujący posiada wymagane przez w/w rozporządzenie kwalifikacje zawodowe. Postanowienie zawierało pouczenie o warunkach dotyczących formy, sposobu i terminu przekazania gospodarstwa rolnego oraz zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej.
W dniu 13 grudnia 2004 r. wnioskodawca aktem notarialnym zbył na rzecz Gminy [...] działki nr A i B z mapy [...], obrębu [...] stanowiące grunty orne o obszarze 2 hektarów i 25 arów.
Aktem notarialnym z dnia 4 maja 2005 r. H. K. przekazał na rzecz córki M. K. gospodarstwo rolne o powierzchni 26,6874 ha, a nie o powierzchni zadeklarowanej we wniosku tj. 28,9374 ha.
Decyzją z dnia [...], Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S., działając na podstawie § 20 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 114, poz. 1191) oraz art. 104 Kpa odmówił H. K. przyznania renty strukturalnej wobec nie spełnienia warunków w/w rozporządzenia.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż H. K. nie przekazał następcy całości gospodarstwa rolnego zadeklarowanego we wniosku z dnia 10 września 2004 r., jak też i w zmienionym wniosku z dnia 10 maja 2005 r., gdzie deklarował przekazanie gospodarstwa rolnego o mniejszej powierzchni to jest 26,6874 ha. W dniu 10 maja 2005 r. wnioskodawca wyzbył się już własności gospodarstwa rolnego, zaś w odniesieniu do pierwszego wniosku naruszył zapis paragrafu 6 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich – a mianowicie wymóg przeniesienia na następcę całości gospodarstwa rolnego. Zdaniem organu, skoro zatem po wydaniu przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. postanowienia o stwierdzeniu spełnienia warunków niezbędnych do uzyskania renty, wnioskodawca sprzedał część gruntów rolnych na rzecz Gminy [...], to nie nastąpiło przekazanie całości gruntów na rzecz następcy.
Odwołanie od decyzji złożył H. K., wnosząc o uchylenie w całości negatywnej decyzji. W złożonym odwołaniu podnosił, iż nie sposób zgodzić się z decyzją, bowiem organ nie rozumie pojęcia gospodarstwa rolnego, przyjmując wbrew zapisom paragrafu 2 aktu notarialnego z dnia 4 maja 2005 r., iż nabywcy przekazano tylko część gospodarstwa rolnego, chociaż w akcie notarialnym wyraźnie zaznaczono, że przekazaniu podlega własność gospodarstwa rolnego, nie zaś jego część. Podkreślał także odwołujący, że przekazał wszystkie użytki rolne, które posiadał w dniu sporządzenia umowy, nie zatrzymując dla siebie nawet 0,5 ha, które jest dozwolone, a zatem spełnił warunki paragrafu 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
Decyzją z dnia [...], Nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 264) oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 1191) oraz § 21 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 114, poz. 1191) utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu organ stwierdził, iż istotnym w sprawie jest to, że odwołujący po złożeniu kompletnego wniosku o przyznanie renty strukturalnej i wydaniu postanowienia nr [...] o spełnieniu warunków niezbędnych do uzyskania renty strukturalnej zbył w dniu 13 grudnia 2004 r. dwie działki ewidencyjne objęte wnioskiem o numerach A i B o łącznej powierzchni 2,25 ha. Zauważył w związku z tym organ, iż stosownie do § 6 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich wydzielenie jakichkolwiek działek ewidencyjnych objętych wnioskiem i ich rozdysponowanie, po wydaniu postanowienia, w inny niż przewidziany w tym paragrafie sposób może prowadzić do unicestwienia starań o rentę, gdyż nie mieści się w dyspozycji wskazanego przepisu.
