II SA/Po 179/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w PoznaniuPoznań2005-10-20
NSAnieruchomościŚredniawsa
podział nieruchomościplan zagospodarowania przestrzennegoprawo administracyjnepostępowanie administracyjneuchwała sąduskarżącyorgan administracjiuzasadnienie decyzjikontrola sądowa

Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienia opiniujące negatywnie projekt podziału nieruchomości, wskazując na naruszenie zasad procedury administracyjnej i brak wyczerpującego uzasadnienia.

Sprawa dotyczyła skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy negatywną opinię Prezydenta Miasta P. dotyczącą projektu podziału nieruchomości. Organy administracji uznały projekt za niezgodny z planem zagospodarowania przestrzennego, wskazując na kolizję z liniami komunikacyjnymi. Sąd uchylił zaskarżone postanowienia, stwierdzając naruszenie przepisów proceduralnych, w szczególności brak należytego wyjaśnienia stronom przesłanek decyzji oraz lakoniczność uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu rozpoznał skargę Z.N. i M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. negatywnie opiniujące projekt podziału nieruchomości. Organy administracji uzasadniały swoją decyzję niezgodnością projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wskazując, że większość działek miałaby przypadać pod układ komunikacyjny, co ograniczałoby możliwości inwestycyjne. Skarżące podnosiły, że projekt nie narusza przeznaczenia nieruchomości i że organy powinny uwzględnić utratę mocy obowiązującej planu z 1994 r. na rzecz nowej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sąd uznał skargę za zasadną. Choć przyznał rację organom co do wymogu zgodności podziału z planem, skrytykował lakoniczność uzasadnień organów obu instancji. Podkreślił obowiązek organów wynikający z art. 11 k.p.a. do wyjaśniania stronom zasadności przesłanek oraz art. 9 k.p.a. do informowania o okolicznościach prawnych i faktycznych. Sąd wskazał, że brak szczegółowego wyjaśnienia sprzeczności projektu z planem uniemożliwia kontrolę sądową, a decyzja powinna precyzyjnie określać parametry techniczne dotyczące linii zabudowy. Stwierdzono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w tym zasad prawdy obiektywnej i praworządności. W konsekwencji, sąd uchylił zaskarżone postanowienia.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, organy nie przedstawiły wyczerpującego uzasadnienia, a ich lakoniczne stwierdzenia o sprzeczności projektu z planem uniemożliwiły kontrolę sądową.

Uzasadnienie

Sąd wskazał na naruszenie art. 11 i 9 k.p.a. poprzez brak należytego wyjaśnienia stronom przesłanek decyzji i okoliczności faktycznych oraz prawnych. Lakoniczność uzasadnienia narusza art. 107 § 3 k.p.a. i uniemożliwia kontrolę sądową.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (12)

Główne

k.p.a. art. 11

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 9

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 8

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 6

Kodeks postępowania administracyjnego

P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 ppkt c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.g.n. art. 93 § 1 i 5

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

P.p.s.a. art. 152

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 210 § § 1 i 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.g.n. art. 93 § 1 i 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Argumenty

Skuteczne argumenty

Naruszenie przez organy administracji zasad procedury administracyjnej, w szczególności obowiązku wyczerpującego informowania stron i należytego uzasadniania decyzji. Lakoniczność uzasadnień organów obu instancji, która uniemożliwiła kontrolę sądową. Naruszenie zasad prawdy obiektywnej i praworządności.

Godne uwagi sformułowania

Lakoniczność uzasadnienia pozostaje też w sprzeczności z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. Zaniechanie szczegółowego wyjaśnienia sprzeczności projektu podziału z postanowieniem planu usuwa też zaskarżoną decyzję spod kontroli sądowej. Nie sposób bowiem przy aktualnie zgromadzonym materiale dowodowym zorientować się gdzie wyznaczono linie dopuszczalnego zainwestowania. Stąd zważywszy na niemożliwość kontroli decyzji przy jednoczesnym naruszeniu fundamentalnych zasad procedury...

Skład orzekający

Aleksandra Łaskarzewska

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi dotyczące uzasadniania decyzji w sprawach podziału nieruchomości oraz stosowania przepisów proceduralnych w postępowaniu administracyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnej sytuacji podziału nieruchomości w kontekście planu zagospodarowania przestrzennego i jego interpretacji przez organy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje kluczowe znaczenie prawidłowego uzasadniania decyzji administracyjnych i przestrzegania zasad procedury, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Niewystarczające uzasadnienie decyzji administracyjnej może prowadzić do jej uchylenia przez sąd.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Po 179/04 - Wyrok WSA w Poznaniu
Data orzeczenia
2005-10-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-03-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Sędziowie
Aleksandra Łaskarzewska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 października 2005 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z.N., M.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie opinii o projekcie podziału nieruchomości; I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2003r. Nr [...], II. określa, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III. zasądza solidarnie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących Z.N., M.S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu wpisu. /-/ A. Łaskarzewska
Uzasadnienie
Dnia [...] czerwca 2002r. do Urzędu Miasta P. wpłynął wniosek złożony przez Z. N., J.A., H.A., M. S. o wydanie postanowienia opiniującego projekt podziału działek nr [...],[...] położonych w P. przy ulicy [...].
Dnia [...] października 2003r. Prezydent Miasta P. postanowieniem (Nr [...]) zaopiniował negatywnie projekt podziału nieruchomości położonej przy ulicy [...] , oznaczonej jako działka nr [...],[...].
W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta P. większa część przedmiotowych działek znajduje się w liniach rozgraniczających układu komunikacyjnego, część przedmiotowych działek znajduje się na terenie aktywności gospodarczej.
Zdaniem organu działki, które powstałyby w wyniku przedstawionego przez inwestora podziału byłyby w większej części przeznaczone pod układ komunikacyjny, co oznacza, że pozostała część działek pozbawiona byłaby możliwości zainwestowania kubaturowego ze względu na konieczność zachowania nieprzekraczalnych linii zabudowy od linii rozgraniczających symbol komunikacji.
Tym samym uznać należy, że zaproponowany podział nie jest zgodny z ustaleniami planu. Stąd należało orzec jak na wstępie. Podstawę prawną wskazano w art. 93 ustęp 1 i 5 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003r. utrzymało w mocy powyżej zacytowane postanowienie organu I instancji (Nr [...]). W całej rozciągłości uznano za słuszne wywody tam zawarte.
Ostatecznie skargę na powyższe postanowienie złożyły M. S. i Z. N.. Obydwie skarżące zawnioskowały o zmianę postanowienia poprzez zatwierdzenie projektu podziału, względnie o jego uchylenie.
W ocenie skarżących przedstawiony projekt podziału w żaden sposób nie narusza przeznaczenia nieruchomości i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek. Uznać należy zatem jego zgodność z planem zatwierdzonym w grudniu 1994r.
Ponadto rozstrzygając organy winny były uwzględnić utratę mocy obowiązującej tego planu w myśl postanowień ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. W uzasadnieniu powtórzono do tej pory prezentowane argumenty. Dodatkowo podkreślono, że wprawdzie obecnie plan z 1994r. nie obowiązuje, to jednak badając zaskarżone rozstrzygnięcie odnosić należy się do stanu prawnego wówczas obowiązującego.
Wojewódzki sad Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się zasadna.
Wprawdzie rację mają organy administracji gdy cytują zgodnie z art. 93 ust 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. (Dz. U. z 2000r. Nr 46. poz. 543 ze zm.), że podziału nieruchomości można dokonać, gdy jest on zgodny z ustaleniami planu. Przy czym zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu.
Jednakże za niewystarczające uznać należało w niniejszej sprawie poprzestanie na lakonicznym stwierdzeniu przez organy tak I jak i II instancji sprzeczności projektu podziału z ustaleniami planu.
W myśl fundamentalnych zasad procedury administracyjnej organy administracji publicznej mają obowiązek wyjaśnić stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwianiu sprawy (art. 11 kpa). Obowiązane są należycie i wyczerpująco informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków (art. 9 kpa). Tylko wówczas uczynić będzie można zadość zasadzie pogłębienia zaufania obywateli do orzeczeń Państwa (art. 8 kpa).
Lakoniczność uzasadnienia pozostaje też w sprzeczności z przepisem art. 107 § 3 kpa który decyduje o koniecznych elementach uzasadnienia decyzji.
Zaniechanie szczegółowego wyjaśnienia sprzeczności projektu podziału z postanowieniem planu usuwa też zaskarżoną decyzję spod kontroli sądowej.
Decyzja winna szczegółowo wyjaśnić jaka część działek wyłączona zostanie spod możliwości zainwestowania określając konkretne parametry techniczne.
Nie sposób bowiem przy aktualnie zgromadzonym materiale dowodowym zorientować się gdzie wyznaczono linie dopuszczalnego zainwestowania. Kontrola wstrzymująca jest możliwa, gdy znane są wszelkie przesłanki jakimi kontrolowany kieruje się przy załatwianiu sprawy.
Stąd zważywszy na niemożliwość kontroli decyzji przy jednoczesnym naruszeniu fundamentalnych zasad procedury, które stanowią gwarancję zadośćuczynienia zasad prawdy obiektywnej (art. 7 kpa) i praworządności (art. 6 kpa), uznać należało, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd orzec należało jak w pkt I sentencji wyroku. Jak w pkt II orzeczono na zasadzie art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200, 210 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ A. Łaskarzewska
jw

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI