II SA/Ol 802/23

II SA/Ol 802/23 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2023-11-23
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2023-09-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Piotr Chybicki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Gry losowe
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 910
art. 2 pkt 1,pkt 2, pkt 3, pkt  7, pkt  8
Ustawa z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe - tj
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 145 par.1 pkt 1 lit. a
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 227
art. 15 ust. 1b i 1c
Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2023 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie na rzecz skarżącej Spółki kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z 9 maja 2023 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie (dalej jako: DIAS lub organ), na podstawie art. 207 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 2651ze zm., dalej jako: O.p.) w związku z art. 15 ust. 1c ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 888 ze zm., dalej jako: u.g.h.) odmówił zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach w punkcie: ul. W. DIAS argumentował, że T. sp. z o.o. (dalej jako: skarżąca lub spółka) w piśmie z 14 marca 2023 r., złożył wniosek o zatwierdzenie planowanej lokalizacji salonu gier na automatach w ww. punkcie.
Organ wystąpił do Naczelnika Warmińsko-Mazurskiego Urzędu Celno-Skarbowego, Delegatura w Olsztynie, o weryfikację wskazanej lokalizacji w zakresie spełnienia ww. uwarunkowań prawnych związanych z lokalizacją salonu gier na automatach. 22 marca 2023 r. funkcjonariusze celno-skarbowi, dokonali weryfikacji planowanej lokalizacji salonu gier na automatach. Sprawdzono minimalną odległość od szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno- wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania, miejsc kultu religijnego oraz innych ośrodków gier. Zgodnie z protokołem z 22 marca 2023 r. funkcjonariusze celno-skarbowi przeprowadzili pomiar drogomierzem cyfrowym i stwierdzili, że szkoła językowa A. przy ul. W. położona jest w odległości mniejszej niż 100 m (75 m) od proponowanej lokalizacji salonu gier na automatach.
Spółka złożyła odwołanie od ww. decyzji wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zatwierdzenie lokalizacji salonu gier na automatach w lokalu położonym punkcie: ul. W.
Skarżonej decyzji spółka zarzuciła naruszenie § 1 pkt 1 lit a) Rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 10 sierpnia 2021 r. w sprawie wymagań dotyczących planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy (Dz. U. z 2021 r. poz. 1506 ze zm.; dalej jako "rozporządzenie z 2021 r."), poprzez uznanie, iż położenie szkoły językowej A. wyklucza możliwość zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach, podczas gdy nie stanowi ona tzn. obiektu "obiektu wrażliwego", o którym mowa w § 1 pkt 1 lit a) rozporządzenia z 2021 r., od którego należy zachować przepisową odległość.
DIAS decyzją z 13 lipca 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ przywołał obowiązki jakie ustawodawca nałożył na podmiot wykonujący monopol państwa w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach w ustawie o grach hazardowych. Organ wskazał m.in. na treść art. 15 ust. 1b u.g.h. zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych określił, w drodze rozporządzenia z 2021 r., wymagania dotyczące planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy, uwzględniając potrzebę ograniczenia negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych hazardu. Wyjaśnił, że zgodnie z § 1 rozporządzenia, salon gier na automatach może być usytuowany w odległości nie mniejszej niż: 1) 100 metrów od:
szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno- wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania,
miejsc kultu religijnego,
50 metrów od innego ośrodka gier
- znajdujących się w granicach administracyjnych danej gminy lub gminy sąsiedniej.
Zgodnie w § 1 ww. rozporządzenia z 2021 r. salon gier na automatach może być usytuowany w odległości nie mniejszej niż 100 metrów od szkoły.
DIAS zauważył, że rozporządzenie nie definiuje pojęcia "szkoła". Wg słownika języka polskiego "szkoła" jest to instytucja oświatowo-wychowawcza, której zadaniem jest kształcenie i wychowywanie. Szkolnictwo jest jednym z podstawowych systemów społecznych, którego zadaniem jest sprzyjanie optymalnemu rozwojowi sił i zdolności poznawczych ludzi, przygotowanie do samorealizacji, zaspokajania ich potrzeb i dążeń, uwarunkowanie ich myślenia oraz działania na problemy i wyzwania przyszłości. Dlatego - zdaniem DIAS - każdą szkołę można i trzeba traktować jako cząstkę całego szkolnictwa, stanowiącego system szkolny.
Organ odwołał się do protokołu z 22 marca 2023 r. z którego wynika, że placówka reklamuje się jako ucząca języka angielskiego dzieci i młodzieży od 2 do 19 lat. Nadto Placówka zgłasza zamiar organizacji półkolonii dla dzieci i młodzieży w ferie letnie i zimowe. Taki rodzaj działalności uniemożliwia zatwierdzenie lokalizacji salonu gier w odległości 75 m od ww. szkoły. Zakres podmiotowy placówek edukacyjnych nie może być ograniczany, a nadrzędnym elementem oceny powinna być wykładnia celowościowa przepisów ustawy o grach hazardowych, w tym w kontekście celów, które przyświecały ustawodawcy przy określaniu zasad i warunków urządzania gier hazardowych, w tym gier na automatach urządzanych, w ramach monopolu państwa, w salonach gier na automatach. Jednym z głównych celów nowelizacji ustawy o grach hazardowych była ochrona małoletnich przed negatywnymi skutkami hazardu, czemu ma służyć m.in. rozszerzona kontrola nad miejscami lokalizowania salonów do gier na automatach. Obiekty znajdujące się w odległości 100 metrów od planowanej lokalizacji salonu gier należy potraktować indywidualnie.
Organ wskazał, że z ww. rozporządzenia z 2021 r. usunięto jedynie określenie "placówki edukacyjne", zaś A. zakwalifikowano jako szkołę, która wciąż jest tzw. obiektem wrażliwym.
Skargę na powyższą decyzję wywiodła spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej decyzji organu I instancji.
Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła:
1) § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2021 r. poprzez błędną jego wykładnię polegającą na przyjęciu, że A. należy zakwalifikować jako szkołę, o której mowa w rozporządzeniu z dnia 10 sierpnia 2021 r., podczas gdy A. nie stanowi szkoły w rozumieniu ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1082 ze zm.; dalej "u.p.o.), a w konsekwencji nie stanowi obiektu, do którego salon gier na automatach musi zachować przepisową odległość;
2) art. 2 pkt 2 u.p.o. poprzez wadliwą jego wykładnie polegająca na uznaniu, że każdą szkołę należy traktować jako cząstkę szkolnictwa stanowiącego system szkolny, podczas gdy Prawo oświatowe zawiera zamknięty katalog szkół wchodzących w system oświaty i reguluje sposób ich zakładania oraz ich prowadzenia.
Zdaniem skarżącej nie ulega wątpliwości, że pośród katalogu jednostek organizacyjnych wymienionych § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2021 r. oraz w art. 2 pkt 1,2,3,7 i 8 u.p.o. brak jest szkół językowych, dlatego tez wspomniana A. nie jest placówką oświatowo-wychowawczą.
Akademia Rozwoju nie znajduje się także w rejestrze szkół i placówek oświatowych.
Spółka argumentowała dalej, że szeroko pojęty system szkolny, do którego odwołuje się organ, został uregulowany w Prawie oświatowym. Zupełnie nieprawidłowe i pozbawione podstaw jest stwierdzenie przez organ, że każdą szkołę można i trzeba traktować jako cząstkę całego szkolnictwa, stanowiącego system szkolny. Takie rozumowanie prowadzi do uznania, że system oświaty obejmuje w zasadzie każdy podmiot, który dla oznaczenia swojej działalności używa słowa "szkoła" i zajmuje się nauczeniem w dowolnej dziedzinie np. szkoła nauki jazdy, szkoła tańca, szkoła rodzenia, które z system oświaty nie mają nic wspólnego. W art. 2 u.p.o. w sposób enumeratywny wymieniono jakie placówki składają się system oświaty i nie ma w tym zakresie miejsca na dokonywanie dowolnej interpretacji przez organ administracyjny. Bez znaczenia dla oceny czy dana placówka jest szkołą w rozumieniu Prawa oświatowego jest posiadanie znaku jakoś PASE czy powoływanie się na jej renomę bądź rozpoznawalność.
Reasumując spółka wskazała, że organ dokonał wykładni pojęcia "szkoła" użytego w rozporządzeniu z 2021 r. w sposób rozszerzający uznając za szkołę podmiot, który zajmuje się jakimkolwiek nauczeniem, bez odniesienia się w tym zakresie do Prawa oświatowego. Rozporządzenie niewątpliwe wprowadza ograniczenia w prowadzeniu dzielności gospodarczej w zakresie salonów gier na automatach. Ponadto skarżąca wskazała na naczelną zasadę określoną w art. 22 Konstytucji RP zgodnie, z którą ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, wyrażony m.in. wyroku WSA w Warszawie z 24.10.2006 r., VI SA/Wa 1128/06 (LEX nr 265647), w myśl którego wszelkie ograniczenia zasady wolności w prowadzeniu działalności gospodarczej mają więc charakter wyjątku i nie mogą być rozumiane w sposób rozszerzający, a więc nie można ich dorozumiewać, czy domniemywać, bądź też przyjmować w drodze analogii.
W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, obowiązującymi w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Rozpoznając wniesioną w niniejszej sprawie skargę Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy wniosek taki został złożony zarówno przez skarżącą we wniesionej skardze, jak i przez organ w odpowiedzi na skargę.
Przechodząc do meritum sprawy podnieść należy, że przedmiotem zaskarżenia jest decyzja w przedmiocie odmowy zatwierdzenia lokalizacji salonu gier na automatach. Organ uznał bowiem, że szkoła językowa znajdująca się w sąsiedztwie (75 m) planowanego punktu do gier na automatach stanowi tzw. obiekt wrażliwy, od którego należy zachować przepisową odległość 100 m.
Należy zatem wskazać, że warunkiem urządzania gier na automatach w salonach gier na automatach jest zatwierdzenie w drodze decyzji planowanej lokalizacji salonu gier na automatach przez dyrektora izby administracji skarbowej właściwego ze względu na planowaną lokalizację salonu gier na automatach (art. 15 ust. 1c u.g.h.). Wymagania dotyczące planowania lokalizacji salonów gier na automatach na terenie gminy, w szczególności minimalna odległość salonów gier na automatach od tzw. "obiektów wrażliwych", zostały określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie upoważnienia zawartego w art. 15 ust. 1b u.g.h.
Należy podnieść, że zgodnie z § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2021 r. salon gier na automatach może być usytuowany w odległości nie mniejszej niż 100 metrów od szkół, przedszkoli, placówek oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodków wychowawczych, młodzieżowych ośrodków socjoterapii, specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, specjalnych ośrodków wychowawczych dla dzieci i młodzieży wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, placówek zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem stałego zamieszkania – znajdujących się w granicach administracyjnych danej gminy lub gminy sąsiedniej. Zauważyć należy, że placówki enumeratywnie wyliczone w § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2021 r., są placówkami systemu oświaty wymienionymi w art. 2 pkt 1, 2, 3, 7 i 8 u.p.o. Każda z tych jednostek cechuje się co do zasady i w głównej mierze prowadzeniem działalności obejmującej kształcenie i wychowanie dzieci i młodzieży oraz opiekę nad dziećmi i młodzieżą. Ze swej istoty są to jednostki organizacyjne, w których siedzibach (obiektach) stale lub okresowo przebywają dzieci i młodzież. Pośród katalogu jednostek organizacyjnych wymienionych w powołanych wyżej przepisach brak jest szkół językowych. Nie ma zatem podstaw prawnych, aby takie miejsca traktować jako placówki oświatowo-wychowawcze.
Należy zatem uznać, że DIAS dokonał rozszerzającej wykładni § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2021 r. W judykaturze utrwalony jest zaś pogląd, zgodnie z którym wszelkie ograniczenia działalności gospodarczej mają charakter wyjątku i nie mogą być rozumiane w sposób rozszerzający, a więc nie można ich dorozumiewać, bądź też przyjmować w drodze analogii (wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2006r., sygn. akt VI SA/Wa 1128/06, uchwała NSA składu 7 sędziów z 24 września 2001r., sygn. akt OPS 10/01, dostępne w Internecie). Zgodnie bowiem z art. 22 Konstytucji RP ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny. Z zasady tej wynikają dla władzy publicznej określone obowiązki, w tym zakaz wydawania aktów sprzecznych z zasadą wolności gospodarczej oraz zakaz dokonywania rozszerzającej interpretacji wyjątków od zasady wolności gospodarczej. Zatem niezasadnie DIAS dokonał interpretacji przepisów sprzecznych z ich literalnym brzmieniem. Jednoznaczna treść § 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia z 2021 r. nie daje bowiem podstaw do rozszerzenia katalogu placówek "wrażliwych", zawartego w tym przepisie, o szkołę językową, nawet jeśli byłyby tam prowadzone zajęcia edukacyjne dla dzieci i młodzieży. Oczywiście w procesie wykładni prawa nie wolno ignorować wykładni celowościowej, gdyż może się zdarzyć, że sens przepisu okaże się wątpliwy, gdy skonfrontujemy go z innymi przepisami lub weźmiemy pod uwagę cel regulacji prawnej. Jest to istotne, jeśli zważy się chociażby na to, że jednym z najmocniejszych argumentów o poprawności interpretacji jest to, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają zgodny wynik (por. M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2010, s. 291 i n.. L. Morawski, op. cit., Toruń 2010, s. 74-83, a także wyroki WSA w Warszawie: z 17 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2715/19 i z 21 lipca 2020 r., sygn. akt II SA/Wa 2169/19 oraz powołane tam orzecznictwo, dostępne w Internecie). Jednakże mając na uwadze powyższe wskazania dotyczące zakazu stosowania wykładni rozszerzającej stwierdzić należy, że względy celowościowe zostały w przedmiotowej sprawie wadliwie wykorzystane przez DIAS i doprowadziły do rezultatu, który jest sprzeczny z wykładnią literalną powołanego przepisu.
Podkreślić przy tym należy, że zmiana przepisów u.g.h. miała na celu usunięcie barier w lokowaniu legalnych salonów do gier na automatach, co wynika z uzasadnienia do "Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy - Prawo celne oraz niektórych innych ustaw" z 8 grudnia 20202 r. (druk nr 833). Przy czym odnośnie do zmiany delegacji określonej w art. 15 ust. 1b u.g.h. w uzasadnieniu projektu ustawy projektodawca wyjaśnił, że "podyktowana jest koniecznością dostosowania regulacji do już obowiązującej i występującej w innych aktach prawnych terminologii. Dotychczasowy zakres regulacji nie był wystarczająco precyzyjny, zaś brzmienie przepisu nieostre, które nie pozwalało na dokładne wskazanie miejsc, gdzie spółka wykonująca monopol państwa w zakresie gier na automatach poza kasynem gry może prowadzić swoją działalność. Zmiana usuwa te nieścisłości, umożliwiając dostosowanie terminologii do siatki pojęciowej wynikającej z przepisów Prawa oświatowego. Występujące w ustawie o grach hazardowych pojęcie "placówek edukacyjnych" nie jest zdefiniowane w przepisach prawa. Proponuje się zatem zastąpienie pojęcia "placówek edukacyjnych" szczegółowym wyliczeniem obiektów, od których należy zachować określone w rozporządzeniu odległości, określonych w ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz.U. z 2020 r. poz. 910, ze zm.). W stosunku do obecnych przepisów zaproponowane wyliczenie ma charakter nieznacznie węższy od obowiązującego, z zachowaniem celu w postaci ochrony społeczeństwa przed uzależnieniem. Dobór zakresu instytucji uwzględnia katalog obiektów występujący w obowiązującym rozporządzeniu Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 30 marca 2017 r. w sprawie zasad usytuowania na terenie gmin salonów gier na automatach (Dz.U. poz. 701). Katalog ten został sformułowany tak, aby rzeczywiste ograniczenie dostępności gier na automatach realizowane było w stosunku do miejsc pełniących określone funkcje względem dzieci i młodzieży, zatem grup wymagających szczególnej ochrony przed szkodliwymi skutkami hazardu. Łatwość uzależnienia jest bowiem szczególnie odczuwalna wśród tej właśnie części społeczeństwa, która jako mniej dojrzała emocjonalnie od dorosłych jest bardziej podatna na pokusy, co powoduje, że szybciej przekształcają się one w uzależnienie. Przyjęte rozwiązanie jest ponadto spójne z innymi środkami ochrony społeczeństwa przed uzależnieniem w zakresie organizowania gier na automatach poza kasynami gier, m.in. w postaci zakazu reklamy i promocji oraz rejestracji gracza przed wejściem do salonu gier na automatach".
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie nie można – jak to uczynił DIAS - wyłącznie w drodze wykładni celowościowej, wbrew jednoznacznej treści przepisu i celowi nowelizacji, wywodzić, że skoro w szkole językowej są lub mogą być prowadzone zajęcia dla dzieci i młodzieży, w tym takie, które mogą realizować cele zbieżne z celami placówek systemu oświaty, to tę instytucję należy uznać za jedną z placówek "wrażliwych", wymienionych w tym przepisie. Jak wskazano wyżej celem nowelizacji przepisów regulujących działalność salonów gier na automatach było usunięcie barier w lokowaniu legalnych salonów do gier na automatach, w konsekwencji czego w rozporządzeniu wykonawczym pominięto "inne placówki edukacyjne" formułując listę tzw. obiektów wrażliwych i zmniejszono odległość takiego salonu od innego ośrodka gier ze 100 m do 50 m. Prawodawca złagodził więc dotychczasowe obostrzenia dotyczące lokalizacji salonów gier na automatach, mając jednocześnie świadomość konieczności szczególnej ochrony dzieci i młodzieży przed szkodliwymi skutkami hazardu.
W związku z tym organ powinien ponownie rozpoznać sprawę, mając na względzie przedstawione powyżej uwagi, wskazania i oceny prawne.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając wysokość uiszczonego wpisu, wysokość opłaty skarbowej za złożenie dokumentu stwierdzającego pełnomocnictwo oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego ustalone stosownie do § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018r. poz. 265).