Z treścią powyższej decyzji nie zgodził się H. K. We wniesionej skardze skarżący żądał uchylenia zaskarżonej decyzji jako naruszającej § 6 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W wywodach skargi skarżący dowodził, że przekazał w całości gospodarstwo rolne na rzecz następczyni prawnej – córki M. K., którym dysponował w dniu 4 maja 2005 r., co zostało wyraźnie zaznaczone zostało w akcie notarialnym. Skarżący zaznaczał także, że przed przekazaniem następczyni gospodarstwa informował pracowników Biura Powiatowego ARiMR w S., że zamierza zbyć dwie działki o łącznej powierzchni 2,25 ha i uzyskał wyjaśnienie, iż może dokonać sprzedaży, a następnie po skorygowaniu wcześniej złożonego wniosku, przyznana będzie mu renta pomniejszona o powierzchnię sprzedanych gruntów. Skarżący złożył skorygowany wniosek poprzez wycofanie z wniosku dwóch działek zbytych na rzecz Gminy [...], a następnie przekazał gospodarstwo córce. Skarżący argumentował, że definicję gospodarstwa rolnego zawiera art. 553 kc., a wyłączenie z gospodarstwa poszczególnych składników nie pozbawia tegoż gospodarstwa statusu zorganizowanej całości gospodarczej, a tym samym przyjęcie przez organ II instancji, iż skarżący nie przekazał całości gospodarstwa, a jedynie część, nie znajduje uzasadnienia w obowiązującym prawie.
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. w odpowiedzi na skargę podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji akcentując, że w sytuacji przekazania gospodarstwa następcy prawnemu ustawodawca jednoznacznie wskazał na konieczność dysponowania tymże gospodarstwem w całości, co wyprowadzić należy z definicji zawartej w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Rozszerzająca interpretacja § 6 rozporządzenia mogłaby prowadzić do sytuacji rozdysponowywania przez rolnika działkami, a więc rozdrobnienia gospodarstw rolnych i przekazywania tylko 1 ha areału gospodarstwa, w zamian za rentę strukturalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowo – administracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270). Stwierdzenie zaś nieważności decyzji w całości lub części następuje min. wówczas, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy). W przypadku, gdy skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu (art. 151 ustawy o p.s.a).
Z zasady, iż sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wynika konsekwencja, co do tego, iż sąd ten rozważa wyłącznie prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan sprawy istniejący na dzień wydania decyzji (tak NSA w wyroku z dnia 14 stycznia 1999 r., sygn. III SA 4731/97 – LEX nr 37180).
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Legalność decyzji bada się zarówno pod względem formalnym jak też i materialno - prawnym. Oznacza to, że sąd kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność, tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Pozycja ustrojowa sądów administracyjnych powoduje, że nie są one uprawnione, ani też władne do zastępowania organów administracji państwowej w rozstrzyganiu spraw administracyjnych, a tym samym zobowiązane do prowadzenia czy też uzupełniania zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Przedmiotem, oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] Nr [...], który działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 5a ust. 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2005 r., Nr 31, poz. 264) oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 1191) oraz § 21 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 114, poz. 1191) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...], Nr [...], odmawiającą H. K. przyznania renty strukturalnej.
Przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że odpowiada ona wymogom prawa.
Ustalony przez organy stan faktyczny sprawy nie był sporny. Zarzuty skarżącego zawarte zarówno w odwołaniu, jak i w skardze dotyczą wadliwego zastosowania przepisów prawa poprzez niewłaściwą ich wykładnię i zastosowanie.
Z zarzutami skargi nie można się zgodzić.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. nr 114, poz. 1191) postępowanie w sprawie przyznania renty strukturalnej wszczyna się na pisemny wniosek złożony przez rolnika ubiegającego się o rentę strukturalną. Ust. 2 tegoż paragrafu zobowiązuje rolnika występującego o przyznanie renty strukturalnej min. do osobistego złożenia wniosku i to na formularzu udostępnionym przez Agencję (§ 18 ust. 4 rozporządzenia). Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż tylko wniosek złożony osobiście przez rolnika ubiegającego się o rentę strukturalną i na odpowiednim formularzu wszczyna postępowanie w sprawie. Przepis § 18 ust. 1 rozporządzenia normuje expressis verbis, iż prawo dotyczące inicjatywy wszczęcia postępowania w tej kategorii spraw administracyjnych należy do strony. Przepis tegoż paragrafu określa również, formę w jakiej winien być złożony wniosek, a mianowicie – formularz. Skarżący spełnił te wymogi formalne składając w dniu 10 września 2004 r. na odpowiednim formularzu u Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Skarżący nie kwestionował, a wręcz przyznał fakt, na który powołują się organy obu instancji, że wnioskiem objęte było 19 działek ewidencyjnych o łącznej powierzchni 28,93 ha, a jako cel przekazania wskazał przekazanie gospodarstwa następcy – córce M. K. Do wniosku załączono dokumenty potwierdzające łączną powierzchnię i stan prawny posiadanego gospodarstwa, okres prowadzenia działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w okresie ostatnich 10 lat bezpośrednio poprzedzających złożenie wniosku, podleganie ubezpieczeniu emerytalno-rentowemu oraz nieposiadania zadłużenia w opłacaniu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, jak również kwalifikacje zawodowe przejmującego gospodarstwo rolne (ust. 5 § 4 rozporządzenia).
Przepisy rozporządzenia z dnia 30 kwietnia 2004 r. określające warunki i tryb udzielania pomocy finansowej na uzyskanie rent strukturalnych przewidują dwuetapowe postępowanie związane z rozpoznawaniem wniosku o przyznanie renty strukturalnej.
Stosownie do § 20 ust. 1 w/w rozporządzenia kierownik biura powiatowego Agencji weryfikuje wniosek o przyznanie renty strukturalnej, o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 1, w terminie 40 dni od dnia złożenia wniosku. Ust. 2 przewiduje, iż w ramach weryfikacji wniosku kierownik biura powiatowego Agencji ustala:
1) spełnienie warunków określonych w § 4 pkt 1-3, 6 i 7;
2) łączną powierzchnię posiadanego gospodarstwa rolnego oraz zmiany, jakim podlegała ta powierzchnia w ostatnich 5 latach przed złożeniem wniosku;
3) stan prawny posiadanego gospodarstwa rolnego oraz zmiany, jakim podlegał stan prawny tego gospodarstwa w ostatnich 5 latach przed złożeniem wniosku;
4) spełnienie warunku posiadania kwalifikacji zawodowych przez osobę deklarowaną we wniosku jako przejmującą gospodarstwo rolne lub przejmującą użytki rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego.
Przewidziana przepisami prawa weryfikacja wniosku skarżącego została dokonana przez organ I instancji i w jej wyniku zostało ustalone, że wnioskodawca spełnia warunki określone w § 4 pkt 1 - 3, 6 i 7 i § 11 oraz jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni, co najmniej 1 ha użytków rolnych. Kierownik biura powiatowego Agencji wydał w związku z powyższym, zgodnie z dyspozycją § 20 ust. 4 w/w rozporządzenia, w dniu 24 listopada 2004 r. postanowienie o spełnieniu przez H. K. warunków do uzyskania renty strukturalnej. Zapadłe postanowienie ma charakter deklaratoryjny, organ wypowiedział się w nim o zaistnieniu warunków, co do możliwości nabycia przez wnioskodawcę renty strukturalnej. Postanowienie zawierało także, zgodnie z ust. 6 § 20 rozporządzenia, pouczenie o warunkach dotyczących formy, sposobu i terminu przekazania gospodarstwa rolnego oraz zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej, a także informację o ustaleniach dotyczących spełnienia warunku posiadania kwalifikacji zawodowych przez wskazanego we wniosku przejmującego, jak i określało termin w okresie, którego winno nastąpić przekazanie gospodarstwa rolnego wskazanemu następcy. Organ zatem nie naruszył w toku postępowania administracyjnego ustalonych rozporządzeniem zasad postępowania.
