II SA/Ol 848/20

II SA/Ol 848/20 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2021-02-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Adam Matuszak
Alicja Jaszczak-Sikora
Ewa Osipuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Inne
Ochrona zdrowia
Sygn. powiązane
II GSK 1136/21 - Wyrok NSA z 2023-04-27
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1373
art. 146 ust. 1 pkt 2, art. 154 , art. 134
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - t.j.
Dz.U. 2018 poz 1897
§ 3 ust. 1
Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o  udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy - tekst jedn.
Sentencja
Dnia 25 lutego 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2021 roku sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej - oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" r., Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, dalej jako: "organ" lub "Dyrektor Oddziału", umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie odwołania dotyczącego postępowania konkursowego "[...]" w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie badania rezonansu magnetycznego na obszarze powiatu E..
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 4 grudnia 2019 r. ogłosił postępowanie w sprawie zawarcia umowy na udzielanie ww. świadczeń opieki zdrowotnej prowadzone w trybie konkursu ofert na okres od 20 stycznia 2020 r. do
30 czerwca 2021 r. W postępowaniu tym wpłynęła jedna oferta Spółki B. Otwarcie ofert nastąpiło w dniu 23 grudnia 2019 r., w miejscu wskazanym w ogłoszeniu postępowania. Komisja konkursowa zakwalifikowała tę ofertę w części niejawnej postępowania jako spełniającą wymagane warunki określone przez Prezesa Funduszu na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r.
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U.
z 2019 r., poz. 1373 z późn. zm.), dalej jako: "ustawa".
Rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło w dniu 3 stycznia 2020 r. Do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej został wybrany oferent Spółka B. W dniu
7 stycznia 2020 r., Spółka A, dalej jako: "Spółka", złożyła
w siedzibie Funduszu odwołanie od ww. rozstrzygnięcia.
Postanowieniem z dnia "[...]"r., Dyrektor Oddziału odmówił wszczęcia postępowania uzasadniając, że Spółka nie była uczestnikiem postępowania konkursowego, w związku z czym nie posiadała przymiotu strony, a tym samym, nie przysługiwało jej prawo do złożenia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego.
Po rozpatrzeniu odwołania Spółki, postanowieniem z dnia "[...]"r., Dyrektor Oddziału utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi Spółki, wyrokiem z dnia
23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 171/20, uchylił zaskarżone postanowienie. Sąd uznał, że organ winien wykazać, że dopełnił formalności i ogłoszenie konkursowe zostało zamieszczone na stronie internetowej Oddziału NFZ. Podmiot, który wygrał konkurs powinien zawiadomiony o fakcie złożenia odwołania. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie organu o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało podjęte przedwcześnie.
Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, realizując zalecenia Sądu, Dyrektor Oddziału poinformował pisemnie Spółkę B o złożeniu odwołania przez Spółkę.
Rozpatrując sprawę, organ stwierdził, że Spółka nie złożyła oferty i tym samym, nie była uczestnikiem przedmiotowego postępowania konkursowego, co w świetle
art. 154 ustawy oznacza, że nie przysługuje jej prawo do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego. Organ stwierdził, że opublikował w dniu
4 grudnia 2019 r. ogłoszenie o postępowaniu w ogólnopolskiej przeglądarce postępowań znajdującej się na stronie internetowej. Potwierdzają to ustalenia poczynione w toku postępowania i znajdujące się w aktach sprawy. Ogłoszenie spełniało wymogi określone dla ogłoszenia w § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 22 grudnia 2014 r. w sprawie sposobu ogłaszania
o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej, jej zadań oraz trybu pracy (Dz.U. z 2018 r., poz. 1897), dalej jako: "rozporządzenie" Potwierdzeniem powyższego są także zapisy dokonane w systemie informatycznym Oddziału przez pracownika.
Załączone przez stronę zapisy obrazu wyświetlonego na ekranie (scrin) logowań Spółki na stronie internetowej nie potwierdzają – zdaniem organu – jej stanowiska
o uchybieniach w zakresie ogłoszenia postępowania, gdyż nie zawierają daty ich wykonania i zawierają zapisy dotyczące przedmiotowego postępowania, co potwierdza, że Oddział je prawidłowo ogłosił w publikatorze.
Zdaniem organu, wywiązał się on z obowiązku wynikającego z wymogu prawidłowego ogłoszenia postępowania, w szczególności w zakresie zamieszczenia ogłoszenia o postępowaniu na stronie internetowej oddziału wojewódzkiego umożliwiając, tym samym, udział w postępowaniu Spółce.
Organ uznał za niezasadny zarzut stworzenia przez Oddział uprzywilejowanej sytuacji dla firmy B, poprzez indywidualne poinformowanie
o postępowaniu konkursowym.
Zdaniem organu, z uwagi na fakt, że Spółka nie była uczestnikiem postępowania konkursowego, nie posiada przymiotu strony, a tym samym, nie przysługuje jej prawo złożenia odwołania od rozstrzygnięcia konkursowego.
Skarżąca złożyła do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy, zarzucając, że Dyrektor Oddziału nie ogłosił w sprawie o postępowaniu
w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych w trybie konkursu ofert.
Decyzją z dnia "[...]"r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Dyrektor Oddziału utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Organ podniósł, że skierował do firmy K jako dostawcy systemu informatycznego, wniosek o wskazanie loginów lub innych śladów elektronicznych dokumentujących zamieszczenie ogłoszenia o postępowaniu konkursowym, ze szczegółowymi pytaniami. Organ wskazał, że z informacji, uzyskanych od ww. firmy wynika, że przedmiotowe postępowanie konkursowe zostało zgłoszone przez Oddział w dniu 4 grudnia 2019 r. i stało się dostępne z poziomu aplikacji przeglądarki postępowań, zapytanie ofertowe, będące bezpośrednio związane z ogłoszonym postępowaniem konkursowym zostało opublikowane w przeglądarce postępowań w dniu 4 grudnia 2019 r., ogłoszenie i rozstrzygnięcie postępowania konkursowego nie nastąpiło w jednej dacie, tj. w dniu 3 stycznia 2020 r.; zostało ogłoszone w dniu 4 grudnia 2019 r., a rozstrzygnięte w dniu 3 stycznia 2020 r. Organ podniósł, że forma K stwierdziła ponadto, w oparciu o przeprowadzoną analizę zapisów danych, brak manipulacji w obrębie danych postępowania w okresie od 2 grudnia 2019 r. do 3 stycznia 2020 r.
W ocenie organu, zebrane dowody potwierdzają, że postępowanie konkursowe zostało przez Oddział prawidłowo ogłoszone i zamieszczone w przeglądarce postępowań w dniu 4 grudnia 2019 r. W związku z powyższym, nie można mówić
o naruszeniu art. 134 ustawy. Spółka zaś z własnej winy nie złożyła oferty i nie brała udziału w postępowaniu konkursowym. W takiej sytuacji, nie może złożyć odwołania
i być stroną postępowania odwoławczego. W konsekwencji, za prawidłowe należy uznać stanowisko o umorzeniu postępowania.
Organ odniósł się też do wniosku Spółki o powołanie biegłego specjalisty
z dziedziny administracji serwerami i systemami komunikacyjnymi, podając, że okoliczność, na którą miał być przeprowadzony dowód, tj. ogłoszenie postępowania konkursowego w ogólnodostępnej przeglądarce postępowań oraz jego dostępność dla wszystkich potencjalnych oferentów została ustalona innymi dowodami.
Organ stwierdził też, że żadne okoliczności nie potwierdzają uprzywilejowanej sytuacji w postępowaniu firmy B.
Odnosząc się do zarzutu Spółki o koniczności unieważnienia postępowania ze względu na to, iż wpłynęła tylko jedna oferta, organ stwierdził, że postępowanie było trzecim postępowaniem dotyczącym tego samego przedmiotu na obszarze powiatu. Dwa wcześniejsze zostały unieważnione. Komisja konkursowa, biorąc pod uwagę przebieg dotychczasowych dwóch postępowań oraz fakt złożenia oferty tylko przez jeden podmiot uznała, że w tym postępowaniu konkursowym ma zastosowanie art. 150 ust. 2 ustawy.
Spółka nie wskazała ponadto, na czym ma polegać uszczerbek interesu prawnego, ponieważ posiada już umowę na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna z zakresie rezonansu magnetycznego na obszarze powiatu, które od 1 kwietnia 2019 r. są świadczeniami nielimitowanymi, co oznacza, że za każde udzielone świadczenie świadczeniodawca otrzyma środki finansowe.
Dyrektor Oddziału stwierdził, że nie jest też możliwe na obecnym etapie unieważnienie postępowania konkursowego. Postępowanie zostało przeprowadzone przez Komisję zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Oddziału, skarżąca zarzuciła naruszenie:
1) art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.) dalej jako "k.p.a.", poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a także dokonania błędnej i niepełnej oceny materiału dowodowego skutkujące niezasadanym uznaniem, że na stronie internetowej Oddziału Wojewódzkiego NFZ ukazało się ogłoszenie o postępowaniu konkursowym nr "[...]" w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie rezonansu magnetycznego na obszarze powiatu;
2) art. 7 i 8 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania jego uczestników do władzy publicznej oraz nieuwzględniający słusznego interesu uczestnika;
3) art. 84 § 1 k.p.a., poprzez niepowołanie biegłego, pomimo tego, że w sprawie wymagane były wiadomości specjalne;
4) art. 134 ust. 1 w zw. z art. 152 ust. 1 ustawy, tj. naruszenie zasady równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji;
5) art. 139 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 9 ustawy w zw. z art. 139 ust. 1 pkt 1, ust. 2
i ust. 9 ustawy w zw. z § 3 ust. 1 rozporządzenia, poprzez nieopublikowanie ogłoszenia o postępowaniu na stronie internetowej Oddziału Wojewódzkiego NFZ, co z kolei prowadziło do naruszenia zasady równego traktowania świadczeniodawców i nie gwarantowało zachowania uczciwej konkurencji;
6) art. 150 ust. 1 pkt 2 ustawy, poprzez zignorowanie przez Dyrektora Oddziału faktu, iż w toku przedmiotowego postępowania konkursowego wpłynęła jedna oferta,
a z okoliczności wynikało, iż na jawne ogłoszenie ponowne na tych samych warunkach wpłynęłoby więcej ofert – co najmniej 3;
7) art. 28 w zw. z art. 61a k.p.a., poprzez odmowę uznania skarżącego za stronę postępowania, podczas, gdy ten posiada interes prawny legitymujący go do udziału
w sprawie;
8) przepisów postępowania, tj. art. 7, 77 i 80 k.p.a., poprzez brak wnikliwego ustalenia stanu faktycznego sprawy, mimo podniesienia przez skarżącego zarzutu nieważności postępowania konkursowego;
9) art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez ponowne rozpatrzenie sprawy przez osobę, która brała udział w wydaniu decyzji pierwszej instancji – A.Z..
Biorąc pod uwagę powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania w sprawie według norm przepisanych.
Skarżąca wskazała w pierwszej kolejności, że organ zobowiązany jest działać
w sprawie zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o po, stępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325
z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Organ wprawdzie odniósł się
w zaskarżonej decyzji do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Olsztynie z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 171/20, jednak realizując jedynie w znaczeniu formalnym kwestię rozpatrzenia odwołania Spółki. Dokonał analizy sprawy w sposób nieobiektywny, bazując na opinii podmiotu ściśle związanego,
w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń, który nie tylko jest dostawcą "Publikatora informacji o postępowaniach...", ale z którym organ jest powiązany materialnie, albowiem jest klientem K. Owa zależność podważa zaufanie obywatela do organu. W dniu 4 grudnia 2019 r. nie ukazało się ogłoszenie na stronie internetowej, data taka pojawia się dopiero jednocześnie z ogłoszeniem na stronie internetowej wyników postępowania. Nie ustalono, dlaczego ogłoszenie nie było widoczne w wyszukiwarce internetowej. Postępowanie w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów dla jego ważności, bowiem niedochowany został wymóg ogłoszenia.
Skarżąca podniosła, że NFZ obowiązany jest zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a w sprawie doszło do naruszenia zasad uczciwej konkurencji oraz równego traktowania świadczeniodawców.
Skarżąca podniosła, że art. 150 ust. 1 pkt 2 ustawy nie pozostawia możliwości wyboru, gdy wpłynęła jedna oferta i wskazuje na konieczność unieważnienia postępowania. W przedmiotowym postępowaniu wpłynęła zaś jedna oferta. Nie można też uznać, że wystąpiły przesłanki z art. 150 ust. 2 ustawy. Organ w sposób uprzywilejowany traktował B na co wskazuje argumentacja co do wyboru tej firmy w postępowaniu konkursowym.
Spółka pozbawiona została uczestnictwa w postępowaniu konkursowym. Fakt nieogłoszenia o terminie postępowania nie dał możliwości bycia stroną tego postępowania. Spółka nie mogła więc złożyć protestu przed ogłoszeniem wyników postępowania, złożyć innego środka odwoławczego, czy w inny sposób zasygnalizować widoczne nieprawidłowości postępowania. Skarżąca jest stroną postępowania z uwagi na naruszenie przez Fundusz zasad przeprowadzenia postępowania. Jasno wskazuje na to przepis art. 152 ustawy. W niniejszej sprawie doszło do uszczerbku w interesie prawnym Spółki, która została pozbawiona możliwości zawarcia umowy i faktycznie pozbawiono ją możliwości uczestniczenia w postępowaniu.
Spółka wskazała na przepisy dotyczące wyłączenia pracownika, który brał udział
w wydaniu zaskarżonej decyzji, tj. art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. podnosząc, że obie decyzje organu podpisała ta sama osoba. W ocenie Spółki, powinna być ona wyłączona
z rozpatrywania sprawy w wyniku wniosku Spółki o jej ponowne rozpoznanie.
W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że przeprowadził dodatkowe czynności dowodowe w postępowaniu, kierując zapytania do K., jako dostawcy systemu informatycznego "Publikatora informacji o postępowaniach
w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń". Organ wskazał na niezasadność zarzutu Spółki, dotyczącego udziału w wydaniu obu decyzji przez tę samą osobę. Wskazano, że Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ umocowany jest
do dokonywania czynności związanych z prowadzeniem postępowania, w tym
do podejmowania decyzji o wyborze trybu postępowania, rozpatrywania odwołań
tj. do wydawania decyzji administracyjnych. W tym zakresie osoba podpisująca decyzje pełni funkcje organu i jako taki nie może podlegać wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.
Zarzuty faworyzowania jednego z uczestników są zaś gołosłowne i niepoparte jakimikolwiek dowodami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz.137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami
a organami administracji rządowej.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Jednocześnie zaś, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, natomiast art. 135 p.p.s.a. obliguje sąd do wzięcia pod uwagę
z urzędu wszelkich naruszeń prawa.
Oceniając, w świetle powołanych wyżej kryteriów, przedmiotową sprawę, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć wyjaśnienie istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich stosowania w rozpoznawanej sprawie. Ocena prawna dotyczy więc prawidłowości zastosowania w konkretnej sprawie określonych przepisów prawa, pozostających w logicznym związku z treścią rozstrzygnięcia (zob. np. wyrok NSA z 25 listopada 2014 r., sygn. akt II FSK 3065/12, dostępny
w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Wskazania co do dalszego postępowania, o których mowa w art. 153, są natomiast konsekwencją oceny prawnej
i dotyczą sposobu procedowania w toku ponownego rozpatrzenia sprawy, w celu uniknięcia popełnienia błędów. Wytyczają one kierunek, w którym powinno zmierzać ponowione postępowanie, dla uniknięcia wadliwości w postaci np. uchybień procesowych związanych z wyjaśnieniem sprawy (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia
3 września 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 278/14, CBOSA).
Z powoływanego przepisu wynika bezwzględny obowiązek zastosowania się przez organ administracji do poglądu prawnego i wynikających z niego wytycznych co do dalszego biegu postępowania, który może być wyłączony tylko w razie istotnej zmiany stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 263/10 (CBOSA), organ administracji rozpatrując sprawę ponownie powinien się zastosować do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone
w orzeczeniach sądowych wydanych w innych sprawach. Niezastosowanie się przez organ administracji przy ponownym rozstrzyganiu do oceny prawnej wyrażonej przez sąd w wyroku, narusza zasadę związania organu oceną prawną i oznacza, że podjęte
w ten sposób rozstrzygnięcie jest wadliwe. Zgodnie bowiem z art. 153 p.p.s.a., sąd kontrolujący rozstrzygnięcia wydane w ponowionym wskutek wcześniejszego wyroku postępowaniu również nie może formułować nowych ocen prawnych sprzecznych
z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz jest zobowiązany do podporządkowania się temu wyrokowi oraz kontroli skarżonego rozstrzygnięcia pod kątem zastosowania się organu do wskazań co do dalszego postępowania. Zasadniczym kryterium legalności decyzji wydanej w postępowaniu ponowionym wskutek wyroku sądu administracyjnego jest więc zastosowanie się do wyrażonej przez ten sąd oceny prawnej oraz podporządkowania się wytycznym co do dalszego postępowania.
Rozpoznając niniejszą sprawę po wydaniu prawomocnego wyroku tut. Sądu
z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 171/20, organy obu instancji uwzględniły zarówno dokonaną przez Sąd wykładnię przepisów prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie, jak i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w tym wyroku.
W powołanym wyroku Sąd stwierdził, że organ w toku postępowania administracyjnego nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, a organ jako gospodarz takiego postępowania zobowiązany był do przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego i do odniesienia się do istotnych argumentów i dowodów przedstawionych przez skarżącą. Organ powinien zatem wykazać, że dopełnił formalności i ogłoszenie konkursowe zostało zamieszczone na stronie internetowej Oddziału NFZ. Dopiero niebudzące wątpliwości ustalenia
w tym zakresie uprawniałyby organ do przyjęcia, że postępowanie konkursowe zostało ogłoszone prawidłowo, a skarżąca z własnej winy nie wzięła w nim udziału.
W ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ wykonał zalecenia Sądu, zawarte w ww. wyroku. Tym samym, Sąd nie podziela zarzutów skargi, dotyczących naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i jego błędnej i niepełnej oceny, czy art. 7 i 8 k.p.a., poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób, który nie budzi zaufania jego uczestników do władzy publicznej.
Wskazać należy w pierwszej kolejności, że organ, przeprowadził ponownie stosowne postępowanie wyjaśniające i zebrał materiał dowodowy.
Ponownie rozpatrując sprawę, pismem z dnia 13 sierpnia 2020 r., Dyrektor Oddziału zwrócił się do K jako dostawcy systemu: "Publikator informacji
o postępowaniach w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń" z wnioskiem
o wskazanie logów lub innych śladów elektronicznych dokumentujących dokonane przez Oddział zmiany w postępowaniu nr "[...]" w okresie 4.12.2019 r. – 3.01.2020 r. Organ w piśmie tym szczegółowo opisał kwestie, wymagające wyjaśnienia, w tym: kiedy w systemie zostało zamieszczone ogłoszenie
o przedmiotowym postępowaniu konkursowym, czy mogła wystąpić sytuacja, że ogłoszenie to nie było widoczne dla wszystkich zainteresowanych. Organ zapytał także, czy możliwe było złożenie oferty przez oferenta bez zamieszczenia przez Oddział ogłoszenia w systemie, czy Oddział miał możliwość zamieszczenia w systemie ogłoszenia z datą 4 grudnia 2019 r. dopiero w dniu rozstrzygnięcia, tj. 3 stycznia
2020 r., czy Oddział miał możliwość umieszczenia w systemie ogłoszenia i informacji
o rozstrzygnięciu w tym samym dniu, tj. 3 stycznia 2020 r., czy pracownik Oddziału, wprowadzając, sprawdzając, zatwierdzając i ogłaszając o konkursie mógł dokonać zmiany daty wykonanej czynności?
Firma K. udzieliła odpowiedzi pismem z dnia 3 września 2020 r. Stwierdzono w nim, że przedmiotowe postępowanie zostało ogłoszone w dniu 4 grudnia 2019 r. o godzinie 15.37 i 25 sekund. Zapytanie ofertowe stało się dostępne dla oferentów w tym samym momencie w Przeglądarce postępowań, o ile aplikacja Przeglądarki postępowań była w tym momencie uruchomiona na serwerze aplikacyjnym i strona www z aplikacją udostępniona w internecie przez OW NFZ. Przeglądarka jest ogólnodostępna i nie wymaga specjalnego logowania. Nie ma możliwości ograniczania widoczności postępowań a priori dla wybranych odwiedzających stronę. Dostawca nie stwierdził manipulacji w obrębie danych przedmiotowego postępowania w tym konkretnym czasie.
Dodatkowo, z systemu OW NFZ raz na tydzień wysyłana jest automatycznie do systemu Centrali NFZ informacja o stanie prowadzonych postępowań. We wszystkich
4 plikach, które generowane były do Centrali NFZ, przedmiotowe postępowanie posiadało status "Ogłoszone" , z datą ogłoszenia 4 grudnia 2019 r. Informacja ta była wysyłana w dniach: 9 grudnia, 16 grudnia, 23 grudnia i 30 grudnia 2019 r.
Dostawca potwierdził, że przeglądarka jest dostępna bez ograniczeń, dostawca nie stwierdził wadliwego działania opcji filtrowania w okresie, w którym było ogłoszone postępowanie. Dla powyższego postępowania był zmieniony status postępowania na "Ogłoszone" i plik z zapytaniem ofertowym został opublikowany. W pliku z zapytaniem ofertowym widoczna jest data ogłoszenia postępowania 4 grudnia 2019 r., a zapisy systemowe potwierdzają, że plik z zapytaniem ofertowym był opublikowany 4 grudnia 2019 r. Operator OW NFZ nie ma możliwości modyfikacji tego pliku z poziomu systemu dostarczanego przez dostawcę – plik jest chroniony hasłem. Dostawca oprogramowania stwierdził, że ogłoszenie postępowania nie mogło odbyć się po dniu
4 grudnia 2019 r. Dla postępowania nie nastąpiło ogłoszenie i rozstrzygnięcie w dniu
3 stycznia 2020 r, gdyż w tym celu należałoby w tym dniu również dokonać innych operacji procesowo wykonywanych pomiędzy tymi operacjami. W systemie nie ma możliwości zmiany dat: wprowadzenia, sprawdzenia, zatwierdzenia i ogłoszenia postępowania z poziomu interfejsu użytkownika.
Powyższe informacje w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości wskazują, że informacja o przedmiotowym postępowaniu konkursowym została ogłoszona w dniu 4 grudnia 2019 r. Dostawca jest podmiotem wiarygodnym w tym zakresie, ponieważ zajmuje się właśnie dostawą systemu "Publikator informacji
o postępowaniach w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotne". Jest więc w tym zakresie podmiotem profesjonalnym, posiadającym pełną wiedzę
o sposobie działania systemu i wszystkich jego elementach. Tym samym, całkowicie nieuzasadnione są zarzuty skarżącej, że jest to podmiot niewiarygodny, ponieważ jest powiązany materialnie z organem. Wyjaśnienia, udzielone przez ten podmiot są jasne
i precyzyjne, świadczą też o pełnej znajomości przedmiotu zapytania. Zauważyć też należy, że informacje na temat przedmiotowego postępowania konkursowego zostały czterokrotnie automatycznie przesłane do Centrali NFZ, co bez wątpienia świadczy
o tym, iż postępowanie było ogłoszone.
Biorąc powyższe pod uwagę, bezzasadny był wniosek skarżącej o powołanie
w sprawie biegłego, bowiem okoliczności, które miały być wykazane przez biegłego zostały wykazane przez K
Tym samym, organ uczynił zadość wyrokowi WSA w Olsztynie.
Należy też zauważyć, że również organ po raz pierwszy rozpatrując sprawę wskazywał na okoliczności, potwierdzające ogłoszenie o postępowaniu konkursowym
tj. zapisy dokonane w systemie informatycznym Oddziału przez pracownika Oddziału (k.149 akt administracyjnych), komunikat dla świadczeniodawców o cenie rekomendowanej dla przedmiotowego postępowania (k. 146-147 akt administracyjnych).
Nie zasługują więc na uwzględnienie zarzuty o nierównym traktowaniu podmiotów.
Biorąc pod uwagę przeprowadzone przez organ postępowanie, Sąd nie ma wątpliwości, że organ umieścił w dniu 4 grudnia 2019 r. ogłoszenie o przedmiotowym postępowaniu, zaś skarżący nie wziął udziału w tym postępowaniu. Tym samym, nie przysługuje mu odwołanie od wyników tego postępowania.
Jak wskazał Dyrektor Oddziału – oferent B, nie został poinformowany indywidualnie o konkursie ofert i w odpowiednim czasie złożył swoją ofertę. Jedynym kanałem dystrybucji informacji o planowanych przez Oddział Funduszu postępowaniach konkursowych jest ogólnodostępny publikator informacji o postępowaniach w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.
Biorąc powyższe pod uwagę, nie można przyjąć, że skarżąca ma interes prawny w przedmiotowej sprawie.
Sąd nie podziela też zarzutu skarżącego o naruszeniu postanowień art. 61a k.p.a., ponieważ przepis ten dotyczy odmowy wszczęcia postępowania i nie stanowił on podstawy prawnej decyzji w tym postępowaniu.
Nie można też podzielić zarzuty skarżącej naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez ponowne rozpatrzenie sprawy przez osobę, która brała udział w wydaniu decyzji w pierwsze instancji.
Obie decyzje wydane zostały przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia piastującego funkcję organu i jako takiego nie podlegającego wyłączeniu z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.
Instytucja wyłączenia z ww. przepisu dotyczy bowiem wyłączenia pracownika organu.
Odnosząc się do zarzutu skargi, że doszło do naruszenia art. 150 ust. 1 pkt 2 ustawy, poprzez zignorowanie faktu, że w toku postępowania wpłynęła jedna oferta,
a z okoliczności sprawy wynika, że na jawne, ponowne ogłoszenie konkursowe wpłynęłyby co najmniej 3 oferty, stwierdzić należy, że również ten zarzut nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że przedmiotowe postępowanie dotyczy umorzenia postępowania konkursowego z tego powodu, że odwołująca się Spółka nie jest jego stroną. Sąd nie kontroluje natomiast w tej sprawie całego postępowania konkursowego co do istoty. Przedmiotem kontroli jest wyłącznie decyzja o umorzeniu postępowania.
W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.