II SA/Ol 447/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na pismo Starosty dotyczące umorzenia nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Skarżący H. T. złożył skargę na pismo Starosty, które odmówiło umorzenia nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego. Sąd uznał, że skarga została wniesiona przedwcześnie, ponieważ skarżący nie wyczerpał dostępnych środków zaskarżenia, takich jak odwołanie do organu drugiej instancji lub zażalenie na bezczynność organu. W związku z tym, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sprawa dotyczyła skargi H. T. na pismo Starosty z dnia 14 kwietnia 2005 r., które odmówiło umorzenia nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego. Starosta powołał się na brak przesłanek do umorzenia zgodnie z ustawą o promocji zatrudnienia i rozporządzeniem Rady Ministrów. Następnie, pismem z 22 czerwca 2005 r., Starosta wskazał, że brak jest możliwości wydania decyzji o umorzeniu, gdyż nie przeprowadzono postępowania egzekucyjnego, a sprawa powinna być rozpatrywana na podstawie starszej ustawy o zatrudnieniu. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, domagając się uchylenia pisma Starosty i umorzenia zasiłku z powodu trudnej sytuacji materialnej. Sąd, powołując się na przepisy Prawa o ustroju sądów administracyjnych i Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stwierdził, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 ust. 1, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu. Sąd wskazał, że skarżący powinien najpierw wnieść odwołanie do organu drugiej instancji od pisma Starosty, jeśli uznał je za decyzję administracyjną, lub zażalenie na bezczynność organu. Ponieważ środki zaskarżenia nie zostały wyczerpane, sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, chyba że ustawy stanowią inaczej.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 52 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia, takich jak odwołanie czy zażalenie, przed wniesieniem skargi do sądu. W przypadku pisma Starosty, skarżący powinien był najpierw skorzystać z drogi odwoławczej lub złożyć zażalenie na bezczynność organu.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
PPSA art. 52 § ust. 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § § 1 pkt 6
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
PPSA art. 1 § § 1
Ustawa - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
PPSA art. 3 § § 2 pkt 1
Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 138
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 134
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 37
Ustawa - Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.i.i.r.p. art. 76 § ust. 7
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy - Ordynacja podatkowa art. 3 § ust. 1
Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu art. 28 § ust. 8
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 ust. 1 PPSA, gdyż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Godne uwagi sformułowania
przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego winien wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 kpa, tj. złożyć zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie
Skład orzekający
Bogusław Jażdżyk
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wymóg wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, w tym możliwość zaskarżenia bezczynności organu."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie skorzystał z dostępnych środków odwoławczych lub zażaleniowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co jest ważne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 447/05 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2005-07-08 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-06-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie A.Bogusław Jażdżyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6332 Należności przedemerytalne Skarżony organ Starosta Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. T. na pismo Starosty z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie umorzenia nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie W dniu 10 marca 2005r. H. T. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w S. z prośbą o umorzenie nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego. W odpowiedzi na złożony wniosek pismem z dnia 14 kwietnia 2005r. Nr "[...]" Starosta I. na podstawie art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, póz. 1001 ze zm.) oraz § 3 ust. l rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 stycznia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu umarzania, odraczania lub rozkładania na raty spłat należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów ustawy -Ordynacja podatkowa (Dz. Nr 4, póz. 54) uznał, iż w sprawie brak jest przesłanek do umorzenia nienależnie pobranego zasiłku. Modyfikując to stanowisko pismem z 22 czerwca 2005r. Starosta I. wskazał, iż na obecnym etapie postępowania brak jest możliwości wydania decyzji o umorzeniu nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego, gdyż w sprawie nie przeprowadzono jeszcze postępowania egzekucyjnego w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku. W ocenie organu sprawa winna zostać załatwiona w oparciu o przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r. Nr 58, póz. 514 ze zm.), nie zaś ustawy z 20 kwietnia 2004r. oraz wymienionego wyżej rozporządzenia. Na pismo z 14 kwietnia 2005r skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie złożył H. T. wnosząc o uchylenie zaskarżonego pisma i o umorzenie nadpłaconego zasiłku przedemerytalnego z powodu ciężkiej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. l § l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do treści art. 3 § 2 pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) kontrola administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Artykuł 52 ust. l stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Akta administracyjne wskazują, że skarżący domaga się wydania decyzji na podstawie art. 28 ust. 8 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2003r. Nr 58, póz. 514 ze zm.) o umorzeniu nienależnie pobranego zasiłku przedemerytalnego. W sprawie niniejszej, skoro skarżący twierdzi, iż zaskarżone pismo Starosty I. ma charakter decyzji administracyjnej, powinien w pierwszej kolejności wnieść odwołanie do organu II instancji. Organ odwoławczy w przypadku uznania, iż zaskarżone pismo faktycznie jest decyzją administracyjną winien podjąć jedną z decyzji przewidzianej w art. 138 kpa; w przypadku zaś stwierdzenia, że pismo to nie nosi cech decyzji administracyjnej, wydać postanowienie o niedopuszczalności odwołania w trybie art. 134 kpa. Dopiero na jedno ze wskazanych orzeczeń organu odwoławczego skarżącemu będzie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego. Skarżący może także wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność Starosty I. Organ pierwszej instancji, co wynika w szczególności z pisma z 22 czerwca 2005r. odmawia na obecnym etapie postępowania wydania decyzji we wskazanym przedmiocie. Zgodnie jednak z zasadą wyrażoną w art. 52 ust. l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy przyjąć, iż skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego winien wyczerpać środek prawny przewidziany w art. 37 kpa, tj. złożyć zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI