II SA/Ol 650/25

II SA/Ol 650/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-12-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk
Katarzyna Matczak /przewodniczący sprawozdawca/
Tadeusz Lipiński
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 57 § 5 pkt 2, art. 129 § 2, art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi B. K. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Olsztynie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zwolnienia z zajmowanego stanowiska, przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby w Posterunku Policji i mianowania na wyższe stanowisko oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem nr 29 z 11 sierpnia 2025 r. Komendant Wojewódzki Policji w Olsztynie (dalej: "organ II instancji"), na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, w skrócie: "k.p.a."), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od rozkazu personalnego nr 176/2025 Komendanta Powiatowego Policji z dnia 9 czerwca 2025 r. w przedmiocie zwolnienia B. K. (dalej: "skarżący") z zajmowanego stanowiska, przeniesienia z urzędu do dalszego pełnienia służby w Posterunku Policji i mianowania na wyższe stanowisko referenta Zespołu ds. Prewencji.
W uzasadnieniu organ II instancji wyjaśnił, że przedmiotowy rozkaz doręczony został skarżącemu 11 czerwca 2025 r. Odwołanie od rozkazu złożył reprezentujący skarżącego adwokat (data stempla pocztowego: 24 czerwca 2025 r.; data wpływu do Komendy Powiatowej Policji: 14 lipca 2025 r.). Ustalono, że przesyłka zawierająca odwołanie zawierała niewłaściwy adres odbiorcy. Na kopercie widniał adresat: Komendant Powiatowy Policji [...]. Adwokat złożył żądanie zmiany umowy o świadczenie usług w zakresie zmiany adresu, które zostało przyjęte przez placówkę pocztową w dniu 8 lipca 2025 r. Wówczas dokonano zmiany adresu odbiorcy przedmiotowej przesyłki, wskazując właściwy, tj. ul. [...]. W związku z powyższym organ odwoławczy uznał, że odwołanie zostało złożone po upływie ustawowego terminu, który upłynął z końcem dnia 25 czerwca 2025 r.
Skarżący, reprezentowany przez adwokata, wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na powyższe postanowienie. Zarzucił naruszenie art. 134 k.p.a. poprzez bezpodstawne stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł, że 8 lipca 2025 r. uzyskał od mocodawcy zapytanie, na jakim etapie jest rozpoznanie jego odwołania. Wobec tego za pośrednictwem internetowego sytemu dokonał sprawdzenia nadania przesyłki. Podkreślił, że posiada potwierdzenie nadania przesyłki poleconej z 24 czerwca 2025 r. na prawidłowy adres Komendanta Powiatowego Policji [...](w załączeniu). Z systemu wynikało, że przesyłka doręczona została 26 czerwca 2025 r., jednak w Placówce Pocztowej [...], następnie była dwukrotnie awizowana w Placówce Pocztowej [...]. Pełnomocnik posiadając potwierdzenie nadania przesyłki na prawidłowy adres udał się do placówki pocztowej nadania przesyłki (Placówka Pocztowa [...]) celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji albowiem na potwierdzeniu nadania widniał adres w S., a nie w O.
Z uwagi na fakt, że pracownik poczty nie potrafił wyjaśnić takiego stanu rzeczy, pełnomocnik poprosił o kontakt telefoniczny, który nastąpił tego samego dnia,
tj. 08 lipca 2025 r. pracownik Poczty (ten sam, który dokonał nadania przedmiotowej przesyłki w dniu 24 czerwca 2025 r.) wskazał, że na kopercie widnieje inny adres niż na potwierdzeniu nadania przesyłki. Pracownik wskazał, że był to jego błąd, albowiem nie powinien przyjąć takiej przesyłki do nadania (brak weryfikacji adresu na kopercie
i adresu na potwierdzeniu nadania). Jednocześnie pracownik wskazał, że skoro adresat jest prawidłowy, to celem zachowania terminu wystarczające będzie złożenie dyspozycji zmiany adresu, albowiem zarówno numer przesyłki, jak też data nadania nie ulegną zmianie, co też pełnomocnik uczynił. Pełnomocnik stoi na stanowisku, że czynność zmiany adresu jest wystarczająca dla dalszego prawidłowego nadania biegu przesyłki
w pierwotnym terminie (24 czerwca 2025 r.). W ocenie pełnomocnika zasadne jest przyjęcie, że przesyłka nadana w dniu 24 czerwca 2025 r. do właściwego organu
(z pieczęcią poczty z tą właśnie datą) jest równoznaczna z zachowaniem terminu, zaś późniejsza zmiana (jedynie adresu a nie adresata) pozostaje bez wpływu na zachowanie terminu do wniesienia odwołania.
Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że w dniu 02 września 2025 r. (po otrzymaniu zaskarżonego postanowienia) z ostrożności procesowej złożył do organu wniosek
o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który do chwili złożenia skargi nie został rozpoznany.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu. Dodatkowo wskazano, że postanowieniem z 29 września 2025 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ II instancji nie podzielił argumentacji pełnomocnika, że czynność zmiany adresu jest wystarczająca dla dalszego prawidłowego nadania biegu przesyłki w pierwotnym terminie (24 czerwca 2025 r.). Zgodnie z orzecznictwem w przypadku złożenia skargi do sądu lub organu niewłaściwego, sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej. W przedmiotowej sprawie odwołanie zostało wniesione do organu I instancji na adres organu niewłaściwego, który nie odebrał przesyłki, dlatego ponownie zostało nadane w dniu 8 lipca 2025 r. po upływie ustawowego terminu (25 czerwca 2025 r.). Odnosząc się do sugerowanej winy pracownika urzędu pocztowego, radca prawny podniósł, że jako kryterium przy ocenie winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Negatywnie z tego punktu widzenia oceniane jest choćby lekkie niedbalstwo.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd orzekał w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana
w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu
(art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.)
Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 tej ustawy stanowiący, iż sąd orzeka
w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. (§ 1).
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiot kontroli sądowej stanowiło w tej sprawie postanowienie, którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Uwzględnić należy więc, że stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej
w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, zaś art. 129 § 2 k.p.a. stanowi, że odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.
W sytuacji gdy odwołanie zostanie złożone po upływie – przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. lub w przepisach szczególnych – terminu do jego wniesienia, wówczas na organie odwoławczym ciąży obowiązek wydania na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA z 15 października 2024 r. sygn. akt II OSK 2503/23, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"). Przepis art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Regulacja art. 134 k.p.a. wyznacza zakres postępowania organu II instancji określanego w doktrynie mianem wstępnego, rozpoczynającego działanie organu wyższego stopnia od badania zaistnienia przesłanek formalnych do rozpatrzenia wniesionego środka zaskarżenia. Na tym etapie postępowania organ II instancji jest obowiązany ocenić tylko czy odwołanie jest dopuszczalne z przyczyn formalnych. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią uchybienie terminu do wniesienia odwołania, to obowiązkiem organu jest wydanie postanowienia kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie.
W rozpatrywanym przypadku bezspornym pozostaje, że skarżącemu prawidłowo doręczono w dniu 11 czerwca 2025 r. rozkaz personalny nr 176/2025 Komendanta Powiatowego Policji z dnia 9 czerwca 2025 r. i tego dnia rozpoczął bieg terminu do wniesienia odwołania, który upłynął 25 czerwca 2024 r. Przedmiotowe odwołanie nadane zostało w urzędzie pocztowym na prawidłowy adres organu
I instancji dopiero w dniu 8 lipca 2025 r., a więc po terminie. Dlatego organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Nie można się zgodzić z pełnomocnikiem skarżącego, że nadanie w dniu 24 czerwca 2025 r. listem poleconym przesyłki zawierającej odwołanie, ale na niewłaściwy adres, należy uznać za skuteczne wniesienie odwołania tego dnia. Zgodnie z art. 57
§ 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe. Takim operatorem jest Poczta Polska. W judykaturze nie budzi wątpliwości, że skuteczne nadanie pisma,
w rozumieniu art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a., to sytuacja, w której strona postępowania poleca doręczyć przesyłkę pocztową organowi administracji publicznej na prawidłowy adres. Do zachowania terminu nie jest wystarczające nadanie pisma na dowolny adres, lecz na prawidłowy adres organu administracji, do którego pismo jest kierowane. Jeżeli na skutek pomyłki pismo zostanie zwrócone nadawcy, to data jego nadania na poczcie nie może być brana pod uwagę przy ocenie zachowania terminu do złożenia pisma (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 800/24, wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 348/17, wyrok WSA
w Kielcach z dnia 22 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Ke 670/17, publ. w CBOSA). Stanowisko to skład orzekający podziela. Tylko w sytuacji prawidłowego zaadresowania przesyłki, jest realne doręczenie przesyłki, tak aby organ administracji publicznej mógł zapoznać się rzeczywiście z treścią wysłanego pisma. Nie można tym samym uznać za skuteczne nadanie przesyłki błędnie zaadresowanej, a takie miało miejsce w niniejszej sprawie.
W rozpatrywanym przypadku pozostaje oczywiste, że list polecony zawierający odwołanie - nadany 24 czerwca 2025 r. – został błędnie zaadresowany i nie dotarłby do organu I instancji, gdyby nie podjęta interwencja. Sam pełnomocnik przyznaje, że na skutek błędnego zaadresowania koperty, przesyłka ta była już dwukrotnie bezskutecznie awizowana w O. Nie wiadomo w ogóle czy i jaki podmiot ma adres wskazany na kopercie: ul. [...]. Nie jest to adres ani organu I, ani II instancji. Przesyłka została nadana do zupełnie innego miasta niż siedziba organu I instancji. Zgodnie z dyspozycją załączoną do akt administracyjnych (k. 10) pełnomocnik skarżącego musiał wycofać pierwotną przesyłkę i przekierować ją na właściwy adres, aby mogła zostać skutecznie doręczona organowi I instancji. Gdyby tego nie uczynił przesyłka zostałaby mu zwrócona. Adwokat złożył żądanie zmiany adresu 8 lipca 2025 r., datę tę należy więc uznać za datę nadania odwołania do organu I instancji.
W świetle bezspornych ustaleń, że przesyłka została błędnie zaadresowana, bez znaczenia dla oceny zachowania terminu jest okoliczność, że pełnomocnik skarżącego dysponuje potwierdzeniem nadania na właściwy adres.
Wobec podania na kopercie niewłaściwego adresu, następnie wycofania przesyłki i jej przekierowania na właściwy adres po upływie zawitego terminu do wniesienia odwołania, organ II instancji był zobowiązany do wydania postanowienia na podstawie art. 134 k.p.a.
Poza granicami niniejszej sprawy jest analizowanie przyczyn uchybienia terminu, w tym ustalenie podmiotu winnego za zaistniałą sytuację. Kwestie te podlegają odrębnemu rozstrzygnięciu w ramach instytucji przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, na podstawie art. 58 § 1-3 k.p.a. W tym przedmiocie wydawane jest odrębne postanowienie, podlegające odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Podnoszone w skardze okoliczności wyjaśniające przyczyny zmiany adresu na przesyłce mogą być rozpatrywane w ramach instytucji przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Mając powyższe na względzie, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.