II SA/Ol 938/20

II SA/Ol 938/20 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2021-02-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-12-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk
Ewa Osipuk /sprawozdawca/
Katarzyna Matczak /przewodniczący/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 4964/21 - Wyrok NSA z 2022-02-24
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 2,  art. 3
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 134,  art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 lutego 2021 r. sprawy ze skargi Związku Zawodowego Pracowników na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. WSA/wyr.1a – sentencja wyroku (tryb uproszczony)
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 11 marca 2020 r., Związek Zawodowy Pracowników (dalej jako: "Związek Zawodowy", "strona", "skarżący"), powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429), dalej jako: "u.d.i.p.", zwrócił się o udostępnienie informacji dotyczącej każdego z pracowników zatrudnionych w Urzędzie Miasta według stanu na dzień 31 grudnia 2019 r. we wszystkich komórkach organizacyjnych Urzędu Miasta, zgodnie z przedstawioną tabelą zawierającą: nazwę wydziału/biura, nazwę referatu lub samodzielnego stanowiska, stanowisko (dyrektor, z-ca dyrektora, kierownik, główny specjalista, inspektor, podinspektor, referent, inne), wynagrodzenie zasadnicze miesięczne wg kategorii zaszeregowania (brutto), dodatek stażowy (brutto), dodatek funkcyjny (brutto), dodatek specjalny (brutto), uzasadnienie przyznania dodatku specjalnego.
Pismem z dnia 24 marca 2020 r., organ wezwał wnioskodawcę do wskazania, iż uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu społecznego. Zdaniem organu bowiem, powyższy wniosek o udzielenie informacji publicznej dotyczył informacji publicznej przetworzonej.
Odpowiadając na wezwanie, pismem z dnia 8 kwietnia 2020 r., Związek Zawodowy nie zgodził się, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, bowiem są to proste czynności kancelaryjno-biurowe o charakterze technicznym, polegające na odszukaniu dokumentów będących w dyspozycji organu i spisaniu danych objętych wnioskiem. Związek nie wnosi o ujawnienie danych osobowych pracowników. Wnioskodawca zmodyfikował jednocześnie wiosek i odstąpił od wymogu podania "uzasadnienia przyznania dodatku specjalnego".
Decyzją z dnia "[...]" r., Prezydent odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Zdaniem organu, nie ma wątpliwości iż ww. wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Informacje dotyczą ok. 640 pracowników urzędu. W ocenie organu, nie zachodzi przesłana szczególnego uzasadnienia interesu publicznego. Uzyskanie informacji ma służyć ograniczonemu kręgowi podmiotów (członkowie związku zawodowego), w celu wykorzystania jako instrumentu załatwienia potrzeb indywidualnych.
Po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia "[...]"r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję będącą przedmiotem odwołania i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W ocenie Kolegium, bezsprzecznie żądana informacja ma charakter informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości, że Prezydent Miasta jest podmiotem ustawowo zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej jako podmiot wykonujący zadania publiczne. Organ odwoławczy wskazał, że nie może budzić wątpliwości, iż organ pierwszej instancji nie posiadał wprost wnioskowanej przez stronę informacji i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań implikujących powstanie nowej jakościowo informacji. Organ pierwszej instancji jednak zbyt lakonicznie odniósł się do kwestii istnienia lub nieistnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, przemawiającego za udostępnieniem żądanej informacji. Organ winien wykazać, czy organizacja związkowa ma możliwość sygnalizowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu organu, a przez to wpływanie na ich wyeliminowanie. Charakter lub pozycja podmiotu żądającego informacji publicznej, a zwłaszcza realna możliwość wykorzystania uzyskanej informacji mają wpływ na ocenę istnienia szczególnego interesu publicznego, uzasadniającego uwzględnienie wniosku.
Organ odwoławczy wskazał też, że inne są przesłanki i zakres podmiotowy i przedmiotowy udzielenia informacji na podstawie art. 28 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. z 2019 r., poz. 263 z poźn. zm.), bowiem przewidziany w tym przepisie tryb jest niezależny od tego, jaki został zagwarantowany w ustawie regulującej dostęp do informacji publicznej. Stanowi wobec niej lex specialis i nie podlega ocenie
w ramach dostępu do informacji publicznej. Organizacja pracownicza ma prawo na gruncie przepisów u.d.i.p. do żądania od podmiotu zobowiązanego udostępnienia informacji, która ma charakter informacji publicznej. Jest ono niezależne do uprawnień przysługujących związkowi zawodowemu na gruncie przepisów ustawy o związkach zawodowych.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia "[...]"r., Prezydent ponownie odmówił udostępnienia informacji publicznej.
W przekonaniu organu pierwszej instancji, należało odmówić wnioskodawcy żądanej informacji publicznej w związku z brakiem szczególnego interesu społecznego
w jej uzyskaniu, a także na fakt, że wniosek jest przejawem tzw. nadużycia prawa do informacji publicznej. Przedmiotowy wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej.
Według stanu na dzień 31 grudnia 2019 r., w Urzędzie Miasta było zatrudnionych 640 pracowników. W celu udzielenia odpowiedzi na wniosek, organ musiałby dokonać szczegółowej analizy szeregu dokumentów znajdujących się
w systemach teleinformatycznych Urzędu, jak również w aktach osobowych pracowników.
W szczególności, należałoby zwrócić się do wszystkich referatów o wydanie schematów organizacyjnych, przypisać każdego pracownika do referatu, sprawdzić wysokość dodatku stażowego w oprogramowaniu, zweryfikować wysokość dodatku specjalnego w aktach osobowych. W opinii organu pierwszej instancji, samo tylko funkcjonowanie przez wnioskodawcę jako związku zawodowego nie jest wystarczające do uznania, wnioskowana informacja służy celowi ochrony interesu publicznego.
Organ wskazał na postanowienia art. 28 ustawy o związkach zawodowych, podnosząc, że prawodawca wyraźnie przewidział w tej ustawie uprawnienie związków zawodowych do uzyskania informacji na temat wynagrodzeń. Dotyczy ono jednak jedynie zasad wynagradzania, a nie szczegółowych informacji, dotyczących wynagrodzeń.
W ocenie Prezydenta, przepis ten stanowi lex specialis w stosunku do u.d.i.p., której przepisy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji publicznej. W ocenie Prezydenta, wniosek stanowi nadużycie prawa do informacji publicznej z uwagi na próbę obejścia reżimu udzielania informacji wprowadzonego ustawą o związkach zawodowych. Zdaniem organu, prawodawca uznał, że interes społeczny jest wystarczająco realizowany przez dostęp wynikający z ustawy
o związkach zawodowych, co oznacza, że informacje żądane przez Związek Zawodowy nie zostały uznane przez prawodawcę za szczególnie istotne dla interesu społecznego.
Argumentem chybionym, w ocenie Prezydenta, jest powoływanie się przez wnioskodawcę na szczególną istotność informacji dla interesu publicznego, poprzez wskazanie, że jest ona taką dla poszczególnych pracowników Urzędu, bowiem sam Związek wskazuje na ograniczony krąg osób, w interesie których działa. Nie zasługują też na uwzględnienie argumenty odnoszące się do poprawy dysponowania środkami publicznymi, ponieważ sposób ich dysponowania jest jawny i dane w zakresie, w jakim nie są danymi przetworzonymi, pozostają powszechnie dostępne.
Zdaniem Prezydenta, biorąc pod uwagę zakres żądanej informacji, ustawowe cele
i zadania związku zawodowego, nie sposób uznać, że zachodzą przesłanki uzasadniające powstanie obowiązku udzielenia mu informacji przetworzonej.
Po rozpatrzeniu odwołania strony, decyzją z dnia "[...]"., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy w całości.
W ocenie organu odwoławczego, wnioskowana informacja ma bezsprzecznie charakter informacji publicznej. Wskazano jednocześnie, że Kolegium w składzie orzekającym
w decyzji z dnia "[...]"r., przesądziło, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z informacją przetworzoną. To stanowisko skład orzekający podzielił. Uzyskanie żądanych informacji w formie tabelarycznej wymagałoby dodatkowych czynności technicznych, aby przygotować wydruk techniczny żądanej treści. W konsekwencji, uzyskanie wnioskowanych informacji wymagałoby wytworzenia nowej jakościowo informacji, nieistniejącej dotychczas w żądanej treści i postaci i wymagałoby podjęcia czynności poza rutynowym zakresem, a nakierowanych na przygotowanie informacji
i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej nie jest możliwe. Związek zawodowy nie wskazał motywów, jakimi się kierował występując o udostępnienie żądanych informacji, ani jak je zamierza realnie wykorzystać dla ochrony interesu publicznego lub poprawy funkcjonowania organu. Nie wskazał, w jaki sposób informacja wpłynie na bardzie sprawiedliwy podział środków finansowych między pracownikami organu.
Kolegium, przyjmując, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej uznało, że wnioskodawca nie wykazał przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.
Jednocześnie organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu pierwszej instancji co do nadużycia prawa, bowiem inne są przesłanki, zakres przedmiotowy i podmiotowy udostępnienia informacji na podstawie art. 28 ustawy o związkach zawodowych. Przewidziany w tym przepisie tryb jest niezależny od tego, jaki został zagwarantowany
w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Stanowi wobec niej lex specialis i nie podlega ocenie w ramach dostępu do informacji publicznej. Organizacja pracownicza jest uprawniona, na gruncie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do żądania od podmiotu zobowiązanego informacji, która ma charakter informacji publicznej. Jest to uprawnienie niezależne od uprawnień przysługujących związkowi zawodowemu na gruncie ustawy o związkach zawodowych. Podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji na gruncie ustawy o związkach zawodowych jest wyłącznie pracodawca, a udostępniania przez niego informacja nie jest kwalifikowana jako informacja publiczna i nie musi dotyczyć spraw publicznych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Kolegium z dnia "[...]", Związek Zawodowy zarzucił:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:
- art. 2 ust. 1 u.d.i.p., poprzez błędną jego wykładnię, która doprowadziła do niezasadnej odmowy udzielenia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń każdego z pracowników zatrudnionych w Urzędzie Miasta według stanu na dzień 31 grudnia 2019 r. we wszystkich komórkach organizacyjnych Urzędu zgodnie z załączonym do wniosku schematem w sytuacji, gdy wskazany przepis ustawy uprawniał skarżącego do domagania się udzielenia mu informacji we wnioskowanym kształcie;
- art. 2 ust. 1 u.d.i.p., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, skutkujące nieprawidłowym przyjęciem, iż skarżący nie miał prawnej możliwości otrzymania żądanej informacji publicznej, w sytuacji, gdy wskazany przepis ustawy uprawniał skarżącego do domagania się takiej informacji;
- art. 3 ust. 1 pkt 1-3 u.d.i.p., poprzez ich błędną wykładnię, która doprowadziła do niezasadnej odmowy udzielenia żądanej informacji publicznej, polegającą na uznaniu, że skarżący zobowiązany był wykazać interes prawny w uzyskaniu żądanej informacji
w sytuacji, gdy obowiązek taki nie wynika z przepisu i uznaniu, że nie miał interesu prawnego w uzyskaniu wnioskowanej informacji, w sytuacji, gdy wskazany interes prawny występował;
2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy,
tj.
- art. 8 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.), dalej jako: "k.p.a.", poprzez prowadzenie przez organ postępowania z naruszeniem zaufania jego uczestników do sposobu funkcjonowania organów poprzez uznanie, że nie istnieje możliwość udzielenia skarżącemu wnioskowanej informacji w sytuacji, gdy w innej sprawie – znak "[...]" – wnioskodawca uzyskał pełną informację w formie tabel, a wartości zostały zsumowane i wyodrębnione zgodnie z żądanymi parametrami;
- art. 6 k.p.a., poprzez dowolne uznanie, że nie występuje możliwość udzielenia żądanej informacji w sytuacji, gdy w odpowiedzi Prezydenta na żądanie informacji publicznej
w innej sprawie, tj. "[...]", wnioskodawca uzyskał pełną informację w formie tabeli, a wartości zostały zsumowane i wyodrębnione zgodnie z żądanymi parametrami,
- art. 6 k.p.a., poprzez prowadzenie przez Prezydenta postępowania z naruszeniem zasady praworządności, poprzez dowolne uznanie, iż w okolicznościach niniejszej sprawy nie występuje możliwość udzielenia skarżącemu wnioskowanej informacji w sytuacji, gdy miał on prawo do uzyskania tej informacji we wnioskowanym kształcie;
- art. 11 w zw. z art. 124 § 2 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie dostatecznie przesłanek, jakie stały za rozstrzygnięciem sprawy, albowiem ustalenia organu w sposób ogólny odnoszą się do całokształtu okoliczności sprawy oraz motywów rozstrzygnięcia na kanwie konkretnego stanu faktycznego niniejszej sprawy.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz decyzji organu pierwszej instancji oraz zobowiązanie Prezydenta do udzielenia żądanej informacji.
Skarżący zaznaczył, że przedmiotem żądania było udzielenie informacji tzw. prostej, która istniała w dniu złożenia wniosku. Żądana informacja będzie dostępna nie tylko dla Związku, ale również dla obywateli.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarga powiela w istocie argumentację i zarzuty podniesione na etapie postępowania odwoławczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami
a organami administracji rządowej. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności
z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast
art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej według wskazanych wyżej kryteriów wykazała, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja i decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.
Na wstępie wyjaśnić należy, że złożona skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna
z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Skarżący oraz Kolegium wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Sąd podziela stanowisko organów obu instancji, że żądana w sprawie informacja stanowi informację publiczną. Podziela także stanowisko organów, że jest to informacja publiczna przetworzona, zatem jako taka podlega określonym rygorom ustawowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. - prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Pojęcie "informacji publicznej przetworzonej" jest pojęciem nieostrym i nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane. Tym bardziej będzie zatem wymagało dokonania jego wykładni. Wśród poglądów wyrażanych w tym zakresie w orzecznictwie sądów administracyjnych, na szczególną uwagę zasługuje ten wskazujący, iż informacją przetworzoną jest informacja, która w chwili złożenia wniosku w zasadzie nie istnieje
w kształcie objętym wnioskiem, ponieważ niezbędnym, podstawowym warunkiem jej wytworzenia jest przeprowadzenie przez podmiot zobowiązany pewnych czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Informacja taka jest wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy podmiotu zobowiązanego, wymagającej użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniania w związku z żądaniem wnioskodawcy oraz na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Jest ona wynikiem działań wykraczających poza zakres działań mieszczących się w ramach podstawowych kompetencji organu. Ponadto, może ona być jakościowo nową informacją, nieistniejącą dotychczas w przyjętej ostatecznie treści
i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, choć nie musi być rodzajowo nową informacją i może składać się z już istniejących informacji, ale wydobytych w odpowiedni sposób, odpowiadający kryteriom wskazanym przez wnioskodawcę oraz przygotowanych w sposób wskazany przez wnioskodawcę. Tym samym, suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności jej pozyskania, liczby zaangażowanych pracowników, może być potraktowana jako informacja przetworzona. (vide: wyroki NSA z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1362/17 i z dnia 17 września 2020 r. sygn. akt I OSK 242/20 dostępny w internetowej bazie orzeczeń CBOIS).
Jak wynika z akt sprawy, organ – który uznał, że żądana informacja jest informacją przetworzoną - zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.
Wnioskodawca, w piśmie z dnia 8 kwietnia 2020 r., wskazał, że nie podziela stanowiska organu, iż żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną, bowiem są to proste czynności kancelaryjno-biurowe o charakterze technicznym. W piśmie z dnia
21 sierpnia 2020 r., odnosząc się do wykazania szczególnego interesu publicznego
w dostępie do informacji publicznej, stwierdził zaś, że uzyskana informacja umożliwi każdemu obywatelowi realny udział w życiu publicznym, poprzez społeczną kontrolę wydatkowanych środków pieniężnych, ponieważ wynagrodzenia finansowane są ze środków publicznych, a gospodarowanie nimi jest jawne.
W ocenie Sądu, jak wskazano wyżej, żądana w przedmiotowej sprawie informacja publiczna stanowi informację przetworzoną.
Organ stwierdził, że nie posiada wnioskowanych informacji w żądanej, tabelarycznej formie i musi te informacje wytworzyć w żądanej treści i postaci. Przygotowanie takiej informacji, w ocenie organu, wymagałoby dodatkowych czynności technicznych
i wytworzenia nowej jakościowo informacji. Wnioskodawca żąda bowiem w formie tabelarycznej informacji dotyczącej nazwy wydziału/biura, nazwy referatu lub samodzielnego stanowiska, stanowiska (dyrektor, z-ca dyrektora, kierownik, główny specjalista, inspektor, podinspektor, referent, inne), wynagrodzenia zasadniczego miesięcznego wg kategorii zaszeregowania (brutto), dodatku stażowego (brutto), dodatku funkcyjnego (brutto), dodatku specjalnego (brutto). Wnioskodawca zrezygnował
z informacji dotyczącej uzasadnienia przyznania dodatku specjalnego.
Informacje te, jak wskazał organ, nie istnieją i trzeba je dopiero wytworzyć, co wymaga nakładów i środków. Organ musi bowiem podzielić pracowników na wydziały, referaty
i samodzielne stanowiska, którym należy przyporządkować wynagrodzenia i kategorie zaszeregowania oraz dodatki: stażowy, funkcyjny i specjalny. Organ pierwszej instancji wskazał, że przygotowanie żądanej informacji wymagałoby zwrócenia się do wszystkich referatów o wydanie schematów organizacyjnych wszystkich komórek organizacyjnych, przypisania każdego pracownika do odpowiedniej komórki lub stanowiska, sprawdzenia wysokości dodatku stażowego w specjalnym oprogramowaniu oraz weryfikacji dodatku specjalnego w aktach osobowych.
Nie bez znaczenia tu też pozostaje fakt, że w Urzędzie Miasta było zatrudnionych na dzień 31 grudnia 2019 r. 640 pracowników. Przygotowanie żądanej informacji dla takiej ilości osób w sytuacji, gdy organ nie dysponuje zbiorczo wnioskowanymi danymi, jest z całą pewnością pracą, która powoduje, że żądana informacja staje się informacją przetworzoną.
Jak wskazano wyżej, również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wielkości nakładów jakie musi ponieść organ, czasochłonności
i liczby zaangażowanych pracowników, może być traktowana jako informacja przetworzona (vide: wyrok NSA wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 1362/17; wyrok NSA z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt I OSK 1056/18; wyrok NSA z dnia 18 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 4369/18, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazali, że uzyskanie żądanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, tj. uczynienia z niej użytku dla dobra ogółu w taki sposób, który będzie przeważał nad szeroko rozumianymi kosztami wytworzenia informacji przetworzonej. Innymi słowy, korzyści z upublicznienia tej informacji muszą być większe, niż konsekwencje zaabsorbowania środków osobowych, rzeczowych
i czasowych organu na jej przetworzenie.
W przedmiotowej sprawie nie mamy zaś do czynienia z taką sytuacją. Związek zawodowy podaje, że uzyskana informacja umożliwi każdemu obywatelowi realny udział
w życiu publicznym, poprzez społeczną kontrolę środków pieniężnych, ponieważ wynagrodzenia są finansowane ze środków publicznych. Jest to jednak określenie bardzo ogólne i w żaden sposób nie wykazuje, że uzyskanie informacji uczyni z niej użytek dla dobra ogółu w sposób przeważający nad kosztami wytworzenia tej informacji.
Skarżący zobowiązany jest wykazać, że żądana informacja jest ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców ale również to, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów administracji
i lepszej ochrony interesu publicznego. Za sprawę szczególnie istotną dla interesu publicznego uznaje się taką, która ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób oraz okoliczności rozstrzygania i realizacji, w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie za udostępnieniem skarżącemu żądanych we wniosku danych przetworzonych nie przemawia szczególnie istotny interes publiczny.
Skarżący co najwyżej wykazał w niniejszej sprawie istnienie interesu publicznego, a nie szczególnie istotnego interesu publicznego, nie spełnił zatem warunku do uzyskania żądania informacji przetworzonej.
Ustawodawca, ustanawiając prawo do informacji publicznej, miał również na względzie potrzebę zapewnienia ładu i porządku publicznego, którego w tym przypadku należy upatrywać w zagwarantowaniu podmiotom zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej możliwości prawidłowego funkcjonowania w ramach przypisanych im kompetencji, tak, by ich powinności nie zostały zdeterminowane jedynie udzielaniem informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt I OSK 969/20).
Bez wątpienia też, jak stwierdził organ odwoławczy, żądana informacja jest niezależna i odrębna od uprawnień przysługujących związkowi zawodowemu na podstawie ustawy o związkach zawodowych i organizacja związkowa jest uprawniona do żądania informacji publicznej w trybie przepisów u.d.i.p.
Nie zasługują też na uwzględnienie zarzuty skarżącego o naruszeniu przepisów k.p.a., bowiem organ przeprowadził prawidłowo postępowanie, w sposób jasny i wyraźny wyjaśniając przesłanki, jakimi się kierował wydając zaskarżoną decyzję oraz ich zasadność.
Końcowo należy odnieść się do zarzutów skargi dotyczących udzielenia przez organ informacji publicznej w sprawie "[...]". Wskazać należy, że sprawa będąca przedmiotem niniejszego postępowania jest inną sprawą, niż sprawa powyższa i Sąd nie może się do niej w niniejszym postępowaniu odnosić i jej oceniać, ponieważ przedmiotem niniejszego postępowania jest sprawa z wniosku Związku Zawodowego z dnia
11 marca 2020 r.
W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności
z prawem zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę należało oddalić.