II SA/Ol 62/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w OlsztynieOlsztyn2006-05-09
NSAbudowlaneŚredniawsa
prawo budowlaneroboty budowlanepozwolenie na wznowienie robótdecyzja administracyjnapostępowanie administracyjnestrona postępowaniainteres prawnynadzór budowlanyuchylenie decyzjinaruszenie przepisów

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego dotyczące robót budowlanych bez pozwolenia na wznowienie, wskazując na brak należytego wyjaśnienia stanu faktycznego i nierozpatrzenie zarzutów strony.

Sprawa dotyczyła skargi J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na wznowienie. Sąd administracyjny uchylił obie decyzje, wskazując na istotne naruszenia przepisów postępowania. W szczególności, organ odwoławczy nie dokonał należytej oceny stanu faktycznego, nie rozpatrzył zarzutów skarżącego i nie przedstawił wyczerpującego uzasadnienia, opierając się na nieaktualnym przepisie prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę J.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora o umorzeniu postępowania w sprawie robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na ich wznowienie. Sąd administracyjny już wcześniej, wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2005 r. (sygn. akt II SA/Ol 237/05), uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora o umorzeniu postępowania odwoławczego, wskazując na lakoniczne uzasadnienie i naruszenie przepisów k.p.a. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewódzki Inspektor ponownie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, twierdząc, że inwestor nie wykonał robót wymagających pozwolenia. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów k.p.a. i Prawa budowlanego, wskazując na wykonywanie robót budowlanych po uchyleniu zezwolenia przez Naczelny Sąd Administracyjny oraz brak czynnego udziału strony. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, podkreślając, że organ odwoławczy nie zastosował się do wskazań poprzedniego wyroku sądu, nie dokonał oceny zasadności kwestionowanej decyzji, nie przedstawił argumentów i przesłanek swojej decyzji, ani nie rozpatrzył zarzutów skarżącego. Sąd stwierdził, że organ nie przeprowadził stosownego postępowania dowodowego w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności zakresu i dat wykonywania robót budowlanych po uchyleniu zezwolenia. Wobec powyższego, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z powodu naruszenia przepisów postępowania, a także orzekł o kosztach postępowania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, organ odwoławczy nieprawidłowo umorzył postępowanie, ponieważ jego uzasadnienie było lakoniczne, nie wskazywało precyzyjnie faktów ani dowodów, nie przytoczono treści przepisu prawa i nie wyjaśniono podstawy prawnej. Organ nie przedstawił argumentów i nie uzasadnił przesłanek umorzenia.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że organ odwoławczy musi szczegółowo uzasadnić swoje rozstrzygnięcie, przedstawić fakty, dowody i podstawę prawną, a nie tylko stwierdzić brak przymiotu strony. W tym przypadku uzasadnienie było zdawkowe.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (17)

Pomocnicze

k.p.a. art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § 1 pkt 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 10

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 81

Kodeks postępowania administracyjnego

u.p.b. art. 28

Ustawa Prawo budowlane

u.p.b. art. 29

Ustawa Prawo budowlane

u.p.b. art. 30

Ustawa Prawo budowlane

u.p.b. art. 84 § 1 pkt 1 i 2

Ustawa Prawo budowlane

u.p.b. art. 84a § 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2

Ustawa Prawo budowlane

p.p.s.a. art. 153

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Organ odwoławczy nie dokonał należytej oceny stanu faktycznego sprawy. Organ odwoławczy nie rozpatrzył zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu. Uzasadnienie decyzji organu odwoławczego było lakoniczne i nie zawierało precyzyjnych faktów, dowodów ani podstawy prawnej. Organ odwoławczy zastosował nieaktualny przepis prawa (art. 138 § 3 k.p.a.). Organ odwoławczy nie zastosował się do wskazań sądu zawartych w poprzednim wyroku. Nie zapewniono stronie czynnego udziału w postępowaniu w kwestii robót budowlanych po uchyleniu zezwolenia.

