II SA/Ol 828/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka D. sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która utrzymała w mocy decyzję stwierdzającą u jej pracownika, W. K., chorobę zawodową – przewlekłe zapalenie okołostawowe barku. Spółka zarzucała błędy w ustaleniach faktycznych, brak wyjaśnienia samoistnego charakteru schorzenia oraz naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuwzględnienie wnioskowanych dowodów. W szczególności domagała się przesłuchania świadka, dopuszczenia dowodów z dokumentacji medycznej i postępowania ZUS, a także opinii biegłego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpoznaniu sprawy, oddalił skargę. Sąd uznał, że organy administracji prawidłowo zebrały i oceniły materiał dowodowy, w tym szczegółową ocenę narażenia zawodowego, która wykazała, że charakter pracy wykonywanej przez pracownika (ciężka praca fizyczna, powtarzalne ruchy, obciążenie kończyn górnych) stwarzał wysokie prawdopodobieństwo powstania choroby zawodowej. Sąd odwołał się do wcześniejszych orzeczeń NSA, które wskazywały na konieczność rozważenia okoliczności związanych z wypadkiem przy pracy i okresami niezdolności do pracy, jednakże po uzupełnieniu postępowania przez organ odwoławczy, ustalono, że te okoliczności (przepuklina pępkowa) nie miały związku z chorobą barku. Sąd podkreślił, że ocena związku przyczynowo-skutkowego między pracą a chorobą zawodową należy do jednostki orzeczniczej, a organy inspekcji sanitarnej są związane jej prawidłowo sporządzonym orzeczeniem. Wobec braku dowodów podważających ustalenia organów i jednostki orzeczniczej, skarga została oddalona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie związku przyczynowo-skutkowego między pracą fizyczną a chorobami układu ruchu, ocena dowodów w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej, rola orzeczenia lekarskiego i oceny narażenia zawodowego.
Dotyczy specyfiki pracy w branży meblarskiej, ale zasady oceny narażenia i związku przyczynowego są uniwersalne dla chorób zawodowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy ciężka praca fizyczna wykonywana przez pracownika, polegająca na podnoszeniu i przenoszeniu ciężkich przedmiotów oraz powtarzalnych ruchach kończyn górnych, może stanowić podstawę do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia okołostawowego barku?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ciężka praca fizyczna z narażeniem układu ruchu, charakteryzująca się powtarzalnymi ruchami i obciążeniem kończyn górnych, stwarza wysokie prawdopodobieństwo powstania choroby zawodowej.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ocena narażenia zawodowego, uwzględniająca szczegółowy opis czynności pracowniczych, potwierdza wysokie prawdopodobieństwo związku przyczynowo-skutkowego między wykonywaną pracą a stwierdzonym schorzeniem barku, zwłaszcza w kontekście braku samoistnego podłoża choroby w wieku pracownika.
Czy organ administracji publicznej jest związany orzeczeniem lekarskim jednostki orzeczniczej w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej, czy też ma prawo do jego kwestionowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organ administracji publicznej jest związany prawidłowo sporządzonym orzeczeniem lekarskim jednostki orzeczniczej, ale ma prawo ocenić, czy ma ono oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym i czy jest logiczne oraz spójne.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że orzeczenie lekarskie ma walor opinii biegłego, a organy inspekcji sanitarnej weryfikują jego zasadność formalną i merytoryczną w kontekście całokształtu materiału dowodowego, nie mogąc jednak wkraczać w merytoryczną zasadność, jeśli nie ma ewidentnych błędów.
Czy organ administracji ma obowiązek dopuszczać wszystkie wnioskowane przez stronę dowody, w tym zeznania świadków i opinie biegłych, nawet jeśli materiał dowodowy jest już wyczerpujący?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Organ administracji może odmówić dopuszczenia dowodu, jeśli okoliczności, które miałby wykazać, zostały już stwierdzone innymi dowodami, lub jeśli dowód nie ma istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że spółka niezasadnie domagała się dopuszczenia kolejnych dowodów, ponieważ kluczowe okoliczności, w tym dotyczące wypadku przy pracy i okresów niezdolności do pracy, zostały już wyjaśnione, a ocena narażenia zawodowego była wystarczająca. Wnioskowane dowody nie podważały ustaleń organów.
Przepisy (5)
Główne
rozporządzenie w sprawie chorób zawodowych § § 4 ust. 1 i 1a, § 5 ust. 1 i 2, § 6 ust. 1, ust. 2 pkt 5, § 8 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych
Przepisy określające procedurę stwierdzania choroby zawodowej, w tym rolę orzeczenia lekarskiego i oceny narażenia zawodowego.
k.p. art. 235[1]
Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy
Definicja choroby zawodowej i przesłanki jej stwierdzenia.
