II SA/Ol 681/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA uchylił decyzje organów administracji dotyczące odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, uznając, że organy błędnie zignorowały prawomocny wyrok sądu powszechnego obciążający matkę dziecka całkowitymi kosztami jego utrzymania.
Sprawa dotyczyła ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Starosta częściowo zwolnił ojca dziecka z odpłatności, obciążając go kwotą 129,68 zł miesięcznie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Ojciec dziecka zaskarżył decyzję, wskazując na prawomocny wyrok sądu powszechnego, który obciążył matkę dziecka w całości kosztami jego utrzymania. WSA w Olsztynie uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organy administracji miały obowiązek uwzględnić prawomocne orzeczenie sądu powszechnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Starosta O. ustalił odpłatność dla M. B. w wysokości 129,68 zł miesięcznie, powołując się na ustawę o pomocy społecznej. M. B. w odwołaniu podniósł, że zgodnie z wyrokiem Sądu Wojewódzkiego z 1997 r., kosztami utrzymania dziecka R. B. została w całości obciążona jego matka, D. B. SKO utrzymało decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że ustawa i uchwała rady powiatu precyzyjnie określają zasady zwolnień z odpłatności. W skardze do WSA M. B. zarzucił błędną interpretację wyroku sądu powszechnego, wskazując, że to matka powinna ponosić całkowite koszty utrzymania R. B. WSA uwzględnił skargę, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd podkreślił, że prawomocny wyrok sądu powszechnego, zgodnie z art. 365 § 1 KPC, jest wiążący dla organów administracji publicznej. Organy administracji nie mogły zignorować faktu, że sąd powszechny prawomocnym orzeczeniem rozstrzygnął o obciążeniu D. B. w całości kosztami utrzymania R. B. Sąd wskazał również na naruszenie art. 107 § 1 i 3 KPA poprzez brak uzasadnienia faktycznego i prawnego w decyzjach oraz brak daty wydania postanowienia o sprostowaniu omyłki. Z mocy art. 152 PPSA, Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji publicznej nie może zignorować prawomocnego wyroku sądu powszechnego. Wyrok ten jest wiążący dla wszystkich organów państwowych i administracji publicznej.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że prawomocne orzeczenie sądu powszechnego, zgodnie z art. 365 § 1 KPC, ma moc wiążącą dla innych sądów oraz organów państwowych i administracji publicznej. Organy te muszą uwzględnić fakt istnienia i treść takiego orzeczenia, nie mogą go zmieniać ani podejmować działań nie uwzględniających jego wydania. W sytuacji, gdy sąd powszechny rozstrzygnął o obciążeniu jednego z rodziców całkowitymi kosztami utrzymania dziecka, organ administracji nie mógł pominąć tej okoliczności przy ustalaniu odpłatności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylono_decyzję
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 365 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Orzeczenie prawomocne sądu jest wiążące nie tylko dla stron i sądu, który je wydał, ale również dla innych sądów oraz organów państwowych i administracji publicznej.
PPSA art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia decyzji organu administracji w przypadku naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
PPSA art. 152
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do orzeczenia, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Pomocnicze
u.p.s. art. 79 § ust. 1 i 4
Ustawa o pomocy społecznej
Przepis ten określa zasady ponoszenia odpłatności przez rodziców za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, jednak nie uprawnia organu do ignorowania prawomocnego wyroku sądu powszechnego.
k.p.a. art. 107 § § 1 i 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pominięcie przez organy administracji prawomocnego wyroku sądu powszechnego, który obciążył matkę dziecka całkowitymi kosztami utrzymania. Brak uzasadnienia faktycznego i prawnego w decyzjach organów administracji.
Odrzucone argumenty
Argumentacja organów administracji, że ustawa o pomocy społecznej i uchwała rady powiatu precyzyjnie określają zasady zwolnień z odpłatności, co pozwala na ustalenie odpłatności dla ojca dziecka, niezależnie od wyroku sądu powszechnego.
Godne uwagi sformułowania
prawomocnym wyrokiem z dnia "[...]"1997 r., sygn. akt "[...]" Sąd Wojewódzki powierzył M. B. wykonywanie władzy rodzicielskiej nad synem P. i zobowiązał oboje rodziców do ponoszenia kosztów jego utrzymania i wychowania, zasądzając od matki dziecka alimenty w kwocie 10 zł oraz pozbawił skarżącego władzy rodzicielskiej nad dzieckiem R. B. i obciążył matkę D. B. w całości kosztami utrzymania tego syna. w myśl art. 365 § l Kodeksu postępowania cywilnego, jest orzeczeniem wiążącym nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej. organowi administracji, rozpoznającemu sprawę ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, nie wolno było pominąć tej okoliczności. Ratio legis art. 365 § l Kodeksu postępowania cywilnego polega na tym, iż gwarantuje ona zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy.
Skład orzekający
Zbigniew Ślusarczyk
przewodniczący
Hanna Raszkowska
sprawozdawca
Beata Jezielska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wiążąca moc prawomocnych orzeczeń sądów powszechnych dla organów administracji publicznej oraz wymóg uzasadniania decyzji administracyjnych."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy istnieje prawomocne orzeczenie sądu powszechnego regulujące kwestię kosztów utrzymania dziecka, a organ administracji ustala odpłatność w podobnym zakresie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest przestrzeganie przez organy administracji prawomocnych orzeczeń sądów powszechnych i jak istotne jest prawidłowe uzasadnianie decyzji. Jest to przykład konfliktu między przepisami prawa administracyjnego a prawem cywilnym.
“Organ administracji zignorował wyrok sądu – czy to możliwe?”
Dane finansowe
WPS: 129,68 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 681/05 - Wyrok WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2005-12-01 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-09 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie A. Beata Jezielska Hanna Raszkowska /sprawozdawca/ Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący/ Symbol z opisem 6324 Rodzina zastępcza, pomoc na usamodzielnienie dla wychowanka rodziny zastępczej Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Uchylono decyzję I i II instancji Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia WSA Hanna Raszkowska (Spr.) Asesor WSA Beata Jezielska Protokolant Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu l grudnia 2005 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" r. Nr "[...]" w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej: I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku. Uzasadnienie Decyzją Nr "[...]" z dnia 29 kwietnia 2005 r., Starosta O. zwolnił częściowo M. B. z odpłatności za pobyt R. B. w rodzinie zastępczej u C. i D. F. oraz ustalił odpłatność za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej za okres od l maja 2005 r. do 21 października 2005 r. w wysokości 129,68 zł miesięczne. W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 79 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) opłatę do wysokości miesięcznej pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w rodzinie zastępczej ponoszą rodzice. Organ wziął pod uwagę dochód M. B., który stanowiła renta inwalidzka w kwocie 1.498,88 zł, oraz treść załącznika do uchwały nr "[...]" z dnia 24 czerwca 2004 r. Rady Powiatu w O. i ustalił odpłatność za częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka w wysokości 20% pomocy. W złożonym odwołaniu M. B. podniósł, że zgodnie z treścią punktu 5 wyroku Sądu Wojewódzkiego, sygn. akt "[...]", kosztami utrzymania R. B. została w całości obciążona jego matka - D. B. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z dnia 29 lipca 2005r., nr "[...]", utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, że odwołujący się ponosi koszty związane z pobytem syna R. w rodzinie zastępczej. W oparciu o treść załącznika do uchwały nr "[...]" Rady Powiatu w O. z dnia 24 czerwca 2004 r. ustalono wysokość zwolnienia z odpłatności za koszty związane z pobytem R. B. w rodzinie zastępczej w wysokości 80 % miesięcznie. Kolegium wskazało ponadto, że ustawa o pomocy społecznej oraz powyższa uchwała precyzyjnie określiły zasady, na jakich dokonuje się zwolnień z odpłatności związanych z pobytem dziecka w rodzinie zastępczej. Organ pierwszej instancji został więc pozbawiony możliwości swobodnego uznania w tym zakresie. W złożonej na powyższą decyzję skardze M. B. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu błędną interpretację wyroku Sądu Wojewódzkiego. Wskazał, że Sąd powierzył jemu wykonywanie władzy rodzicielskiej wyłącznie nad P., a nie R. Stwierdził, że zgodnie z postanowieniami powołanego wyroku to D. B. powinna zostać obciążona całkowitymi kosztami utrzymania R., szczególnie, że od skarżącego nie zasądzono alimentów na rzecz syna. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Stwierdziło ponadto, że punkt V powołanego przez skarżącego wyroku Sądu Wojewódzkiego kształtuje wyłącznie stosunki między rodzicami dziecka i nie stanowi podstawy do zwolnienia M. B. od ponoszenia odpłatności za pobyt syna w rodzinie zastępczej, który to obowiązek wynika z ustawy o pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Prawomocnym wyrokiem z dnia "[...]"1997 r., sygn. akt "[...]" Sąd Wojewódzki powierzył M. B. wykonywanie władzy rodzicielskiej nad synem P. i zobowiązał oboje rodziców do ponoszenia kosztów jego utrzymania i wychowania, zasądzając od matki dziecka alimenty w kwocie 10 zł oraz pozbawił skarżącego władzy rodzicielskiej nad dzieckiem R. B. i obciążył matkę D. B. w całości kosztami utrzymania tego syna. Starosta O. w decyzji z dnia 29 kwietnia 2005 r. uznał natomiast, że kosztami opłaty na częściowe pokrycie kosztów utrzymania R. B. w rodzinie zastępczej powinien zostać obciążony wyłącznie skarżący. Organ odwoławczy podzielił to stanowisko, pomijając całkowicie zarzuty odwołania oparte na treści wskazanego wyżej wyroku Sądu. W uzasadnieniach obu decyzji nie zostały ujawnione jakiekolwiek przesłanki, którymi kierowały się organy orzekając o obciążeniu skarżącego obowiązkiem ponoszenia kosztów utrzymania R. B. Kolegium powołało wprawdzie rozstrzygnięcie Sądu Wojewódzkiego, jednakże tylko w zakresie dotyczącym uregulowania stosunków miedzy skarżącym i D. B. a ich synem P. Próbę wyjaśnienia własnego stanowiska organ odwoławczy podjął w odpowiedzi na skargę, gdzie stwierdził, że postanowienia Sądu kształtują wyłącznie stosunki między rodzicami dziecka i nie stanowią podstawy do zwolnienia skarżącego od ponoszenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej. Prezentowane przez Kolegium stanowisko jest błędne. Wprawdzie w myśl art. 79 ust. l w związku z ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej opłatę, do wysokości miesięcznej pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania dziecka umieszczonego w tej rodzinie, wnoszą również rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej, jednakże regulacja ta nie uprawnia organu administracji publicznej do zignorowania treści prawomocnego wyroku. Należy bowiem podnieść, że powołany wyżej prawomocny wyrok, w myśl art. 365 § l Kodeksu postępowania cywilnego, jest orzeczeniem wiążącym nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy oraz inne organy państwowe i organy administracji publicznej. Zasadniczym skutkiem prawomocnego orzeczenia jest związanie nim wymienionych podmiotów, co oznacza konieczność uwzględnienia faktu istnienia konkretnego orzeczenia regulującego konkretną sprawę i odnosi się to zarówno do sądu, który wydał prawomocne orzeczenie, jak i innych sądów i innych organów państwowych oraz organów administracji publicznej. W konsekwencji podmioty te muszą liczyć się z wydanym orzeczeniem, nie mogą go zmieniać ani podejmować działań nie uwzględniających faktu jego wydania. W sytuacji, gdy sąd powszechny prawomocnym orzeczeniem rozstrzygnął o obciążeniu D. B. w całości kosztami utrzymania R. B., organowi administracji, rozpoznającemu sprawę ustalenia odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej, nie wolno było pominąć tej okoliczności. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 19 maja 1999 r., sygn. akt IV SA 2543/98 (LEX nr 48643), podkreślił przewidzianą przez art. 365 § l Kodeksu postępowania cywilnego moc wiążącą prawomocnego orzeczenia sądu jako aktu władzy państwowej. Stwierdził, że jej swoistość wyraża się w tym, że obejmuje także inne sądy (w tym Naczelny Sąd Administracyjny) i inne organy państwowe, w tym także orzekające w postępowaniu administracyjnym, które muszą brać pod uwagę nie tylko fakt istnienia, ale i treść prawomocnego orzeczenia Sądu. Podmioty te są zatem faktem i treścią prawomocnego orzeczenia sądu związane, co implikuje w sposób bezwzględny uwzględnienie powyższego w wydawanych przez nie rozstrzygnięciach. Ratio legis art. 365 § l Kodeksu postępowania cywilnego polega na tym, iż gwarantuje ona zachowanie spójności i logiki działania organów państwowych, zapobiegając funkcjonowaniu w obrocie prawnym rozstrzygnięć nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy. Powyższe stanowisko zostało wprawdzie wyrażone na tle art. 365 § l Kodeksu postępowania cywilnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 5 lutego 2005 r., jednak nie zdezaktualizowało się na skutek częściowej zmiany stanu prawnego. Należy również stwierdzić, że brak podania w uzasadnieniu decyzji motywów rozstrzygnięcia narusza art. 107 § l i 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym decyzja powinna zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Odpowiedź organu administracji państwowej na skargę nie może "uzupełniać" zaskarżonej decyzji, gdyż należy już do postępowania sądowo-administracyjnego, a nie administracyjnego. Kwestia, kogo obciążają koszty utrzymania R. B. została przesądzona wspomnianym wyżej wyrokiem. Okoliczność ta stanowi zarazem przesłankę zasadności skargi. Organy administracji w niniejszym postępowaniu pominęły zaś treść wyroku sądu powszechnego i nie odniosły się w uzasadnieniu do tej kwestii. Ponownie rozpoznając sprawę organ administracji weźmie pod uwagę treść wyroku Sądu Wojewódzkiego z dnia "[...]" 1997 r., sygn. akt "[...]" i da temu wyraz w uzasadnieniu decyzji, w którym przedstawi ponadto przesłanki podjętej decyzji oraz rozpatrzy zarzuty skarżącego i ustosunkuje się do nich. Sąd, badając niniejszą sprawę, stwierdził ponadto naruszenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. przepisów art. 107 § l Kodeksu postępowania administracyjnego. W egzemplarzu znajdującego się w aktach administracyjnych postanowienia nr "[...]", którym sprostowano z urzędu oczywistą omyłkę w zaskarżonej decyzji, brak jest daty jego wydania. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdzając, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w oparciu o art. 145 § l pkt l lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Z mocy art. 152 tej ustawy Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI