II SA/Ol 45/07
Podsumowanie
WSA w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez strony, które uznały słuszność zaskarżonego postanowienia o opłacie legalizacyjnej za wiatę rekreacyjną.
Strony skarżyły postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy decyzję o nałożeniu opłaty legalizacyjnej za wiatę rekreacyjną z grillem. Skarżący zarzucali naruszenie przepisów KPA i prawa budowlanego, kwestionując sposób naliczenia opłaty i klasyfikację obiektu jako niebędącego obiektem małej architektury. Ostatecznie, po zapoznaniu się z aktami sprawy i odpowiedzią organu, skarżący cofnęli skargę, uznając jej słuszność, co skutkowało umorzeniem postępowania przez WSA.
Sprawa dotyczyła skargi M. N. i A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu opłaty legalizacyjnej w kwocie 5000 zł za budowę wiaty rekreacyjnej z murowanym grillem bez wymaganego zgłoszenia. Skarżący podnosili zarzuty naruszenia przepisów KPA, w tym art. 6, 7, 8 i 9 KPA, oraz przepisów prawa budowlanego dotyczących sposobu wyliczenia opłaty legalizacyjnej. Kwestionowali również klasyfikację wiaty jako obiektu budowlanego, twierdząc, że jest to obiekt małej architektury ogrodowej. Organ odwoławczy oraz WSA w odpowiedzi na skargę podtrzymały stanowisko, że wiata o powierzchni 24 m2 z grillem nie mieści się w kategorii obiektów małej architektury, a budowa wiaty wymaga zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Opłata legalizacyjna została ustalona na podstawie art. 49b ust. 5 Prawa budowlanego. W toku postępowania sądowego, pismem z dnia 11 maja 2007r., skarżący cofnęli skargę, uznając słuszność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie sądowe i orzekł o zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Wiata o takich parametrach nie mieści się w kategorii obiektów małej architektury i wymaga zgłoszenia zamiaru jej budowy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wiata zadaszona o powierzchni 24 m2 z grillem nie jest obiektem małej architektury, a jej budowa wymagała zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (12)
Główne
PPSA art. 161 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
PPSA art. 60
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że czynność ta zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
pr. bud. art. 30 § ust. 1 pkt 1
Prawo budowlane
Budowa wiaty wymaga zgłoszenia.
pr. bud. art. 49b § ust. 5
Prawo budowlane
Ustalenie wysokości opłaty legalizacyjnej w przypadku obiektu wymagającego zgłoszenia.
Pomocnicze
PPSA art. 232 § § 1 pkt 1 lit. "a"
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Zwrot wpisu od skargi.
k.p.a. art. 6
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 9
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Kodeks postępowania administracyjnego
pr. bud. art. 3 § pkt 4 lit. b i c
Prawo budowlane
pr. bud. art. 29 § ust. 1 pkt 2
Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
Cofnięcie skargi przez strony, które uznały słuszność zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Odrzucone argumenty
Argumenty skarżących dotyczące naruszenia przepisów KPA i prawa budowlanego. Argumenty skarżących, iż wiata jest obiektem małej architektury i nie wymaga zgłoszenia.
Godne uwagi sformułowania
organ I instancji ustalił, że na działce nr "[...]" obręb "[...]", gm. "[...]" wybudowano wiatę rekreacyjna z murowanym grillem, która zgodnie z art. 30 prawa budowlanego wymagała uprzedniego zgłoszenia. organ odwoławczy uznał również za nietrafne argumenty skarżących, iż przedmiotowa wiata jest obiektem małej architektury i jako taka nie wymaga zgłoszenia ani pozwolenia na budowę. W ocenie skarżących jest to obiekt małej architektury ogrodowej służący rekreacji, o jakim mowa w art. 3 pkt 4 lit. b i c prawa budowlanego i jako taki nie podlega zgłoszeniu na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. wiata zadaszona o powierzchni 24 m2 z grillem, w żadnym razie nie mieści się w kategorii obiektów małej architektury. skarżący cofnęli skargę i wnieśli o umorzenie postępowania sądowego, uzasadniając, iż uznali słuszność zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Skład orzekający
Marzenna Glabas
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz zasady dotyczące legalizacji samowoli budowlanych i opłat legalizacyjnych."
Ograniczenia: Sprawa ma charakter proceduralny i opiera się na specyficznych okolicznościach faktycznych dotyczących cofnięcia skargi. Interpretacja przepisów prawa budowlanego jest standardowa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa jest rutynowa pod względem prawnym, a jej rozstrzygnięcie nastąpiło na skutek cofnięcia skargi. Brak w niej nietypowych faktów czy przełomowych interpretacji.
Dane finansowe
WPS: 200 PLN
Sektor
budownictwo
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Ol 45/07 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2007-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-01-18 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Marzenna Glabas /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601 Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Umorzono postępowanie sądowe Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2007r. sprawy ze skargi M. N. i A. N. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"r. nr "[...]" w przedmiocie opłaty za legalizację wiaty rekreacyjnej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Uzasadnienie Postanowieniem z dnia "[...]" r. nr "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]"r., którym organ I instancji nałożył na M. i A. N. opłatę legalizacyjną w kwocie 5000 złotych za wybudowanie na działce nr "[...]" obręb "[...]", gm. "[...]" wiaty rekreacyjnej, bez wymaganego zgłoszenia zamiaru jej budowy. W uzasadnieniu podał, iż organ I instancji ustalił, że na działce nr "[...]" obręb "[...]", gm. "[...]" wybudowano wiatę rekreacyjna z murowanym grillem, która zgodnie z art. 30 prawa budowlanego wymagała uprzedniego zgłoszenia. Mimo braku zgłoszenia organ I instancji stwierdził możliwość zalegalizowania przedmiotowego obiektu budowlanego i wydał w tym przedmiocie odpowiednie postanowienie. Następnie organ I instancji nałożył na inwestorów obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej, obliczonej zgodnie z przepisami art. 49 prawa budowlanego. Organ odwoławczy uznał również za nietrafne argumenty skarżących, iż przedmiotowa wiata jest obiektem małej architektury i jako taka nie wymaga zgłoszenia ani pozwolenia na budowę. Postanowienie to zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie M. i A. N., wnosząc o jego uchylenie. Zarzucili, iż organ I instancji naruszył przepisy ogólne kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 6,7,8 i 9 kpa oraz przepisy prawa budowlanego określające sposób wyliczenia opłaty legalizacyjnej. Wskazali również, iż organ I instancji w postanowieniu ustalającym wysokość opłaty legalizacyjnej nie wyjaśnił, zgodnie z art. 107 kpa, podstawy prawnej rozstrzygnięcia sprawy. Nie wyjaśnił bowiem jak ustalił stawkę opłaty i z czego ona wynika, do jakiej kategorii zaliczył obiekt budowlany i na jakiej podstawie prawnej oraz w jaki sposób został ustalony współczynnik wielkości obiektu. Podnieśli ponadto, iż przedmiotowy obiekt składa się z konstrukcji dachowej wspartej na słupkach. Jest to lekka konstrukcja drewniana, nietrwale związana z gruntem i służąca na potrzeby grilla. W ocenie skarżących jest to obiekt małej architektury ogrodowej służący rekreacji, o jakim mowa w art. 3 pkt 4 lit. b i c prawa budowlanego i jako taki nie podlega zgłoszeniu na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Odnosząc się do zarzutów skargi organ stwierdził, iż wiata zadaszona o powierzchni 24 m2 z grillem, w żadnym razie nie mieści się w kategorii obiektów małej architektury. Wskazał, iż w art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wymieniona została m.in. "wiata", której budowa, stosownie do tego przepisu nie wymaga pozwolenia na budowę. Jednak na mocy art. 30 ust. 1 pkt 1 budowa wiaty wymaga zgłoszenia. Ponadto organ nie stwierdził naruszenia powołanych przez skarżących przepisów kpa i prawa budowlanego. Zauważył, że z akt sprawy wynika, iż inwestor, po zapoznaniu się z protokołem oględzin wyraził wolę legalizacji samowoli budowlanej, o czym poinformował organ I instancji pismem z dnia 8 września 2006r. Wyjaśnił też, iż w sytuacji, gdy jak w niniejszej sprawie obiekt wymagał zgłoszenia zamiaru jego budowy, przy legalizacji zastosowanie miał przepis art. 49 b ust. 5 prawa budowlanego, w którym ustawodawca z góry ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej. Dlatego też organ nadzoru budowlanego nie musiał wyliczać opłaty stosując przepisy art. 59f. Pismem procesowym z dnia 11 maja 2007r. skarżący cofnęli skargę i wnieśli o umorzenie postępowania sądowego, uzasadniając, iż uznali słuszność zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W myśl art. 60 wskazanej ustawy cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że czynność ta zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 powołanej ustawy należało orzec jak w sentencji Zwrot wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" wskazanej ustawy.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę