II SA/OL 466/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczące zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, uznając skargę za niedopuszczalną.
Sprawa dotyczyła skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które uznało za nieuzasadnione zażalenie na niezałatwienie w terminie sprawy o zezwolenie na usunięcie drzew. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że zaskarżone postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. WSA w Olsztynie przychylił się do tego stanowiska, odrzucając skargę jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 czerwca 2004r., które uznało za nieuzasadnione zażalenie skarżącego na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta sprawy dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie trzech drzew. Skarżący zarzucił brak podstaw prawnych w uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na niedopuszczalność zaskarżenia takiego postanowienia do sądu administracyjnego. Sąd, powołując się na art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga na postanowienie wydane na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie) jest niedopuszczalna, ponieważ nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty, a przepisy KPA nie przewidują na nie zażalenia. W związku z tym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA, Sąd odrzucił skargę, nie badając jej merytorycznych zarzutów.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ nie jest to postanowienie kończące postępowanie ani rozstrzygające sprawę co do istoty, a przepisy KPA nie przewidują na nie zażalenia.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad aktami administracyjnymi wymienionymi w art. 3 § 2 PPSA. Postanowienie wydane na podstawie art. 37 KPA nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu, gdyż nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga co do istoty sprawy, a na takie postanowienia nie służy zażalenie zgodnie z art. 123 i 141 KPA.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
PPSA art. 58 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Odrzucenie skargi na podstawie pkt 6 (niedopuszczalność).
Pomocnicze
PPSA art. 1 § § 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
PPSA art. 3 § § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
KPA art. 35
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 36
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 37
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 123
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 141 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zaskarżone postanowienie SKO nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Odrzucone argumenty
Uzasadnienie rozstrzygnięcia Kolegium nie znajduje żadnych podstaw prawnych.
Godne uwagi sformułowania
kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym skargę można wnieść tylko na takie postanowienia, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Skład orzekający
Beata Jezielska
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie dopuszczalności skargi na postanowienie organu administracji dotyczące niezałatwienia sprawy w terminie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku zażalenia na postanowienie w trybie art. 37 KPA.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej dopuszczalności skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych rozstrzygnięć.
“Kiedy skarga na bezczynność organu nie jest możliwa? Sąd wyjaśnia dopuszczalność środka zaskarżenia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 466/04 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2004-09-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2004-08-02 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie A. Beata Jezielska /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6139 Inne o symbolu podstawowym 613 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 8 września 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2004r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za nieuzasadnione zażalenie M. B. na niezałatwienie w terminie przez Burmistrza Miasta sprawy dotyczącej wydania zezwolenia na usunięcie trzech drzew z działki nr 226/10 obręb 5, położonej przy ul. W. w M. Na postanowienie to skargę wniósł M. B., podnosząc iż uzasadnienie rozstrzygnięcia Kolegium nie znajduje żadnych podstaw prawnych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, wskazując iż zaskarżone postanowienie nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Jednakże kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym skargę można wnieść tylko na takie postanowienia, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie wydane na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), który stanowi iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przy czym w przypadku uznania zażalenia za uzasadnione organ wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości. Wprawdzie przepis ten nie określa w jakiej formie organ rozstrzyga tę kwestię, jednakże zgodnie z art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia, dotyczące poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygających o istocie sprawy, chyba że przepisy szczególne ustawy stanowią inaczej. Stąd też rozstrzygnięcia podejmowane na podstawie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego mają formę postanowienia. Z mocy zaś art. 141 § l Kodeksu postępowania administracyjnego na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w tym trybie, a w związku z tym zażalenie na takie postanowienie stronie nie służy. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie, ani rozstrzygające sprawę co do istoty. W związku z tym skarga na postanowienie w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych powodów Sąd nie mógł w niniejszym postępowaniu badać zarzutów podniesionych w skardze. Zarzuty dotyczące zwłoki organu w załatwianiu sprawy Sąd rozpoznaje bowiem jedynie w przypadku wystąpienia strony do Sądu ze skargą na bezczynność organu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI