II SA/Ol 799/24

II SA/Ol 799/24 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-11-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Sygn. powiązane
II OZ 888/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-21
Skarżony organ
Rada Gminy
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko - Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Elbląg z dnia 27 marca 2024 r. nr LXV/475/2024 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu obrębu geodezyjnego Nowakowo, gmina Elbląg postanawia umorzyć postępowanie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 września 2024 r. Wojewoda Warmińsko - Mazurski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Gminy Elbląg z dnia 27 marca 2024 r. nr LXV/475/2024 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu obrębu geodezyjnego Nowakowo, gmina Elbląg. Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 12 ust. 2 pkt 2-7, a także § 19 w zakresie sformułowania "Powierzchnia terenu 83,004 ha", § 19 ust. 1 lit. b w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 3 pkt 1 lit. c i e w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 4 pkt 5 w zakresie sformułowania "2,9 MN" oraz załącznika Nr 1 w części odnoszącej się do terenu oznaczonego symbolem 2.9.MN.
W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Elbląg wniosła o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 - p.p.s.a.) uwzględnił w całości skargę Wojewody Warmińsko - Mazurskiego. Do odpowiedzi na skargę została załączona uchwała Rady Gminy Elbląg nr VI/38/2024 z dnia 17 października 2024 r. w sprawie odpowiedzi na skargę Wojewody Warmińsko - Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Elbląg nr LXV/475/2024 z dnia 27 marca 2024 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu obrębu geodezyjnego Nowakowo, gmina Elbląg, którą uwzględniono w całości skargę Wojewody Warmińsko - Mazurskiego i stwierdzono nieważność § 12 ust. 2 pkt 2-7, a także § 19 w zakresie sformułowania "Powierzchnia terenu 83,004 ha", § 19 ust. 1 lit. b w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 3 pkt 1 lit. c i e w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 4 pkt 5 w zakresie sformułowania "2,9 MN" oraz załącznika Nr 1 w części odnoszącej się do terenu oznaczonego symbolem 2.9.MN.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 161 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Sytuacja taka zachodzi w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego (art. 161 § 1 pkt 1) oraz w przypadku śmierci strony, kiedy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego (art. 161 § 1 pkt 2). Omawiany przepis nie ogranicza obowiązku umorzenia postępowania tylko do wskazanych wyżej sytuacji, ale nakazuje umorzenie postępowania także wtedy, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3). Do takich podstaw umorzenia postępowania sądowego należy zaliczyć sytuację, kiedy organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a., uwzględnia skargę w całości i uchyla zaskarżony akt.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem na skutek stwierdzenia nieważności § 12 ust. 2 pkt 2-7, a także § 19 w zakresie sformułowania "Powierzchnia terenu 83,004 ha", § 19 ust. 1 lit. b w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 3 pkt 1 lit. c i e w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 4 pkt 5 w zakresie sformułowania "2,9 MN" oraz załącznika Nr 1 w części odnoszącej się do terenu oznaczonego symbolem 2.9.MN uchwały z dnia 27 marca 2024 r. nr LXV/475/2024, w postępowaniu autokontrolnym organu, brak jest przedmiotu zaskarżenia, a tym samym przedmiotu kontroli sądowej.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym istnieją rozbieżności w zakresie oceny, czy przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., określający uprawnienie do tzw. autokontroli, może stanowić samoistną podstawę prawną do stwierdzenia nieważności uchwały (bądź jej części) podjętej przez organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego. Sąd w niniejszej sprawie podziela w tej kwestii pogląd, w myśl którego organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, którego uchwałę zaskarżono do sądu administracyjnego, może uwzględnić skargę na taką uchwałę i działając na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 147 § 1 p.p.s.a. stwierdzić jej nieważność. Pogląd przeciwny prowadziłby bowiem do wyłączenia możliwości zastosowania art. 54 § 3 p.p.s.a. w przypadkach, gdy przedmiotem skargi jest uchwała rady gminy będąca aktem prawa miejscowego, czy też inne uchwały lub akty, których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a.. Tak szerokiego wyłączenia zastosowania art. 54 § 3 p.p.s.a. nie można natomiast wyprowadzać w drodze wykładni, lecz wymagałoby to wyraźnej regulacji ustawowej (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 18 marca 2020 r., sygn. II SA/Lu 729/19; wyrok NSA z dnia 18 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK. 2377/14; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 22 września 2015 r., sygn. akt II SA/Gd 474/15; wyrok WSA w Gliwicach z dnia 18 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Gl 385/06, tak również postanowienie WSA w Rzeszowie z 4 września 2020 r., II SA/Rz 856/20 - CBOSA).
Wobec powyższego jeśli postępowanie stanie się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia przez organ wniesionej skargi w całości i stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, bądź jej części w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a., podlega ono umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Rada Gminy Elbląg uchwałą nr VI/38/2024 z dnia 17 października 2024 r., uwzględniła w całości skargę Wojewody Warmińsko - Mazurskiego i stwierdziła nieważność § 12 ust. 2 pkt 2-7, a także § 19 w zakresie sformułowania "Powierzchnia terenu 83,004 ha", § 19 ust. 1 lit. b w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 3 pkt 1 lit. c i e w zakresie sformułowania "2,9 MN", § 19 ust. 4 pkt 5 w zakresie sformułowania "2,9 MN" oraz załącznika Nr 1 w części odnoszącej się do terenu oznaczonego symbolem 2.9.M. – na podstawie art. 54 § 3 w zw. z art. 147 p.p.s.a.
W związku z uwzględnieniem żądania skarżącego Wojewody przez organ, Sąd umorzył postępowanie, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.