IV SA/Po 257/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2024-06-12
NSAnieruchomościWysokawsa
prawo miejscowezagospodarowanie przestrzenneplan miejscowystudium uwarunkowańniezgodność z prawemuchwałateren usługowyteren produkcyjnygrunt rolnyWSA Poznań

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu stwierdził częściową nieważność uchwały Rady Gminy Gołuchów w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uznając ją za niezgodną z ustaleniami studium uwarunkowań.

Wojewoda Wielkopolski zaskarżył uchwałę Rady Gminy Gołuchów dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając jej niezgodność ze studium uwarunkowań w zakresie przeznaczenia części działek na cele usługowo-produkcyjne. Gmina argumentowała, że niezgodność wynika z niedokładności map i że plan był wynikiem postępowania naprawczego po poprzedniej uchylonej uchwale. Sąd uznał jednak, że plan miejscowy poszerzył teren U/P w sposób sprzeczny z ustaleniami studium z 2021 roku, co stanowi istotne naruszenie prawa, i stwierdził nieważność uchwały w spornej części.

Sprawa dotyczyła skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Gminy Gołuchów w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie. Wojewoda zarzucił, że uchwała w części dotyczącej terenu oznaczonego symbolem U/P (zabudowa usługowa lub obiekty produkcyjne, składy i magazyny) na działkach nr 37/4 i 38/4 jest niezgodna z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, które w tej części przewidywały tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej, wyłączone z zabudowy. Gmina Gołuchów argumentowała, że niezgodność wynika z niedokładności map i że uchwała była próbą naprawienia błędów po poprzednim uchyleniu planu przez sąd. Sąd administracyjny, analizując materiały graficzne zarówno planu miejscowego, jak i studium z 2021 roku, stwierdził, że plan miejscowy faktycznie poszerzył obszar przeznaczony pod zabudowę usługowo-produkcyjną w sposób sprzeczny z ustaleniami studium. Sąd podkreślił, że plan miejscowy nie może naruszać ustaleń studium, a różnica w przeznaczeniu terenu jest oczywista. W związku z tym, na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a. i art. 28 ust. 1 u.p.z.p., Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej dotyczącej wskazanych działek, w odniesieniu do tych części, które w studium były oznaczone jako tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej. Sąd zasądził również koszty postępowania od Gminy na rzecz Wojewody.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, uchwała w części dotyczącej przeznaczenia terenu U/P na działkach nr 37/4 i 38/4 jest sprzeczna z ustaleniami studium, które w tej części przewidywały tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej.

Uzasadnienie

Sąd porównał materiały graficzne planu miejscowego i studium, stwierdzając, że plan poszerzył obszar przeznaczony pod zabudowę usługowo-produkcyjną w sposób odmienny od ustaleń studium, co stanowi istotne naruszenie prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

stwierdzono_nieważność

Przepisy (13)

Główne

P.p.s.a. art. 147 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.z.p. art. 28 § 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Pomocnicze

P.p.s.a. art. 1 § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 5

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.z.p. art. 20 § 1

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 9 § 2

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 9 § 3a

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 9 § 4

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 9 § 5

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.p.z.p. art. 14 § 8

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

u.s.g. art. 18 § 2 pkt 5

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 93 § 1

Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § 1 pkt 1 lit. c

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezgodność miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z ustaleniami studium uwarunkowań w zakresie przeznaczenia terenu. Poszerzenie obszaru U/P w planie miejscowym w sposób sprzeczny z ustaleniami studium.

Odrzucone argumenty

Argumentacja Gminy o niedokładności map i późniejszym naniesieniu granic działek jako podstawa do uznania zgodności planu ze studium. Argumentacja Gminy, że plan był wynikiem postępowania naprawczego po poprzednim uchyleniu uchwały.

Godne uwagi sformułowania

Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Rada gminy nie może przyjąć w planie miejscowym postanowień, które naruszałyby ustalenia studium. Poszerzenie granic obszaru U/P zaskarżonym planem miejscowym względem obszaru U/P oznaczonego w Studium z 2021 roku, należy rozpoznać jako oczywistą sprzeczność uchwalonego planu miejscowego z aktualnym na dzień podjęcia tej uchwały Studium.

Skład orzekający

Katarzyna Witkowicz-Grochowska

przewodniczący

Wojciech Rowiński

członek

Sebastian Michalski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja zasady związania planu miejscowego ustaleniami studium uwarunkowań, zwłaszcza w kontekście graficznych przedstawień obu dokumentów i potencjalnych niedokładności map."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji niezgodności planu ze studium w zakresie przeznaczenia terenów usługowo-produkcyjnych i rolnych. Może być mniej bezpośrednio stosowalne do innych typów niezgodności lub innych rodzajów aktów planistycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy kluczowej zasady związania planu miejscowego studium uwarunkowań, co jest częstym źródłem sporów w planowaniu przestrzennym. Pokazuje, jak sądy interpretują te zasady w praktyce, analizując materiały graficzne.

Plan miejscowy sprzeczny ze studium? Sąd uchyla uchwałę rady gminy.

Dane finansowe

WPS: 480 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
IV SA/Po 257/24 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2024-06-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Sebastian Michalski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Prawo miejscowe
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 147 par. 1 art. 200 art. 205 par. 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 40
art. 93  ust. 1
Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t.j.
Dz.U. 2022 poz 503
art. 9  ust. 2 ust. 3a ust. 4 ust. 5 art. 14 ust. 8  art. 20 ust. 1 art. 28 ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Sędzia WSA Wojciech Rowiński Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) Protokolant sekr. sąd. Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2024 r. sprawy ze skargi Wojewody Wielkopolskiego na uchwałę Rady Gminy Gołuchów z dnia 21 czerwca 2022 r. nr XXXVIII/347/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie wzdłuż drogi krajowej nr 11 Gmina Gołuchów 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej dla terenu oznaczonego symbolem U/P w odniesieniu do tych części działek ewidencyjnych o numerach 37/4 oraz 38/4, które oznaczone zostały jako tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej w uchwale nr V/50/2011 Rady Gminy Gołuchów z dnia 30 marca 2011 roku w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów; 2. zasądza od Gminy Gołuchów na rzecz skarżącego Wojewody Wielkopolskiego kwotę 480 zł (słownie: czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Rada Gminy Gołuchów, w dniu 21 czerwca 2022 roku, na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, podjęła uchwałę nr XXXVIII/347/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie wzdłuż drogi krajowej nr 11 Gmina Gołuchów.
Wojewoda Wielkopolski, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, pismem z dnia 6 marca 2024 roku, wystąpił do sądu administracyjnego ze skargą na powyższą Uchwałę.
Organ nadzoru zaskarżył uchwałę w części i zażądał stwierdzenia nieważność tego aktu w części, tj. w zakresie terenu U/P wyznaczonego na działkach o numer ewid. 37/4 oraz 38/4, a także zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że analiza porównawcza załącznika graficznego do zaskarżonej uchwały z wyrysem studium wskazuje, iż wyznaczony teren U/P – teren zabudowy usługowej lub obiektów produkcyjnych, składów i magazynów na działkach o numerach ewidencyjnych 38/4 i 37/4, w części studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów określa rolny kierunek przeznaczenia (część północna działek).
Skarżący zaznaczył, że w przedmiotowej sytuacji nie mamy do czynienia z wątpliwościami co do przebiegu linii rozgraniczających tereny o różnym kierunku przeznaczenia określonym w studium, gdyż szereg szczegółów wykorzystanej w studium mapy pozwala na określenie granic pomiędzy terenami o różnym przeznaczeniu, no. Oznaczenia konturów użytków gruntów rolnych (kolor żółty i jasnobrązowy). Przybliżona szerokość terenu, o który poszerzony został teren U/P względem Studium o około 120m na długości od 420m do 450m.
Zgodnie z treścią studium (str. 103) tereny rolniczej przestrzeni oznaczone na rysunku studium "Kierunki" kolorem żółtym i jasnobrązowym, położone poza strefami osiedleńczymi jednostek wiejskich, stanowią tereny wyłączone z zabudowy. Istniejąca na tych terenach zabudowa, a nie wykazana na rysunku studium z uwagi na skale mapy, dopuszczona jest do zachowania. Jej rozbudowa w granicach istniejącej działki budowlanej możliwa jest na podstawie planu miejscowego przy uwzględnieniu uwarunkowań przestrzennych i środowiskowych oraz zachowaniu parametrów i standardów zabudowy określonych w studium. Można także dopuścić jednostkowo nową zabudowę zagrodową.
Podsumowując skarżący wskazał, że niezgodność z obowiązującym studium stanowi istotne naruszenie trybu i zasad sporządzania planu miejscowego.
W odpowiedzi na skargę Wójt Giny Gołuchów wniósł o jej oddalenie.
W uzasadnieniu zgłoszonego żądania organ wyjaśnił, że procedura prowadzona na potrzeby zaskarżonej uchwały była podyktowana postępowaniem naprawczym, wynikającym z wcześniejszej skargi Wojewody oraz uwag Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, który wyrokiem z dnia 30 września 2016 roku o sygn. akt IV SA/Po 484/16 stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy Gołuchów z dnia 19 lutego 2016 roku nr XV/152/2016 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie wzdłuż drogi krajowej nr 11 Gmina Gołuchów.
Głównym powodem stwierdzenia nieważności był zarzut wprowadzenia na terenie przeznaczonym pod zabudowę usługowo-produkcyjną możliwości dopuszczenia zabudowy zagrodowej. Żadna z uwag nie dotyczyła niezgodności dokumentu ze studium.
Na chwile obecną Wojewoda wnioskuje o stwierdzenie nieważności części dokumentu poprawionego, który został wykonany zgodnie z wcześniejszymi wskazaniami. Skarga nie przyjmuje jednak następstw, które może wywołać.
Stwierdzenie nieważności planu na części wskazanych działek spowoduje, że na danych fragmentach działek zacznie obowiązywać ponownie uchwała nr V/33/2003 Rady Gminy Gołuchów z dnia 27 marca 2003 roku z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Taki stan rzeczy może spowodować istotny konflikt przestrzenny, społeczny, ale i prawny. Likwidacja zabudowy mieszkaniowej na tym terenie wynikała z braku możliwości dochowania ochrony określonej dla zabudowy mieszkaniowej, tj. planowane sąsiedztwo zabudowy produkcyjno-usługowej oraz budowa farmy wiatrowej w bezpośrednim sąsiedztwie (plan na 10 siłowni wiatrowych, a odległość od najbliższej siłowni wiatrowej to 350m).
W stanie prawnym na lata 2012-2016, czy osiągalnym dostępie do narzędzi umożliwiających weryfikację zasięgów uchwał początkowych wywoływanych na odrębnych dokumentach mapowych w stosunku do dokumentu studium nie można stwierdzić jednoznacznie niezgodności z dokumentem studium. Są to dokumenty o zupełnie różnym stopniu szczegółowości.
Poszerzenie kierunku przeznaczenia U/P w dokumencie studium na dzień dzisiejszy (w związku z obecnym stanem prawnym) nie jest już możliwe. Unieważnienie fragmentu przyjętego planu może spowodować istotne niekorzystne i nieodwracalne skutki w kontekście zabudowy mieszkaniowej, gdzie ochrona akustyczna nie będzie możliwa do spełnienia.
Na rozprawie w dniu 29 maja 2024 roku pełnomocnik Rady Gminy wyjaśnił, że teren objęty aktualnie skarżonym planem łącznie z działkami 37/4 oraz 38/4, zgodnie z mapami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów, w całości był przeznaczony pod tereny zabudowy usługowej lub obiektów produkcyjnych składów i magazynów. Niezgodność pomiędzy materiałami graficznymi wynika z ich niedokładności, braków naniesienia na nich punktów odniesienia oraz późniejszego naniesienia granic działek ewidencyjnych na załączniki graficzne Studium, która to mapa nie jest mapa geodezyjną, a jedynie mapą topograficzną. Mapy topograficzne nie odzwierciedlają granic działek ewidencyjnych.
Gmina utrzymuje, że działki ewidencyjne o numerach 37/4 oraz 38/4 w całości, na gruncie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów z 2011 roku, zostały objęte oznaczeniem U/P.
Gmina wyjaśniła, że zobrazowane w Systemie Informacji Przestrzennej gminy Gołuchów położenie działek ewidencyjnych 37/4 oraz 38/4 względem obszaru U/P wyznaczonego w Studium, powstało na skutek naniesienia mapy dotyczącej granic działek ewidencyjnych na mapę topograficzną, a stanowiącą podstawę uchwalenia Studium, która nie jest mapą cyfrową, ale analogową, w nierzeczywisty sposób dokumentuje położenie działek 37/4 i 38/4 względem obszaru U/P oznaczonego w Studium.
Do akt sprawy przedłożono: rysunek do planu miejscowego z 2003 roku, rysunek do planu miejscowego z 2016 roku, sprawozdanie PZP-1 Lokalne planowanie i zagospodarowanie przestrzenne za 2023 rok oraz załącznik nr 2 do uchwały Rady Gminy Gołuchów Nr V/33/2003 obejmujący dokumentację zmiany przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze i nieleśne. Na okoliczność, że mapy topograficzne nie odzwierciedlają granic działek ewidencyjnych w miejscowości Krzywosądów przedłożono dwa wydruki kart mapy topograficznej z Systemu Informacji Przestrzennej Gołuchów (https://sip.gison.pl/golouchowo).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2022, poz. 2492 ze zm.).
Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego aktualnego na dzień wydania zaskarżonego aktu.
W świetle art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023, poz. 1634 ze zm.; w skrócie "P.p.s.a.") sądy administracyjne orzekają w sprawach kontroli zgodności z prawem uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów administracji rządowej stanowiących przepisy prawa miejscowego.
Uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a., sąd stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 P.p.s.a.).
Przedmiotem tak rozumianej kontroli Sądu jest w niniejszej sprawie uchwała Rady Gminy Gołuchów nr XXXVIII/347/2022 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie wzdłuż drogi krajowej nr 11 Gmina Gołuchów.
Uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Wielkopolskiego z dnia 29 czerwca 2022 roku pod pozycją 4924, weszła w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia (§ 10 Uchwały), tj. z dniem 14 lipca 2022 roku, nadal obowiązuje oraz nie była nowelizowana.
Przystępując do rozpoznania sprawy Sąd miał na względzie, że skargę na uchwałę Rada Gminy Gołuchów wywiódł w niniejszej sprawie Wojewoda Wielkopolski działający jako organ nadzoru w rozumieniu przepisów rozdziału 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 40 z późn. zm.; dalej w skrócie "u.s.g.").
Wojewoda w ustawowym terminie 30 dni od otrzymania Uchwały (co, jak podano w skardze, nastąpiło w dniu 28 czerwca 2022 roku) nie orzekł o jej nieważności, wobec czego był władny zaskarżyć ją do sądu w trybie art. 93 ust. 1 u.s.g.
Sąd uznał skargę za dopuszczalną i przystąpił do jej merytorycznego rozpoznania w granicach zaskarżenia oraz własnej kognicji.
Zaskarżona Uchwała, jako podjęta w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, co zostało expressis verbis przesądzone przez ustawodawcę w art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 503; dalej w skrócie "u.p.z.p.").
Oceny, czy uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest obarczony wadą skutkującą stwierdzeniem nieważności na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., należało dokonać z uwzględnieniem treści art. 28 ust. 1 u.p.z.p., w myśl którego naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powoduje nieważność uchwały rady gminy w całości lub części.
Zgodnie natomiast z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz sposobie realizacji, zapisanych w planie, inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały.
Studium nie jest aktem prawa miejscowego (art. 9 ust. 5 u.p.z.p.), ale ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (art. 9 ust. 4 u.p.z.p.). Studium zawiera część tekstową i graficzną, a zmiana studium dla części obszaru gminy wymaga dokonania, zarówno w części tekstowej jak i graficznej studium, zmian w odniesieniu do wszystkich treści, które w wyniku wprowadzonej zmiany przestają być aktualne (art. 9 ust. 2 i ust. 3a u.p.z.p.).
W świetle treści § 1 zaskarżonej uchwały miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie wzdłuż drogi krajowej nr 11 Gmina Gołuchów został uchwalony po stwierdzeniu, że nie narusza on ustaleń Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów określonych uchwałą Nr XXX/277/2021 Rady Gminy Gołuchów z dnia 04.11.2021r. (https://bip-v1-files.idcom-jst.pl/sites/46853/wiadomosci/597370/files/uchwala_xxx2772021.pdf ).
Analiza stanowisk stron postępowania, w tym argumentacja podnoszona przez Gminę w toku postępowania nadzorczego, nakazuje przyjmować, że pomiędzy stronami nie ma sporu co do tego, że działki 37/4 oraz 38/4 zostały w całości objęte zaskarżonym planem i w całości przeznaczono je pod zabudowę usługową lub obiekty produkcyjne, składy i magazyny (symbol U/P).
Jednak na gruncie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów (Uchwała Nr XXX/277/2021 Rady Gminy Gołuchów z dnia 04.11.2021r.) wskazane działki w części od strony drogi (działki nr 75/1, ul. Południowa) zostały oznaczone jako tereny przestrzeni rolniczej (kolor żółty i jasnobrązowy), a w części od strony drogi (działki nr 135/3, droga nr 11) zostały oznaczone jako tereny U/P.
Analiza materiałów graficznych do uchwały Nr XXX/277/2021 Rady Gminy Gołuchów z dnia 04.11.2021r. wskazuje, że linia graniczna terenu oznaczonego symbolem U/P w Studium w północnej części działki ewidencyjnej nr 37/4 pokrywa się ze wschodnią linią zabudowy zlokalizowanej na tej działce przy drodze nr 11. Taki stan rzeczy potwierdza również odniesienie linii granicznej terenu oznaczonego symbolem U/P w zaskarżonym planie oraz w Studium z 2021 względem zabudowy zlokalizowanej po północnej stronie ulicy Południowej (działka nr 75/1).
Zatem materiał graficzny do Studium z 2021 roku potwierdza stanowisko Wojewody, że teren U/P w zaskarżonym planie został poszerzony względem terenu U/P oznaczonego w Studium.
Taki stan rzeczy zobrazowany jest również w serwisie System Informacji Przestrzennej, który prowadzi Urząd Gminy Gołuchów (https://goluchow.e-mapa.net/). Dostrzegać jednak należy, że dane w tym Systemie nie przystają do treści zaskarżonej uchwały, gdyż w świetle wykazu map (zakładka Obowiązujące akty planowania przestrzennego) dane zamieszczone w Systemie Informacji Przestrzennej są nieaktualne i obejmują Studium z 2011 roku.
Wbrew oczekiwaniom skarżonej Gminy dokumenty przedstawione i załączone do akt sprawy w toku rozprawy nie stanowią dowodu, że działki ewidencyjne o numerach 37/4 i 38/4 w całości, na gruncie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów z 2011 roku, zostały objęte oznaczeniem U/P - tereny zabudowy usługowej lub obiektów produkcyjnych, składów i magazynów.
Z przedstawionych Sądowi materiałów wynika jedyne to, że działki o wskazanych numerach ewidencyjnych zostały odrolnione na potrzeby uchwały Rady Gminy Gołuchów nr V/33/2003 z dnia 27.03.2003r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru w granicach działek nr 28, 29/2, 30, 31,32, 33, 34, 35/1, 35/2, 36/2, 36/3, 36/4, 37(a,b,c,d,e,e), 38 ark. 1 obręb Krzywosądów, gm. Gołuchów, a także to, że wskazane działki w całości zostały objęte postanowieniami uchwały Rady Gminy Gołuchów nr V/33/2003 z dnia 27.03.2003r. oraz postanowieniami uchwały Rady Gminy Gołuchów z dnia 19 lutego 2016r. nr XV/152/2016 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów położonych w Krzywosądowie wzdłuż drogi krajowej nr 11 Gmina Gołuchów.
W ocenie Sądu brak jest jednak podstaw do tego, aby przyjmować ustalenie, że przestawione Sądowi przez Gminę dokumenty podważają treść części graficznej Studium z 2021 roku, a także oficjalne dane prezentowane w serwisie System Informacji Przestrzennej.
Porównanie części graficznej do zaskarżonej uchwały z przedłożoną na rozprawie częścią graficzną do uchwały Rady Gminy Gołuchów z dnia 19 lutego 2016r. nr XV/152/2016 ujawnia istotne różnice.
Powołane uchwały odmiennie prezentują obszary objęte planami miejscowymi na tle terenów oznaczonych w Studium symbolem U/P.
Obszar objęty uchwałą Rady Gminy Gołuchów z dnia 19 lutego 2016r. nr XV/152/2016 został przedstawiony na tle obszaru U/P oznaczonego w Studium z 2011 roku (uchwała Rady Gminy Gołuchów Nr V/50/2011 z dnia 30 marca 2011 roku) i sięga skrzyżowania drogi nr 11 (działka nr 135/3) z drogą zlokalizowaną na działce nr 135/4. Graficzny obraz obszaru objętego uchwałą Rady Gminy Gołuchów z dnia 19 lutego 2016r. nr XV/152/2016 nie jest sprzeczny z grafiką tego obszar na tle Studium z 2011 roku.
Z kolei obszar objęty aktualnie skarżonym planem miejscowy, przedstawiony na tle obszaru U/P oznaczonego w Studium z 2021 roku (Uchwała Nr XXX/277/2021 Rady Gminy Gołuchów z dnia 04.11.2021 r.), nie sięga skrzyżowania drogi nr 11 (działka nr 135/3) z drogą zlokalizowaną na działce nr 135/4. Z kolei graficzny obraz obszaru dla aktualnie skarżonego planu miejscowego wskazuje, że teren objęty tym planem wyraźnie przekracza wskazane skrzyżowanie i ciągnie się także wzdłuż drogi zlokalizowanej na działce nr 135/4.
Przyjmuje się, że rada gminy nie może przyjąć w planie miejscowym postanowień, które naruszałyby ustalenia studium (wyrok NSA z 19.04.2023 r., II OSK 405/22, LEX nr 3555498). Użyty zwrot "nie narusza" oznacza, że pomiędzy treścią studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego a treścią uchwalonego planu miejscowego nie musi zachodzić pełna zgodność - wystarczy, aby nie było sprzeczności pomiędzy tymi ustaleniami (wyrok NSA z 17.10.2019 r., II OSK 2525/18, LEX nr 2759113). Stąd przy rozpoznawaniu skargi na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego konieczne jest rozważenie, czy w danej sprawie mamy do czynienia z "innym" przeznaczeniem terenu w rozumieniu podobne, pokrewne, zbliżone do ustalonego w studium, co w określonych przypadkach mogłoby uzasadniać przyjęcie tezy o nieistotnym naruszeniu prawa, czy też z przeznaczeniem terenu w planie miejscowym całkowicie odmiennym od przyjętego w studium (wyrok NSA z 15.01.2020 r., II OSK 3328/17, LEX nr 2782089).
