II SA/Ol 741/05

II SA/Ol 741/05 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2005-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-10-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Beata Jezielska
A. Irena Szczepkowska /sprawozdawca/
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6191 Żołnierze zawodowi
Skarżony organ
Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Asesor WSA Asesor WSA Protokolant Marzenna Glabas Beata Jezierska Irena Szczepkowska (spr.) Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie obniżenia dodatku za klasę specjalisty wojskowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją Dowódcy Jednostki Wojskowej w B. z dnia "[...]" r., wydaną na podstawie § 5 ust. l pkt 2 i § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy, obniżono chór. sztab. H. S. - od dnia regulacji do uposażeń nakazanych rozporządzeniem MON z dnia 21.02.2003 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych /Dz.U. Nr 33, póz. 273/, tj. od dnia l stycznia 2003 r.- dodatek za uzyskaną mistrzowską klasę specjalisty wojskowego z kwoty stanowiącej 18 % uposażenia bazowego do kwoty 139,51 zł stanowiącej różnicę między porównywalnymi uposażeniami. Organ podał, iż dodatek ten w myśl § 8 ust. 4 wymienionego rozporządzenia, ulegnie zmniejszeniu w miarę wzrostu uposażenia na nowym stanowisku służbowym aż do jego całkowitego wygaśnięcia.
Od decyzji tej H. S. wniósł odwołanie zarzucając, iż nie uwzględniono jego praw nabytych, wynikających z wymienionych w odwołaniu dokumentów.
Dowódca Jednostki Wojskowej, nie uwzględniwszy odwołania H. S., decyzją Nr "[...]" z dnia "[...]" r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 23 listopada
2004 r., sygn. akt 2 II SA 3086/03, po rozpoznaniu skargi H. S. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z "[...]" r. w przedmiocie obniżenia dodatku za klasę specjalisty wojskowego, uchylił zaskarżoną decyzję wskazując na konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego z powodu naruszenia przez organ odwoławczy art. 107 § 3 kpa poprzez brak należytego uzasadnienia zaskarżonej decyzji uniemożliwiający Sądowi ocenę jej legalności. W motywach wyroku Sąd wskazał, iż w decyzji organu odwoławczego nie wyjaśniono jakie argumenty przesądziły o uznaniu, że uzyskana przez skarżącego klasa kwalifikacyjna w specjalności wojskowej przestała być właściwa dla nowego stanowiska służbowego, a pobierany dotychczas dodatek, po przeniesieniu H. S. na to stanowisko już nie przysługuje. Sąd zalecił organowi odwoławczemu, aby przy ponownym rozpoznaniu
sprawy dokonał oceny zasadności kwestionowanej decyzji, przedstawił argumenty i przesłanki podjętej decyzji oraz rozpatrzył zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu i ustosunkował się do nich w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 kpa.
r
W wyniku ponownego rozpatrzenia odwołania H. S., Dowódca Jednostki Wojskowej decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" r., na podstawie art. 138 § l pkt l kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że skarżący do dnia
19 listopada 2001 r. zajmował stanowisko kierownika kancelarii, dla którego odpowiednia była klasa specjalisty wojskowego S W 87-3-01. Skarżący posiadał taką klasę. Z dniem
20 listopada 2001 r., na skutek likwidacji dotychczasowego stanowiska objął inne stanowisko, dla którego odpowiednia była klasa specjalisty 87-3-60.
Organ II instancji podkreślił, iż lata 2000 - 2003 były okresem restrukturyzacji Sił Zbrojnych i że właśnie dla zachowania praw nabytych przez żołnierzy, którzy nie z własnej winy zmuszeni byli obejmować stanowiska służbowe z niższymi stawkami uposażenia - Minister Obrony Narodowej wydał rozporządzenie, w którym częściowo uregulował tę sprawę, zachowując żołnierzom dotychczasowe stawki /pomimo wyznaczania na inne stanowiska służbowe - do czasu podwyższenia im wynagrodzenia wg. ogólnych zasad/. Wskazano, iż w przypadku Skarżącego zastosowano przepis § 8 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia - zachowując mu dotychczasowy dodatek za klasę specjalisty wojskowego /pomimo tego, ze nie posiadał klasy odpowiedniej do zajmowanego stanowiska/ - do czasu kolejnych podwyżek uposażenia.
Organ odwoławczy ustosunkowując się do argumentacji z odwołania uznał ją za nieuzasadnioną. Podniesiono m.in., iż skarżący wskazując, iż posiada klasę mistrzowską w specjalności 0768, co uprawnia go do dodatku za klasę na stałe, zapomina, że oznaczenie specjalności składa się z 9 cyfr, tj 87-3-01-0768, którą posiada Skarżący lub 87-3-60-0768, której skarżący nie posiada, a jest ona wymagana na jego nowym stanowisku. Zarzut naruszenia praw nabytych, w ocenie organu II instancji jest nieuzasadniony, gdyż powołane wyżej rozporządzenie w § 8 ust. 3 pkt 2 reguluje sytuacje żołnierzy zawodowych, którzy mieli prawo do dodatku stałego, ale przysługującego za posiadanie specjalności wymaganej na danym stanowisku - a z powodu likwidacji tego stanowiska objęli inne stanowisko, na którym wymagana jest inna specjalność wojskowa - ustalając ewolucyjne wyrównanie tego wynagrodzenia. Organ odwoławczy.podniósł
nadto, iż Skarżący wskazując na nasuszenie uprawnień nabytych na podstawie § 25 ust. l ww rozporządzenia, nie zwrócił uwagi na układ przepisów omawianego rozporządzenia, które w początkowych zapisach reguluje zasady nabycia i zmiany uprawnień do dodatków, a w końcowych zaś /również w § 25 powoływanym przez skarżącego/ ustala wielkość tych dodatków. Z tych wszystkich względów w ocenie organ odwoławczego zaskarżoną decyzję należało utrzymać w mocy.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższą decyzję wniósł H. S. domagając się jej uchylenia. Skarżący uważa, że wydanie niekorzystnej dla niego decyzji przez Dowódcę jednostki Wojskowej z dnia "[...]" r. w oparciu o § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia MON z dnia 10 października 2000 r. w jego przypadku narusza już raz nabyte prawa, ponieważ od momentu otrzymania dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę kwalifikacyjną uzyskaną w dniu 8 grudnia 1994 r. w korpusie osobowym administracji ("87"), w grupie osobowej administracji biurowej ("3") w specjalności wojskowej - obsługa kancelarii j ("01" dla chorążych lub "60" dla podoficerów) do chwili obecnej pełni służbę na stanowisku kierownika kancelarii. Stwierdził nadto, iż fakt przeniesienia służbowego jego osoby ze stanowiska kierownika kancelarii (etat chorążego) na stanowisko kierownika kancelarii (etat podoficerski) odbyło się w obrębie tego samego korpusu osobowego - administracja ("87") i grupy osobowej - administracja biurowa ("3"), wobec tego brak jest podstaw prawnych uzasadniających stwierdzenie, że w dniu 20 listopada 2001 r. przy zdawaniu i obejmowaniu stanowiska służbowego kierownika kancelarii od samego siebie utracił kwalifikacje specjalistyczne umożliwiające w dalszym ciągu pełnić funkcje kierownika kancelarii. Stąd uważa, że spełnił warunki do uzyskania uprawnień wynikających z § 25 omawianego rozporządzenia, a pozbawienie go dodatku kwalifikacyjnego za posiadanie go mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej uznał za bezprawne.
W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej, działający przez pełnomocnika radcę prawnego L. T., wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu skarżący usiłuje dokonywać własnej interpretacji zapisów w części oznaczenia specjalności SW 87-3-01 i SW 87-3-60, pomijając to, iż w rozkazie wyznaczającym go na nowe stanowisko znajduje się zapis: "zwalniam z zajmowanego stanowiska służbowego i wyznaczam za zgodą na niższe stanowisko służbowe, stanowisko etatowe
podoficer zawodowy, SW 87-3-60..'". Wskazano, iż w sprawie bezsporne jest, że Skarżący posiada klasę mistrzowską specjalisty wojskowego SW 87-3-01, co wskazuje, że nie posiadał klasy specjalisty wymaganej na nowym stanowisku służbowym. Zaakcentowano nadto, że skarżący mając do wyboru prawdopodobne zwolnienie z zawodowej służby wojskowej lub przejście na inne /niższe/ stanowisko wyraził zgodę na to niższe stanowisko, godząc się na wynikające z tego konsekwencje finansowe - gdyż nowe stanowisko obejmował w listopadzie 2001 r., a przepis § 8 rozporządzenia obowiązywał już w 2000 r.
Na rozprawie sądowej Skarżący przedłożył Sądowi "Wykaz korpusów osobowych grup osobowych i specjalności wojskowych żołnierzy Sił Zbrojnych RP" oraz pismo Podsekretarza Stanu do Spraw Polityki Obronnej z dnia 11 sierpnia 2003 r. skierowane do Marszałka Senatu RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. l § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji administracyjnej pod względem jej zgodności z prawem. Decyzja jest zgodna z prawem jeśli odpowiada przepisom prawa materialnego i procesowego. W związku z tym usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270). W niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia prawa.
Materialnoprawną podstawę decyzji orzekającej o obniżeniu H. S. dodatku za klasę specjalisty wojskowego stanowiły przepisy § 5 ust. l pkt 2 i § 8 ust. 3 pkt 2 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków doposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, póz. 1005, z późn. zm.).
Przepis § 8 ust. 3 pkt 2 tegoż rozporządzenia stanowił, iż żołnierz przeniesiony na stanowisko, na którym pobierany dotychczas dodatek o charakterze stałym nie przysługuje lub przysługuje w niższej kwocie miesięcznej, do czasu uzyskania na nowym stanowisku służbowym uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym co najmniej równego z dotychczas zajmowanym, otrzymuje ten dodatek w kwocie
stanowiącej różnice między porównywanymi uposażeniami, jeżeli wyznaczenie na nowe stanowisko służbowe nastąpiło wskutek likwidacji zajmowanego stanowiska służbowego, w razie gdy nie ma możliwości przeniesienia na stanowisko, na którym pobierane dotychczas dodatki przysługują w dotychczasowej wysokości.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że do dnia 19 listopada 2001 r. Skarżący pełnił obowiązki na stanowisku kierownika kancelarii - etat chorąży U -27 i otrzymywał dodatek za klasę specjalisty wojskowego w specjalności wojskowego SW 87 - 3- 01, która była właściwa dla zajmowanego przez niego stanowiska służbowego. Rozkazem personalnym Nr "[...]" Dowódcy "[...]" Dywizji Zmechanizowanej z dnia 12 czerwca 2001 r. Skarżący został zwolniony z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego, wskutek jego likwidacji. Jednocześnie, w związku z wprowadzeniem nowego etatu jednostki wojskowej, z dniem 20 listopada 2001 r. Skarżącego wyznaczono, za jego zgodą, na inne (niższe) stanowisko służbowe: kierownik kancelarii, etat podoficerski, U-28, specjalność wojskowa SW: 87360.
Rzeczą istotną w tej sprawie jest rozważenie spornej między Skarżącym a organami wojskowymi kwestii, czy posiadana przez H. S. klasa kwalifikacyjna (specjalność wojskowa) była właściwa dla objętego nowego stanowiska służbowego, a w konsekwencji czy istniały podstawy do obniżenia Skarżącemu dodatku kwalifikacyjnego, na zasadach określonych w § 8 powołanego rozporządzenia.
W ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie podnoszony w skardze zarzut, iż organ wojskowy obniżając Skarżącemu dodatek za klasę kwalifikacyjną naruszył jego Już raz nabyte prawa", ponieważ od momentu otrzymania dodatku kwalifikacyjnego za mistrzowską klasę kwalifikacyjną uzyskaną w dniu 8 grudnia 1994 r. do chwili obecnej pełni służbę na stanowisku kierownika kancelarii. Skarżący zdaje się nie dostrzegać, iż czym innym jest klasa kwalifikacyjna, a czym innym dodatek kwalifikacyjny przyznawany za posiadanie klasy kwalifikacyjnej odpowiadającej konkretnemu stanowisku służbowemu. Ponadto wbrew wywodom skargi, organy orzekające w niniejszej sprawie nie utożsamiają braku odpowiedniej klasy kwalifikacyjnej z utratą braku kwalifikacji specjalistycznych umożliwiających w dalszym ciągu pełnienie przez H. S. służby na stanowisku kierownika kancelarii. Twierdzą jedynie, że Skarżący wyznaczony został na inne, niższe stanowisko służbowe, dla którego właściwa była specjalność wojskowa SW 87-3-60, której Skarżący nie posiada. Rzeczą oczywistą jest, że aby otrzymywać dodatek kwalifikacyjny na nowym stanowisku
służbowym Skarżący musiałby posiadać taką klasę kwalifikacyjną, która jest odpowiednia dla stanowiska służbowego: kierownik kancelarii, etat podoficera. Z analizy "Wykazu stanowisk i zestawienia kryteriów kwalifikacyjnych wymaganych w specjalności wojskowej - obsługa kancelarii" wynika, że w korpusie osobowym "87", grupie osobowej "3" dla stanowiska kierownika kancelarii (oznaczonego jednakowym symbolem "0768") ustalono inną specjalność wojskową dla chorążych (01) i inną dla podoficerów (60). Skoro Skarżący, po objęciu stanowiska kierownika kancelarii - etat podoficera, nie posiadał przewidzianej dla jego nowego stanowiska służbowego specjalności wojskowej SW 87-3-60, to zasadnym było obniżenie dodatku kwalifikacyjnego, do którego był uprawniony wyłącznie na poprzednio zajmowanym stanowisku.
Powyższe prowadzi do wniosku, że skargi nie można było uznać za uzasadnioną i na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało ją oddalić.