II SA/Op 140/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę Burmistrza na decyzję Wojewody dotyczącą obowiązku meldunkowego, uznając organ pierwszej instancji za nieuprawniony do jej wniesienia.
Sprawa dotyczyła skargi Burmistrza na decyzję Wojewody uchylającą decyzję Burmistrza w sprawie wymeldowania. Sąd uznał, że Burmistrz jako organ pierwszej instancji nie posiada interesu prawnego ani uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu wyższego stopnia. W konsekwencji, skarga została odrzucona na podstawie przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu rozpoznał skargę Burmistrza na decyzję Wojewody, która uchyliła decyzję Burmistrza w przedmiocie wymeldowania J. M. i jej córki. Sąd, opierając się na art. 50 § 1 P.p.s.a., stwierdził, że Burmistrz, działając jako organ pierwszej instancji w sprawie obowiązku meldunkowego, nie posiada przymiotu strony postępowania administracyjnego ani uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podkreślono, że organ pierwszej instancji, nawet jeśli nie zgadza się z decyzją organu odwoławczego, nie staje się stroną nowego postępowania. Sąd powołał się na dominujący pogląd orzecznictwa NSA i doktryny, zgodnie z którym gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. i nie jest uprawniona do wniesienia skargi, nawet jeśli posiada interes prawny, gdy decyzję w pierwszej instancji wydaje wójt (burmistrz, prezydent). W związku z tym, skarga została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, organ pierwszej instancji nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie posiada przymiotu strony postępowania w rozumieniu przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organ pierwszej instancji (Burmistrz) działa w ramach swoich kompetencji administracyjnych i nie posiada interesu prawnego ani obowiązku prawnego w rozumieniu strony postępowania. Postępowanie odwoławcze jest częścią postępowania administracyjnego, a status strony posiadają podmioty wskazane w art. 28 K.p.a. Organ pierwszej instancji nie staje się stroną postępowania związanego z decyzją kasacyjną organu wyższego stopnia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (7)
Główne
P.p.s.a. art. 50 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 58 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 6 - niedopuszczalność skargi
P.p.s.a. art. 58 § 3
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.s.g. art. 8 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
u.e.l.i.d.o. art. 15 § 2
Ustawa o ewidencji ludności i dowodach osobistych
k.p.a. art. 28
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ pierwszej instancji nie jest stroną postępowania administracyjnego i nie posiada uprawnienia do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Organ I instancji, nawet jeżeli nie zgadza się z decyzją kasacyjną organu wyższego stopnia właściwego do rozpoznania odwołania, nie uzyskuje przymiotu strony postępowania. Organ ten ( Burmistrz [...] ) nie staje się bowiem stroną nowego postępowania związanego z wydaniem przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 138 K.p.a., jako że postępowanie odwoławcze jest dalszą częścią postępowania administracyjnego wszczętego na żądanie strony lub z urzędu przed organem I instancji, w którym status strony posiadają wyłącznie podmioty wskazane w art. 28 K.p.a. i nast.
Skład orzekający
Elżbieta Kmiecik
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że organ pierwszej instancji nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego i nie może skarżyć decyzji organu odwoławczego."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji organu pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy kwestii legitymacji procesowej organu, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mało interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Op 140/08 - Postanowienie WSA w Opolu Data orzeczenia 2008-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-04-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu Sędziowie Elżbieta Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6050 Obowiązek meldunkowy Hasła tematyczne Ewidencja ludności Odrzucenie skargi Skarżony organ Wojewoda Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par 1 pkt 6, art. 58 par 3. art. 50 par. 1. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie obowiązku meldunkowego postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Burmistrz [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], Nr [...], uchylającą decyzję Burmistrza [...] z dnia [...], Nr [...] w sprawie wymeldowania J. M. i jej małoletniej córki M. M. z pobytu stałego w G., przy ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Wedle art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. 142, poz. 1591 ze zm. ), ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów. Burmistrz [...] wydając decyzję w pierwszej instancji nie działa zatem jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publiczno - prawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji. Przepisami tymi w niniejszej sprawie są przepisy art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych ( Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 993 ze zm. ). Stąd też Burmistrz w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją, jest organem I instancji. Organ I instancji, nawet jeżeli nie zgadza się z decyzją kasacyjną organu wyższego stopnia właściwego do rozpoznania odwołania, nie uzyskuje przymiotu strony postępowania. Organ ten ( Burmistrz [...] ) nie staje się bowiem stroną nowego postępowania związanego z wydaniem przez organ odwoławczy decyzji w trybie art. 138 K.p.a., jako że postępowanie odwoławcze jest dalszą częścią postępowania administracyjnego wszczętego na żądanie strony lub z urzędu przed organem I instancji, w którym status strony posiadają wyłącznie podmioty wskazane w art. 28 K.p.a. i nast. W świetle przepisu art. 50 § 1 P.p.s.a., Burmistrz [...] nie jest uprawniony do wniesienia skargi, a zatem nie może być stroną przed sądem administracyjnym. Podzielić należy także pogląd dominujący w orzecznictwie NSA i doktrynie, iż gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 K.p.a. i nie jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję administracyjną, choćby nawet miała w tym interes prawny w rozumieniu tego przepisu, jeśli do wydania decyzji w pierwszej instancji w określonej sprawie upoważniony jest wójt ( burmistrz, prezydent ) tej gminy, a jednocześnie prezydent miasta nie przestaje być organem właściwym do orzekania w sprawach indywidualnych z zakresu administracji publicznej zgodnie z generalnie określonymi kompetencjami przyznanymi mu w ogólnych normach kompetencyjnych i przepisami prawa materialnego również wówczas, gdy miasto to wykonuje zadania powiatu, a on sprawuje funkcję starosty ( tak: T. Woś: Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r., OPS 1/03, opubl. "Samorząd Terytorialny" z 2004 r., nr 12, s. 79; por. także uchwałę składu pięciu sędziów NSA z dnia 9 października 2000 r., sygn. akt OPK 14/00 ( ONSA 2001, nr 1, poz. 17 ). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż skarga będąca przedmiotem niniejszego postępowania, została wniesiona przez organ I instancji, który nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tych też względów jest ona niedopuszczalna. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI