II SA/Ol 485/05

II SA/Ol 485/05 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2005-08-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Hanna Raszkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Sygn. powiązane
I OSK 52/06 - Postanowienie NSA z 2006-02-07
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Hanna Raszkowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 sierpnia 2005 r. sprawy ze skargi W. P. na działanie Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie niewłaściwego załatwienia pisma z dnia 30 marca 1998 r. dotyczącego bezprawnie zabranego dowodu rejestracyjnego pojazdu postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
W dniu 11 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie W. P. złożył skargę, w której zarzuca Komendantowi Wojewódzkiemu Policji niewłaściwe załatwienie jego pisma (wniosku) z dnia 30 marca 1998 r., w części dotyczącej bezprawnego zatrzymania dowodu rejestracyjnego jego samochodu.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu przedstawił tok postępowań prowadzonych przez organy policji, prokuratury i sądy powszechne w sprawach związanych z przedmiotem skargi. Odesłał do uzasadnienia notatki służbowej z dnia 28 marca 2003 r., z której wynika bezzasadność przedmiotowej skargi. Ponadto za nieprawdziwe uznał zarzuty skargi dotyczące kradzieży dowodu rejestracyjnego. Organ stwierdził również, że nie dysponuje pismami procesowymi, postępowanie prowadzone było w formie skargowej, a skarżący na liczne skargi uzyskiwał wyczerpujące informacje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż akty
lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Kontroli sądu podlega więc akt lub czynność organu administracji, o ile rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach wynikających z przepisów prawa imiennie oznaczonego adresata. Sąd nie rozpatruje natomiast skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich funkcjonariuszy, gdyż w takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej.
Skarżący wyraża niezadowolenie odnośnie do sposobu działania organów Policji w sprawie jego skargi z dnia 30 marca 1998 r., dotyczącej żądania korzyści majątkowej przez policjanta. Sprawa ta ma charakter karnoprawny, wobec czego ocena działania organów Policji jest poza kontrolą sądowoadministracyjną. Sprawa, która może być załatwiona wyłącznie w toku postępowania karnego nie mieści się bowiem w dyspozycji art. 3 § 2 cytowanej ustawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § l pkt l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.