Decyzją konstytutywną, która może dopiero tworzyć prawo po stronie wnioskodawcy do renty strukturalnej jest decyzja w sprawie przyznania renty strukturalnej, znajdująca oparcie w § 21 rozporządzenia. Zamieszczenie w tym przepisie sformułowania "w sprawie przyznania renty strukturalnej" oznacza, że organ zobowiązany jest zbadać i ustalić na podstawie dowodów określonych w rozporządzeniu czy doszło do przekazania całego gospodarstwa rolnego o areale zgodnym z zadeklarowanym we wniosku. Słownik języka polskiego PWN z 1995 r. pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka podaje, że "cały" to obejmujący wszystkie składowe części, pełny, zupełny. Dokonując wykładni użytego w rozporządzeniu zwrotu "całego" nie możliwym jest nie łączenie jego znaczenia z areałem gospodarstwa rolnego wskazanym we wniosku. Nie sposób bowiem nie dostrzec, że postępowanie o przyznanie renty strukturalnej nie jest wszczynane z urzędu, lecz na wniosek zainteresowanego rolnika. Zatem to wniosek skarżącego określał przedmiot postępowania, jak też i determinował tryb oraz zakres prowadzonego postępowania. Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu renty strukturalnej w zamian za przekazanie następcy – córce gospodarstwa rolnego o powierzchni wskazanej we wniosku tj. 28,93 ha i stąd też organ zobligowany był do rozpoznania tego wniosku zgodnie z żądaniem wnioskodawcy i nie był władny do samodzielnej zmiany treści tego żądania, jak i wdrożenia z własnej inicjatywy nowego postępowania weryfikacyjnego związanego ze zmianą wniosku. Podkreślić należy, iż organy administracji publicznej związane są żądaniem strony i nie mogą zmieniać jego treści i uruchamiać według własnej oceny właściwego trybu postępowania. Zmiana jakiegokolwiek elementu wniosku oznacza, że organ nie ma do czynienia z tym samym wnioskiem wszczynającym postępowanie, lecz z innym. W postępowaniu o przyznanie renty strukturalnej jest to o tyle istotne, że organ dokonuje w pierwszym etapie postępowania weryfikacji wniosku, stwierdzając spełnienie lub nie przesłanek do nabycia renty strukturalnej. Taka weryfikacja wniosku oznacza, że organ I instancji przed wydaniem decyzji w sprawie renty strukturalnej nie powraca już i nie dokonuje ponownej oceny spełnienia przez rolnika warunków z § 4 pkt 1 - 3, 6 i 7 rozporządzenia lecz ocenia jedynie dowody potwierdzające przekazanie gospodarstwa rolnego i zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej (§ 21 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia). Mając zatem na uwadze powyższe uznać należało, iż warunek przekazania wszystkich użytków rolnych i całości gospodarstwa rolnego przez rolnika ubiegającego się o przyznanie renty strukturalnej zostaje spełniony wówczas, gdy ten przekazuje gospodarstwo rolne o areale zgodnym, tożsamym z zadeklarowanym we wniosku o przyznanie renty strukturalnej.
§ 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, bowiem, że warunek przekazania gospodarstwa rolnego, o którym mowa w § 4 pkt 4, uważa się za spełniony, jeżeli:
1) zostały przekazane wszystkie użytki rolne wchodzące w skład tego gospodarstwa, będące zarówno przedmiotem odrębnej własności rolnika i jego małżonka, jak również przedmiotem ich współwłasności, z zastrzeżeniem § 9 pkt 1;
2) przekazanie nastąpiło:
a) przez przeniesienie własności gospodarstwa rolnego w całości na rzecz następcy albo
b) na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez odpłatne lub nieodpłatne przeniesienie własności użytków rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego lub
c) na powiększenie jednego lub kilku gospodarstw rolnych przez przekazanie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego użytków rolnych w dzierżawę, na podstawie zawartej na okres co najmniej 10 lat:
– pisemnej umowy zgłoszonej do ewidencji gruntów i budynków albo
– umowy w formie aktu notarialnego.
Z akt administracyjnych wynika, że ten wymóg nie został spełniony przez skarżącego, gdyż po wydaniu przez organ postanowienia o spełnieniu warunków do nabycia renty strukturalnej skarżący zbył na rzecz Gminy [...] części gospodarstwa o powierzchni 2,25 ha, a zatem nie przekazał następcy gospodarstwa rolnego o powierzchni zadeklarowanej we wniosku, a tym samym i nie zrealizował dyspozycji § 6 ust. 1 rozporządzenia. Zaakceptować należy zatem dokonaną przez organy administracji w zaskarżonej decyzję wykładnię przepisów i przyjęcie w konsekwencji powyższego, iż skarga skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu...(Dz. U Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.