II SA/Ol 460/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na postanowienie o wyłączeniu inspektora, uznając ją za niedopuszczalną z uwagi na brak możliwości jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Skarżący J. H. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu dotyczącym robót budowlanych. Skarżący zarzucał korupcję. Sąd administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ postanowienie o wyłączeniu pracownika nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego, a jego kwestionowanie jest możliwe w ramach odwołania od decyzji kończącej postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dotyczące wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie robót budowlanych. Skarżący podnosił zarzuty korupcyjne wobec PINB. Sąd, po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie opiera się na stwierdzeniu niedopuszczalności skargi. Sąd wskazał, że zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądów administracyjnych obejmuje skargi na postanowienia, na które służy zażalenie lub które kończą postępowanie albo rozstrzygają sprawę co do istoty. Postanowienie o wyłączeniu pracownika nie spełnia tych kryteriów, a ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia na nie zażalenia. Strona ma jednak możliwość kwestionowania takiego postanowienia w postępowaniu odwoławczym od decyzji merytorycznej, zgodnie z art. 142 Kpa. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA, skarga została odrzucona.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie o wyłączeniu pracownika organu administracji publicznej nie podlega kognicji sądu administracyjnego w drodze skargi, ponieważ nie jest to postanowienie, na które służy zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.
Uzasadnienie
Sąd administracyjny bada dopuszczalność skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 PPSA, kontrola obejmuje skargi na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie o wyłączeniu pracownika nie mieści się w tej kategorii, a jego kwestionowanie jest możliwe w ramach odwołania od decyzji merytorycznej (art. 142 Kpa).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 58 § 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
PPSA art. 1 § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
PPSA art. 3 § 2
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 4
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
KPA art. 141 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 142
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie o wyłączeniu pracownika nie jest zaskarżalne do sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna Postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika może kwestionować w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie
Skład orzekający
Adam Matuszak
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Dopuszczalność skargi na postanowienia proceduralne w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postanowienia (wyłączenie pracownika) i jego zaskarżalności do sądu administracyjnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 460/05 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2005-07-13 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-06-30 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Adam Matuszak /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Matuszak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 lipca 2005 r. sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wykonanych robót budowlanych przy adaptacji i rozbudowie budynku gospodarczego postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 2 czerwca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie J. H. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego od udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wykonanych robót budowlanych przy adaptacji i rozbudowie budynku gospodarczego. W uzasadnieniu skarżący podaje, że w dniu 23 maja 2005 r. ponownie zgłosił do Prokuratury popełnienie przestępstwa (korupcja) przez IPNB i w takim przypadku decyzje administracyjne będą nieobiektywne. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Podał, że Prokuratura Rejonowa wszczęła czynności sprawdzające dotyczące naruszenia prawa przez pracowników PINB. Wskazał również, że pismem z dnia 24 czerwca 2005 r. zawiadomił Prokuraturę Rejonową o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez skarżącego oraz wniósł do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa o podjęcie stosownych działań wobec skarżącego, który prowadzi roboty budowlane bez wymaganych prawem budowlanym pozwoleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę j wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Właściwość rzeczowa wojewódzkich sądów administracyjnych określona jest w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.). Przepisy te pozwalają na złożenie skargi do sądu administracyjnego tylko w sytuacjach w nich wymienionych. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także rozstrzygające sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie mieści się w tej kategorii. Ustawodawca nie przewidział bowiem możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie wyłączenia pracownika (art. 141 § l Kpa). Postanowienie to nie kończy również postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Jednocześnie należy wskazać, że strona nie jest pozbawiona możliwości obrony swoich praw, gdyż postanowienie o odmowie wyłączenia pracownika może kwestionować w postępowaniu odwoławczym od decyzji w danej sprawie (art. 142 Kpa). Wobec powyższego na podstawie art. 58 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI