II SA/Go 275/06

II SA/Go 275/06 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2006-07-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-05-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Marzenna Linska - Wawrzon /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Linska - Wawrzon, po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy administracyjnej ze skargi W.C. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2006r. W.C. wniósł skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia
[...] marca 2006r. Nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] stycznia 2006r. w przedmiocie przyznania skarżącemu uprawnień kombatanckich. Dnia [...] maja 2006r. (data prezentaty) do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym wniósł o "zaniechanie postępowania sądowego" w powyższej sprawie (k - 9).
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2006r. (data doręczenia - 27 czerwca 2006r.) skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Jednocześnie wezwano skarżącego do podania, czy treść pisma z dnia 22 maja 2006r. oznacza, że cofa on skargę.
W wyznaczonym terminie skarżący wpisu nie uiścił, a w piśmie złożonym dnia 10 lipca 2006r. podał, że cofa wcześniej wniesioną skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 20 marca 2006r.
(k - 16).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Po wpłynięciu do Sądu pisma wszczynającego postępowanie sądowe, od którego pobierany jest wpis stały lub stosunkowy, tj. skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia oraz skargi o wznowienie postępowania (art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a), w pierwszej kolejności Sąd bada, czy spełnia ono wszelkie wymogi formalne i czy zostało należycie opłacone.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismo wniesione do sądu obarczone jest brakiem w postaci jego nieopłacenia, przewodniczący nakłada na wnoszącego obowiązek uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego we wskazanej wysokości.
Konsekwencją nieuiszczenia we wskazanym terminie wpisu sądowego jest pozostawienie pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - odrzucenie jej przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów
i Osób Represjonowanych z dnia [...] marca 2006r. Nr [...]
w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, tj. do dnia 4 lipca 2006r.
Skarżący nie dokonując wymaganej opłaty, jednocześnie wyraził wolę cofnięcia powyższej skargi.
Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Składając oświadczenie o cofnięciu skargi skarżący daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do sądu, którego treścią jest poddanie sądowej kontroli aktu, czynności lub bezczynności administracji.
Następstwem procesowym skutecznego cofnięcia skargi jest umorzenie przez sąd postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.), co jest jednak możliwe tylko w sytuacji, gdy skarga została skutecznie wniesiona, a w szczególności uiszczony został wymagany od skargi wpis.
W rozpoznawanej sprawie, zgodnie z wyżej cytowanym art. 220 § 3 p.p.s.a, nieuiszczenie przez W.C. wpisu sądowego jest brakiem, który skutkować musiał - w pierwszej kolejności - odrzuceniem skargi, przed umorzeniem, o które wnioskował skarżący.
Zaznaczyć przy tym należy, że niniejsze postanowienie o odrzuceniu skargi jako orzeczenie kończące postępowanie, jest identyczne w skutkach z umorzeniem postępowania i nie pozostaje w sprzeczności z żądaniem skarżącego, który cofając skargę wyraził wolę zaniechania prowadzenia dalszego postępowania sądowego
w powyższej sprawie.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.