II SA/OL 572/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi J. D. na postanowienie Rektora Uniwersytetu w O., które stwierdziło niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwagi na upływ terminu. Skarżący pierwotnie zwrócił się o wydanie zaświadczenia, a po odmowie, wielokrotnie próbował sprostować pouczenia dotyczące środków zaskarżenia. Organ konsekwentnie odmawiał sprostowania i ostatecznie stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając, że został on wniesiony po terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie. Sąd uznał, że organ naruszył przepisy k.p.a., w szczególności art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie wpływu wniosków skarżącego o sprostowanie pouczeń (art. 111 k.p.a.) na bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia. Ponadto, sąd wskazał na błędne zastosowanie przez organ instytucji niedopuszczalności środka zaskarżenia zamiast postanowienia o uchybieniu terminu, co stanowiło naruszenie art. 134 k.p.a. Sąd podkreślił, że są to odrębne instytucje procesowe, a organ powinien stosować je zgodnie z ich przeznaczeniem i kolejnością wynikającą z przepisów.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja i stosowanie przepisów k.p.a. dotyczących terminów, środków zaskarżenia, sprostowania pouczeń oraz rozróżnienia między niedopuszczalnością a uchybieniem terminu.
Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskami o sprostowanie pouczeń w postępowaniu administracyjnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ prawidłowo stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z powodu uchybienia terminu, nieuwzględniając wpływu wniosków o sprostowanie pouczeń na bieg terminu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ naruszył przepisy k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wpływu wniosków o sprostowanie pouczeń na bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia.
Uzasadnienie
Skorzystanie przez stronę z instytucji sprostowania pouczenia (art. 111 k.p.a.) może wpływać na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia, co organ powinien był ocenić.
Czy organ prawidłowo zastosował instytucję niedopuszczalności środka zaskarżenia zamiast postanowienia o uchybieniu terminu do jego wniesienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ naruszył art. 134 k.p.a. poprzez zastosowanie hybrydy niedopuszczalności i uchybienia terminu, podczas gdy są to odrębne instytucje procesowe.
Uzasadnienie
Niedopuszczalność środka zaskarżenia i uchybienie terminu do jego wniesienia to dwie odrębne instytucje procesowe, które nie mogą być stosowane zamiennie ani łącznie jako nieznana systemowi prawnemu hybryda.
Przepisy (12)
Główne
k.p.a. art. 134
Kodeks postępowania administracyjnego
Rozróżnia niedopuszczalność środka zaskarżenia od uchybienia terminu do jego wniesienia. Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tym zakresie jest ostateczne.
Pomocnicze
k.p.a. art. 111
Kodeks postępowania administracyjnego
Instytucja uzupełnienia (sprostowania) rozstrzygnięcia w zakresie pouczenia o środkach zaskarżenia. Prawidłowe wniesienie żądania wpływa na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej – organy podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek organu do zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego.
p.u.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 133 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 119 § pkt 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Możliwość rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
p.p.s.a. art. 135
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ naruszył przepisy k.p.a. poprzez nieuwzględnienie wpływu wniosków o sprostowanie pouczeń na bieg terminów do wniesienia środków zaskarżenia. • Organ błędnie zastosował instytucję niedopuszczalności środka zaskarżenia zamiast postanowienia o uchybieniu terminu.
Godne uwagi sformułowania
Organ odmówił sprostowania pouczenia, wywodząc, że w przypadku postanowień Rektora brak jest organu wyższego stopnia, więc właściwym środkiem odwoławczym jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. • Organ stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z uwagi na upływ terminu do jego wniesienia. • Skarżący zwrócił uwagę, że jeśli organ przyjął, iż powodem wydania postanowienia jest okoliczność wniesienia przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po upływie terminu do jego wniesienia, to winien on wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W żadnym razie nie mógł stwierdzić niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czym naruszył przepisy art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. • Organ wywiódł, że w myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, przy czym postanowienie w tym zakresie jest ostateczne. Przepis ten – w opinii organu – jednoznacznie przewiduje, że w razie spóźnionego odwołania organ nie rozstrzyga w formie postanowienia o uchybieniu terminu, lecz w drodze postanowienia o niedopuszczalności odwołania, którego elementem jest równocześnie stwierdzenie uchybienia terminu. • Sąd stwierdził, że organ uchybił w sposób istotny przepisom art. 7 i 77 § 1 k.p.a. […]
Skład orzekający
Beata Jezielska
członek
Ewa Osipuk
sprawozdawca
Piotr Chybicki
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów k.p.a. dotyczących terminów, środków zaskarżenia, sprostowania pouczeń oraz rozróżnienia między niedopuszczalnością a uchybieniem terminu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z wnioskami o sprostowanie pouczeń w postępowaniu administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje typowe błędy proceduralne popełniane przez organy administracji, które mogą mieć istotne konsekwencje dla stron postępowania. Jest to pouczający przykład dla prawników procesowych.
“Błąd Rektora: Niedopuszczalność wniosku czy uchybienie terminu? WSA wyjaśnia kluczowe różnice w k.p.a.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.