Poszerzenie granic obszaru U/P zaskarżonym planem miejscowym względem obszaru U/P oznaczonego w Studium z 2021 roku, wbrew sugestiom zawartym odpowiedzi na skargę, należy rozpoznać jako oczywistą sprzeczność uchwalonego planu miejscowego z aktualnym na dzień podjęcia tej uchwały Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów.
Przeznaczenie terenu w planie miejscowym jest całkowicie odmienne od przyjętego w studium.
W świetle treści Studium z 2021 roku tereny rolniczej przestrzeni oznaczone na rysunku studium "Kierunki" kolorem żółtym i jasnobrązowym, położone poza strefami osiedleńczymi jednostek wiejskich stanowią tereny wyłączone z zabudowy. Istniejąca na tych terenach zabudowa, a nie wykazana na rysunku studium z uwagi na skalę mapy, dopuszczona jest do zachowania. Jej rozbudowa w granicach istniejącej działki budowlanej możliwa jest na podstawie planu miejscowego przy uwzględnieniu uwarunkowań przestrzennych i środowiskowych oraz zachowaniu parametrów i standardów zabudowy określonych w studium. Można także dopuścić jednostkowo nową zabudowę zagrodową (siedlisko rolnicze) w przypadku, gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w gminie i tylko na podstawie planu miejscowego. Siedlisko należy traktować wyłącznie jako warsztat pracy rolnika z możliwości budowy i rozbudowy obiektów niezbędnych dla prowadzenia gospodarstwa rolnego (budynki inwentarskie, gospodarcze, magazyny, stodoły itp. oraz budynek mieszkalny rolnika). Z tych względów zajęcie części terenów rolnych pod budowę zagrody, nie podlega przepisom o ochronie gruntów rolnych i leśnych i pozostawia te nieruchomości w kategorii użytków rolnych. Nie może to być jednak forma budownictwa wyłącznie mieszkaniowego, ani podstawa do parcelacji dla takiej zabudowy.
Zgodnie natomiast z postanowieniami § 6 pkt 1-7 zaskarżonej uchwały na terenie U/P ustalono przeznaczenie pod zabudowę usługową lub obiekty produkcyjne, składy i magazyny. Ustalono parametry działek uzyskiwanych w wyniku procedury scalania i podziału wskazując, że minimalna powierzchnia działki budowlanej to 2000 m2, a minimalna szerokość frontu działki budowlanej to 25 m.
W zakresie parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu ustalono lokalizację zabudowy, zgodnie z liniami zabudowy wskazanymi na rysunku planu, powierzchnię zabudowy nie większą niż 40%, powierzchnię terenu biologicznie czynną nie mniejszą niż 20%, minimalną intensywność zabudowy wynoszącą 0,1 oraz maksymalną intensywność zabudowy wynoszącą 2,5, wysokość budynków nie większą niż 12 m, wysokość budynków nie większą niż 20 m w strefie podwyższonej zabudowy wskazanej na rysunku planu oraz dowolną geometrię dachów.
Okolicznością indyferentną z punktu widzenia oceny legalności zaskarżonej uchwały jest to, iż na skutek uwzględnienia skargi w odniesieniu do części działek o numerach 37/4 oraz 38/4 "odżyje" mieszkaniowe przeznaczenie tego terenu określone w planie miejscowym z 2003 roku. Te kwestie wykraczają poza granice niniejszej sprawy sądowoadministracyjnej.
Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 147 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej dla terenu oznaczonego symbolem U/P w odniesieniu do tych części działek ewidencyjnych o numerach 37/4 oraz 38/4, które oznaczone zostały jako tereny rolniczej przestrzeni produkcyjnej w uchwale nr V/50/2011 Rady Gminy Gołuchów z dnia 30 marca 2011 roku w sprawie zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Gołuchów (punkt 1 sentencji wyroku).
O kosztach postępowania sądowego (punkt 2 sentencji wyroku) Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasądzając od Gminy Gołuchów na rzecz Wojewody kwotę 480 zł tytułem wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru według stawek minimalnych na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2018, poz. 265 ze zm.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI