II SA/Ol 43/24

II SA/Ol 43/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-04-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /sprawozdawca/
Piotr Chybicki
Tadeusz Lipiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 344
art. 124 ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.)
Dz.U. 2016 poz 283
§ 156, § 159, § 160
Rozporządzenie Prezesa Rady Ministów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 11 kwietnia 2024 r. sprawy ze skargi E. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Decyzją z 7 grudnia 2023 r. Wojewoda Warmińsko - Mazurski (Wojewoda), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 – k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania E. S.A. (skarżąca, spółka) od decyzji Starosty Olsztyńskiego (Starosta) z 24 października 2023 r. orzekającej o odmowie wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości gruntowej, położonej w obrębie N., gmina B., oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni 43,7200 ha, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...], poprzez udzielenie zezwolenia E. S.A. [...], na podwyższenie jednego istniejącego stanowiska słupowego linii WN 110 kV, prace budowlane na 3 pozostałych stanowiskach słupowych linii WN 110 kV oraz wymianie przewodów na istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty Olsztyńskiego z 24 października 2023 r.
Zaskarżona decyzja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych sprawy:
Starosta Olsztyński decyzją 24 października 2023 r. odmówił wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej własność J. i E. K., oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu N., gmina B. jako działka nr [...] o powierzchni 43,7200 ha, poprzez udzielenie zezwolenia E. S.A. na podwyższenie jednego istniejącego stanowiska słupowego linii WN 110 kV, prace budowlane na 3 pozostałych stanowiskach słupowych linii WN 110 kV oraz wymianie przewodów na istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej WN 110 kV. W uzasadnieniu Starosta stwierdził m. in., że opinię pełnomocnika E. S.A., iż inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B. (uchwała Nr XVI(177)2020 Rady Miejskiej z 30 stycznia 2020 r.) należy uznać za błędną. W ocenie Starosty brak jest podstaw do uznania, że projektowana inwestycja jest zgodna ze zmianami fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B., zatwierdzonymi uchwałą Nr XXXI1/265/98 Rady Miejskiej z 29 kwietnia 1998 r. Ponadto uznano, że inwestycja służy zaspokojeniu potrzeb ludności i spełnia wymogi warunkujące zaliczenie jej do inwestycji celu publicznego oraz, że warunek podjęcia próby uzyskania zgody właścicieli został spełniony.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła E. S.A. wnosząc o jej uchylenie w całości. Podniesiono, że Starosta nie wykazał, który konkretnie przepis wprost zabrania planowanej inwestycji. Wyjaśniono, że Burmistrz potwierdził, że miejscowy plan zawiera trwałe i bezpośrednie odesłanie, które obowiązuje do dziś, tj. odesłanie wskazane przy obszarze oznaczonym symbolem Wj9RP do obszaru oznaczonego symbolem Wj8MU. Ustalenia dla obszaru Wj8MU zostały w całości zastąpione przez miejscowy plan zatwierdzony uchwałą Nr XVI(177)2020, a zatem należy w tym zakresie posiłkować się jego treścią. Zadanie inwestycyjne jest bowiem zgodne z fragmentem zawierającym wskazanie, że dla terenu oznaczonego Wj9RP w zakresie infrastruktury technicznej należy stosować postanowienia jak na teren Wj8MU w związku z § 9 uchwały Nr XVI(177)2020. Odwołująca podkreśliła, że należy stwierdzić, że ustalenia określone dla symbolu Wj8MU, do których odwołuje się miejscowy plan (uchwała Nr XXXI1/265/98) zostały niejako zastąpione ustaleniami miejscowego planu (uchwała Nr XVI(177)2020) i należało wyłącznie ustalić treść i dokonać wykładni miejscowego planu zatwierdzonego uchwałą Nr XXXI1/265/98, ponieważ dla terenu Wj9RP obowiązywać mają takie same ustalenia jak dla terenu Wj8MU. Przy tym ustalenia planu (uchwała Nr XVI(177)2020) odnoszącego do terenu oznaczonego Wj8MU zastąpiły w całości odpowiadające temu obszarowi zapisy miejscowego planu (uchwała nr XXXI1/265/98) i zostały inkorporowane do jego treści w tym zakresie. Analizując treść miejscowego planu (uchwała Nr XXXI1/265/98) w zakresie odnoszącym się do obszaru Wj8MU należy sięgnąć do treści planu miejscowego (uchwała Nr XVI(177)2020), a nie do uprzedniego kształtu uregulowań, które utraciły moc. W sytuacji, w której regulacje dotyczące terenu Wj8MU uległy zmianie, celem ustalenia zapisów obowiązujących dla terenu Wj9RP konieczne jest sięgnięcie do aktualnie obowiązującego dla tego terenu obszarów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, tj. do miejscowego planu z 2020 r. Zaznaczono w odwołaniu, że bezpośrednio w treści miejscowego planu z 1998 r. nie znalazły się ustalenia dotyczące posadowienia na działkach objętych planem infrastruktury technicznej. Wskazano, że roboty budowlane są zgodne z ustaleniami dotyczącymi infrastruktury technicznej wskazanymi w powołanych zapisach miejscowego planu z 2020 r.
W uzasadnieniu własnej decyzji z 7 grudnia 2023 r. Wojewoda wskazał, że materialnoprawną podstawę wydania decyzji Starosty z 24 października 2023 r. stanowi art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344 – u.g.n.). zgodnie z którym, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Analizując spełnienie przesłanek wynikających z art. 124 u.g.n. organ odwoławczy ocenił, że materiał dowodowy zawarty w aktach przedmiotowej sprawy uprawniał do twierdzenia, że nie zostały spełnione wszystkie ustawowe warunki pozwalające na decyzyjne ograniczenie sposobu korzystania z działki nr [...] położonej w obrębie N., gmina B. Wyjaśnił, że planowana inwestycja polega na podwyższeniu jednego istniejącego stanowiska słupowego linii WN 110 kV, pracach budowlanych na trzech stanowiskach słupowych oraz wymianie przewodów istniejącej napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV. Niewątpliwie zatem zamierzenie inwestycyjne stanowi inwestycję celu publicznego (art. 6 u.g.n.) o znaczeniu lokalnym (obejmuje obręb N.), ogólnie zaś jak wynika z materiału dowodowego dotyczy przebudowy linii elektroenergetycznej WN 110 kV relacji [...], a realizacja planowanej inwestycji służyć będzie zapewnieniu bezpieczeństwa energetycznego regionu oraz zapewnieniu jakości dostaw energii elektrycznej na odpowiednim poziomie. Podniósł, że działka nr [...] posiada wiele przeznaczeń ustalonych na podstawie: uchwały Nr XVI(177)2020 Rady Miejskiej z 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B., miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. pod trasę dwutorowej linii elektroenergetycznej 400kV [...] w części obrębów geodezyjnych N., W., S., J. i K., zatwierdzonym uchwałą Nr VI1/53/15 Rady Miejskiej z 24 marca 2015 r., miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy B. pod trasę dwutorowej linii elektroenergetycznej 400kV [...] w części obrębów geodezyjnych N., W. i S., zatwierdzonym uchwałą Nr VII/54/15 Rady Miejskiej z 24 marca 2015 r., zmian w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta B. zatwierdzonymi uchwałą Nr LII/386/02 Rady Miejskiej z 30 września 2002 r.
Jednak dla części obszaru działki nr [...] objętej inwestycją, obowiązują zmiany fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. zatwierdzonymi uchwałą Nr XXXI1/265/98 Rady Miejskiej z 29 kwietnia 1998 r. W części objętej wnioskiem przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarach oznaczonych symbolami: Wj9RP - teren przeznaczony pod użytkowanie rolne z dopuszczeniem funkcji rzemieślniczo-produkcyjnych i Wj10Z - obszary użytkowane rolniczo bez prawa wznoszenia obiektów kubaturowych. Przy czym w ustaleniach szczegółowych zawarto zapis, że Wj9RP jest to "teren oznaczony w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego O. symbolami P.11 i P.12. W związku ze zmianą uwarunkowań planu O. przeznacza się pod użytkowanie rolne. Docelowo w miarę urbanizacji terenów [...] - dopuszczalna zmiana na rzemieślniczo-produkcyjną lub inną. Ustalenia dotyczące opracowania planu warunkującego decyzje administracyjne oraz infrastruktury technicznej jak teren Wj8MU". Dla Wj10Z - teren oznaczony na planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego O. symbolami NO 9 i ZN 10 przeznacza się jako obszary użytkowane w całości rolniczo bez prawa wznoszenia obiektów kubaturowych (...) Ustalenia dotyczące opracowania planu warunkującego podejmowanie decyzji administracyjnych oraz projektowania i budowy infrastruktury technicznej jak dla terenu Wj8MU". Z kolei dla Wj8MU - teren o funkcji mieszkalno-usługowej zawarto zapis, że "przed podejmowaniem decyzji administracyjnych z zakresu gospodarki przestrzennej na teren należy opracować miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. (...) W planie uwzględnić należy ponad podstawowy układ komunikacyjny oraz inne elementy istniejącej i projektowanej infrastruktury technicznej miasta O. (zwłaszcza kanalizacji sanitarnej, deszczowej, elektroenergetyki, gazu wysokociśnieniowego
...)". Powyższy zapis, w ocenie Wojewody, nie daje podstaw do uznania, by zamierzenie inwestycyjne było zgodne z ustaleniami tego planu. Zapis dotyczący infrastruktury technicznej w tej zmianie fragmentów miejscowych planów jest zbyt ogólny i nie jest możliwe przez organ dokonanie interpretacji w zakresie ustaleń dotyczących infrastruktury technicznej.
Odnosząc się do stanowiska spółki wskazał, że analizując treść zmian fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. w zakresie odnoszącym się do obszaru Wj8MU należy sięgnąć do treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B. z 2020 r., Wojewoda wyjaśnił, że jest ono niesłuszne. Twierdzenie strony, że ustalenia miejscowego planu z 2020 r. odnoszącego się do terenu oznaczonego jako Wj8MU zastąpiły w całości odpowiadające temu obszarowi zapisy miejscowego planu z 1998 r. nie jest prawidłowe. Podkreślił, że zapisy dotyczące obszaru oznaczonego jako Wj8MU zostały zastąpione nowymi ustaleniami, w tym m. in. dotyczącymi infrastruktury technicznej tylko i wyłącznie na obszarze obejmującym granice terenu objętego nowym planem. W piśmie z 21 września 2023 r. Burmistrz stwierdził, że uchwała Nr XVI(177)2020 Rady Miejskiej z 30 stycznia 2020 r. nie obowiązuje na części działki nr [...] położonej w obrębie N., objętego inwestycją, lecz na innym obszarze w obrębie N.. Dla działki nr [...] nie wydaje się decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, gdyż działka jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sporządzany jest dla określonego w nim obszaru i składa się z części tekstowej oraz graficznej. Skoro działka nr [...] nie znajduje się w granicach części graficznej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B. z 2020 r., to nie można przyjąć, że dla przedmiotowego terenu, obowiązuje treść tego planu. Podkreślił, że treść miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązuje w takim zakresie, w jakim linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu zostały pokazane w części graficznej. Albowiem zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2023 r. poz. 977 – u.p.z.p.) część tekstowa planu stanowi treść uchwały, natomiast część graficzna jej załącznik. Obie te części muszą być ze sobą spójne. Nie można zatem domniemywać, że dla przedmiotowej działki nie objętej granicami obszaru opracowania planu (uchwała Nr XVI(177)2020) obowiązują ustalenia tekstowe tego planu. W tym kontekście przedstawiona przez inwestora interpretacja prowadziłaby do wykroczenia mocą obowiązywania poza granice wskazane na załączniku graficznym i powodowałaby tym samym rozbieżności pomiędzy częścią tekstową a graficzną. Dodał, że warunkiem dopuszczalności wydania decyzji z art. 124 ust. 1 u.g.n. jest wcześniejsze przeprowadzenie przez inwestora rokowań z właścicielem nieruchomości, celem uzyskania zgody na wykonanie prac. Analizując materiał dowodowy niniejszej sprawy uznał, że dokumentacja sprawy niewątpliwie potwierdza, że przed wydaniem decyzji przeprowadzone zostały wymagane rokowania w celu uzyskania zgody właścicieli nieruchomości na wykonanie prac wymienionych we wniosku z 7 grudnia 2023 r.
Skargę na powyższą decyzję Wojewody wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie spółka zarzucając jej naruszenie:
- art. 7, art. 75, art. 77, art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania wszechstronnej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, co polegało w szczególności na błędnej ocenie, że brak jest podstaw do uznania, że projektowana inwestycja jest zgodna ze zmianami fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B. oraz na błędnej ocenie, że skoro działka nr [...] nie znajduje się w granicach części graficznej miejscowego planu z 2020 r. to nie można przyjąć, że dla przedmiotowego terenu obowiązuje treść tego planu;
- art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 107 i art. 11 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty, podczas gdy zachodziły przesłanki do uchylenia jej w całości, a zarzuty podniesione przez stronę skarżącą w odwołaniu były zasadne i merytoryczne, do których Wojewoda odniósł się wybiórczo, nie ustosunkowując się do zgłoszonego zarzutu prowadzenia postępowania przez organ pierwszej instancji;
- art. 124 ust. 1 u.g.n. poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie w mocy orzeczenia o odmowie ograniczenia sposobu korzystania nieruchomości z uwagi na to, że planowane zamierzenie inwestycyjne nie jest zgodne z obowiązującym miejscowym planem, podczas gdy planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem (uchwała nr XXXI1/265/98) do analizy którego, w zakresie odnoszącym się do obszaru Wj8MU należy sięgnąć do treści miejscowego planu (Uchwała Nr XVI(177)2020), którego treść w zakresie obszaru Wj8MU jest treścią obecnie obowiązującą, co oznacza, że zostały spełnione przesłanki do ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Podniesiono, że projektowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zatwierdzonym uchwałą nr XXXI1/265/98, oraz że w celu ustalenia przeznaczenia nieruchomości objętej postępowaniem należy ustalić treść i dokonać wykładni wyłącznie
miejscowego planu z 1998 r. Działka nr [...] położona w obrębie N. znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem Wj9RP, zgodnie ze zmianami fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B., zatwierdzonymi uchwałą Nr XXXI1/265/98. Treść ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem Wj9RP brzmi: "(...) Ustalenia dotyczące opracowania planu warunkującego decyzje administracyjne oraz infrastruktury technicznej jak teren Wj8MU". Zgodnie z tym zapisem, wszelkie ustalenia dotyczące infrastruktury technicznej poczynione dla terenu Wj8MU mają zastosowanie do terenu Wj9RP. Ustalenia miejscowego planu (uchwała nr XVI( 177)2020) odnoszącego się do terenu oznaczonego Wj8MU zastąpiły w całości odpowiadające temu obszarowi zapisy miejscowego planu z 1998 r., które już nie obowiązują i zostały niejako inkorporowane do jego treści w tym zakresie. Analizując treść miejscowego planu z 1998 r. w zakresie odnoszącym się od obszaru Wj8MU należy sięgnąć do treści miejscowego planu (uchwała Nr XVI(177)2020), a nie zaś do uprzedniego kształtu tych uregulowań, które utraciły moc. W sytuacji w której regulacje dotyczące terenu Wj8MU uległy zmianie, celem ustalenia zapisów obowiązujących dla terenu Wj9RP konieczne jest sięgnięcie do aktualnie obowiązującego dla tego obszaru miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Nr XVI(177)2020). Dodano, że Burmistrz również stwierdził, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że przesłanka zgodności zamierzenia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie została spełniona. Faktem jest, że działka nr [...] w zmianach fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B., zatwierdzonymi uchwałą nr XXXI1/265/98 Rady Miejskiej z 29 kwietnia 1998 r., znajduje się na obszarach oznaczonych w symbolami: Wj9RP - teren przeznaczony pod użytkowanie rolne z dopuszczeniem funkcji rzemieślniczo-produkcyjnych i Wj10Z - obszary użytkowane rolniczo bez prawa wznoszenia obiektów kubaturowych. Przy czym w ustaleniach szczegółowych dla Wj9RP i Wj10Z zawarto m. in. zapis: "Ustalenia dotyczące opracowania planu warunkującego decyzje administracyjne oraz infrastruktury technicznej jak teren Wj8MU". Zdaniem strony skarżącej, w związku z uchwałą nr XVI(177)2020 Rady Miejskiej z 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B., która zmieniła w całości zapisy odnoszące się do terenu Wj8MU, do odesłania, o którym mowa wyżej, zastosowanie ma treść zapisu z tego planu. Twierdzenie to jest słuszne zdaniem Wojewody, jednak jedynie do obszaru objętego częścią graficzną omawianego planu zatwierdzonego uchwałą Nr XVI(177)2020, a nie jak twierdzi skarżąca do całego terenu oznaczonego symbolem Wj8MU.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; sąd administracyjny ma obowiązek badania zaskarżonych aktów wyłącznie w zakresie ich legalności, a więc z punktu widzenia ich zgodności z przepisami powszechnie obowiązującego prawa.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 - p.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto, stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach, albo stwierdza ich wydanie z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga fakt, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.), nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Kontrolą sądowo administracyjną w niniejszej sprawie została objęta decyzja Wojewody który utrzymał w mocy decyzję Starosty w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości.
Materialnoprawną podstawę podjętych w niniejszej sprawie orzeczeń stanowi art. 124 u.gn. Na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ustawodawca umożliwia przymusowe, wbrew woli właściciela nieruchomości, ograniczenie jego uprawnień właścicielskich na zrealizowanie inwestycji celu publicznego, zarówno gdy podmiot ten nie wyraża na to zgody, jak i w sytuacji, gdy nie dojdzie do porozumienia z inwestorem co do ekwiwalentu pieniężnego za uszczuplenie jego praw. Decyzja wydana na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ma umożliwiać realizację inwestycji celu publicznego, w razie braku porozumienia z właścicielem nieruchomości. Należy mieć jednak na uwadze, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w sposób określony w art. 124 ust. 1 u.g.n. możliwe jest tylko przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:
- planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu art. 6 u.g.n.,
- ograniczenie ma być zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego bądź decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego,
- właściciel nie wyraża zgody na realizację inwestycji na jego działce, co potwierdzają udokumentowane rokowania pomiędzy inwestorem a właścicielem.
Bez wątpienia wnioskowana inwestycja mieści się w zakresie określonym w art. 124 ust. 1 u.g.n. Nie budzi również wątpliwości, że planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego, o której mowa w art. 6 u.g.n. Zgodnie bowiem z art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym jest "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń".
Słusznie wskazała skarżąca, że w niniejszej sprawie spór sprowadza się do oceny czy planowana inwestycja (co do nieruchomości oznaczonych w ewidencji jako działka nr [...]) jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W pierwszej kolejności Wojewoda przyjął, że postanowienia Planu Miejscowego XXXII/265/98 dotyczące terenu Wj8MU nie dają podstaw do uznania, by zamierzenie inwestycyjne było zgodne z ustaleniami tego planu - są zbyt ogólne. W nawiązaniu do powyższego organ zaznaczył, że niedopuszczalna była postawiona przez spółkę energetyczną teza, że postanowienia Miejscowego Planu XVI(177)2020 mają zastosowanie do spornej działki. Zdaniem Wojewody przedstawiona przez spółkę interpretacja prowadziłaby do rozbieżności pomiędzy częścią graficzną a częścią tekstową Planu Miejscowego XVI(177)2020 - działka oznaczona w ewidencji gruntów i budynków jako działka o nr [...] nie znajduje się w części graficznej tego planu. Zasadniczym problemem w sprawie jest zatem w istocie kwestia oceny możliwości stosowania postanowień Miejscowego Planu XVI(177)2020 do działki nr [...]
Przywołać należy zatem brzmienie uchwały nr XXXII/265/98 Rady Gminy z dnia 29 kwietnia 1998 r. w sprawie zatwierdzenia zmian fragmentów miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy B (Dz. Urz. [...] - dalej jako: Plan Miejscowy XXXII/265/98). W przywołanym wyżej akcie wprost wskazano: "Wj 9RP - Teren oznaczony na planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego O. symbolami P. 11, P. 12. W związku ze zmianą uwarunkowań planu O. przeznacza się pod użytkowanie rolne. Docelowo w miarę urbanizacji terenów [...] dopuszczalna zmiana na rzemieślniczo - produkcyjną lub inną. Ustalenia dotyczące opracowania planu warunkującego decyzje administracyjne, oraz infrastruktury technicznej jak teren Wj 8MU." Cytowany fragment aktu prawa miejscowego stosuje zabieg prawodawczy w postaci odesłania. Jest to standardowy instrument techniki legislacyjnej. Do jego stosowania wprost odnosi się załącznik do Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 283). W § 156 ust. 1 załącznika do rozporządzenia wskazano: "Jeżeli zachodzi potrzeba osiągnięcia skrótowości tekstu lub zapewnienia spójności regulowanych instytucji prawnych, w akcie normatywnym można posłużyć się odesłaniami". W kolejnych ustępach wskazanej jednostki redakcyjnej doprecyzowano, że jeżeli odesłanie służy przede wszystkim zapewnieniu spójności regulowanych w tym akcie instytucji prawnych, w przepisie odsyłającym wskazuje się zakres spraw, dla których następuje odesłanie, oraz jednoznacznie wskazuje się przepis lub przepisy prawne, do których się odsyła. W dalszej kolejności zaznaczono, że "Jeżeli daną instytucję prawną reguluje się całościowo, a wyczerpujące wymienienie przepisów prawnych, do których się odsyła, nie jest możliwe, można wyjątkowo odesłać do przepisów określonych przedmiotowo, o ile przepisy te dadzą się w sposób niewątpliwy wydzielić spośród innych. Technika legislacyjna wyróżnia przy tym dwie kategorie odesłań: dynamiczne (§ 159 załącznika do rozporządzenia) i statyczne (§ 160 załącznika do rozporządzenia). Pierwsze (stanowiące regułę) są odesłaniami do obowiązujących przepisów prawnych w brzmieniu, jakie będą one miały każdorazowo w czasie obowiązywania przepisu odsyłającego. Druga kategoria przewiduje możliwość odesłania do określonego brzmienia konkretnego przepisu. Wówczas istnieje konieczność wyraźnego zaznaczenia tego w przepisie odsyłającym. Podkreślić należy zatem, że sama instytucja "odesłań" jest znana i stosowania w polskiej praktyce legislacyjnej i może być stosowana tak na gruncie aktów prawa powszechnie obowiązującego jaki aktów prawa miejscowego. Regułą jest przy tym tzw. odesłanie dynamiczne, zakładające, że odesłanie dotyczy aktualnej wersji aktu będącego przedmiotem odesłania. Samo posłużenie się w Planie Miejscowym XXXII/265/98 narzędziem w postaci "odesłania" nie może być negowane. Redakcyjna jak również czysto stylistyczna jakość postanowień Planu Miejscowego XXXII/265/98 dotyczących terenu oznaczonego Wj9RP jest dyskusyjna. Nie może jednak ujść z pola widzenia że akt ten nie został podważony i obowiązuje, a ramy niniejszego postepowania nie obejmują oceny legalności Planu Miejscowego XXXII/265/98. Skoro zatem lokalny ustawodawca zastosował odesłanie umożliwiające ustalenie przedmiotu tego odesłania to należy je stosować, zgodnie z regułami wykładni. To prowadzi z kolei do konkluzji, że względem terenów Wj9RP stosujemy wszelkie regulacje dotyczące terenów Wj8MU.
Skoro zatem uchwałą nr XVI (177) 2020 Rady Miejskiej z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B. uregulowano kwestie zagospodarowania obszaru "Wj8MU" to rozwiązania te wprost stosowane są również do obszaru "Wj9RP". Nie jest przy tym istotne czy było to "pierwotnym" zamierzeniem lokalnego prawodawcy, wiążąca jest bowiem wyartykułowana wprost treść przepisu, który wskazuje "Ustalenia dotyczące opracowania planu warunkującego decyzje administracyjne, oraz infrastruktury technicznej jak teren Wj8MU." Wobec jasnego znaczenia cytowanej regulacji, nie ma przesłanek do jej modyfikacji – lub wręcz negowania – na drodze wykładni systemowej lub celowościowej. Wszelkie ustalenia dotyczące infrastruktury technicznej jakie dotyczą obszaru "Wj8MU" powielane są wobec obszaru "Wj9RP". Nie jest to przy tym – co należy zaznaczyć - stosowanie prawa na zasadzie analogii. Rozumowanie per analogiam stosowane jest w przypadku powstania luki prawnej, braku regulacji i ma taka lukę wypełniać. W przedmiotowej sytuacji nie można przyjąć, że brak jest regulacji dotyczących obszaru "Wj9RP", lub są one niedostateczne, albo obciążone luką techniczną i nie pozwalającą na ich stosowanie. Sposób zagospodarowania obszaru "Wj9RP" jest uregulowany Planem Miejscowym XXXII/265/98, ten zaś zawiera odesłanie do regulacji dotyczącej "Wj8MU". Powyższe rozumieć należy jako odesłanie dynamiczne, a wiec każdorazowa zmiana regulacji dotyczących "Wj8MU" ma zastosowanie do "Wj9RP". Nie istnieje zatem luka która uzupełniona winna być per analogiam. Podkreślić należy, że zgodnie z utrwalonymi zasadami wykładni nie wolno interpretować przepisów prawa w sposób prowadzący do luk (L. Morawski, Zasady wykładni prawa, Toruń 2010 r., s. 149). Jeśli zatem wykładnia daje podstawy do przyjęcia, że regulacja prawna jest wyczerpująca, wykładnia przepisu zmierzająca do ustalenia luki prawnej jest niedopuszczalna. Powtórzyć należy, sytuacja terenów oznaczonych "Wj9RP" jest prawnie uregulowana. Mocą postanowień Planu Miejscowego XXXII/265/98 nastąpiło odesłanie dynamiczne do regulacji odnoszących się do terenów "Wj8MU" co równoznaczne jest ze stosowaniem uchwały nr XVI (177) 2020 Rady Miejskiej z dnia 30 stycznia 2020 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu w obrębie N., gmina B. Zwrócić należy tylko uwagę, ze wbrew twierdzeniom skarżącej nie dojdzie do zastąpienia przepisów Planu Miejscowego XXXII/265/98 odnoszących się do terenów "Wj9RP" postanowieniami uchwały Nr XVI(177)2020 r. Konsekwencją odesłania nie jest zastąpienie "jednego przepisu drugim". W związku z odesłaniem przepisy uchwały Nr XVI(177)2020 uzupełniały niejako postanowienia Planu Miejscowego XXXII/265/98 odnoszące się do terenów oznaczonych symbolem "Wj9RP". Ich aktualność dla tych obszarów wynikać będzie jednak z istniejącego w Planie Miejscowym XXXII/265/98 odesłania. Trafne jest zatem użyte pojęcie "inkorporacji przepisów uchwały Nr XVI(177)2020" do postanowień Planu Miejscowego XXXII/265/98. W odniesieniu do kwestii inwestycji infrastrukturalnych (linii wysokiego napięcia) zastosowanie będzie miał § 9 "Ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej" Uchwały Nr XVI(177)2020. W ustępie 3 tej jednostki wskazano zaś: "3. Ustala się zasady z zakresu infrastruktury technicznej:
1) zachowuje się istniejące sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
2) dopuszcza się możliwość remontu, przebudowy i modernizacji istniejących sieci i urządzeń infrastruktury technicznej, na zasadach określonych w przepisach odrębnych;
3) dopuszcza się likwidację istniejących sieci i urządzeń infrastruktury technicznej;
4) ustala się budowę nowych sieci i urządzeń infrastruktury technicznej w liniach rozgraniczających terenów funkcjonalnych oznaczonych w planie symbolami literowymi KDL, KDW, KDX na zasadach określonych w przepisach odrębnych;
5) dopuszcza się lokalizowanie nowych sieci i urządzeń infrastruktury technicznej na terenach funkcjonalnych oznaczonych w planie symbolami literowymi MN, MNU, MWU, U, Up, Uk, P, RM, R, ZP, ZI, ZN wyłącznie na obszarach nie podlegających ochronie prawnej zgodnie z przepisami odrębnymi oraz jeżeli lokalizacja tych sieci i urządzeń nie ogranicza realizacji podstawowego przeznaczenia terenów funkcjonalnych i nie narusza przepisów odrębnych;"
Cytowane wyżej postanowienia nie stoją w sprzeczności z zamierzeniem inwestycyjnym jakie stanowi przedmiot postępowania.
Nie mogą zostać podzielone również argumenty Wojewody w zakresie rozbieżności pomiędzy częścią graficzną a częścią tekstową Miejscowego Planu XVI(177)2020 – działka o nr [...] nie znajduje się w części graficznej tego planu. Cały czas aktualna jest część graficzna planu Miejscowego XXXII/265/98. Nie jest ona niczym zastępowana. Do całości Planu Miejscowego XXXII/265/98 – graficznej i tekstowej – maja zastosowanie postanowienia Miejscowego Planu XVI(177)2020. Można w pewnym uproszczeniu stwierdzić, że dotychczasowa treść planu Miejscowego XXXII/265/98 dotycząca terenów "Wj9RP" wypełniana jest treściami właściwymi dla terenów "Wj8MU". Aktualna jest zatem cześć graficzna planu XXXII/265/98 lecz jej treść ulega "zmianie" zgodnie z odesłaniem.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzekł, jak w pkt I. sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanego aktu.