Pomocnicze
k.p.a. § art. 7, art. 77, art. 78 § 1, art. 80, art. 84 § 1, art. 133 § 1, art. 136 § 1, art. 145 § 1, art. 151
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepisy dotyczące postępowania dowodowego, oceny dowodów, zasady prawdy materialnej i wyczerpania materiału dowodowego.
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Zakres kontroli sądów administracyjnych.
p.p.s.a. § art. 133 § 1, art. 134 § 1, art. 145 § 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Przepisy dotyczące postępowania przed sądami administracyjnymi, w tym zakres kontroli i podstawy wzruszenia zaskarżonego aktu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ciężka praca fizyczna z narażeniem układu ruchu, polegająca na podnoszeniu i przenoszeniu ciężkich przedmiotów oraz powtarzalnych ruchach kończyn górnych, stwarza wysokie prawdopodobieństwo powstania choroby zawodowej. • Ocena narażenia zawodowego, uwzględniająca szczegółowy opis czynności pracowniczych, jest wystarczająca do stwierdzenia związku przyczynowo-skutkowego między pracą a chorobą. • Organ administracji jest związany prawidłowo sporządzonym orzeczeniem lekarskim jednostki orzeczniczej, ale ma prawo ocenić jego zgodność z materiałem dowodowym.
Odrzucone argumenty
Niewystarczające zebranie materiału dowodowego i brak dopuszczenia wnioskowanych dowodów (przesłuchanie świadka, opinia biegłego, dokumentacja medyczna). • Błędna wykładnia przepisów dotyczących oceny związku przyczynowo-skutkowego przez organ inspekcji sanitarnej. • Choroba mogła mieć charakter samoistny, niezwiązany z pracą. • Okoliczności związane z wypadkiem przy pracy i okresami niezdolności do pracy (przepuklina pępkowa) powinny być uwzględnione jako potencjalne przyczyny schorzenia.
Godne uwagi sformułowania
charakter pracy, jaką wykonywał uczestnik w D. Spółce z o.o. stwarzał ryzyko powstania przewlekłej choroby układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy. • z wysokim prawdopodobieństwem warunki pracy mogły przyczynić się do powstania choroby zawodowej • obowiązkiem sądu I instancji było odniesienie się do tego zarzutu, uwzględniając przedmiot sprawy i wszystkie jej okoliczności. • nie sposób wykluczyć, że powołane okoliczności mogą okazać się ważkie w związku z rozpoznaną chorobą. • w wieku badanego opisywane wyżej schorzenie barku nie powstaje samoistnie. • praca w narażeniu zawodowym miała miejsce jeszcze przed tymi okresami nieobecności. • nie sposób się zgodzić z twierdzeniem odwołującego, że z zebranego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby praca w spółce była ciężka i polegała na przenoszeniu i podnoszeniu ciężkich przedmiotów. • organy inspekcji sanitarnej nie są uprawnione do odmiennej oceny, niż wyrażona w prawidłowo sporządzonym orzeczeniu lekarskim. • konstrukcja domniemania zawodowej etiologii choroby zawodowej polega na domniemaniu związku przyczynowego pomiędzy zaistnieniem schorzenia prawnie uznanego za chorobę zawodową a warunkami pracy narażającymi na jego powstanie. • występowanie warunków szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, które powodują określone schorzenie, stwarza domniemanie istnienia związku między warunkami pracy a chorobą.
Skład orzekający
Ewa Osipuk
przewodniczący
Grzegorz Klimek
członek
Marzenna Glabas
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie związku przyczynowo-skutkowego między pracą fizyczną a chorobami układu ruchu, ocena dowodów w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej, rola orzeczenia lekarskiego i oceny narażenia zawodowego."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki pracy w branży meblarskiej, ale zasady oceny narażenia i związku przyczynowego są uniwersalne dla chorób zawodowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu chorób zawodowych związanych z pracą fizyczną i pokazuje złożoność postępowania administracyjnego oraz sądowego w takich przypadkach. Szczegółowy opis czynności pracowniczych i argumentacja stron czynią ją interesującą dla prawników i pracowników.
“Ciężka praca fizyczna a choroba zawodowa: Sąd potwierdza związek przyczynowy mimo starań pracodawcy.”
Sektor
produkcja mebli
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.