II SA/Ol 657/25

II SA/Ol 657/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-12-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Beata Jezielska /przewodniczący/
Grzegorz Klimek
Piotr Chybicki /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) asesor WSA Grzegorz Klimek Protokolant specjalista Anna Piontczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie na rzecz skarżącego J. M. kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
J. M. (dalej: "skarżący") wnioskiem z dnia 4 lipca 2025 r. zwrócił się do Burmistrza Białej Piskiej (dalej jako: "Burmistrz", "organ I instancji") o udostępnienie informacji, w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902) – dalej: "u.d.i.p.", dotyczącej aktualnego składu rady nadzorczej Z. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka") oraz aktualnej wysokości diet poszczególnych członków rady nadzorczej Spółki. Wnioskowana informacja miała zostać przesłana na wskazany adres poczty elektronicznej.
Decyzją z dnia 16 lipca 2025 r. organ I instancji odmówił skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu swojej decyzji, organ I instancji wskazał, iż żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną, jednak z uwagi na przesłanki świadczące o nadużyciu prawa do informacji publicznej należało odmówić jej udostępnienia. W tym zakresie organ I instancji wskazał, iż tożsame wnioski były kierowane przez skarżącego już w dniu 10 lutego 2023 r., a żądane informacje zostały udostępnione (przy piśmie z dnia 24 lutego
2023 r.). Burmistrz podał dodatkowo, iż informacja o składzie rady nadzorczej Spółki jest dostępna na stronie BIP Gminy. Ponadto, zdaniem Burmistrza, skarżący nie wykazał żadnego uzasadnionego celu ponownego wystąpienia o wnioskowane informacje, mimo że nie podjął żadnych działań świadczących o wykorzystaniu wcześniej otrzymanych danych. Organ I instancji podał również, iż skarżący w poprzednich latach generował ponadprzeciętną liczbę żądań udostępnienia informacji publicznej tj. w 2023 r. - 79 wniosków, w 2024 r. - 18 wniosków, w 2025 r. - już 33 wnioski.
Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej: "Kolegium") decyzją z dnia 5 września 2025 r., nr SKO.54.74.2025 utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Kolegium wyjaśniło, że żądana przez skarżącego informacja stanowi wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a Burmistrz jako organ władzy publicznej jest obowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeśli tylko jest w jej posiadaniu (art. 4 ust 1 pkt 1 u.d.i.p.). Ponadto wnioskowana przez skarżącego informacja publiczna ma charakter prosty. Kolegium podzielając stanowisko organu I instancji wskazało, iż w rozpatrywanej sprawie zaistniały podstawy do odmowy udzielenia skarżącemu informacji publicznej z powodu nadużycia prawa do informacji publicznej. Z akt sprawy wynika bowiem, iż skarżący składa liczne wnioski o dostęp do informacji publicznej, tj. w 2023 r. - 79 wniosków, w 2024 r. - 18 wniosków, w 2025 r. - już 33 wnioski. Natomiast z informacji przekazanych wraz z odwołaniem przez organ
I instancji wynika, że skarżący nie jest dziennikarzem czy redaktorem w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1914 ze zm.). Okoliczność ta miałaby znaczenie dla oceny możliwości faktycznego wykorzystania wnioskowanej informacji publicznej dla dobra publicznego. Z informacji przekazanych przez organ I instancji wynika natomiast, że zainteresowany prowadzi jedynie profil na jednej z platform mediów społecznościowych. Powyższa okoliczność w istocie nie przesądza o posiadaniu statusu dziennikarza, redaktora ani nie uzasadnia powoływania się na szczególną misję dziennikarską. Zatem z uwagi na ilość i powtarzalność składanych wniosków oraz brak jakichkolwiek przesłanek obiektywnych wskazujących na wykorzystanie uzyskanych informacji dla dobra publicznego Kolegium uznało, iż działania skarżącego mają charakter nadużycia informacji publicznej.
Na powyższą decyzją skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagają się jej uchylenia oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Decyzji zarzucono naruszenie:
- art. 2 ust. 1 u.d.i.p. w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP poprzez odmówienie skarżącemu prawa do uzyskania żądanych informacji;
- art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz pominięcie, iż czasopismo skarżącego pt. "[...]" jest zarejestrowane w międzynarodowym systemie informacji o publikacjach ciągłych i ma nadany nr [...], natomiast obowiązkiem redaktora jest przekazywanie informacji opartych na prawdzie, zweryfikowanych, co jest realizowane na podstawie informacji stanowiącej informacje publiczną.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że działania skarżącego nie mają charakteru nadużycia prawa do informacji publicznej. Skarżący wyjaśnił, ze jest dziennikarzem, redaktorem oraz autorem artykułów publikowanych m.in. na stronie "[...]". Czasopismo to jest zarejestrowane w międzynarodowym systemie informacji o publikacjach ciągłych i ma nadany nr [...]. Ponadto skarżący wskazał, że żądane przez niego dane nie zostały opublikowane na wskazanych przez organ stronach internetowych. Z kolei od udzielenia odpowiedzi przez organ z dnia 24 lutego 2023 r. upłynęły ponad 2 lata i przez ten okres mogło dojść do podwyższenia diet członków rady nadzorczej Spółki.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2025 r. skarżący wyjaśnił, że uzyskane informacje wykorzystuje w prowadzonej przez siebie gazecie. Ponadto potwierdził, iż informacja co do składu członków rady nadzorczej została opublikowana na stronie internetowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku stwierdzenia istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. 2023 r., poz. 259 ze zm.– zwanej dalej p.p.s.a.).
Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji o odmowie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej aktualnej wysokości diet poszczególnych członków rady nadzorczej Spółki. Odmawiając udostępnienia wnioskowanej informacji organ I instancji wskazał, iż żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną, jednak z uwagi na przesłanki świadczące o nadużyciu prawa do informacji publicznej należało odmówić jej udostępnienia. Ponadto, zdaniem Burmistrza, skarżący nie wykazał żadnego uzasadnionego celu ponownego wystąpienia o wnioskowane informacje, mimo że nie podjął żadnych działań świadczących o wykorzystaniu danych otrzymanych w 2023 r. Organ I instancji podał również, iż skarżący w poprzednich latach generował ponadprzeciętną liczbę żądań udostępnienia informacji publicznej tj. w 2023 r. - 79 wniosków, w 2024 r. - 18 wniosków, w 2025 r. - już 33 wnioski. Stanowisko to podzieliło Kolegium.
Należy zauważyć, że prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne to jedno z podstawowych praw i wolności politycznych wymienionych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie
z art. 61 ust. 1 ustawy zasadniczej, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ograniczenie tego prawa, zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (ust. 2).
W rozpoznawanej sprawie niesporne jest, iż żądana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną, jest to również informacja prosta, jak słusznie zauważyło Kolegium. Zatem dla jej uzyskania nie jest wymagane wskazanie przez wnioskodawcę celu, dla którego złożył on wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Z art. 2
ust. 2 u.d.i.p. wyraźnie wynika, że nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zainteresowani, kierując swój wniosek do podmiotu zobowiązanego, nie muszą wykazywać, w jakim celu żądana informacja publiczna jest im potrzebna (por. wyrok NSA z dnia 9 grudnia 2025 r., III OSK 2341/22, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej: "CBOSA"). Jedynie w przypadku żądania dotyczącego udzielenia informacji publicznej przetworzonej, konieczne jest wykazanie, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).
Niezasadnie zatem organy odmówiły skarżącemu udostępnienia żądanej we wniosku z dnia 4 lipca 2025 r. informacji prostej powołując się na pozaprawną przesłankę nadużycia prawa do informacji publicznej. Tym bardziej, że udzielenie informacji odnośnie aktualnej wysokości diet poszczególnych członków rady nadzorczej Spółki wymagało tylko prostej transkrypcji liczby matematycznej i, wbrew twierdzeniom Kolegium, nie utrudniłoby normalnego funkcjonowania organu administracji publicznej. Ponadto same organy przyznały, że podobna informacja została udzielona skarżącemu w lutym 2023 r.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.
W przedmiocie kosztów postępowania, obejmujących wpis od skargi i wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego, będącego adwokatem, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.).