Godne uwagi sformułowania

ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd i organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia zasada prawdy obiektywnej, uregulowana w art. 7 k.p.a., nakłada na organ odwoławczy obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy

Skład orzekający

Marzenna Glabas

przewodniczący

Alicja Jaszczak-Sikora

sprawozdawca

Bogusław Jażdżyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Należytej staranności organów administracji w wyjaśnianiu stanu faktycznego, obowiązku szczegółowego uzasadniania decyzji oraz stosowania się do wskazań sądu w kolejnym postępowaniu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji robót budowlanych bez pozwolenia na wznowienie i interpretacji przepisów k.p.a. oraz Prawa budowlanego w kontekście strony postępowania.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje typowe problemy proceduralne w postępowaniach administracyjnych dotyczących budownictwa, gdzie organy często nie dochowują należytej staranności w wyjaśnianiu stanu faktycznego i uzasadnianiu decyzji, co prowadzi do uchylenia ich przez sądy.

Niewłaściwe uzasadnienie decyzji i brak wyjaśnienia stanu faktycznego – dlaczego sąd uchylił decyzję nadzoru budowlanego?

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Ol 62/06 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2006-05-09
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A.Bogusław Jażdżyk
Alicja Jaszczak-Sikora /sprawozdawca/
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Alicja Jaszczak - Sikora ( spr.) Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Ewa Rychcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2006 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie wykonania robót budowlanych bez pozwolenia na ich wznowienie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. S. kwotę 200 zł ( dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu odwołania J. S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta O. z dnia 17 lutego
2005 roku, znak "[...]" o umorzeniu postępowania w sprawie wykonywania na terenie nieruchomości przy ul. "[...]" w O. robót budowlanych bez pozwolenia na wznowienie robót, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia
31 marca 2005 roku, znak "[...]" umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu organ stwierdził, że odwołanie pochodzi od osoby nie posiadającej przymiotu strony w przedmiotowej sprawie. Roboty budowlane, których wykonanie stwierdził organ I instancji w trakcie wizji lokalnej w dniu
15 lutego 2005 roku, nie naruszają interesu odwołującego się, który byłby chroniony przepisami z zakresu prawa budowlanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, po rozpatrzeniu skargi J. S., wyrokiem z dnia 31 sierpnia 2005 roku, sygn. akt
II SA/Ol 237/05 uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 31 marca 2005 roku, znak "[...]" o umorzeniu postępowania odwoławczego.
W uzasadnieniu podniesiono, że organ odwoławczy uznając, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną w sprawie i umarzając postępowanie odwoławcze, obowiązany jest do szczegółowego uzasadnienia swojego rozstrzygnięcia.
Z treści zaskarżonego uzasadnienia powinny wynikać powody, które zdecydowały o umorzeniu postępowania odwoławczego. Tymczasem uzasadnienie zaskarżonej decyzji było lakoniczne, zdawkowe, nie wskazano w nim precyzyjnie faktów ani dowodów, na których oparł się organ odwoławczy, również nie przytoczono treści wymienionego w decyzji przepisu prawa i nie wyjaśniono podstawy prawnej. Zdaniem Sądu organ odwoławczy nie przedstawił argumentów i nie uzasadnił przesłanek umorzenia postępowania odwoławczego, ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że wykonane roboty budowlane na przedmiotowej nieruchomości nie naruszają prawnie chronionego interesu skarżącego, co powoduje, że nie ma on przymiotu strony w rozumieniu
art. 28 k.p.a.
Ponadto Sąd stwierdził, że organ odwoławczy nie wskazał decyzji, od której zostało wniesione odwołanie wszczynające postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją, ani nie oznaczył w decyzji strony postępowania. Organ umarzając postępowanie jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podał skreślony z dniem
1 stycznia 2004 roku przepis art. 138 § 3 k.p.a., podczas gdy rozstrzygnięcie to mogło zostać wydane tylko w oparciu o art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.
Sąd wskazał, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ odwoławczy dokonał oceny zasadności kwestionowanej decyzji, przedstawił argumenty i przesłanki podjętej decyzji oraz rozpatrzył zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu i ustosunkował się do nich w uzasadnieniu decyzji.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20 grudnia 2005 roku, znak "[...]" utrzymał decyzję organu I instancji w całości w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta O., po przeprowadzeniu postępowania w przedmiocie wykonania na terenie nieruchomości przy ul. "[...]" w O. robót budowlanych bez pozwolenia na ich wznowienie, ustalił, iż inwestor S. R. nie wykonał żadnych robót wymagających pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. W tej sytuacji organ I instancji zasadnie umorzył postępowanie w sprawie wykonywania robót na terenie przedmiotowej nieruchomości po ich wstrzymaniu bez pozwolenia na wznowienie.
Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu przez J. S., organ odwoławczy wyjaśnił, że inwestor wykonał na nieruchomości roboty budowlane, takie jak pomalowanie parteru, klatki schodowej, wstawienie drzwi do piwnicy, naprawienie uszkodzonych schodów. Roboty te nie naruszają przepisów art. 28, 29 i 30 Ustawy Prawo budowlane, a zatem nie mogą być przedmiotem zainteresowania organów nadzoru budowlanego.
Ponadto organ podniósł, że nie rozstrzygał o wydaniu lub o odmowie wydania pozwolenia na wznowienie robót.
Na powyższą decyzję J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jej uchylenia w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 10, 77-81 k.p.a. oraz art. 40, 84 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 84a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 Ustawy z dnia 7 lipca
1994 roku Prawo budowlane. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że po uchyleniu wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2002 roku,
sygn. akt IV SA 2831/01 decyzji zezwalających na kontynuowanie robót na terenie przedmiotowej nieruchomości, inwestor wykonuje roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia. Tymczasem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w postępowaniu odwoławczym zaniechał kontroli obiektu przy ul. "[...]" w O., a w szczególności dokumentów i tym samym naruszył art. 7 k.p.a. w związku z art. 84 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 84a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 2 Ustawy Prawo budowlane.
Skarżący podniósł, że projekt zamienny i inwentaryzacja techniczna przedmiotowego obiektu nie zostały opracowane na podstawie zatwierdzonej dokumentacji, nie wyjaśniono na jakiej podstawie dokonano przerejestrowania dziennika budowy, ani nie zapewniono stronie czynnego udziału w postępowaniu.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wyjaśnił, że w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 sierpnia 2005 roku, sygn. akt II SA/Ol 237/05 ponownie przeanalizował akta sprawy dotyczące wykonywania na terenie nieruchomości przy ul. "[...]" w O. robót budowlanych bez pozwolenia na ich wznowienie i nie stwierdził, aby inwestor naruszył przepisy art. 28 Ustawy Prawo budowlane.
Ponadto organ podniósł, że skarżący brał czynny udział w postępowaniu przed organem I instancji i zapoznał się z aktami sprawy, otrzymał również wszystkie rozstrzygnięcia organu II instancji. Organ podkreślił, że postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczyło wykonywanych robót przy ul. "[...]" w O. bez pozwolenia na ich wznowienie i organy zajmowały się jedynie tym zagadnieniem.
W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2006 roku skarżący podniósł, że na terenie przedmiotowej nieruchomości nie dokonano przymusowych rozbiórek, nie doprowadzono obiektu do stanu zgodnego z zatwierdzoną dokumentacją techniczną, pomimo wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca
2002 roku, sygn. akt IV SA 2831/01 zezwolono na roboty wykończeniowe, budowę schodów zewnętrznych i tarasu.
Na rozprawie w dniu 9 maja 2006 roku skarżący podniósł, że nie brał udziału w żadnych czynnościach dowodowych i przedłożył pismo procesowe, w którym ponownie stwierdził, że na terenie przedmiotowej nieruchomości inwestor nadal wykonuje roboty budowlane bez wymaganego pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
W ocenie Sądu wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 153 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd i organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia.
Zatem dla organu ponownie rozpatrującego sprawę ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania mają charakter wiążący. W przypadku uchylenia przez sąd zaskarżonego aktu, organ powinien merytorycznie rozpatrzyć sprawę w nowym postępowaniu administracyjnym prowadzonym w zakresie wynikającym z dokonanego obalenia zaskarżonego aktu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zobowiązany jest zastosować się do oceny prawnej wyrażonej przez sąd, natomiast kierunek jego działania wytyczają wskazania zawarte w uzasadnieniu orzeczenia sądu administracyjnego. Mogą one określać, które fragmenty dotychczasowego postępowania administracyjnego wymagają rozszerzenia lub uzupełnienia.
W wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 roku, sygn. akt II SA/Ol 237/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wskazał Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy dokonał oceny zasadności kwestionowanej decyzji, przedstawił argumenty i przesłanki podjętej decyzji oraz rozpatrzył zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu i ustosunkował się do nich w uzasadnieniu decyzji.
Skarżący w odwołaniu podnosił, że inwestorowi S. R. wstrzymano pozwolenie na wykonywanie robót, a zatem nie powinien wykonywać żadnych robót. Tymczasem inwestor dokonał prac malarskich, ale również rozbudował obiekt poprzez dobudowanie składu opału. Prace te nie były wpisywane do dziennika budowy, pomimo wykonywania ich po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2002 roku, sygn. akt IV SA 2831/01 uchylającego decyzje zezwalające na kontynuowanie robót na terenie przedmiotowej nieruchomości. Z kolei z dziennika budowy wynika, że schody zewnętrzne zostały dobudowane dopiero we wrześniu 2002 roku, a zatem już po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny z dnia 2 lipca z 2002 roku. Skarżący stwierdził również, że została sfałszowana opinia techniczna, nie wpisano do dziennika budowy postanowienia o wstrzymaniu robót, a dokonane roboty wykończeniowe i prace zabezpieczające mogły zostać wykonane jedynie po uzyskaniu przez inwestorów pozwolenia na użytkowanie.
Pomimo licznych zarzutów podnoszonych przez skarżącego w odwołaniu, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję oparł się na materiale dowodowym zebranym przez organ I instancji i stwierdził, że inwestor S. R. nie wykonał żadnych robót wymagających pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Natomiast zasada prawdy obiektywnej, uregulowana w art. 7 k.p.a., nakłada na organ odwoławczy obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 roku wskazał, aby organ rozpatrzył zarzuty skarżącego podniesione w odwołaniu i ustosunkował się do nich. Tymczasem organ nie przeprowadził żadnych czynności w celu ustalenia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych mających znaczenie dla sprawy. Organ nie umożliwił również skarżącemu wypowiedzenia się w kwestii robót budowlanych przeprowadzonych na terenie nieruchomości przy ul. "[...]" w O. po uchyleniu wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca z 2002 roku decyzji zezwalających na kontynuowanie robót.
W niniejszej sprawie istotą sprawy było dokonanie ustaleń i rozstrzygnięcie o tym, czy S. R. po uchyleniu zezwolenia na wznowienie robót budowlanych roboty takie wykonywał i w jakim zakresie.
Okoliczności te nie zostały należycie wyjaśnione. Wobec tego przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ orzekający winien, przy udziale stron postępowania, przeprowadzić stosowne postępowanie dowodowe, które doprowadzi do wyjaśnienia stanu faktycznego w sposób umożliwiający rozstrzygnięcie. Zważywszy na zarzut skarżącego o wykonywaniu przez S. R. prac budowlanych po uchyleniu zezwolenia na kontynuowanie robót konieczne będzie wykazanie jakie konkretnie roboty budowlane były wykonywane po 2 lipca 2002 roku , ze wskazaniem konkretnych dat ich wykonywania. Wydanie orzeczenia będzie więc możliwe dopiero po dokładnym ustaleniu stanu faktycznego
Aktualne przy tym pozostaje wskazanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 31 sierpnia 2005 roku obligujące organ do przedstawienia argumentów i przesłanek podjętej decyzji oraz rozpatrzenia zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu i ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu decyzji.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z powodu wydania ich z naruszeniem przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy oraz na mocy art. 152 orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Ponadto Sąd w oparciu o art. 200 powyższej ustawy zasądził od organu na rzecz strony skarżącej poniesione przez nią koszty postępowania sądowego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI