II SA/Ol 451/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi W. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, która utrzymała w mocy decyzję o braku stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej – przewlekłej choroby narządu głosu spowodowanej nadmiernym wysiłkiem głosowym. Organy administracji opierały swoje rozstrzygnięcia na orzeczeniach Wojewódzkiego Zespołu Medycyny Pracy oraz Instytutu Medycyny Pracy, które stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Organ odwoławczy powołał się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r., zgodnie z którymi choroba zawodowa musi być ujęta w wykazie i można stwierdzić jej związek z warunkami pracy. W przypadku skarżącej, jednostki orzecznicze nie rozpoznały choroby zawodowej, a Instytut Medycyny Pracy wskazał, że przyczyną zaburzeń głosu jest przewlekły proces zapalno-obrzękowy krtani, niezwiązany z warunkami pracy. Skarżąca podnosiła, że lekarze innych specjalności zdiagnozowali u niej zawodową chorobę gardła, kwestionując rzetelność orzeczeń lekarskich wydanych w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę, podkreślając, że sąd bada zgodność decyzji z prawem. Sąd wskazał, że decyzja o chorobie zawodowej wydawana jest na podstawie orzeczeń lekarskich wydanych przez jednostki właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, a diagnozy innych lekarzy nie są wiążące dla organu inspekcji sanitarnej. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było to, że schorzenie skarżącej, mimo dolegliwości, nie znajdowało się w oficjalnym wykazie chorób zawodowych, co uniemożliwiało jego uznanie za chorobę zawodową, nawet jeśli istniało przekonanie o związku z pracą. Sąd podkreślił, że organy nie mogą działać uznaniowo i muszą opierać się na przepisach prawa oraz wykazie chorób zawodowych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących chorób zawodowych, w szczególności wymogu ujęcia schorzenia w oficjalnym wykazie oraz znaczenia orzeczeń jednostek medycyny pracy.
Dotyczy konkretnego rozporządzenia i stanu prawnego z 2005 roku, choć zasada dotycząca wykazu chorób zawodowych pozostaje aktualna.
Zagadnienia prawne (3)
Czy przewlekła choroba narządu głosu, która nie znajduje się w oficjalnym wykazie chorób zawodowych, może zostać uznana za chorobę zawodową?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, choroba zawodowa może zostać uznana tylko wtedy, gdy jest ujęta w wykazie chorób zawodowych stanowiącym załącznik do rozporządzenia.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że organy orzekające w sprawach chorób zawodowych nie mogą działać uznaniowo. Rozstrzygnięcie musi opierać się na przepisach prawa, w tym na wykazie chorób zawodowych. Nawet jeśli pracownik cierpi na schorzenie, które może być związane z pracą, ale nie jest ono wymienione w wykazie, nie można go uznać za chorobę zawodową.
Jaką moc dowodową mają orzeczenia lekarskie wydane przez lekarzy innych specjalności (niebędących jednostkami orzeczniczymi) w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Diagnozy lekarza zakładowego, lekarza rodzinnego, foniatry czy laryngologa nie są wiążące dla organu inspekcji sanitarnej w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że decyzja w sprawie choroby zawodowej jest wydawana na podstawie orzeczeń lekarskich wydanych przez jednostki organizacyjne właściwe do rozpoznawania chorób zawodowych, zgodnie z przepisami rozporządzenia. Orzeczenia innych lekarzy, choć mogą być istotne dla pacjenta, nie stanowią podstawy do wydania decyzji administracyjnej w tym zakresie.
Czy rozbieżności w diagnozach różnych lekarzy co do rodzaju schorzenia narządu głosu mają znaczenie dla rozstrzygnięcia o chorobie zawodowej, jeśli wszystkie te schorzenia nie znajdują się w wykazie chorób zawodowych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wszystkie diagnozowane schorzenia nie znajdują się w wykazie chorób zawodowych, rozbieżności między nimi nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej.
Uzasadnienie
Sąd zauważył, że choć orzeczenia WZMP i IMP mogły różnić się co do dokładnego rodzaju schorzenia narządu głosu, oba jednoznacznie wykluczały zaistnienie choroby zawodowej. Ponieważ żadna z potencjalnych chorób nie była ujęta w wykazie, cel postępowania (wykluczenie choroby zawodowej) został osiągnięty, a szczegółowe różnice w diagnozach stały się kwestią drugorzędną.
Przepisy (5)
Główne
Dz. U. Nr 132, poz. 1115 art. § 2 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach
Choroba ma charakter zawodowy, jeżeli została ujęta w wykazie chorób zawodowych i można stwierdzić jej związek z warunkami pracy.
Dz. U. Nr 132, poz. 1115 art. § 8 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach
Właściwy państwowy inspektor sanitarny wydaje decyzję o stwierdzeniu choroby zawodowej albo decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie materiału dowodowego, w tym orzeczenia lekarskiego i oceny narażenia zawodowego.
Pomocnicze
Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. art. art. 3 § 1 w zw. z art. 145 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może ją wzruszyć jedynie wówczas, gdy narusza ona przepisy prawa materialnego lub postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Dz. U. Nr 132, poz. 1115 art. § 5 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach
Właściwym do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania jest lekarz spełniający wymagania kwalifikacyjne określone w przepisach w sprawie specjalizacji lekarskich niezbędnych do wykonywania orzecznictwa w zakresie chorób zawodowych, zatrudniony w jednej z jednostek orzeczniczych.
Dz. U. Nr 132, poz. 1115 art. § 6 ust. 1
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach
Orzeczenie lekarskie o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wydawane jest na podstawie wyników przeprowadzonych badań lekarskich i pomocniczych, dokumentacji medycznej pracownika, dokumentacji przebiegu zatrudnienia oraz oceny narażenia zawodowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Choroba skarżącej nie znajduje się w wykazie chorób zawodowych. • Orzeczenia lekarskie jednostek uprawnionych do orzekania w sprawie chorób zawodowych jednoznacznie wykluczyły chorobę zawodową. • Diagnozy lekarzy innych specjalności nie są wiążące dla organów inspekcji sanitarnej w postępowaniu o chorobę zawodową.
Odrzucone argumenty
Twierdzenia skarżącej o istnieniu choroby zawodowej oparte na diagnozach lekarzy innych specjalności. • Przekonanie skarżącej o związku jej choroby z warunkami pracy, mimo braku formalnego potwierdzenia przez uprawnione jednostki.
Godne uwagi sformułowania
nie każda z chorób narządu głosu może być uznana za chorobę zawodową niezależnie od tego jak długo i w jakich warunkach w szkole pracowała dana osoba, za chorobę zawodową może być uznana jedynie jedna z chorób wyszczególnionych w załączniku do cytowanego wyżej rozporządzenia • organy orzekające w tego typu sprawach nie mogą postępować w sposób uznaniowy i stwierdzać istnienia choroby zawodowej w przypadku gdy dana osoba jest nawet bardzo chora, ale nie cierpi na jedną z chorób wyszczególnionych w wykazie chorób zawodowych • rzeczą jakby uboczną chociaż dla skarżącej z pewnością bardzo ważną i istotną jest to czy cierpi ona na przewlekły nieżyt krtani z tendencją do obrzęków podśluzówkowych fałdów głosowych czy też na ten sam nieżyt krtani, ale o cechach przerostowo-obrzękowych w obrębie fałdów głosowych, bo żadna z tych chorób nie znajduje się w wykazie chorób zawodowych
Skład orzekający
Hanna Raszkowska
przewodniczący
Tadeusz Lipiński
sprawozdawca
Beata Jezielska
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących chorób zawodowych, w szczególności wymogu ujęcia schorzenia w oficjalnym wykazie oraz znaczenia orzeczeń jednostek medycyny pracy."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego rozporządzenia i stanu prawnego z 2005 roku, choć zasada dotycząca wykazu chorób zawodowych pozostaje aktualna.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ilustruje ważną kwestię proceduralną i materialnoprawną w zakresie chorób zawodowych – konieczność formalnego ujęcia schorzenia w wykazie. Jest to typowa sprawa dla prawników specjalizujących się w prawie pracy i ubezpieczeń społecznych.
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.