II SA/Op 246/22

II SA/Op 246/22 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2022-11-17
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-09-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Daria Sachanbińska
Elżbieta Kmiecik /sprawozdawca/
Krzysztof Sobieralski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Sygn. powiązane
I OZ 640/22 - Postanowienie NSA z 2023-01-20
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 58 par. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Sobieralski Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik (spr.) Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2022 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r., nr PS.III.8640.1.2021.MP w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy uznania za osobę bezrobotną i odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego stanowi skarga M. K. (zwanej dalej także: "skarżącą") na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r., nr PS.III.8640.1.2021.MP, którym odmówiono jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Opolski wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że decyzja Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r. została odebrana przez skarżącą w dniu 15 grudnia 2020 r. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia odwołania. W dniu 30 grudnia 2020 r. skarżąca złożyła w PUP w Opolu wniosek do Wojewody Opolskiego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazując jako przyczynę uchybienia terminu chorobę (stan zdrowia po [...]).
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2020 r. Wojewoda Opolski odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2020 r., nr ER521-211004/0023/222/TP/20. W uzasadnieniu wskazał na ustalony stan faktyczny, tj. datę doręczenia skarżącej decyzji organu pierwszej instancji, datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu, brzmienie przepisów art. 58 i 59 k.p.a. oraz treść zobowiązania skierowanego do skarżącej odnośnie do wskazania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania oraz daty ustania tej przyczyny. Podniósł również, że skarżąca w odpowiedzi na wezwanie przedłożyła opinię prawno-medyczną sporządzoną 14 sierpnia 2011 r. w związku z leczeniem [...] i ubieganiem się o przyznanie renty. Uwzględniając powyższe organ stwierdził, że podnoszona przez stronę argumentacja nie może stanowić podstawy do uznania, że w okresie od 15 grudnia 2020 r. do 30 grudnia 2020 r. istniała przeszkoda uniemożliwiająca jej wniesienie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola. Uzasadniał dalej organ, że przedłożone zaświadczenie lekarskie nie stanowi potwierdzenia braku winy w uchybieniu terminu, gdyż nie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę i nadania pisma na poczcie osobiście lub przez domowników. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem organu, zaliczyć można okoliczności losowe np. chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, a więc okoliczności, których wystąpienie uniemożliwiło złożenie w terminie odwołania i których przezwyciężenie jest niemożliwe nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Wojewoda Opolski pouczył skarżącą, że od zapadłego postanowienia przysługuje zażalenie do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody Opolskiego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia.
Skarżąca zastosowała się do udzielonego pouczenia i wniosła zażalenie na w/w postanowienie do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, który postanowieniem z dnia 7 maja 2021 r., nr DRPVIII.025.30.2021MW, utrzymał w mocy postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r.
W wyniku wniesionej przez skarżącą skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2662/21 stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 7 maja 2021 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że organ ten naruszył w sposób rażący przepis art. 59 § 2 k.p.a. Zaakcentował, że w sytuacji, gdy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu wydaje organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia, to jest ono ostateczne i przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Zwrócił również uwagę na okoliczność, że skarżąca w zaistniałej sytuacji (bez własnej winy uchybiła terminowi do wniesienia skargi do właściwego sądu) winna skorzystać z prawa złożenia - na podstawie art. 87 § 1 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na sporne postanowienie Wojewody Opolskiego.
W wywiedzionej od zaskarżonego postanowienia Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. skardze, po jej sprecyzowaniu, skarżąca, wskazując na wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Wa 2662/21, domagała się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Opola z dnia 8 grudnia 2022 r. (winno być 2020 r.). Podniosła, że na ten stan rzeczy składa się wiele czynników, w tym mi.n. stan zdrowia po [...] przy pracy, pandemia, izolacja domowa oraz okoliczność, że w zamieszczonym przez organ pouczeniu nie wyjaśniono czy chodziło o dni robocze, czy bieżące, ani czy wliczany jest do 14 dniowego terminu okres świąteczny Bożego Narodzenia i Noworoczny
Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Wojewoda Opolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wskazał, że okoliczności podnoszone w postępowaniu, a dotyczące ubiegania się o rentę w 2011 r. nie mają wpływu na ocenę aktualnego stanu zdrowia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Wśród tych przesłanek jest wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W tej kwestii wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.
Poza sporem jest, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu 30 marca 2021 r. (por. k:38 akt). Termin zatem do wywiedzenia skargi do tut. Sądu upływał z dniem 29 kwietnia 2021 r. (czwartek). Skarga wniesiona została 11 lipca 2022 r., a więc z uchybieniem terminu. Wątpliwości w sprawie nie budzić również i to, że organ dokonał wadliwego pouczenia o terminie i sposobie zaskarżenia postanowienia, tj. pouczył skarżącą, że przysługuje od niego zażalenie do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w Warszawie, za pośrednictwem Wojewody Opolskiego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia oraz, że skarżąca, działając zgodnie z tym pouczeniem złożyła zażalenie do Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w Warszawie, a po jego rozpoznaniu skargę do WSA w Warszawie. Przypomnieć należy również, że w wyniku rozpoznania przez WSA w Warszawie skargi na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii w Warszawie z dnia 7 maja 2021 r. doszło do stwierdzenia jego nieważności, a skarżąca pouczona została, w uzasadnieniu do zapadłego wyroku, o tym, że w przypadku zamiaru wniesienia skargi na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. winna skorzystać z prawa do złożenia -na podstawie art. 87 § 1 w zw. z art. 86 § 1 P.p.s.a. - wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do właściwego sądu.
Zatem przed negatywnymi skutkami upływu terminu do wniesienia skargi na postanowienie Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r. mogło uchronić skarżącą wyłącznie złożenie skutecznego wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej, o czym pouczył ją Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zapadłego wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2662/21 (por. k:7 tego uzasadnienia). Bez znaczenia jest wobec tego podniesiona w skardze argumentacja skarżącej o braku winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, tj. Prezydenta Miasta Opola. W sprawie istotne bowiem jest, że skarżąca nie dochowała terminu do wniesienia skargi (wprawdzie bez swej winy) oraz nie spełniła podstawowego warunku do jej skutecznego wniesienia przez złożenie wniosku o przywrócenie terminu, pomimo pouczenia w tym zakresie. Co więcej ze skargi, ani pism ją uzupełniających nie wynika z jakich przyczyn została ona wniesiona dopiero w dniu 11 lipca 2022 r., skoro potwierdzenia odbioru odpisu wyroku z uzasadnieniem, w którym zawarte zostało prawidłowe pouczenie odnośnie do dalszych czynności dotyczących zaskarżenia postanowienia Wojewody Opolskiego z dnia 18 marca 2021 r., skarżąca dokonała w dniu 17 czerwca 2022 r. Skarżąca nie tylko nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu, ale i nie zachowała siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.), którą w rozpatrywanej sprawie było pouczenie o możliwości złożenia skargi wraz z wnioskiem oraz warunkach jego złożenia, co nastąpiło 17 czerwca 2022 r. (data odbioru odpisu zapadłego wyroku wraz z uzasadnieniem). Skarżąca w ogóle nie skorzystała z instytucji przywrócenia terminu do wywiedzenia skargi, pomimo że w dniu 11 lipca 2022 r. dokonała wniesienia skargi do WSA w Opolu. Brak powyższego wniosku obiektywnie czyni skargę spóźnioną, a uchybienia tego nie mogą w tym konkretnym przypadku usprawiedliwiać okoliczności faktyczne, ani prawne.
Sąd zauważa jednocześnie, że wobec brzmienia art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000), nadal jako k.p.a., przyjmuje się i sąd w niniejszym składzie podziela to stanowisko, że wadliwe pouczenie strony nie powinno jej szkodzić. Jednakże wadliwe pouczenie przez organ nie powoduje wstrzymania biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, a jedynie stanowi podstawę do przywrócenia terminu. O takiej możliwości i sposobie dalszego postępowania – po wyroku WSA w Warszawie skarżąca została prawidłowo pouczona. Do tego pouczenia skarżąca się nie zastosowała.
W tym stanie sprawy, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli skarga została złożona po upływie terminu do jej wniesienia, sąd orzekł o odrzuceniu skargi.