II SA/Ol 58/22

II SA/Ol 58/22 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2022-11-10
Data wpływu
2022-01-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Przywrócenie terminu
Sygn. powiązane
II GZ 271/22 - Postanowienie NSA z 2022-07-26
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 86  par. 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. M. i H. M. Spółki A o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 7 września 2021 r., nr [...] w przedmiocie kary za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 marca 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 58/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę wniesioną przez Z. M. i H. M. Spółkę A (dalej jako: strona skarżąca) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako: GITD) z dnia 7 września 2021 r., nr [...], w przedmiocie kary za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, stwierdzając, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Powyższe postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia zostało doręczone stronie skarżącej 18 marca 2022 r. Pismem z 23 lutego 2022 r. strona skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i rozpoznanie skargi w trybie postępowania sądowego. W uzasadnieniu podniesiono, że w przedmiotowej sprawie zostały wydane dwie decyzje na łączną kwotę 15 200 zł, przy czym przedmiotem skargi jest decyzja GITD z 27 października 2021 r. nr [...] na kwotę 15 000 zł, a nie decyzja z 7 września 2021 r. Zatem skarga została złożona w terminie. Strona skarżąca wskazała jednocześnie, że decyzji nakładającej karę w wysokości 200 zł nie kwestionowała i tym samym, decyzja ta uprawomocniła się. Ponadto zgodnie z art. 92a pkt 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć 15 000 zł dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli.
Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 24 marca 2022 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie jednego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwania zostały doręczone stronie skarżącej 29 marca 2022 r.
W zakreślonym terminie strona skarżąca uiściła wymagany wpis, jednakże nie nadesłała jednego odpisu zażalenia. W związku z powyższym, postanowieniem z dnia 4 maja 2022 r., sygn. akt II SA/Ol 58/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie wniesione przez stronę skarżącą. Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2022 r., sygn. akt II GZ 271/22, zostało oddalone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).
Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreślono, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).
Należy również wskazać, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 p.p.s.a.), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Natomiast skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez Sąd (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Rozpoznając wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, Sąd uznał, że wymóg formalny, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wystąpić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, został spełniony. Jednakże w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony skarżącej.
W niniejszym postępowaniu przedmiotem skargi jest decyzja GITD z 7 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Jak wynika z akt administracyjnych decyzja ta została doręczona stronie skarżącej 29 września 2021 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi. Zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 29 października 2021 r. Natomiast strona skarżąca wniosła przedmiotową skargę dopiero 23 listopada 2021 r. Powyższe ustalenia nie budzą wątpliwości, zaś strona skarżąca w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie podniosła jakichkolwiek okoliczności, mogących stanowić uzasadnienie przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Podkreślić bowiem należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy, a jedyną możliwością jego przywrócenia jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie, nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona mimo starań nie mogła dokonać czynności w terminie. Strona zatem musi uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04). Termin może być przywrócony tylko wtedy, gdy jego uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., Sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641). Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zaistniała.
W świetle powyższych rozważań, należy zatem stwierdzić, że w niniejszej sprawie strona skarżąca nie przedstawiła okoliczności pozwalających na uznanie, że uchybienie terminu było wynikiem przeszkody niezależnej od strony skarżącej, której nie mogła pokonać.
W związku z tym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.