II SA/OL 404/20

II SA/Ol 404/20 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2021-02-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-06-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Bogusław Jażdżyk /przewodniczący sprawozdawca/
Marzenna Glabas
Tadeusz Lipiński
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Sygn. powiązane
III OSK 5383/21 - Wyrok NSA z 2024-11-19
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1429
art. 5, art. 16 ust. 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2021 r. sprawy ze skargi Spółki A na decyzję Przedsiębiorstwa A z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 6 grudnia 2019 roku spółka A (dalej "wnioskodawca", "skarżąca") zażądał od Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej (dalej "MPEC") udostępnienia Umowy o PPP.
Umowa PPP wraz z załącznikami została udostępniona wnioskodawcy w dniu 20 grudnia 2019r. za wyjątkiem: pkt I.2.8.2., 2.3., 2.4., 2.5.I.6., 2.5.1.7., 2.5.2, 2.6., 2.7., 3.2.3., 3.3., 3.6., 3.7., 3.9., 4.1.13., 4.4., 5.1., 5.2., 5.3.3.-5.3.5" 5.3.8., 6.1.4.-6.1.9., Ó.2.2.-6.2.6., 6.3., 6.4.12.-6.4.14., 6.5., 6.6., 6.7., 7.2., 7.3., 7.4., 7.6., 8.3., 8.4., 8.5., 8.6., 9.1., 9.2., 9.3., 9.4., 9.5.3.-9.5.4" 10.1.1.-10.1.2.2., 10.3., 12.1.5.-12.1.6., 12.2., 14.1.3.-14.1.9., 14.2., 14.4.2.- 14.4.3., 15.1.7., 15.2., 15.3., 16.2., 16.3., 18.3.3.-18.3.4.2., 18.4., 18.5., 18.6.1.2.-18.6.1.19., 18.7.1.1.-18.7.1.7., 19.3., 19.4., 19.5., 20.1., 21.1., 21.2., 21.3., 22.1.1.1.-22.1.1.2.2., 22.1.2.1.- 22.1.7., 22.2., 23.2. Umowy PPP oraz Załączników nr I, II, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, EC.A.II.3, pkt 7-19., Załącznika EC.A.II.4, pkt 9. i 10., Załącznika EC.A.II.5., Załączników nr XII, XIII, XIV, XV, XX, XXIII-XXVL, XXVIII, XXXVI, XXXVII, XXXIX-XLIII, które objęte są klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa".
Jednocześnie w dniu "[...]" wydana została decyzja o odmowie udzielenia dostępu do informacji publicznej w zakresie wymienionych wyżej punktów Umowy o PPP i załączników (znak: "[...]"). Decyzja ta została błędnie skierowana do spółki A, który to podmiot nie był stroną w sprawie. W dniu 3 stycznia 2020 roku spółka A złożyła do MPEC wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia "[...]" wraz z wnioskiem ewentualnym o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Następnie w dniu "[...]" MPEC wydał decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji z dnia "[...]" na podstawie art. 157 § 2, 158 § 2 oraz art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku z art. 16 ust. 2 oraz art. 17 ust. 1 udip.
Natomiast w dniu MPEC "[...]", na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 oraz art. 5 ust. 2 udip wydał decyzję o odmowie udzielenia wnioskodawcy dostępu do informacji publicznej w zakresie pkt 1.2.8.2., 2.3., 2.4., 2.5.1.6., 2.5.1.7., 2.5.2, 2.6., 2.7., 3.2.3., 3.3., 3.6., 3.7., 3.9., 4.1.13., 4.4., 5.1., 5.2., 5.3.3.-5.3.5., 5.3.8., 6.1.4.-6.1.9., 6.2.2.- 6.2.6., 6.3., 6.4.12.-6.4.14., 6.5., 6.6., 6.7., 7.2., 7.3., 7.4., 7.6., 8.3., 8.4., 8.5., 8.6., 9.1., 9.2., 9.3., 9.4., 9.5.3.-9.5.4., 10.1.1.-10.1.2.2., 10.3., 12.1.5.-12.1.6., 12.2., 14.1.3.-14.1.9., 14.2., 14.4.2.-14.4.3., 15.1.7., 15.2., 15.3., 16.2., 16.3., 18.3.3.-18.3.4.2., 18.4., 18.5., 18.6.1.2.- 18.6.1.19., 18.7.1.1.-18.7.1.7., 19.3., 19.4., 19.5., 20.1., 21.1., 21.2., 21.3., 22.1.1.1.- 22.1.1.2.2., 22.1.2.1.-22.1.7., 22.2., 23.2. Umowy PPP oraz Załączników nr I, II, V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, EC.A.II.3, pkt 7-19., Załącznika EC.A.II.4, pkt 9. i 10., Załącznika EC.A.II.5., Załączników nr XII, XIII, XIV, XV, XX, XXIII-XXVL, XXVIII, XXXVI, XXXVII, XXXIX-XLIII, z uwagi na ochronę "tajemnicy przedsiębiorstwa" MPEC oraz Dobrej Energii.
W dniu 24 marca 2020 r. wnioskodawca zaskarżył w całości decyzję i wniósł o ponowne rozpatrzenie przez MPEC sprawy, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie następujących przepisów prawa:
- art. 139 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych ("pzp") oraz art. 5 ust. 2 udip poprzez bezpodstawne przyjęcie, że udostępnianie umów zawieranych w trybie pzp (jak Umowa PPP) podlega ograniczeniom z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, co skutkowało odmową udostępnienia informacji wskazanych w decyzji, mimo że zgodnie z art. 139 ust. 3 pzp wszystkie umowy zawierane w trybie pzp są jawne i jako takie winny być bezwarunkowo i w całości udostępniane w trybie dostępu do informacji publicznej, ewentualnie, na wypadek przyjęcia (z czym spółka się nie zgadza), że udostępnianie umów zawieranych w trybie pzp podlega ograniczeniom z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, naruszenie:
- art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 8 kpa poprzez odmowę udostępnienia informacji opisanych w decyzji, mimo że zdecydowana większość tych informacji (w tym wszystkie punkty umowy PPP objęte decyzją, za wyjątkiem zawartych w nich informacji podlegających uzupełnieniu w oparciu o treść oferty partnera prywatnego) została udostępniona spółce A przez MPEC w toku przetargu (w związku ze złożeniem MPEC przez spółkę A oświadczenia o zobowiązaniu do zachowania tych informacji w poufności), oraz udostępniona spółce A (która złożyła MPEC ofertę w Postępowaniu przetargowym) przez spółkę A w związku z zawarciem przez te podmioty porozumienia o zobowiązaniu spółkę A do zachowania w poufności informacji przekazywanych tej spółce przez spółkę A w związku z udziałem spółki A w przetargu (które to porozumienie zostało sporządzone zgodnie z wymaganiami MPEC, co do zachowania w poufności informacji dotyczących Postępowania przetargowego przez podmioty współpracujące ze spółka A), czyli mimo, że informacje te były już udostępnione spółkę A i B.
- art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ("UZNK") poprzez bezpodstawne przyjęcie, że poszczególne punkty i załączniki Umowy PPP, których dotyczy decyzja, zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa podlegające ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 udip, pomimo że poszczególne punkty Umowy PPP lub jej załączniki nie stanowią informacji o charakterze organizacyjnym, ekonomicznym, technologicznym lub innych posiadających wartość gospodarczą, których ujawnienie mogłoby narazić MPEC lub Partnera Prywatnego na szkodę,
- art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w zw. z art. 107 § 1 pkt 6) kpa w zw. z 16 ust. 2 udip poprzez bezpodstawne przyjęcie, że poszczególne punkty i załączniki Umowy PPP, których dotyczy decyzja, zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, pomimo że nie wynika to z treści uzasadnienia decyzji, które w wielu miejscach ogranicza się do powoływania szczątkowych, lakonicznych i powtarzalnych argumentów bez wykazania zaistnienia przesłanek warunkujących uznanie danej informacji za stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 uznl. "
Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy MPC decyzją z dnia "[...]" utrzymał w mocy własną decyzję z dnia "[...]" dotyczącą odmowy dostępu do informacji publicznej w postaci Umowy o PPP.
W uzasadnieniu decyzji podniesiono m.in., że zarzut wnioskodawcy dotyczący naruszenia przez MPEC art. 139 ust. 3 ustawy PZP oraz art. 5 ust. 2 udip, z uwagi na odmowę udostępnienia Umowy o PPP z powołaniem się na potrzebę ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa MPEC oraz Dobrej Energii nie znajduje uzasadnia zarówno w przepisach prawa jak również ugruntowanych poglądach doktryny i orzecznictwa. MPEC rozpatrując wniosek wnioskodawcy o udostępnienie Umowy o PPP, na gruncie art. 139 ust. 3 PZP w zw. z art. 5 ust. 2 udip miał obowiązek zbadać, czy Umowa o PPP zawiera informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa MPEC lub Dobrej Energii (strony Umowy o PPP). W konsekwencji uznania, że Umowa o PPP zawiera informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa MPEC oraz Dobrej Energii, MPEC był zobowiązany do wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej. Jednocześnie podkreślono, że udostępnienie wnioskodawcy Umowy o PPP, w części objętej tajemnicą przedsiębiorstwa stanowiłoby naruszenie art. 139 ust. 3 PZP w zw. z art. 5 ust. 2 udip.
Zaznaczono również, że rozbieżności pomiędzy projektem umowy o zamówienie publiczne oraz zawartą umową, w tym w szczególności odrębne podstawy prawne udostępnienia tych dokumentów, sprawiają, że nie można uznać, iż uzyskany na etapie postępowania dostęp do projektu umowy, automatycznie uprawnia go do otrzymania zawartej umowy o zamówienie publiczne. Za każdym razem, w przypadku zawartej umowy o zamówienie publiczne zamawiający musi zbadać, czy udostępnienie mu podpisanej umowy nie będzie naruszać art. 5 ust. 2 udip - tajemnicy przedsiębiorstwa. W tym kontekście należy również zwrócić uwagę, że zawarta umowa o zamówienie publiczne często zawiera zmienione postanowienia względem projektu (przepisy PZP pod pewnymi warunkami dopuszczają zmianę umowy o zamówienie publiczne) oraz dodatkowe informacje, dotyczące np. wykonawcy.
Podkreślono, że fakt zapoznania się przez wnioskodawcę z projektem Umowy o PPP nie oznacza, że niejako "automatycznie" należy mu się dostęp do umowy zawartej w wyniku postępowania, w którym brał udział, tj. Umowy o PPP. Po zawarciu Umowy o PPP, MPEC jest bowiem zobowiązany do zbadania na podstawie art. 139 ust. 3 PZP w zw. art. 5 ust. 2 udip, czy udostępnienie Umowy o PPP nie naruszy tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa w tym przepisie (taki obowiązek nie jest wymagany na etapie postępowania na wybór wykonawcy, gdyż zastosowanie znajduje art. 96 PZP). Istotne jest przy tym, że Umowa o PPP, po jej podpisaniu zawiera informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa nie tylko MPEC, ale również wykonawcy - Dobrej Energii, gdyż została uzupełniona o informacje pochodzące od Dobrej Energii, objęte tajemnicą przedsiębiorstwa i których skuteczność zastrzeżenia została potwierdzona w orzeczeniu Krajowej Izby Odwoławczej z dnia "[...]", wydanym po rozpatrzeniu odwołania wnioskodawcy.
Podkreślono, że wydana decyzja zawiera szerokie uzasadnienie odmowy udostępnienia wnioskowanej części Umowy o PPP z przytoczeniem podstawy prawnej, poglądów oraz orzecznictwa. Wydana decyzja odpowiada prawu i w żaden sposób nie narusza art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 8 k.p.a.
MPEC wskazał też, że część Umowy o PPP, co do której MPEC wydał decyzję o odmowie dostępu do informacji publicznej, zawiera informacje spełniające przesłanki do objęcia ich tajemnicą przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Tym samym MPEC był w pełni uprawniony i jednocześnie zobowiązany do wydania decyzji odmownej, z powołaniem się na powyższy przepis. Jednocześnie, MPEC po szczegółowym przeanalizowaniu argumentacji wnioskodawcy zawartej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznał, że nie daje ona podstaw do zmiany decyzji, zgodnie z żądaniem wnioskodawcy.
Wskazano, że postanowienia Umowy o PPP, względem których została wydana decyzja, stanowią istotną wartość gospodarczą stron Umowy o PPP i są związane z know-how MPEC oraz Dobrej Energii, w zakresie realizacji projektów w formule partnerstwa publiczno-prywatnego, które stanowi o przewadze konkurencyjnej na wysoce wyspecjalizowanym rynku związanym z finansowaniem, budową i eksploatacją zakładów termicznego unieszkodliwiania odpadów.
W kontekście udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz jej wartości gospodarczej zwrócono również uwagę na to, że podmiotem o nią wnioskującym jest bezpośredni konkurent Dobrej Energii, który bezskutecznie ubiegał się o udzielenie zamówienia publicznego, w wyniku którego została zawarta Umowa o PPP, a następnie bezskutecznie ubiegał się o dostęp do pełnej treści oferty Dobrej Energii, która obecnie stanowi załączniki do Umowy o PPP (załącznik nr II, a także załącznik nr XII, XIV, XV, XVII, XIX). Udostępnienie wnioskowanych informacji ma dla wnioskodawcy znaczenie niewątpliwie szersze, aniżeli wyłącznie kontrola działań podmiotu, który dysponuje majątkiem publicznym. Uzyskując informacje objęte klauzulą poufności wnioskodawca uzyskałby bowiem szczegółowe dane dotyczące rozwiązań technicznych, technologicznych, biznesowych oraz finansowych bezpośredniego konkurenta, działającego na tym samym rynku. To z kolei mogłoby realnie umożliwić wnioskodawcy uzyskanie przewagi konkurencyjnej nad stronami Umowy o PPP na rynku gospodarki odpadami oraz produkcji i sprzedaży ciepła i energii elektrycznej w Polsce, jak też na innych rynkach światowych.
Podkreślono, że wybrane rozwiązania techniczne, koncepcja organizacji przedsięwzięcia i sposobu jego finansowania, a także specyficzny układ zależności pomiędzy zaangażowanymi podmiotami finansującymi, wspierającymi, dostarczającymi odpady, odbiorcami ciepła i energii elektrycznej oraz MPEC i Partnerem Prywatnym zostały wypracowane najpierw w toku w znacznej mierze utajnionego postępowania w trybie przetargowym i poprzedzającego je dialogu technicznego, a następnie uzupełnione indywidualnym wkładem Partnera Prywatnego zawartym w jego ofercie w zasadniczej części także objętej przez niego tajemnicą przedsiębiorstwa. Opracowanie Umowy o PPP (do której załącznik stanowi pełna treść oferty Partnera Prywatnego) w kształcie pozwalającym uzyskać przewagę konkurencyjną i zmaksymalizować wynikające z realizacji przedsięwzięcia korzyści społeczne i ekonomiczne wymagało ogromnych nakładów pracy i środków zarówno ze strony MPEC, jak i Partnera Prywatnego, z czego doskonale powinien zdawać sobie sprawę wnioskodawca, który także uczestniczył w postępowaniu i złożył w nim ofertę (również w znacznej części utajnioną ze względu na tajemnicę przedsiębiorstwa).
Wobec powyższego rezygnacja z ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa oznaczałaby narażenie na poważną szkodę zarówno Partnera Prywatnego jak i MPEC poprzez efektywne zniwelowanie jakiejkolwiek przewagi rynkowej, jaka może płynąć z wiedzy na temat zastosowanych w przedsięwzięciu rozwiązań technicznych, organizacyjnych i finansowych.
Analiza zakresu wnioskowanych informacji wykazała, że określone punkty Umowy o PPP oraz część załączników, o których udostępnienie wnioskował wnioskodawca, zawierają informacje techniczne, technologiczne, handlowe, organizacyjne i inne informacje posiadające wartość gospodarczą dla stron Umowy o PPP. W związku z powyższym MPEC ograniczył ujawnienie informacji do tych, które nie posiadają takich właściwości.
Skargę na decyzję MPC z "[...]" wywiodła skarżąca, wnosząc o uchylenie decyzji zapadłych w obydwu instancjach. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
1. art. 139 ust. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych oraz art. 5 ust. 2 udip poprzez bezpodstawne przyjęcie, że udostępnianie umów zawieranych w trybie Pzp (jak Umowa PPP) podlega ograniczeniom z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, co skutkowało odmową udostępnienia informacji wskazanych w decyzji, mimo że zgodnie z art. 139 ust. 3 Pzp wszystkie umowy zawierane w trybie Pzp są jawne i jako takie winny być bezwarunkowo i w całości udostępniane w trybie dostępu do informacji publicznej, ewentualnie, na wypadek przyjęcia (z czym spółka się nie zgadza), że udostępnianie umów zawieranych w trybie Pzp podlega ograniczeniom z uwagi na tajemnicę przedsiębiorcy, naruszenie:
2. art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 8 kpa poprzez odmowę udostępnienia informacji opisanych w decyzji, mimo że zdecydowana większość tych informacji (w tym wszystkie punkty Umowy PPP objęte decyzją, za wyjątkiem zawartych w nich informacji podlegających uzupełnieniu w oparciu o treść oferty partnera prywatnego) została udostępniona spółce A przez MPEC w toku przetargu (w związku ze złożeniem MPEC przez spółce A oświadczenia o zobowiązaniu do zachowania tych informacji w poufności), oraz udostępniona spółce B (która złożyła MPEC ofertę w Postępowaniu przetargowym) przez spółkę A w związku z zawarciem przez te podmioty porozumienia o zobowiązaniu spółki B do zachowania w poufności informacji przekazywanych tej spółce przez spółkę B w związku z udziałem spółki B w przetargu (które to porozumienie zostało sporządzone zgodnie z wymaganiami MPEC, co do zachowania w poufności informacji dotyczących postępowania przetargowego przez podmioty współpracujące ze spółką A), czyli mimo, że informacje te były już udostępnione spółce A i spółce B,
3. art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ("UZNK") poprzez bezpodstawne przyjęcie, że poszczególne punkty i załączniki Umowy PPP, których dotyczy decyzja, zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa podlegające ochronie na podstawie art. 5 ust. 2 udip, pomimo że poszczególne punkty Umowy PPP lub jej załączniki nie stanowią informacji o charakterze organizacyjnym, ekonomicznym, technologicznym lub innych posiadających wartość gospodarczą, których ujawnienie mogłoby narazić MPEC lub Partnera Prywatnego na szkodę,
4. art. 5 ust. 2 udip w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji ("UZNK") w zw. z art. 107 § 1 pkt 6) kpa w zw. z 16 ust. 2 udip poprzez bezpodstawne przyjęcie, że poszczególne punkty i załączniki Umowy PPP, których dotyczy decyzja, zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, pomimo że nie wynika to z treści uzasadnienia decyzji, które w wielu miejscach ogranicza się do powoływania szczątkowych, lakonicznych i powtarzalnych argumentów bez wykazania zaistnienia przesłanek warunkujących uznanie danej informacji za stanowiącą tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 UZNK.
W uzasadnieniu skargi podkreślono, że w wielu miejscach uzasadnienie odmowy udostępnienia poszczególnych punktów Umowy PPP lub jej załączników jest lakoniczne i ogranicza się do sformułowania, że informacje te stanowią informacje handlowe, organizacyjne i inne informacje posiadające wartość gospodarczą dla MPEC, nie tłumacząc przy tym, czego dotyczą te informacje i w czym przejawia się dla MPEC ich wartość gospodarcza.
Według skarżącej MPEC odmawiając udostępnienia wnioskowanych informacji, nie dokonuje ich indywidualnego badania i zdaje się z zasady przyjmować, że mają one wartość gospodarczą, nie wykazując jednak w treści uzasadnienia decyzji spełnienia wszystkich przesłanek wymaganych do zakwalifikowania danych informacji jako stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 2 UZNK, w szczególności nie wyjaśniając, dlaczego poszczególne informacje posiadają wartość gospodarczą dla MPEC. Uzasadnienie, które podaje MPEC w tym zakresie jest dalece niewystarczające. Należy bowiem zauważyć, że z uzasadnienia decyzji zdaje się wypływać wniosek, że dla MPEC wszystko, co wiąże się z funkcjonowaniem, może mieć wartość gospodarczą. MPEC w motywach decyzji powinien wyjaśnić, na czym ta wartość gospodarcza polega i dlaczego ujawnienie danej informacji mogłoby narazić go na szkodę.
W odpowiedzi na skargę MPEC wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji i uznając zarzuty zaprezentowane w skardze za bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skarga wniesiona w rzeczonej sprawie nie jest zasadna.
Podnieść należy, że stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przy czym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy ppsa, jak również stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy stronie przysługuje skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.
Udostępnianie zaś informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni - art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej, u.d.i.p. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429, j.t.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.
Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).
Ponadto trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (art. 17 ustawy). Na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych.
Nie jest natomiast odmową udzielenia informacji publicznej wskazanie, że się ich nie posiada. Jednakże o tym fakcie organ winien powiadomić wnioskodawcę pisemnie, wskazując – jeśli posiada taką wiedzę, gdzie zainteresowany żądane informacje może uzyskać. Organ nie ma natomiast obowiązku wydawania w takiej sytuacji decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 września 2002r., II SAB 289/02).
W sytuacji zaś gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z 20 czerwca 2002r., II SA/Lu 507/02).
Podmiot zobowiązany rozpatrzył na gruncie niniejszej sprawy wniosek strony skarżącej w ten sposób, że wydał decyzję w której rozstrzygnął o odmowie udzielenia wnioskodawcy dostępu do informacji publicznej w zakresie określonych punktów i załączników.
Podmiot zobowiązany wydając zaskarżoną decyzję o odmowie udostępnienia wnioskowanych informacji powołał się na zaistnienie przesłanki negatywnej jej udzielenia w postaci tajemnicy przedsiębiorcy.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1010 ze zm.), u.z.n.k., przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.
Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13 (LEX nr 1505074) tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz"; LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01; LEX nr 583717).
Innymi słowy na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Jednakże samo zastrzeżenie nie jest przesłanką wystarczającą, jeżeli informacja nie spełnia kryterium posiadającej waloru wartości gospodarczej, technologicznej czy organizacyjnej.
W wyroku z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2112/13, NSA orzekł, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorstwa, która de facto jest zbieżna z tajemnicą przedsiębiorcy (stanowiąca negatywną przesłankę udostępnienia informacji publicznej) muszą ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa.
Na tajemnicę przedsiębiorcy zatem składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) oraz formalny - wola konkretnego przedsiębiorcy utajnienia danych informacji. Tak więc, aby podmiot obowiązany mógł odmówić udostępnienia konkretnej informacji, musi zachodzić koniunkcja elementów: materialnego i formalnego tajemnicy przedsiębiorcy. Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, chociaż tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności. Informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji (np. pracownicy przedsiębiorstwa). Utrzymanie danych informacji jako tajemnicy wymaga więc podjęcia przez przedsiębiorcę działań zmierzających do wyeliminowania możliwości dotarcia do nich przez osoby trzecie w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań.
Dla zastosowania ochrony tajemnicy przedsiębiorcy z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. nie jest wystarczające jedynie spełnienie przesłanki formalnej w postaci podjęcia działań przez przedsiębiorcę mających zachować informację w poufności. Aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa (por. wyrok NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2112/13, orzeczenia.nsa.gov.pl.).
Podsumowując, informacja ta musi mieć charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej przedsiębiorstwa lub innej informacji posiadającej wartość gospodarczą, gdyż wykładnia językowa art. 11 ust. 2 u.z.n.k. wiąże tajemnicę przedsiębiorcy z jej wartością gospodarczą. Świadczy o tym brzmienie tego przepisu, w szczególności zwrot "inne informacje posiadające wartość gospodarczą". Gdyby zaś ustawodawca nie wiązał tajemnicy przedsiębiorcy z wartością gospodarczą informacji, wówczas przepis nie posługiwałby się słowem "inne". Słowo to natomiast wskazuje, że ustawodawca wyróżnia informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa z uwagi na ich walor z perspektywy wartości gospodarczej dla przedsiębiorcy. Informacja, objęta manifestacją przedsiębiorcy musi być tego rodzaju, że ma obiektywnie charakter informacji technicznej, technologicznej, organizacyjnej lub innej posiadającej realnie określoną wartość gospodarczą, wykluczającą możliwość udostępnienia informacji (zob. wyrok NSA z dnia 22 czerwca 2017 r. I OSK 2347/15).
Wartość gospodarczą posiadają dla przedsiębiorcy te dane, które świadczą o prowadzonej przez firmę polityce finansowej, obrazują jej zobowiązania względem kontrahentów, dotyczą wierzytelności, odnoszą się do inwestycji czy oszczędności. Wartość gospodarczą mają więc wszelkie informacje, jakie dotyczą szeroko rozumianego gospodarowania przez firmę jej mieniem, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Do tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa jest w art. 11 ust. 2 u.z.n.k., zalicza się wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i przemysłowych, patentowanych wynalazków, informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników, poufne know-how o charakterze produkcyjnym i handlowym. Nie można natomiast w świetle regulacji art. 11 ust. 2 u.z.n.k. uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa informacji, które mogą być uzyskane przez podmiot zainteresowany w zwykłej i dozwolonej drodze. W rezultacie, interpretując art. 11 ust. 2 u.z.n.k. można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. A. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01, (publ. LEX nr 583717).
Dla odmówienia udostępnienia danej informacji ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy spełnione więc muszą być przesłanki formalne i materialne (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 118-119; wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., I OSK 192/13; czy wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2016 r., I OSK 2490/14, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W doktrynie przyjmuje się, że ze stanem poufności będziemy mieli do czynienia tylko wtedy, gdy przedsiębiorca kontroluje liczbę i charakter osób mających dostęp do określonych informacji (E. Nowińska, M. Du Vail, Komentarz do ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Warszawa 2013 r.). Informację można uznać za tajemnicę przedsiębiorstwa (przedsiębiorcy), kiedy przedsiębiorca ma wolę, by pozostała ona tajemnicą dla pewnych kół odbiorców, konkurentów i wola ta musi być dla innych osób rozpoznawalna (vide wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 2001 r., sygn. akt I CKN 1159/00, OSNC 2002, Nr 5, poz. 67).
Objęcie określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa wymaga, aby przedsiębiorca podjął działania zmierzające do wyeliminowania możliwości ich dotarcia do osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań (por. wyrok SN z dnia 6 czerwca 2003 r., IV CKN 211/01). Działania te powinny zmierzać do osiągnięcia takiego stanu, w którym osoby trzecie chcąc zapoznać się z treścią informacji, muszą doprowadzić do wyeliminowania przyjętych przez przedsiębiorcę mechanizmów zabezpieczających przed niekontrolowanym wypływem danych. (por. wyrok SN z dnia 5 września 2001 r. I CKN 1159/00). Przyjmuje się, że podjęcie niezbędnych działań w celu zachowania poufności wymaga przedsięwzięcia określonych działań prawnych i działań technicznych. Działania prawne to: opracowanie postanowień aktów wewnętrznych przedsiębiorstwa (regulaminy, uchwały, oświadczenia), sporządzenie klauzul o zachowaniu poufności, przygotowanie umów o zachowaniu poufności, umów o zakazie konkurencji. Działania techniczne to: przechowywanie dokumentów w wydzielonych i zamkniętych pomieszczeniach, zabezpieczenie nośników informacji przechowywanych w formie cyfrowej, zabezpieczenie i ograniczenie uprawnień dostępu do dysków sieciowych przedsiębiorstwa (indywidualne nadanie uprawnień, hasła dostępu), kody dostępu, hasła do komputerów, uniemożliwienie zgrywania informacji na nośniki prywatne. Z tego względu ustawowe wymaganie podjęcia niezbędnych działań spełni także podjęcie pewnych czynności konkludentnych, jak np. dopuszczenie do informacji jedynie wąskiego kręgu pracowników. W konkretnych okolicznościach o obowiązku dochowania tajemnicy może przesądzać sam charakter informacji w powiązaniu z poziomem wiedzy zawodowej osób, które weszły w ich posiadanie. Reasumując, informacja staje się "tajemnicą", kiedy przedsiębiorca przejawi rzeczywistą wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich.
W celu skutecznego zastrzeżenia danych informacji jako objętych tajemnicą przedsiębiorstwa konieczne jest zatem spełnienie dwóch warunków:
a) sam przedsiębiorca musi podejmować działania mające na celu zachowanie określonych danych w poufności;
b) muszą to być działania usystematyzowane, które obiektywnie dowodzą chęci zachowania w poufności określonych informacji i działania te powinny mieć charakter stały.
W zaskarżonej decyzji wskazano, że postanowienia Umowy o PPP, względem których została wydana decyzja, stanowią istotną wartość gospodarczą stron Umowy o PPP i są związane z know-how MPEC oraz Dobrej Energii, w zakresie realizacji projektów w formule partnerstwa publiczno-prywatnego, które stanowi o przewadze konkurencyjnej na wysoce wyspecjalizowanym rynku związanym z finansowaniem, budową i eksploatacją zakładów termicznego unieszkodliwiania odpadów.
Niewątpliwie MPEC w sposób wyraźny objął tajemnicą przedsiębiorstwa sporną Umowę o PPP. Nie ulega wątpliwości, że sporna umowa nie jest znana szerokiemu kręgowi osób w tej firmie, tylko dla wąskiej grupy ludzi. Bez wątpienia zatem aspekt formalny tajemnicy przedsiębiorcy został określony jednoznacznie i nie jest to kwestia sporna.
Zasadniczym zagadnieniem jest ocena aspektu materialnego, czyli weryfikacja tego czy informacje objęte tajemnicą przedsiębiorcy powinny stanowić informacje, których ujawnienie mogłoby mieć wpływ na jego sytuację ekonomiczną.
Analiza spornej części Umowy o PPP wskazuje, że zawiera ona określone rozwiązania techniczne, koncepcję organizacji przedsięwzięcia i sposobu jego finansowania. Przede wszystkim zaś, jak słusznie wskazał podmiot zobowiązany, można odczytać z niej specyficzny układ zależności pomiędzy zaangażowanymi podmiotami finansującymi, wspierającymi, dostarczającymi odpady, odbiorcami ciepła i energii elektrycznej oraz MPEC i partnerem prywatnym. Mechanizmy i zależności te zostały wypracowane w toku przede wszystkim w znacznej mierze utajnionego postępowania w trybie przetargowym i poprzedzającego je dialogu technicznego, a następnie uzupełnione indywidualnym wkładem Partnera Prywatnego zawartym w jego ofercie - w zasadniczej części także objętej przez niego tajemnicą przedsiębiorstwa. Biorąc pod uwagę specyficzną materię działalności gospodarczej, ale także zasięg działania zarówno skarżącego jak i MPEC , zgodzić się należy, że opracowanie Umowy o PPP (do której załącznik stanowi pełna treść oferty partnera prywatnego) w kształcie pozwalającym uzyskać przewagę konkurencyjną i zmaksymalizować wynikające z realizacji przedsięwzięcia korzyści społeczne i ekonomiczne wymagało niewątpliwie potężnych nakładów pracy i środków zarówno ze strony MPEC, jak i partnera prywatnego.
Analiza spornej Umowy PPP wskazuje, że zawiera ona materię o istotnych i unikatowych walorach gospodarczych, która w ocenie Sądu może zostać wykorzystana przez inne konkurencyjne podmioty, w tym skarżącą, który to podmiot przecież działa w tym samym obszarze gospodarczym i który jest podmiotem konkurencyjnym względem Partnera Prywatnego i MPEC. Rzeczona umowa zawiera szczegółowe informacje technologiczne z zakresu "Zagospodarowania frakcji palnej z odpadów komunalnych poprzez termiczne przekształcenie wraz z odzyskiem energii wykorzystywanej dla zapewnienia dostaw ciepła do miejskiej sieci ciepłowniczej, wraz z zaprojektowaniem i wybudowaniem Instalacji Technicznego Przekształcenia Odpadów oraz Kotłowni Szczytowej, a także finansowaniem nakładów inwestycyjnych i zarządzaniem infrastruktura". Znajdują się tam szczegółowe informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne, jak również informacje finansowe oraz księgowe.
W ocenie Sądu jest wysoce prawdopodobne, że wiele z tych informacji mogłoby być wykorzystanych przez skarżącą w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej w zakresie tej materii. MPEC słusznie wskazał, że podmiotem wnioskującym o sporne informacje jest bezpośredni konkurent Dobrej Energii, który bezskutecznie ubiegał się o udzielenie zamówienia publicznego, w wyniku którego została zawarta Umowa o PPP, a następnie bezskutecznie ubiegał się o dostęp do pełnej treści oferty Dobrej Energii, która obecnie stanowi załączniki do Umowy o PPP (załącznik nr II, a także załącznik nr XII, XIV, XV, XVII, XIX). Udostępnienie wnioskowanych informacji ma dla wnioskodawcy znaczenie niewątpliwie szersze, aniżeli wyłącznie kontrola działań podmiotu, który dysponuje majątkiem publicznym.
Jest zatem wysoce prawdopodobne, że uzyskując informacje objęte klauzulą poufności, skarżący faktycznie uzyskałby szczegółowe dane dotyczące rozwiązań technicznych, technologicznych, biznesowych oraz finansowych bezpośredniego konkurenta, działającego na tym samym rynku. To z kolei mogłoby realnie umożliwić mu uzyskanie przewagi konkurencyjnej nad stronami Umowy o PPP na rynku gospodarki odpadami oraz produkcji i sprzedaży ciepła i energii elektrycznej na różnych rynkach.
W ocenie Sądu, w przeciwieństwie do twierdzeń skarżącej, wnioskowanych informacji nie można analizować pojedynczo. Nawet jeśli teoretycznie poszczególne dane mogłyby nie być objęte rzeczoną tajemnicą, to należy analizować je spójnie jako całość, bo tylko takie ich ujęcie umożliwia całościowe spojrzenie na tą materię. Analiza zaś całości wnioskowanej umowy, w zakresie żądanym przez skarżącą, przekonuje, że obejmuje ona dane mające wartość gospodarczą zarówno dla MPEC, jak i Partnera Prywatnego, a co za tym idzie słusznie objęto je zbiorczo tajemnicą przedsiębiorstwa, a więc w sprawie zachodzi negatywna przesłanka udostepnienia informacji publicznej w postaci objęcia tych informacji tajemnica przedsiębiorcy.
W ocenie Sądu uzasadnienie i argumentacja zaprezentowane w decyzjach są wystarczające, a zarzuty skargi w tym zakresie nie są zasadne. W zaskarżonej decyzji (s. 20-29) dokładnie opisano i wskazano, z jakich powodów określona część umowy i jej załączniki nie mogą być udostępnione. Przykładowo warto wskazać, że odnośnie do pkt 2.3 umowy wyjaśniono, że postanowienia tego punktu dotyczą procedury przenoszenia na Partnera Prywatnego decyzji administracyjnych i stanowią część modelu biznesowo-organizacyjnego, wypracowanego przez MPEC, w celu skutecznego przeniesienia wymaganych decyzji. Wypracowany sposób przenoszenia decyzji stanowi również know-how biznesowo-organizacyjne MPEC, które podlega ochronie. Co do zaś pkt 3.6 umowy wskazano, że informacje te dotyczą technicznych, handlowych i organizacyjnych aspektów procedury rozruchu, która stanowi tajemnicę przedsiębiorstwa ze względu na indywidualnie wypracowany schemat rozruchu, harmonogramy oraz wynagrodzenie w okresie rozruchu, które stanowi część mechanizmu wynagradzania. Informacje te stanowią know-how dla MPEC. Odnośnie natomiast do Załącznika nr XXVIII podniesiono, że dotyczy on parametrów technicznych instalacji, w tym dotyczących mocy cieplnych, jakości i ilości wody procesowej itp. Jest to załącznik o szczególnym znaczeniu technicznym, który został opracowany przy udziale doradców technicznych. Rozwiązania techniczne po ich ujawnieniu mogłyby posłużyć konkurencji do własnych projektów oraz osłabić pozycje konkurencyjna MPEC oraz Partnera Prywatnego.
Warto również nadmienić, że określone informacje objęte wnioskiem zostały zastrzeżone również w ramach postępowania przetargowego prowadzonego przez MPEC nr "[...]", co zostało zakwestionowane przez skarżącą przed Krajową Izbą Odwoławcza w sprawie o sygn. akt "[...]", która w swoim wyroku potwierdziła zasadność objęcia tych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa.
Reasumując, w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.