II SA/Op 126/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu rozpoznał skargę E. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) w Opolu z dnia 28 lutego 2022 r., która uchyliła decyzję Burmistrza Prudnika i nakazała skarżącej oraz K. L. wstrzymanie użytkowania działek nr a i b oraz wyznaczyła termin na wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla budowy domków rekreacji indywidualnej. Skarżąca zarzuciła błędy proceduralne, w tym niedoręczenie decyzji organu pierwszej instancji. WSA odrzucił odrębną skargę na postanowienie SKO odmawiające uzupełnienia decyzji, uznając je za niezaskarżalne. Analizując skargę na decyzję, Sąd stwierdził, że organy administracji nie miały kompetencji do zastosowania art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (u.p.z.p.). Budowa domków rekreacji indywidualnej, o powierzchni zabudowy nieprzekraczającej 35 m² każdy, została zrealizowana na podstawie zgłoszenia, które zostało przyjęte przez Starostę Prudnickiego bez sprzeciwu, co oznacza, że zgodnie z Prawem budowlanym nie wymagała pozwolenia na budowę. WSA podkreślił, że art. 59 ust. 3 u.p.z.p. ma zastosowanie wyłącznie do zmian zagospodarowania terenu niezwiązanych z robotami budowlanymi lub zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego, a w niniejszej sprawie inwestycja była objęta reżimem Prawa budowlanego. W związku z tym, organy planistyczne nie były właściwe do wydania decyzji nakazującej wstrzymanie użytkowania terenu i wystąpienie o warunki zabudowy. Sąd uchylił zaskarżoną decyzję SKO oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Prudnika w części dotyczącej pkt 1, uznając naruszenie prawa materialnego. W pozostałej części skargę oddalono, w tym w zakresie dotyczącym wstrzymania robót budowlanych, gdzie organ pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie jako niewłaściwy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie kompetencji organów administracji planistycznej i budowlanej w zakresie samowolnej zmiany zagospodarowania terenu, zwłaszcza w kontekście budów nie wymagających pozwolenia na budowę.
Dotyczy specyficznej sytuacji budowy obiektów rekreacji indywidualnej na podstawie zgłoszenia, gdzie nie było planu miejscowego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organy administracji planistycznej mają kompetencje do wstrzymania użytkowania terenu i nakazania wystąpienia o warunki zabudowy w przypadku budowy obiektu budowlanego, która nie wymaga pozwolenia na budowę, ale została zrealizowana na podstawie zgłoszenia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organy administracji planistycznej nie mają takich kompetencji, jeśli inwestycja jest objęta Prawem budowlanym. Przepis art. 59 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma zastosowanie wyłącznie do zmian zagospodarowania terenu niezwiązanych z robotami budowlanymi lub zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że budowa domków rekreacji indywidualnej, która nie wymagała pozwolenia na budowę i została zrealizowana na podstawie zgłoszenia, jest objęta Prawem budowlanym. W związku z tym, przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczące wstrzymania użytkowania terenu i nakazania wystąpienia o warunki zabudowy nie mają zastosowania, a kompetencje w tym zakresie należą do organów nadzoru budowlanego.
Czy postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji administracyjnej podlega samodzielnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie ma bytu samodzielnego i nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Kontroli sądu podlega decyzja, której uzupełnienia domagano się.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo i piśmiennictwo, zgodnie z którym postanowienie w przedmiocie uzupełnienia decyzji lub odmowy jej uzupełnienia nie jest samodzielnym aktem podlegającym zaskarżeniu, a jedynie dodatkowym składnikiem decyzji podstawowej. W związku z tym, skarga na takie postanowienie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Przepisy (9)
Główne
u.p.z.p. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 59 § 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
u.p.z.p. art. 59 § 3
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Pomocnicze
k.p.a. art. 111
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
P.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo budowlane art. 29 § 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane art. 30 § 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organy administracji planistycznej nie miały kompetencji do zastosowania art. 59 ust. 3 u.p.z.p. do budowy objętej Prawem budowlanym. • Postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji nie podlega samodzielnemu zaskarżeniu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące błędów proceduralnych w doręczaniu decyzji organu pierwszej instancji. • Zarzut naruszenia art. 107 K.p.a. poprzez niezawarcie w decyzji wszystkich wymaganych elementów. • Zarzut naruszenia art. 7 i 77 K.p.a. poprzez nierozpatrzenie materiału dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. • Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub o odmowie jej uzupełnienia nie ma bytu samodzielnego i pozostaje częścią aktu, którego uzupełnienia domaga się strona. • art. 59 ust. 3 u.p.z.p. ma zastosowanie tylko i wyłącznie w przypadku zmiany zagospodarowania terenu niezwiązanej z wykonaniem robót budowlanych lub zmianą sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. • organy planistyczne nie zostały wyposażone w kompetencje do oceny legalności korzystania z obiektów budowlanych.
Skład orzekający
Daria Sachanbińska
sprawozdawca
Elżbieta Kmiecik
członek
Krzysztof Bogusz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie kompetencji organów administracji planistycznej i budowlanej w zakresie samowolnej zmiany zagospodarowania terenu, zwłaszcza w kontekście budów nie wymagających pozwolenia na budowę."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji budowy obiektów rekreacji indywidualnej na podstawie zgłoszenia, gdzie nie było planu miejscowego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa wyjaśnia istotne rozgraniczenie kompetencji między prawem budowlanym a prawem planowania przestrzennego, co jest kluczowe dla praktyków. Pokazuje, jak sąd koryguje błędne zastosowanie przepisów przez organy administracji.
“Budowa domków na zgłoszenie – czy można wstrzymać użytkowanie terenu bez podstawy prawnej?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.