II SA/OP 146/23

II SA/Op 146/23 - Wyrok WSA w Opolu
Data orzeczenia
2023-06-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Beata Kozicka
Daria Sachanbińska
Krzysztof Bogusz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi A. Sp. j. w W. na postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 14 marca 2023 r., nr 26/II/2023, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia w sprawie wstrzymania budowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez A. spółka jawna w W. było postanowienie Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu (dalej też w skrócie: OWINB), nr 26/II/2023 z dnia 14 marca 2023 r., w którym organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu (dalej też w skrócie: PINB), nr 103/22 z dnia 15 listopada 2022 r. o wstrzymaniu budowy urządzeń reklamowych na działce nr a, karta mapy [...], obręb W.1, przy ulicy [...] w O., wzdłuż drogi nr [...], zrealizowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Wydanie tych postanowień nastąpiło w następujących okolicznościach faktycznych.
W dniu 31 sierpnia 2021 r. PINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budowy bez pozwolenia na budowę urządzenia reklamowego na działce a, karta mapy [...], obręb W.1, przy ulicy [...] w O. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania doręczono właścicielowi nieruchomości A. na adres wynikający z rejestru przedsiębiorców w KRS W. ul. [...] lokal [...] w dniu 3 września 2021 r. (k-8 akt administracyjnych). Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego PINB w dniu 15 listopada 2022 r. wydał postanowienie nr 103/22, w którym na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 w zw. z ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz. U. 2020 r., poz. 1333 ze zm.) wstrzymał budowę trzech urządzeń reklamowych zrealizowaną bez pozwolenia na budowę (k-169 akt administracyjnych).
Postanowienie PINB doręczono A. w dniu 21. listopada 2022 r. pod adresem spółki wynikających z KRS, upoważnionemu pracownikowi (k-162 akt administracyjnych).
W zażaleniu z dnia 29 listopada 2022 r. A. wniosła o uchylenie postanowienia PINB zarzucając naruszenie procedury administracyjnej. Zaskarżonym postanowieniem OWINB stwierdził na podstawie art. 134 K.p.a. uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Organ odwoławczy w uzasadnieniu podniósł, że zanim przystąpi do właściwego postępowania wyjaśniającego w sprawie bada czy dochowano terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Warunkiem skuteczności czynności procesowej jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Ujawnienie na etapie wstępnego postępowania organu odwoławczego niedopuszczalności zażalenia oraz uchybienia terminu do wniesienia zażalenia prowadzi do stwierdzenia powyższego w drodze postanowienia. W przypadku uchybienia terminu do wniesienia zażalenia organ obowiązany jest stwierdzić, że zostało wniesione z jego uchybieniem, bez względu na wielkość, a także przyczynę tego uchybienia. Uchybienie terminu ma bowiem charakter obiektywny.
Zgodnie z art. 141 § 2 K.p.a. strona postępowania administracyjnego może wnieść zażalenie na postanowienie organu I instancji, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Oznacza to, że bieg terminu do wniesienia zażalenia rozpoczyna się następnego dnia po doręczeniu postanowienia.
Przepis art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej albo państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Przechodząc do okoliczności sprawy należy stwierdzić, że doręczenie stronie – A. sp. j. zaskarżonego postanowienia nastąpiło w dniu 21 listopada 2022 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru podpisanego przez osobę upoważnioną (pieczęć na zwrotnym potwierdzeniu).
Mając na uwadze art. 57 § 1 K.p.a., bieg siedmiodniowego terminu na wniesienie zażalenia zaczął biec dnia następnego, tj. 22 listopada 2022 r., a upłynął z końcem 28 listopada 2022 r. Tymczasem zażalenie, które jest datowane na dzień 29 listopada 2022 r., zostało nadane w placówce Poczty Polskiej w O. (FUP O., ul. [...], [...] O.), która jest operatorem w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku - Prawo pocztowe, w dniu 29 listopada 2023 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie. Zatem zostało nadane po upływie siedmiodniowego terminu na wniesienie zażalenia.
W skardze na to postanowienie A. wniosła o jego uchylenie zarzucając naruszenie art. 134 K.p.a. przez nieprawidłowe zastosowanie i przyjęcie przez OWINB, że w sprawie doszło do przekroczenia terminu do wniesienia zażalenia.
W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że według jej według jej najlepszej wiedzy, doręczenie przesyłki, która zawierała postanowienie nr 103/22 z dnia 15 listopada 2022 r. miało miejsce dnia 22 listopada 2022 r., a nie, jak twierdzi organ - dnia 21 listopada 2022 r.
W związku z powyższym, termin do wniesienia zażalenia powinien zostać w niniejszej sprawie zachowany, bowiem termin nie upływał dnia 28 listopada 2022 r., lecz dnia 29 listopada 2022 r., zaś skarżąca wniosła zażalenie właśnie dnia 29 listopada 2022 r.
Jeżeli nawet doszło do omyłki w zakresie ustalenia dnia doręczenia przedmiotowego postanowienia, to skarżąca nie ponosi jakiekolwiek winy w związku z ewentualnym uchybieniem terminowi do wniesienia zażalenia, bowiem uchybienia te wynikają z działalności podmiotu trzeciego, który odpowiedzialny jest za odbiór korespondencji adresowanej do Spółki i zarządzanie taką korespondencją.
Na mocy umowy najmu złożonej do akt niniejszego postępowania wraz w wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, zawartej w W. dnia 13 maja 2015 r., między F., NIP: [...], obecnie jednoosobową działalność gospodarczą przekształcono w jednoosobową spółkę kapitałową: G. sp. z o.o., KRS: [...], NIP: [...], dalej jako: "G.", podmiot ten zobowiązał się na podstawie § 1 ust. 2 lit c-d Umowy do odbierania korespondencji adresowanej do Spółki oraz informowania Spółki o takiej korespondencji.
Spółka została poinformowana przez G., że przesyłka pocztowa zawierająca postanowienie nr 103/22 Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Opolu z dnia 15 listopada 2022 r., została doręczona dnia 22 listopada 2022 r. W takim też wypadku zażalenie wniesione dnia 29 listopada 2022 r. zostało wniesione w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Skargę należało oddalić.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259), zwanej dalej P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Natomiast w myśl art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie ma obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 P.p.s.a
Zaskarżone postanowienie OWINB badane według powyższych reguł w ramach kognicji sądu administracyjnego odpowiada prawu. Zgodnie z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Organ odwoławczy w rozpatrywanej sprawie prawidłowo przyjął datę doręczenia postanowienia organu I instancji w dniu 21 listopada 2022 r. Doręczenie nastąpiło do rąk upoważnionej osoby. Termin tygodniowy upłynął w dniu 28 listopada 2022 r., który był dniem roboczym. Skoro zażalenie należy wnieść w terminie tygodniowym od dnia doręczenia postanowienia stronie (art.141 § 2 K.p.a.) to wniesienie go w dniu 29 listopada 2022 r. jest złożeniem środka odwoławczego z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy nie miał obowiązku ani prawnej możliwości uwzględniać okoliczność zawarcia przez skarżącą umowy z osobą trzecią w przedmiocie "odbioru i zarządzania korespondencją" spółki A. Treść umowy strony skarżącej z podmiotem trzecim w żadnym zakresie nie może zmienić kodeksowych reguł doręczeń i terminów wnoszenia środka odwoławczego. Sposób wywiązania się tamtego podmiotu z umowy ze skarżącą jest bez znaczenia dla oceny okoliczności rozpatrywanego przypadku.
Jeżeli skarżąca wniosła zażalenie w ósmym dniu od daty doręczenia jej postanowienia organu I instancji, to organ odwoławczy prawidłowo zastosował art. 134 K.p.a. a wydane rozstrzygnięcie właściwie uzasadnił.
Z tych względów należało na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalić.