II SA/Ol 637/22

II SA/Ol 637/22 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2022-10-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 3 par.2, 2a i 3, art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Dz.U. 2021 poz 735
art. 63 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia w sprawie nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z "[...]", Wójt Gminy X. nałożył na inwestora - "[...]" obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przez inwestora przedsięwzięcia.
Zażalenie na to postanowienie wniósł S. M. (dalej: "skarżący").
Pismem z "[...]", Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Olsztynie (dalej: "Kolegium"), poinformowało skarżącego, że zażalenie zostanie pozostawione bez rozpoznania. Powołując się na art. 63 § 1 k.p.a., wskazano, że nastąpi to z uwagi na fakt, że nie zostało wniesione na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym, lecz na adres zwykłej poczty elektronicznej organu pierwszej instancji.
Skargę na przedmiotowe pismo wniósł skarżący. Stwierdził, że w jego ocenie zażalenie zostało wniesione skutecznie i powinno być rozpoznane. Po pierwsze, wskazał, że zażalenie zostało wysłane na adres poczty elektronicznej stosowanej zwyczajowo przez Urząd Gminy w X. do komunikacji
i przyjmowania wniosków interesantów. Ten sposób komunikacji ułatwia korespondencję oraz załatwianie spraw i był do tej pory skutecznie praktykowany. Po drugie, zdaniem skarżącego, z pisma Kolegium wynika, że to organ pierwszej instancji powinien pozostawić zażalenie bez rozpoznania. Postąpił natomiast inaczej - "przyjął, zarejestrował i rozpatrzył zażalenie i przesłał je do SKO". Gdyby zatem zażalenie nie spełniało wymogów formalnych otrzymałby informację o tym fakcie. Po trzecie, skarżący zauważył, że mimo wykorzystania adresu poczty elektronicznej, zasadniczym dokumentem złożonym tą drogą było dołączone do maila pismo z jego własnoręcznym podpisem. Powołując się na wyrok WSA w Warszawie z 11 sierpnia 2011 r., sygn. akt
II SA/Wa 1319/11, stwierdził, że pisma w takiej formie są akceptowane. Po czwarte,
w jego ocenie, zażalenie może też wyczerpywać wymogi art. 63 § 3 k.p.a., bowiem zostało podpisane ręcznie i zarejestrowane przez Urząd. Kolegium pominęło też fakt, że "oryginalne zażalenie zostało dostarczone i przyjęte". Po piąte, wskazał, że pismo Kolegium nie zawiera żadnego tytułu i nie spełnia wymogów z art. 107 § 1 ust. 7
i art. 107 § 3 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę, Kolegium wskazało, że skarga powinna być odrzucona, bowiem pismo informujące o pozostawieniu podania bez rozpoznania znajduje się poza zakresem kontroli sądów administracyjnych, określonym w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz.329 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a." Niemniej jednak, z ostrożności procesowej, podtrzymując argumentację z pisma z "[...]", Kolegium wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Skarga wniesiona w warunkach niniejszej sprawy jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie
w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3 ); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających
z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.; dalej: k.p.a.), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm.; dalej: o.p.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada
2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r., poz. 422 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a); akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach
z zakresu administracji publicznej (pkt 6); akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8); bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V
i VI o.p. oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach,
w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo informujące
o pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania. Wskazać należy, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 63 § 1 k.p.a. nie następuje ani w drodze decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie. Zgodnie z tym przepisem, podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania.
W warunkach niniejszej sprawy o pozostawieniu zażalenia bez rozpoznania prawidłowo poinformowało skarżącego Kolegium jako organ właściwy do rozpoznania tego środka zaskarżenia. Merytoryczne rozpoznanie skargi na przedmiotowe pismo informujące nie jest możliwe, bowiem w świetle przytoczonych wyżej przepisów,
w stosunku do tego rodzaju pisma ustawodawca nie przewidział kontroli sądów administracyjnych. Nie należy ono do wskazanych wyżej kategorii aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga na przedmiotowe pismo jest zatem niedopuszczalna.
Prawidłowość pozostawienia zażalenia bez rozpoznania może być jednak zakwestionowana przez skarżącego w ramach skargi na bezczynność Kolegium
w rozpoznaniu zażalenia, po uprzednim wniesieniu przez niego ponaglenia do tego organu (art. 52 § 1-2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 k.p.a.) [por. uchwała NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, ONSAiWSA 2014, nr 1, poz. 2].
W świetle powyższego, skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd zobowiązany był odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.