II SA/Ol 65/21
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi funkcjonariuszki Policji, W. P., na rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w O., utrzymujący w mocy rozkaz organu I instancji w przedmiocie mianowania na stanowisko służbowe specjalisty w Komendzie Powiatowej Policji w E. Skarżąca zarzucała, że nowe stanowisko jest niższe od poprzedniego, co stanowi degradację. Kwestionowała równorzędność stanowisk, argumentując różnice w hierarchii, obowiązkach i wysokości dodatków służbowych. Sąd administracyjny, kontrolując legalność zaskarżonych rozkazów, stwierdził, że nie naruszają one prawa. Podstawę materialnoprawną stanowił art. 32 ust. 1 ustawy o Policji, który określa kompetencje przełożonych w zakresie mianowania, przenoszenia i zwalniania policjantów. Sąd podkreślił, że decyzje te mają charakter uznaniowy i powinny uwzględniać potrzeby służby oraz interes społeczny. Analizując kwestię równorzędności stanowisk, sąd odwołał się do art. 38a ustawy o Policji, definiującego stanowisko równorzędne jako zaszeregowane do tej samej grupy uposażenia zasadniczego i stopnia etatowego. W ocenie sądu, stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej w E. (grupa 6, mnożnik 2,208, dodatek 600 zł) było równorzędne ze stanowiskiem specjalisty w Komendzie Powiatowej w P. (grupa 6, mnożnik 1,75, dodatek 700 zł), które skarżąca zajmowała wcześniej, biorąc pod uwagę grupę zaszeregowania, stopień etatowy oraz rodzaj dodatku służbowego. Sąd zaznaczył, że równorzędność nie oznacza tożsamości stanowisk. Sąd uznał, że organ kierował się potrzebami organizacji służby i racjonalnym gospodarowaniem zasobami ludzkimi, a polityka kadrowa Policji nie podlega ocenie sądów pod względem celowościowym czy słusznościowym, o ile nie narusza prawa. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a., uznając rozkaz personalny za prawidłowy.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'stanowisko równorzędne' w Policji, zakres kontroli sądów administracyjnych nad polityką kadrową służb mundurowych.
Dotyczy specyfiki służby w Policji i jej wewnętrznych regulacji kadrowych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy mianowanie funkcjonariusza Policji na stanowisko służbowe w innej jednostce organizacyjnej, które skarżący uważa za niższe od poprzedniego, stanowi naruszenie prawa, w szczególności przepisów dotyczących równorzędności stanowisk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nowe stanowisko spełnia kryteria równorzędności określone w ustawie o Policji (ta sama grupa zaszeregowania i stopień etatowy), nawet jeśli różni się zakresem obowiązków czy wysokością dodatków.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej w E. jest równorzędne ze stanowiskiem specjalisty w Komendzie Powiatowej w P., ponieważ oba są zaszeregowane do tej samej grupy uposażenia i mają ten sam stopień etatowy, co jest kluczowym kryterium równorzędności według ustawy o Policji. Sąd podkreślił, że równorzędność nie oznacza tożsamości stanowisk.
Czy sąd administracyjny może oceniać celowość i słuszność polityki kadrowej prowadzonej przez organy Policji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, sąd administracyjny kontroluje legalność działań organów, a nie ich celowość czy słuszność w zakresie polityki kadrowej, o ile nie naruszają one przepisów prawa.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że polityka kadrowa Policji, w tym decyzje o mianowaniu, przenoszeniu i zwalnianiu funkcjonariuszy, należy do uznania administracyjnego przełożonych. Sąd bada jedynie, czy decyzje te mieszczą się w granicach prawa i nie są arbitralne, ale nie ocenia ich zasadności z punktu widzenia potrzeb służby czy interesu funkcjonariusza, chyba że narusza to przepisy.
Czy naruszenie przepisów postępowania, takich jak brak zapewnienia czynnego udziału strony w postępowaniu, mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy?
Odpowiedź sądu
W tej konkretnej sprawie, mimo zarzutów skarżącej, sąd nie stwierdził naruszeń postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Sąd ocenił, że postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, a ustalenia organów nie budzą wątpliwości. Choć skarżąca podnosiła zarzuty dotyczące naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. (czynny udział strony), sąd uznał, że nie miały one istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, a organ uwzględnił całość zgromadzonego materiału dowodowego.
Przepisy (16)
Główne
u. Policji art. 32 § 1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 38a
Ustawa o Policji
Stanowisko równorzędne to stanowisko zaszeregowane do tej samej grupy uposażenia zasadniczego i takiego samego stopnia etatowego.
p.p.s.a. art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u. Policji art. 1 § 1
Ustawa o Policji
u. Policji art. 36 § 1, 2
Ustawa o Policji
u. Policji art. 38 § 1, 2
Ustawa o Policji
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
rozp. MSWiA
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej w E. jest równorzędne ze stanowiskiem specjalisty w Komendzie Powiatowej w P. pod względem grupy zaszeregowania i stopnia etatowego. • Polityka kadrowa Policji należy do uznania administracyjnego przełożonych i nie podlega ocenie sądów pod względem celowościowym czy słusznościowym. • Interes społeczny (potrzeby służby) ma pierwszeństwo przed indywidualnym interesem funkcjonariusza w sprawach dotyczących kształtowania stosunku służbowego.
Odrzucone argumenty
Mianowanie na stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej w E. stanowi degradację i narusza przepisy dotyczące równorzędności stanowisk. • Organ naruszył przepisy postępowania, nie zapewniając czynnego udziału strony i dowolnie ustalając stan faktyczny. • Stanowisko specjalisty w Komendzie Powiatowej w E. nie jest równorzędne ze stanowiskiem specjalisty w Komendzie Powiatowej w P. ze względu na różnice w wysokości dodatków służbowych i charakter obowiązków.
Godne uwagi sformułowania
Sądy administracyjne nie mogą natomiast wkraczać w kompetencje organów Policji i oceniać słuszności realizowanej przez nie polityki kadrowej. • Równorzędność stanowiska służbowego nie oznacza tożsamości ze stanowiskiem poprzednio zajmowanym. • Interes społeczny (służby) ma pierwszeństwo przed indywidualnym interesem funkcjonariusza policji.
Skład orzekający
Piotr Chybicki
przewodniczący sprawozdawca
Bogusław Jażdżyk
sędzia
Ewa Osipuk
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'stanowisko równorzędne' w Policji, zakres kontroli sądów administracyjnych nad polityką kadrową służb mundurowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki służby w Policji i jej wewnętrznych regulacji kadrowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego dla funkcjonariuszy Policji zagadnienia równorzędności stanowisk i polityki kadrowej, choć rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji przepisów.
“Czy awans w Policji to zawsze awans? Sąd rozstrzyga o równorzędności stanowisk.”
Sektor
służby mundurowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.