II SA/Op 112/12

II SA/Op 112/12 - Postanowienie WSA w Opolu
Data orzeczenia
2012-05-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2012-03-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Sędziowie
Elżbieta Kmiecik
Elżbieta Naumowicz
Teresa Cisyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Pracy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2010 nr 220 poz 1447
art. 84d
Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Cisyk (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Kmiecik Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz Protokolant St. sekretarz sądowy Joanna Szyndrowska po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 16 stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie czynności kontrolnych inspektora pracy postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu A Sp. z o.o. w [...] kwotę 100 (sto) złotych, tytułem uiszczonego wpisu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2011 r., nr [...], Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w Opolu, rozpoznając sprzeciw A Sp. z o.o. w [...] wobec podjęcia i wykonywania kontroli, działając na podstawie art. 84c ust. 9 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.), w zw. z art. 17 pkt 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. Nr 89, poz. 589, ze zm.), postanowił o kontynuowaniu czynności kontrolnych.
Na powyższe postanowienie A Sp. z o.o. w [...] wniosło zażalenie, po rozpatrzeniu którego Okręgowy Inspektor Pracy w Opolu, postanowieniem z dnia 16 stycznia 2012 r., nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie pierwszej instancji stwierdzając, że wniesienie sprzeciwu było niedopuszczalne, w związku z czym inspektor pracy nie mógł wydać postanowienia w sprawie kontynuowania czynności kontrolnych (art. 84 d ustawy o swobodzie gospodarczej).
Pismem z dnia 3 lutego 2012 r., A Sp. z o.o. w [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w Opolu z dnia 16 stycznia 2012 r., nr [...]. Zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 82 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, poprzez jednoczesne prowadzenie więcej niż jednej kontroli oraz naruszenie art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewskazanie okoliczności związanych z rzekomym wykroczeniem, strona skarżąca wniosła o: wstrzymanie czynności kontrolnych do czasu rozpoznania skargi, dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów ze wskazanych dokumentów, uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Od wniesionej skargi skarżąca spółka uiściła wpis w kwocie 100 zł.
W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w Opolu wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od administracyjnego i niedopuszczalna jest ich kontrola przez sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skargę należało odrzucić.
Na wstępie należy podnieść, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. Zgodnie z pkt 1 wskazanej regulacji, przesłankę taką stanowi niewłaściwość sądu. W pierwszym rzędzie Sąd zatem ocenił, czy ze względu na przedmiot zaskarżenia skarga wniesiona w niniejszej sprawie może zostać rozpoznana merytorycznie.
Stosownie do tego wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
Ponadto, stosownie do art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Tak określona właściwość rzeczowa sądów administracyjnych oznacza, iż w przypadku braku w tym zakresie szczególnych uregulowań ustawowych, sądy administracyjne nie są uprawnione do orzekania w sprawach, które nie zostały wymienione w przytoczonych regulacjach i wynikającą z innych niż administracyjny stosunków prawnych. Stosownie do tego przyjąć należy, że w pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym w art. 3 P.p.s.a., a także inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów P.p.s.a., jak wymienione w art. 4 spory o właściwość lub kompetencyjne, a także przekazane z mocy ustaw odrębnych.
W niniejszej sprawie skarga wniesiona została na postanowienie wydane w przedmiocie czynności kontrolnych inspektora pracy, działającego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.) – zwanej dalej ustawą. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi Sąd uznał, że kontrola legalności zaskarżonego postanowienia nie mieści się w zakresie właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego, a tym samym skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna.
Uwzględniając zakres regulacji art. 3 § 2 P.p.s.a. dostrzec trzeba, że w przypadku postanowień sądy administracyjne orzekają jedynie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, albo na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie należy do żadnej ze wskazanych kategorii.
W ocenie Sądu, zgodzić należy się z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny, przyjmowanym w orzecznictwie sądowym, że przedmiotem kontroli w postępowaniu kontrolnym prowadzonym na podstawie powołanej ustawy, jak i ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, jest wyłącznie ustalenie stanu faktycznego, a postępowanie kontrolne jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego przedmiotem postępowania administracyjnego jest ustalenie stanu faktycznego będącego podstawą do autorytatywnej konkretyzacji normy materialnego prawa administracyjnego w celu rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach jednostki. Postanowienia podejmowane w postępowaniu kontrolnym nie są wydawane w postępowaniu administracyjnym, nie kształtują uprawnień lub obowiązków jednostki, a jedynie w ich następstwie może nastąpić ukształtowanie uprawnień lub obowiązków. Odesłanie do stosowania w zakresie nieuregulowanym w postępowaniach kontrolnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje podstaw do nadania im charakteru prawnego postępowania administracyjnego. Nie można zatem, tylko z przyznania prawa zażalenia od postanowienia, wyprowadzić dopuszczalności drogi przed sądem administracyjnym. Art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. stanowi expressis verbis o zaskarżalności postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym. Postanowienie o kontynuowaniu czynności kontrolnych nie jest natomiast wydane w takim postępowaniu i nie kończy ono tego postępowania, jak i nie rozstrzyga w nim sprawy co do istoty. Nie jest ono także wydawane w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Ponadto, nie stanowi ono aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, gdyż nie kształtuje bezpośrednio uprawnień lub obowiązków materialnoprawnych wynikających z przepisów prawa. Tym samym nie podlega ono również zaskarżeniu na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 i 4 P.p.s.a. (por. postanowienia: NSA z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1030/10, WSA w Warszawie z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1232/11, WSA w Olsztynie z dnia 28 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 295/12, publ. na stronie internetowej – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Uwzględniając powyższe, wobec tego, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono w pkt 1 sentencji o odrzuceniu skargi. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w pkt 2 sentencji orzeczono natomiast o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi.