II SA/OL 638/25

II SA/Ol 638/25 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-12-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-10-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Beata Jezielska /przewodniczący/
Grzegorz Klimek /sprawozdawca/
Piotr Chybicki
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1210
art. 14 ust. 1, ust. 2e pkt 1
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Jezielska Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymiany ukraińskiego prawa jazdy na polskie prawo jazdy oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 18 sierpnia 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (Kolegium), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 – k.p.a.) oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1210 – u.k.p.), po rozpatrzeniu odwołania S. K. (skarżący, strona) od decyzji wydanej w dniu 30 czerwca 2025 r. z upoważnienia Starosty Nidzickiego przez Kierownika Wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w Nidzicy (organ pierwszej instancji) w sprawie odmowy wymiany ukraińskiego prawa jazdy na polskie prawo jazdy - utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji będącą przedmiotem odwołania.
Zakwestionowana decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:
S. K. w dniu 25 listopada 2024 r. złożył wniosek o wymianę prawa jazdy wydanego za granicą na polskie prawo jazdy. Do wniosku dołączył m. in. kserokopię prawa jazdy kat. B wydanego w dniu 25 lutego 2009 r. w Kijowie (Ukraina), nr druku [...] r., tłumaczenie przysięgłe prawa jazdy, fotografię oraz opłatę za wymianę prawa jazdy w kwocie 100 zł.
Decyzją z 30 czerwca 2025 r. organ pierwszej instancji odmówił wymiany ukraińskiego prawa jazdy kat. B, nr [...]. Organ wskazał, że dokonano weryfikacji danych zawartych w ukraińskim prawie jazdy za pośrednictwem portalu internetowego udostępnionego przez władze Ukrainy. Nie uzyskano potwierdzenia ważności, ani zgodności danych w przedłożonym dokumencie. W tej sytuacji skierowano zapytanie do właściwego organu ukraińskiego za pośrednictwem Ambasady Ukrainy w Polsce. Konsulat Ukrainy w Gdańsku poinformował, że wnioskodawca nie przedłożył wymaganych dokumentów, wobec czego zapytanie zostało pozostawione bez rozpatrzenia. Skoro organ ukraiński nie potwierdził prawa jazdy przedłożonego przez stronę, nie spełnione zostały przesłanki do wymiany prawa jazdy na Polskie.
W odwołaniu od powyższej decyzji skarżący wyjaśnił, że przedłożył komplet wymaganych dokumentów, natomiast nie ma wpływu na działania lub zaniechanie organów ukraińskich. Nie stwierdzono podrobienia czy nieważności prawa jazdy, a jedynie brak odpowiedzi Konsula Ukrainy. Wskazał, że to organ pierwszej instancji nie wywiązał się ze swoich obowiązków i nie odpowiedział na zapytanie Konsula, co spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie zaznaczył, że § 9 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami (rozporządzenie) nie powinien być interpretowany w sposób skrajnie niekorzystny dla obywatela w sytuacji, gdy niemożność potwierdzenia dokumentu wynika z trudnej współpracy z organem zagranicznym. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, przeprowadzenie ponownej weryfikacji autentyczności prawa jazdy, ewentualnie zawieszenie postępowania do czasu uzyskania odpowiedzi z Ukrainy.
W uzasadnieniu własnej decyzji Kolegium podniosło, że z dniem 7 sierpnia 2025 r. uchylono rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. W jego miejsce weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 5 sierpnia 2025 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. Zgodnie z § 14 ust. 8 tego rozporządzenia, o tym samym brzmieniu co § 9 ust. 7 rozporządzenia z 24 lutego 2016 r., w przypadku wymiany prawa jazdy wydanego przez państwo niebędące państwem członkowskim Unii Europejskiej organ wymieniający prawo jazdy występuje do organu, który wydał to prawo jazdy, lub do przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa, w którym to prawo jazdy zostało wydane, o potwierdzenie danych i informacji zawartych w prawie jazdy. Potwierdzenie danych i informacji może być dokonane przez organ wymieniający prawo jazdy za pośrednictwem portalu państwa, które wydało prawo jazdy, jeżeli administracja tego państwa poinformowała o możliwości potwierdzania za pośrednictwem tego portalu danych i informacji zawartych w prawie jazdy. W sprawie ani Kolegium, ani Starosta nie wskazuje, aby skarżący nie przedłożył któregokolwiek z wymienionych w § 14 ust. 1 pkt 5 (poprz. § 9 ust. 1 pkt 5) rozporządzenia dokumentów. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 8 rozporządzenia obowiązkiem organu pierwszej instancji było potwierdzenie danych i informacji zawartych w prawie jazdy. Organ dokonał zatem weryfikacji danych zawartych w ukraińskim prawie jazdy za pośrednictwem portalu internetowego udostępnionego przez władze Ukrainy. Nie uzyskano w ten sposób potwierdzenia ważności, ani zgodności danych zawartych w przedłożonym dokumencie. Następnie pismem z 27 listopada 2024 r. Starosta wystąpił do Konsulatu Ukrainy w Gdańsku o potwierdzenie danych w prawie jazdy S. K. W odpowiedzi, pismem z 18 czerwca 2025 r. Konsul Ukrainy poinformował, że w związku ze zmianami w trybie opracowania wniosków o potwierdzenie autentyczności prawa jazdy od mężczyzn w wieku 18-60 lat S. K. nie dostarczył do Konsulatu brakujących dokumentów. Wobec tego wniosek pozostawiono bez rozpoznania. Wbrew zarzutom zawartym w odwołaniu organ przeprowadził właściwe postępowanie z zachowaniem reguł wynikających z k.p.a. i dochował wymaganej przepisami procedury, tj. dokonał weryfikacji danych zawartych w ukraińskim prawie jazdy za pośrednictwem portalu państwa, które wydało prawo jazdy, następnie wystąpił do organu, który wydał prawo jazdy, o potwierdzenie danych zamieszczonych w przedłożonym przez stronę dokumencie. Z pisma Konsula wprost wynika, że to niedostarczenie wymaganych dokumentów przez stronę spowodowało pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Jednocześnie Konsul zaznaczył, że wznowienie rozpatrzenia wniosku i udzielenie usługi konsularnej może nastąpić pod warunkiem dostarczenia przez stronę niezbędnych dokumentów zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zatem Starosta nie ma możliwości potwierdzenia danych zawartych w przedłożonym przez skarżącego prawie jazdy do czasu uzupełnienia przez niego dokumentów wymaganych przez Konsula. Jednocześnie zaznaczyć należy, że o potwierdzenie tych danych może zwrócić się sam skarżący. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 9 rozporządzenia potwierdzenie danych i informacji zawartych w prawie jazdy może przedłożyć osoba wnioskująca o wymianę prawa jazdy. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2e pkt 1 u.k.p. wymianie nie podlega zagraniczne prawo jazdy w przypadku braku możliwości potwierdzenia danych w nim zawartych. Zaskarżona decyzja została zatem wydana zgodnie z prawem, na właściwych podstawach materialnoprawnych, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w zgodzie z regułami proceduralnymi. Organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy dokonał negatywnej oceny wniosku strony o wymianę prawa jazdy wydanego za granicą, co obligowało go do odmowy wymiany ukraińskiego prawa jazdy na polskie prawo jazdy.
W skardze wywiedzionej do Sądu na powyższą decyzję Kolegium skarżący zarzucił jej naruszenie: art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a. i art. 77 § 1 k.p.a. Podniósł, że do wniosku o wymianę ukraińskiego prawa jazdy na dokument polski dołączył wszystkie wymagane dokumenty, w tym notarialnie poświadczoną kopię swojego prawa jazdy. Posiada oryginał dokumentu i jest gotów go przedstawić go organowi w każdej chwili także w momencie odbioru polskiego prawa jazdy zgodnie z przepisami. Otrzymał decyzję odmowną, ponieważ jak wskazano błędnie w decyzji zgodnie z § 9 ust. 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa wymagane jest potwierdzenie danych przez organ wydający dokument, czyli Konsulat Ukrainy. Jednak w jego sytuacji uzyskanie takiego zaświadczenia jest niemożliwe, ponieważ Konsulat Ukrainy nie wydaje potwierdzeń autentyczności prawa jazdy osobom w wieku poborowym. Nie ma żadnego wpływu na decyzję Konsulatu. Jest to ograniczenie wynikające z przepisów ukraińskich i sytuacji wojennej. Dodał, że wynikający z 9 ust. 7 rozporządzenia wymóg zwrócenia się do odpowiedniego konsulatu jest uprawnieniem organu a nie obowiązkiem strony; brak poświadczenia przez konsulat nie może być podstawą automatycznej odmowy uznania dokumentu; obowiązek działania w sytuacji wątpliwości spoczywa na organie, nie na osobie wnioskującej. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie decyzji Kolegium oraz decyzji organu pierwszej instancji; zobowiązanie organu do ponownego rozpoznania sprawy oraz zwolnienia z obowiązku przedłożenia potwierdzenia autentyczności dokumentu prawa jazdy przez Konsulat Ukrainy.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Na mocy art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 – p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3).
Stosownie natomiast do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Dokonując kontroli zaskarżonego aktu w oparciu o wskazane kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu.
Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję z 30 czerwca 2025 r., na mocy której organ pierwszej instancji odmówił skarżącemu wymiany krajowego prawa jazdy wydanego za granicą (Ukraina) na polski odpowiednik.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji są regulacje ustawy o kierujących pojazdami, a także § 9 ust. 1 pkt 5 oraz ust. 3 i 7 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami.
Z art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. b u.k.p. wynika, że dokumentem stwierdzającym posiadanie uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym jest wydane za granicą krajowe lub międzynarodowe prawo jazdy, określone w Konwencji o ruchu drogowym, sporządzonej w Wiedniu dnia 8 listopada 1968 r. (Dz. U. z 1988 r. Nr 5, poz. 40 i 44). Nie budzi wątpliwości, że Ukraina, której obywatelem jest skarżący, jest stroną tej konwencji.
Stosownie zaś do art. 14 ust. 1 u.k.p. osoba posiadająca ważne krajowe prawo jazdy wydane za granicą może, na swój wniosek, otrzymać prawo jazdy odpowiedniej kategorii, za opłatą, o której mowa w art. 10 ust. 1, oraz po uiszczeniu opłaty ewidencyjnej, po zwrocie zagranicznego dokumentu organowi wydającemu prawo jazdy. Jeżeli prawo jazdy wydane za granicą nie jest określone w konwencjach o ruchu drogowym, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 2 lit. a i b, dodatkowym warunkiem otrzymania polskiego prawa jazdy jest złożenie z wynikiem pozytywnym części teoretycznej egzaminu państwowego i przedstawienie uwierzytelnionego tłumaczenia zagranicznego dokumentu. Warunek ten nie dotyczy krajowego prawa jazdy wydanego w państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym.
Przepis art. 14 ust. 2e pkt 1 u.k.p. stanowi, że wymianie nie podlega zagraniczne prawo jazdy w przypadku braku możliwości potwierdzenia danych w nim zawartych.
Na podstawie delegacji ustawowej z art. 20 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Minister Infrastruktury i Budownictwa wydał rozporządzenie z 24 lutego 2016 r. (rozporządzenie to zostało uchylone z dniem 7 sierpnia 2025 r. przez rozporządzenie z dnia 5 sierpnia 2025 r. w sprawie wydawania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami [Dz. U. z 2025 r. poz. 1073], które w omawianym zakresie zawiera tożsame uregulowanie prawne) i miało zastosowanie w chwili wydawania decyzji przez organ pierwszej instancji.
Stosownie do § 9 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia prawo jazdy lub pozwolenie albo wtórnik tych dokumentów wydaje się w przypadku osoby ubiegającej się o wymianę prawa jazdy wydanego za granicą przez państwo członkowskie Unii Europejskiej, państwo-stronę konwencji o ruchu drogowym lub odpowiadającego wzorowi prawa jazdy określonemu w tych konwencjach po otrzymaniu od osoby: a) wniosku o wydanie prawa jazdy, b) dowodu uiszczenia opłaty za wydanie prawa jazdy lub pozwolenia, c) fotografii, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 3, d) kopii posiadanego prawa jazdy wraz z tłumaczeniem na język polski, sporządzonym lub poświadczonym przez tłumacza przysięgłego lub właściwego konsula Rzeczypospolitej Polskiej; dokumenty te są również wymagane od osoby ubiegającej się o wymianę prawa jazdy wydanego za granicą, jeżeli z przepisów wydanych na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy lub z umów międzynarodowych wynika wzajemna wymiana praw jazdy bez wymogu sprawdzania kwalifikacji; nie wymaga się tłumaczenia na język polski prawa jazdy wydanego zgodnie z wzorem określonym w załączniku 1 do dyrektywy nr 2006/126/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie praw jazdy (przekształcenie) (Dz. Urz. UE L 403 z 30.12.2006, str. 18, z późn. zm.) oraz w załącznikach 1 i 1a do dyrektywy Rady 91/439/EWG z dnia 29 lipca 1991 r. w sprawie praw jazdy (Dz. Urz. UE L 226 z 10.09.2003, str. 4, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 7, t. 7, str. 441, z późn. zm.); do dokonanego tłumaczenia dołącza się w sposób trwały kopię przetłumaczonego dokumentu.
Prawodawca w § 9 ust. 3 rozporządzenia postanowił, że osoba ubiegająca się o wydanie prawa jazdy składa oświadczenie o spełnianiu warunku, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy, a cudzoziemiec dołącza ponadto do wniosku kopię karty pobytu, wizy lub innego dokumentu potwierdzającego posiadanie prawa pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo zaświadczenie, że studiuje co najmniej od sześciu miesięcy.
W przypadku wymiany prawa jazdy wydanego przez państwo niebędące państwem członkowskim Unii Europejskiej organ wymieniający prawo jazdy występuje do organu, który wydał to prawo jazdy, lub do przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa, w którym to prawo jazdy zostało wydane, o potwierdzenie danych i informacji zawartych w prawie jazdy. Potwierdzenie danych i informacji może być dokonane przez organ wymieniający prawo jazdy za pośrednictwem portalu państwa, które wydało prawo jazdy, jeżeli administracja tego państwa poinformowała o możliwości potwierdzania za pośrednictwem tego portalu danych i informacji zawartych w prawie jazdy (ust. 7). Potwierdzenie danych i informacji zawartych w prawie jazdy może przedłożyć osoba wnioskująca o wymianę prawa jazdy (ust. 8). Za potwierdzenie danych i informacji zawartych w prawie jazdy, o którym mowa w ust. 8, uznaje się również dokument wydany przez przedstawicielstwo dyplomatyczne państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej (ust. 9). W przypadku wątpliwości co do zgodności potwierdzenia danych i informacji zawartych w prawie jazdy ze stanem faktycznym, przedłożonego przez osobę wnioskującą o wymianę prawa jazdy, organ wymieniający prawo jazdy może wystąpić do organu, który wydał to prawo jazdy, lub do właściwego przedstawicielstwa dyplomatycznego o potwierdzenie tych danych i informacji (ust. 10).
Rozporządzenie w § 9 ust. 11 wprowadza wyjątki od obowiązku potwierdzenia danych i informacji zawartych w prawie jazdy w państwie wydania oraz obowiązku, o którym mowa w § 10 ust. 9. Takim obowiązkom nie podlega zagraniczne krajowe prawo jazdy:
1) osoby, która uzyskała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej: a) status uchodźcy, b) azyl, c) ochronę uzupełniającą, d) zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany w rozumieniu art. 348 i art. 351 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2023 r. poz. 519, 185 i 547);
2) wydane w państwie, na którego terytorium toczy się konflikt zbrojny; dotyczy prawa jazdy kierowcy, który przedstawi organowi dowód potwierdzający uprzednie lub obecne wykonywanie pracy na stanowisku kierowcy u przedsiębiorcy prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego, w szczególności oświadczenie pracodawcy lub umowę o pracę w charakterze kierowcy;
3) wydane przez Republikę Białorusi, jeżeli jego posiadacz jest obywatelem Republiki Białorusi i posiada wizę, o której mowa w art. 60 ust. 1 pkt 23 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, lub zezwolenie na pobyt czasowy ze względu na inne okoliczności wydane na podstawie art. 186 ust. 1 pkt 9 tej ustawy.
Wobec ustalenia w oparciu o wniosek z 18 sierpnia 2025 r., że dotyczy on prawa jazdy wydanego w Ukrainie, organ zasadnie zwrócił się do Konsulatu Ukrainy w Gdańsku o potwierdzenie danych zawartych w dokumencie prawa jazdy. W odpowiedzi Konsulat poinformował, że skarżący nie dostarczył do Konsulatu brakujących dokumentów. W ocenie Sądu organ nie jest władny ingerować w tego rodzaju warunki stawiane przez przedstawicielstwo dyplomatyczne kraju, którego obywatelem jest wnioskodawca. Organ ocenia jedynie, czy przedstawicielstwo dyplomatyczne potwierdziło dane i informacje zawarte w prawie jazdy. Tak też uczynił organ pierwszej instancji w niniejszej sprawie.
Przepisy prawa nie przewidują też możliwości odejścia od wymogu potwierdzenia danych. Wynika to wprost z przytoczonego art. 14 ust. 2e pkt 1 u.k.p. Rozporządzenie wskazuje jedynie dwie alternatywne wobec ww. ścieżki weryfikacji. Po pierwsze, polski organ wymieniający prawo jazdy może skorzystać z portalu państwa trzeciego, ale tylko wtedy, gdy administracja tego państwa poinformowała o takiej możliwości (§ 9 ust. 7 zd. 2). Po drugie sam obcokrajowiec wnioskujący o wymianę prawa jazdy może przedłożyć stosowne potwierdzenie (§ 9 ust. 8). W tym celu może posłużyć się dokumentem wydanym przez przedstawicielstwo dyplomatyczne swojego państwa (§ 9 ust. 9). W sytuacji jednak, gdy organ wymieniający prawo jazdy nie uzyska takiego potwierdzenia w jeden z powyższych sposobów (zwrócenie się do przedstawicielstwa dyplomatycznego, skorzystanie z portalu państwa trzeciego, przedłożenie potwierdzenia przez wnioskodawcę), ma obowiązek odmówić wydania prawa jazdy (art. 14 ust. 2e pkt 1 u.k.p. oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia). Nie sposób czynić organowi zarzutu, że skorzystał z pierwszego sposobu weryfikacji, skoro drugi nie był w ogóle dostępny (brak jest informacji, aby Ukraina udostępniła polskim organom funkcjonalność w postaci możliwości potwierdzenia danych za pośrednictwem ukraińskiego portalu), a trzeci nie był możliwy z powodu nieprzedstawienia przez skarżącego stosownego dokumentu potwierdzającego dane zawarte w jego ukraińskim prawie jazdy.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu organ zasadnie odmówił skarżącemu wymiany ukraińskiego prawa jazdy na polski odpowiednik. Starosta, a następnie Kolegium, zastosowały przepisy prawa w sposób prawidłowy. Z tego względu nie ma racji skarżący zarzucając organom naruszenie norm o charakterze procesowym.
Sąd doszedł do wniosku, że w niniejszej sprawie nie znajdują zastosowania wyjątki od obowiązku potwierdzenia danych i informacji, uregulowane w § 9 ust. 11 rozporządzenia. Skarżący do wniosku nie dołączył żadnego dokumentu wskazanego w pkt 1-3, tj. decyzji nadającej mu status uchodźcy czy też dokumentu potwierdzającego uprzednie lub obecne wykonywanie pracy na stanowisku kierowcy u przedsiębiorcy prowadzącego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalność gospodarczą w zakresie przewozu drogowego (np. oświadczenie pracodawcy lub umowę o pracę w charakterze kierowcy).
Sąd w działaniach organów nie dopatrzył się naruszenia przepisów procesowych, zwłaszcza art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W toku postępowania zebrano materiał dowodowy, który w świetle przytoczonych przepisów u.k.p. oraz rozporządzenia był wystarczający do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
Mając na względzie przedstawiony stan sprawy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.