II SA/Ol 995/04

Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody, którym stwierdzono nieważność uchwały Rady Miasta B. z dnia 27 października 2004 r. Uchwała ta zmieniała wcześniejszą uchwałę z grudnia 2003 r. w sprawie złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego na zarządzenie zastępcze Wojewody z grudnia 2003 r. o wygaśnięciu mandatu burmistrza. Wojewoda uznał, że uchwała narusza prawo, ponieważ do wniesienia skargi upoważniono Przewodniczącego Rady Miasta, podczas gdy zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym organem wykonawczym jest burmistrz. Dodatkowo, Wojewoda podniósł, że uchwała jest niewykonalna, gdyż dotyczy zaskarżenia zarządzenia, którego termin zaskarżenia upłynął w styczniu 2004 r. Gmina Miejska B. wniosła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze, argumentując, że Wojewoda nie miał prawa kontrolować uchwały dotyczącej skorzystania przez gminę z ochrony sądowej. Gmina wskazała również, że stanowisko WSA w Olsztynie w podobnej sprawie było odmienne, a ustawa nie zakazuje powierzania wykonania uchwały innym osobom niż burmistrz. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uznał skargę za zasadną. Sąd podkreślił, że zgodnie z Konstytucją i Europejską Kartą Samorządu Terytorialnego, gmina ma prawo do ochrony sądowej swojej samodzielności. Uchwała o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego lub zarządzenia zastępczego jest oświadczeniem woli gminy o skorzystaniu z tego prawa i nie podlega kontroli organu nadzoru, który jest stroną w sprawie. Sąd uznał, że Wojewoda nie był uprawniony do orzekania o zgodności z prawem uchwały Rady Miasta dotyczącej zaskarżenia jego własnego aktu. W związku z tym, WSA uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający