II SA/Ol 470/06

II SA/Ol 470/06 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2006-08-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-06-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A. Irena Szczepkowska /sprawozdawca/
A. Katarzyna Matczak
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Symbol z opisem
6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędziowie Protokolant Sędzia WSA Marzenna Glabas Asesor WSA Katarzyna Matczak Asesor WSA Irena Szczepkowska (spr.) Lech Ledwożyw po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 22 marca 2006 r. nr XLIX/296/06 w przedmiocie rozwiązania Zespołu Szkolno-Przedszkolnego oraz likwidacji Szkoły podstawowej w Wipsowie i Przedszkola Publicznego w Wipsowie 1/ stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2/ orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku
Uzasadnienie
Wojewoda Warmińsko – Mazurski, działając się na podstawie art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wniósł w dniu 11 maja 2006 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej w Barczewie Nr XLIX/296/06 z dnia 22 marca 2006 r. o rozwiązaniu Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Wipsowie i Przedszkola Publicznego w Wipsowie z dniem 31 sierpnia 2006 r., wnosząc o stwierdzenie nieważności przedmiotowej uchwały oraz wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Wojewody wskazała, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszeniem art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) stanowiącego, że "Szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu". W skardze podniesiono, iż kwestionowana uchwała została podjęta w konsekwencji uchwalenia przez Radę Miejską w Barczewie uchwały Nr XLVI/284/06, z dnia 6 lutego 2006 r. o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Wipsowie i Przedszkola Publicznego w Wipsowie, która w ocenie Wojewody została uchwalona z naruszeniem procedury określonej w art. 59 ustawy o systemie oświaty poprzez niezastosowanie się do obowiązku zawiadomienia rodziców o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego i likwidacji wskazanych w uchwale placówek, co powoduje, iż zaskarżona wyżej uchwała również jest wadliwa.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Barczewie wniosła o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi argumentowała iż skarga Wojewody wniesiona została bez uprzedniego wezwania rady gminy do usunięcia naruszenia prawa, czym naruszono art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadto wskazała, że likwidacja Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nie wymaga zachowania procedury określonej w art. 59 ustawy o systemie oświaty, co wynika z art. 62 ust. 5 tejże ustawy, którego treść stanowi, że: "Organ prowadzący zespół szkół lub placówek albo szkół i placówek może wyłączyć z zespołu niektóre szkoły lub placówki, włączyć do zespołu inne szkoły lub placówki, a także może rozwiązać zespół za zgodą kuratora oświaty. W przypadku wyłączenia szkół lub placówek z zespołu oraz rozwiązania zespołu przepisów art. 58 i 59 nie stosuje się". Argumentowano także, iż podjęcie zaskarżonej uchwały poprzedzone było pozytywną opinią Warmińsko – Mazurskiego Kuratora Oświaty (zgodnie art. 59 ustawy systemie oświaty), który przed wydaniem opinii wnikliwie rozpatrywał, czy gmina spełnia powołany wyżej przepis, a zatem również czy poinformowano rodziców uczniów o zamiarze likwidacji. Dalej wskazano, że uchwała nr XX/132/04 Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 26 lutego 2004 r. w sprawie przyjęcia kierunków rozwoju oświaty samorządowej w latach 2004 – 2007 zobowiązywała Burmistrza Barczewa w celu racjonalizacji wydatków w oświacie do podjęcia działań mających na celu przekazanie osobom prawnym lub fizycznym zadania prowadzenia szkół podstawowych i przedszkoli w Ramsowie, Wipsowie i Lamkowie. Realizacją powyższej uchwały, było podjęcie zaskarżonej uchwały o rozwiązaniu Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie oraz likwidacji szkoły podstawowej w Wipsowie i przedszkola publicznego w Wipsowie. Ustosunkowując się do zarzutu skargi, że uchwała została podjęta z naruszeniem procedury określonej w art. 59 ustawy o systemie oświaty poprzez niezastosowanie obowiązku zawiadomienia rodziców o zamiarze likwidacji szkoły podstawowej i przedszkola publicznego w Wipsowie Przewodnicząca Rady Miejskiej w Barczewie wskazała, że wszyscy rodzice uczniów z Wipsowa zostali powiadomieni na zebraniach wiejskich lub listownie o konieczności rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego oraz likwidacji publicznego przedszkola i szkoły podstawowej w tej miejscowości i utworzeniu niepublicznych szkoły i przedszkola. Zebrania z rodzicami odbywały się kilkakrotnie, a uchwały podejmowane były w ich obecności na sesjach Rady Miejskiej, które w całości były transmitowane przez telewizję kablową. Nie było rodziców, którzy nie uczestniczyli w zebraniach lub nie zostali poinformowani w inny sposób o likwidacji publicznych placówek i utworzeniu placówek niepublicznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
W myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu prawnego nie zostały naruszone przepisy prawa, obowiązujące w dacie jego wydania.
Przed dokonaniem oceny zgodności z prawem zaskarżonej uchwały należało wyjaśnić kwestię dopuszczalności skargi Wojewody, w związku ze zgłoszonym w odpowiedzi na skargę wnioskiem odrzucenia jej przez sąd z powodu braku uprzedniego wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
Powołany w odpowiedzi na skargę art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (§1). Jeśli zaś ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności objęte właściwością sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). Natomiast w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa, przy czym czternastodniowy termin nie ma zastosowania do takiego wniesienia (§ 4).
Z sytuacją kiedy "ustawa stanowi inaczej" mamy do czynienia w przypadku określonym w art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst. jedn. Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zgodnie z którym w sprawach o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym (noszącym tytuł: "Nadzór nad działalnością gminną") nie stosuje się przepisów art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie powinno ulegać wątpliwości, że wniesienie przez Wojewodę skargi do sądu w trybie art. 93 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, jest wykonywaniem uprawnień nadzorczych. Skoro tak, to Wojewoda przed wniesieniem skargi do Sądu, nie miał obowiązku wzywania gminy do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu skarga jest zasadna, bowiem przeprowadzona w niniejszej sprawie sądowa kontrola zaskarżonej uchwały wykazała, że nie odpowiada ona wymogom prawa, przy czym waga stwierdzonych naruszeń prawa ma charakter istotny i przesądziła o konieczności stwierdzenia nieważności kwestionowanej uchwały. Odnosząc się do zarzutów skargi należało uznać, że są zasadne.
Przedmiotem skargi organ nadzoru uczynił w niniejszej sprawie uchwałę Rady Miejskiej w Barczewie z dnia 22 marca 2006 r. o rozwiązaniu Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Wipsowie i Przedszkola Publicznego w Wipsowie.
Zamieszczony w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały przepis art. 59 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.) stanowi, że szkoła publiczna, z zastrzeżeniem ust. 1a i 2, może być zlikwidowana z końcem roku szkolnego przez organ prowadzący szkołę, po zapewnieniu przez ten organ uczniom możliwości kontynuowania nauki w innej szkole publicznej tego samego typu, a także odpowiednio o tym samym lub zbliżonym profilu kształcenia ogólnozawodowego albo kształcącej w tym samym lub zbliżonym zawodzie. Organ prowadzący jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, zawiadomić o zamiarze likwidacji szkoły: rodziców uczniów, właściwego kuratora oświaty oraz organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego właściwej do prowadzenia szkół danego typu (ust. 1). Szkoła, profil kształcenia ogólnozawodowego lub zawód, w jakim szkoła kształci, a także placówka publiczna prowadzona przez jednostkę samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 2a, mogą zostać zlikwidowane po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły rolniczej także ministra właściwego do spraw rolnictwa, a szkoła lub placówka publiczna prowadzona przez inną osobę prawną lub osobę fizyczną - za zgodą organu, który udzielił zezwolenia na jej założenie. W przypadku szkoły i placówki artystycznej jest wymagana pozytywna opinia ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (ust. 2). Dodać należy, iż przepisy ust. 1 - 4 omawianego art. 59 stosuje się odpowiednio do placówek publicznych, z wyjątkiem warunku likwidacji z końcem roku szkolnego (ust. 5). Zgodnie zaś z ust. 6 art. 59 przepisy ust. 1-5 i art. 58 stosuje się odpowiednio w przypadku przekształcenia szkoły lub placówki.
Poza sporem pozostaje, iż przepis art. 59 cytowanej ustawy daje organowi prowadzącemu szkołę i przedszkole, będącemu jednostką samorządu terytorialnego, umocowanie do likwidacji tych placówek. Jednak z przepisu tego wynika też jednoznacznie, że likwidacja tychże placówek jest dopuszczalna po przeprowadzeniu przez organ prowadzący szkołę i przedszkole ustawowo sformalizowanej i bezwzględnie obowiązującej procedury.
W myśl tej procedury, aby szkoła, czy też przedszkole mogły zostać zlikwidowane (co w przypadku szkoły może nastąpić jedynie na koniec roku szkolnego i po zapewnieniu dzieciom możliwości korzystania z innej szkoły publicznej lub innego przedszkola publicznego), gmina obowiązana jest poinformować "o zamiarze i przyczynach likwidacji tych placówek" rodziców dzieci oraz właściwego kuratora oświaty co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji. Oznacza to, że procedura prawna likwidacji w każdym wypadku musi się rozpocząć, od podjęcia przez radę gminy - jako organ wyłącznie właściwy do złożenia wymaganego prawnie oświadczenia woli "o zamiarze i przyczynach likwidacji" przedszkola i szkoły - uchwały w sprawie zamiaru i przyczyn likwidacji. Natomiast zadaniem burmistrza jest w tym wypadku najpierw przygotowanie projektu uchwały rady gminy w sprawie zamiaru i przyczyn likwidacji, a następnie wykonanie podjętej przez radę gminy uchwały w tej sprawie. Z kolei w nawiązaniu do podjętej przez radę gminy uchwały w sprawie zamiaru i przyczyn likwidacji, burmistrz jest obowiązany, co najmniej na 6 miesięcy przed terminem likwidacji, powiadomić o zamiarze i przyczynach likwidacji przedszkola i szkoły rodziców dzieci oraz właściwego kuratora oświaty, który w terminie 14 dni od daty doręczenia tego powiadomienia powinien zająć stanowisko w sprawie poprzez wyrażenie zgody lub odmowę wyrażenia zgody na likwidację placówki oświatowej (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 1999 r. sygn. III RN 166/98). Dopiero po zawiadomieniu o zamiarze likwidacji szkoły, czy przedszkola może być podjęta uchwała w sprawie ich likwidacji.
Za nieuprawnione uznać należy stanowisko Rady Miejskiej w Barczewie, że rozwiązanie zespołu szkolno – przedszkolnego, jak też i jego likwidację, można przeprowadzić wyłącznie w oparciu o art. 62 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, to znaczy tylko za zgodą kuratora oświaty. Z treści zaskarżonej uchwały wynika, że Rada Miejska w Barczewie łączy rozwiązanie zespołu szkolno – przedszkolnego z likwidacją szkoły podstawowej i przedszkola publicznego z dniem 31 sierpnia 2006 r. i z przekształceniem ich w placówki niepubliczne, wobec czego niezbędnym wymogiem było zachowanie procedury przewidzianej w powołanym wyżej art. 59 wskazanej ustawy, włącznie z obowiązkiem zawiadomienia rodziców uczniów o zamiarze likwidacji szkoły i przedszkola. I właśnie kwestia tego czy procedura przewidziana w art. 59 została zachowana, w szczególności czy rodzice dzieci zostali w przewidzianym terminie zawiadomieni o likwidacji placówek, jest jedyną której przesądzenie wpłynie na wynik przedmiotowej sprawy.
Z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że Rada Miejska w Barczewie podjęła w dniu 6 lutego 2006 r. uchwałę Nr XLVI/284/06 o zamiarze rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Wipsowie i Przedszkola Publicznego w Wipsowie (K. 7 w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 469/06), a zamiar ten został pozytywnie zaopiniowany w dniu 16 lutego 2006 r. przez Warmińsko - Mazurskiego Kuratora Oświaty. Przed podjęciem tej uchwały, w miesiącu styczniu 2006 r. odbywały się spotkania rodziców dzieci uczęszczających do szkoły i przedszkola w Wipsowie, rady rodziców, rady pedagogicznej zespołu szkolno – przedszkolnego osób zainteresowanych prowadzeniem placówek niepublicznych z władzami Urzędu Miasta Barczewa, dotyczące przekształcenia publicznych placówek oświatowych w placówki niepubliczne oraz rozwiązaniu zespołu szkolno – przedszkolnego w Wipsowie. Następnie dniu 22 marca 2006 r. Rada Miejska w Barczewie podjęła uchwałę nr XLIX/296/06, w przedmiocie rozwiązania Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie oraz likwidacji Szkoły Podstawowej w Wipsowie i Przedszkola Publicznego Wipsowie.
Wbrew twierdzeniom Rady Miejskiej w Barczewie, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, że o zamiarze likwidacji szkoły podstawowej i przedszkola publicznego w Wipsowie zawiadomieni zostali wszyscy rodzice i że nastąpiło to co najmniej 6 miesięcy przed terminem likwidacji, w tym przypadku - do końca lutego 2006 r. Za dowód taki nie może posłużyć "protokół nr 5/05 z ogólnego zebrania rodziców w dniu 13 stycznia 2005 r." , które odbyło się na rok przed podjęciem opisanej powyżej uchwały z dnia 6 lutego 2006 r. i dotyczyło projektu uchwały o zamiarze likwidacji omawianych placówek na dzień 31 sierpnia 2005 r., a nie 31 sierpnia 2006 r. Stanowisko to można też odnieść do pisma z dnia 25 stycznia 2005 r. adresowanego do rodziców uczniów z Wipsowa, które nawiązuje do likwidacji przewidzianej na 31 sierpnia 2005 r. i tylko na marginesie należy dodać, że w aktach sprawy brak jest potwierdzeń otrzymania powyższego listu przez rodziców. Zaznaczyć przy tym należy, iż zmiana terminu likwidacji powoduje konieczność powtórzenia procedury przewidzianej w art. 59 ustawy o systemie oświaty (tak przyjął NSA w wyroku z dnia 28 maja 2002 r., sygn. akt II SA/Wr 562/02, OSS 2002/3/75).
Także z listy obecności, będącej załącznikiem do protokołu ze spotkania rodziców i osób zainteresowanych prowadzeniem placówek niepublicznych z władzami Urzędu Miasta Barczewa w dniu 24 stycznia 2006 r. wynika, że nie wszyscy rodzice mogli dowiedzieć się o zamiarze likwidacji, bowiem w zebraniu uczestniczyły tylko 44 osoby. Natomiast z przedstawionej przez organ listy dzieci uczęszczających do Zespołu Szkolno – Przedszkolnego Wipsowie w roku szkolnym 2005 – 2006 wynika, że w tymże roku szkolnym do zespołu uczęszczało 85 dzieci. Zauważyć nadto należy, iż Burmistrz Barczewa pismem z dnia 16 stycznia 2006 r. zobowiązała dyrektora zespołu szkolno – pedagogicznego w Wipsowie do zwołania zebrania Rady Rodziców Zespołu na dzień 24 stycznia 2006 r., a nie wszystkich rodziców. Zamierzonego skutku nie może także odnieść notatka służbowa dyrektora Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie z dnia 25 maja 2006 r. o zawiadomieniu wszystkich rodziców o spotkaniu z zastępcą Pani Burmistrz oraz przedstawicielami Rady Miejskiej w Barczewie, które odbyło się w dniu 24 stycznia 2006 r., skoro nie zostały przedstawione żadne konkretne dowody wskazujące na prawdziwość tych twierdzeń.
O fakcie zawiadomienia wszystkich rodziców co do zamiaru likwidacji placówki oświatowej, nie świadczy również kierowane do Rady Miejskiej w Barczewie pismo Rady Rodziców Przedszkola w Wipsowie z dnia 31 stycznia 2006 r. nie akceptujące przekształcenia przedszkola w placówkę niepubliczną, bowiem prezentuje ono stanowisko tylko ciała przedstawicielskiego rodziców, a nie całego ich grona. Powyższe dotyczy również opinii Rady Pedagogicznej Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Wipsowie z dnia 20 stycznia 2006 r. negatywnie ustosunkowującej się do przekształcenia placówki w placówkę niepubliczną. Również z pisma z dnia 31 stycznia 2006 r. skierowanego do władz Barczewa, pod którym podpisy złożyło 17 "mieszkańców Wipsowa", nie można wywodzić, że wszyscy rodzice zostali zawiadomieni o zamiarze likwidacji. Nie może być także wystarczającym dowodem skierowane do Kuratora Oświaty pismo z dnia 13 lutego 2006 r. z podpisem: "Rodzice i mieszkańcy Wipsowa". Nie sposób wobec tego uznać, że wszyscy rodzice dzieci, a nawet ich przeważająca większość, zostali zawiadomieni o zamiarze likwidacji przedmiotowych placówek.
Nie do przyjęcia jest również argument organu, że zaskarżona uchwała podejmowana była na sesji Rady Miejskiej, która w całości była transmitowana w telewizji kablowej, i każdy, nie tylko rodzice uczestniczący w sesji, mógł się z nią zapoznać. Zgodnie bowiem z art. 59 ustawy o systemie oświaty, informacja o zamiarze likwidacji placówki oświatowej musi być skierowana do rodziców dzieci uczęszczających do szkoły lub przedszkola objętych zamiarem likwidacji, a na organie prowadzącym daną placówkę spoczywa obowiązek powiadomienia rodziców w taki sposób, by informacja o likwidacji oraz możliwość kontynuacji nauki dotarła bezpośrednio do nich. Jak z tego wynika, musi to być informacja bezpośrednio adresowana do tej grupy osób, choć przepis nie określa formy tego zawiadomienia, a nie sama możliwość zapoznania się przez te osoby z daną informacją na podstawie prowadzonej debaty publicznej. Nie może więc być uznana za wystarczającą okoliczność, że sprawa likwidacji była powszechnie znana, albowiem była przedmiotem obrad Rady Miejskiej, informowały o niej lokalne media i każdy mógł się z tą informacją zapoznać (tak też w wyroku NSA z dnia 18 kwietnia2001 r. sygn. SA/Sz 149/01).
Niezależnie od tego co dotychczas zostało stwierdzone, wskazać należy, iż istota procedury likwidacji placówki oświatowej zakłada, aby określone nią czynności były podejmowane w wyznaczonej kolejności, począwszy od oświadczenia woli rady gminy co do "zamiaru likwidacji". Nie można zatem uznać, aby takie okoliczności jak zebrania z udziałem rodziców, które odbyły się przed datą podjęcia przez Radę uchwały o zamiarze likwidacji placówek (tzn. uchwały z 6 lutego 2006 r.) spełniały wymogi procedury przewidzianej w art. 59 ustawy o systemie oświaty, bowiem dopiero po podjęciu takiego zamiaru przez Radę w formie uchwały można o nim zawiadomić rodziców. Czynności przygotowawcze związane z podjęciem uchwały o zamiarze likwidacji placówek wykonywane przez burmistrza i jego podwładnych nie mogą być podstawą zawiadomienia rodziców. Takie działanie musiałoby prowadzić do stwierdzenia, że w aktualnym stanie prawnym burmistrz posiada autonomiczną kompetencję do składania w imieniu rady gminy oświadczeń woli w kwestii zamiaru likwidacji szkół publicznych i placówek oświatowych.
W świetle powyższego, zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza zarzut Wojewody zawarty w skardze, dotyczący wadliwości trybu likwidacji placówek oświatowych w Wipsowie poprzez niezawiadomienie rodziców wszystkich dzieci do nich uczęszczających o zamiarze likwidacji tych placówek . Naruszenie przez gminę ustawowego wymogu likwidacji publicznej placówki oświatowej, określonego w art. 59 ust. 1 w zw. z ust. 4 ustawy o systemie oświaty, polegające na niedopełnieniu przez organ prowadzący obowiązku powiadomienia o likwidacji placówki rodziców dzieci w taki sposób, by informacja o zamiarze likwidacji oraz o możliwości kontynuowania zajęć w innych placówkach bezpośrednio do nich dotarła, jest istotnym naruszeniem prawa i stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności uchwały organu samorządu. Zawiadomienie rodziców z sześciomiesięcznym wyprzedzeniem o likwidacji placówki oświatowej daje gwarancję rodzicom i dzieciom odpowiedniego przygotowania się ich do nowej sytuacji związanej z koniecznością uczęszczania dzieci do innej placówki oświatowej. Wskazane wyżej złamanie procedury przez Radę Miejską w Barczewie przy uchwalaniu zaskarżanej uchwały pozbawiło powyższego uprawnienia znaczną część rodziców dzieci uczęszczających do placówek oświatowych w Wipsowie.
Mając powyższe na względzie, wobec stwierdzenia, że zaskarżona uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem art. 59 ustawy o systemie oświaty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 147 § 1 P.p.s.a. stwierdził jej nieważność.
Rozstrzygnięcie w przedmiocie wykonalności zaskarżonej uchwały znajduje oparcie w treści art. 152 P.p.s.a.