II SA/OL 374/07

II SA/Ol 374/07 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2007-05-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2007-03-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
A.Bogusław Jażdżyk /sprawozdawca/
Adam Matuszak
Zbigniew Ślusarczyk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędziowie Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) Protokolant Wojciech Grabowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2007 roku sprawy ze skargi Z. J. oraz L. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w użytkowaniu nadbudowy domu jednorodzinnego - oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją "[...]" Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego "[...]" na podstawie art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1116 ze zm.) wraził sprzeciw w użytkowaniu nadbudowy domu jednorodzinnego o dach spadzisty z poddaszem mieszkalnym wraz z modernizacją układu funkcjonalnego wykonanego przy ul. "[...]" w A. na podstawie pozwolenia na budowę "[...]".
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż Z. J. i L. J. w dniu 28 listopada 2006 r. zgłosili zakończenie robót budowlanych związanych z nadbudową wymienionego budynku załączając dziennik budowy, oświadczenie kierownika budowy o zakończeniu robót budowlanych z kopią uprawnień i wpisu do Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa, protokół odbioru przewodów wentylacyjnych i kominowych oraz instalacji elektrycznej, oświadczenie A. P. z dnia 23 listopada 2006 r. oraz szkice przedstawiające odległość nadbudówki od granicy z działką sąsiada.
Organ podał dalej, iż pismem z dnia 8 listopada 2006 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego powiadomił Z. J. i L. J. oraz C. K. i S. K. o wszczęciu postępowania w przedmiocie opisanej nadbudowy domu jednorodzinnego. Wszczęcie postępowania związane było ze stwierdzeniem nieważności decyzji Prezydenta Miasta "[...]" przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]".
W związku z powyższym, prowadzenie postępowania w przedmiocie oceny zgodności z przepisami wykonanych robót i doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, uniemożliwia udzielenie pozwolenia na użytkowanie na podstawie zgłoszenia dokonanego w dniu 28 listopada 2006 r.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyli Z. J. i L. J.
Podnieśli, iż na mocy ostatecznej decyzji "[...]" wykonali zgodnie z otrzymanym pozwoleniem nadbudowę i modernizację budynku przy ul. "[...]" do dnia 5 lipca 2006 roku, czego dowodem jest dostarczony organowi administracji dziennik budowy.
Wyjaśnili, iż dysponując sentencją decyzji "[...]", która w pkt 2 stwierdzała, iż "po zakończeniu budowy inwestor nie jest zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie", bez własnej winy zaniechali zgłoszenia do użytkowania nadbudowaną część obiektu zgodnie z art. 54 ustawy - Prawo budowlane.
Argumentowali, iż po wszczęciu postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu 8 listopada 2006r., przeprowadzeniu wizji lokalnej, zobowiązaniu właścicieli budynku do dostarczenia dziennika budowy i orzeczenia o stanie technicznym budynku, pełnomocnik odwołujących się wniósł o stwierdzenie, że wybudowany budynek nadaje się do zamieszkania.
Wskazali, iż w sytuacji stwierdzenia dopiero po 7 latach nieważności decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie mogą być traktowani, jako dopuszczający się samowoli budowlanej, bądź jako prowadzący budowę z naruszeniem pozwolenia. Dlatego też, zdaniem odwołujących się, nie można skutków wadliwego procesu decyzyjnego organu administracji przerzucić na stronę postępowania.
Ponadto w sytuacji, gdy postępowanie wszczęte w dniu 8 listopada 2006 roku zmierzające do ustalenia stanu faktycznego z obowiązującym prawem nie zostało zakończone, wyrażony skarżoną decyzją sprzeciw narusza także art. 106 kpa. Zauważyli, że organ I instancji wydanej decyzji nie przekazał stosownie do wymogów art. 109 § 1 kpa w zw. z art. 40 kpa ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.
Decyzją z dnia "[...]" Nr "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż z akt sprawy wynika, że budynek przy ul. "[...]" w A. nie posiada ważnej decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenie na budowę.
W związku z powyższym organ I instancji postąpił prawidłowo wyrażając w decyzji z dnia "[...]" sprzeciw w użytkowaniu w/w budynku na zasadach przewidzianych w art. 54 ustawy - Prawo budowlane.
Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż główną kwestią w przedmiotowym postępowaniu nie jest fakt, kiedy inwestor złożył do organu nadzoru budowlanego zawiadomienie o zakończeniu budowy. Podstawowe znaczenie ma bowiem to, że pozwolenie na budowę zostało wycofane z obiegu prawnego w czasie trwania budowy, nie może być więc przyjęty legalny zakres wykonanych robót według przepisów ustawy - Prawo budowlane. Organ I instancji nie ma bowiem podstaw do zbadania zgodności przedłożonych przez inwestora dokumentów z właściwymi przepisami prawa, do czego jest zobowiązany zgodnie z art. 57 ustawy -Prawo budowlane.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na wymienioną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli Z. J. oraz L. J. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Skarżący podnieśli, iż przyjęli do wiadomości wydaną w dniu "[...]" przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzję o stwierdzeniu nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na nadbudowę domu mieszkalnego przy ul. "[...]" w A. Głównym powodem wydanego rozstrzygnięcia było, zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie zachowanie przewidzianych prawem odległości od granicy działki sąsiedniej, a należącej do S. K. Decyzja, nieważność której stwierdził Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, zawierała w swej sentencji w punkcie drugim rozstrzygnięcie zwalniające inwestora z uzyskania pozwolenia na użytkowanie nadbudowanej części budynku po zakończeniu budowy. Przedmiotowa nadbudowa, jak wynika z dziennika budowy zakończona została zgodnie z udzielonym pozwoleniem, przed wydaniem i doręczeniem stronie decyzji Głównego Inspektowa Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]". Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 8 listopada 2006 r. wszczął w tej sprawie postępowanie i na dzień 22 listopada 2006 roku w oparciu o przepis art. 81a ustawy - Prawo budowlane, wyznaczona została z udziałem stron wizja lokalna na miejscu wykonanej inwestycji.
W tym dniu, w czasie wizji lokalnej, skarżący przedłożyli organowi budowlanemu oryginał pełnomocnictwa udzielonego R. P. do ich reprezentowania i pełnomocnictwo to zostało przez organ administracji przyjęte. Pełnomocnik skarżących został dopuszczony do udziału w tym postępowaniu.
W trakcie wizji lokalnej inwestor został zobowiązany do przedłożenia organowi nadzoru budowlanego w terminie do 15 stycznia 2007 roku dziennika budowy wraz z orzeczeniem technicznym o wykonaniu nadbudowy domu jednorodzinnego przy ul. "[...]" w A.
Wykonując obowiązki, pełnomocnik skarżących dostarczył żądane dokumenty dotyczące dziennika budowy. Pozostałe, tzn. orzeczenie techniczne doręczył dopiero w dniu 15 stycznia 2007 roku. W dniu 27 listopada 2006 roku pełnomocnik skarżących złożył do organu I instancji wniosek o doręczenie wypisów z akt przedmiotowej sprawy. Następnie w dniu 28 listopada 2006 roku pełnomocnikowi skarżących organ I instancji doręczył kopie dokumentów z przedmiotowych akt. Mimo to organ I instancji wydając sprzeciw w dniu "[...]" zgodnie z obowiązującym prawem nie doręczył tejże decyzji pełnomocnikowi skarżących.
Składając w dniu 12 grudnia 2006 roku odwołanie od przedmiotowej decyzji jako jeden z zarzutów skarżący podnieśli fakt naruszenia przez organ administracji art. 40 kpa w zw. z art. 109 § 1 kpa. Potraktowanie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pełnomocnictwa udzielonego w postępowaniu administracyjnym jako obowiązującego jedynie w postępowaniu przed organem II instancji i odniesienie się do tego faktu jedynie w piśmie tego organu z dnia 22 stycznia 2007 roku, a nie w zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy naruszenie art. 40 w zw. art. 109 § 1 kpa stanowiło jeden z zarzutów odwołania od decyzji organu I instancji, stanowi rażące naruszenie przepisów prawa administracyjnego i jest jednocześnie poza procesowym, nie znanym kpa, trybem ich rozpoznania.
Brak jest także w motywach skarżonego rozstrzygnięcia odniesienia się organu II instancji do zarzutu odwołania, w którym skarżący kwestionowali przedwczesne wydanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji z "[...]",
w sytuacji gdy, zgodnie ze wszczętym w dniu 8 listopada 2006 roku postępowaniem
i wyznaczonym do 15 stycznia 2007 r. terminem do dostarczenia przez stronę stosownych dokumentów i opinii, na dzień wydania decyzji, to postępowanie nie zostało zakończone.
Skarżący podnieśli, iż błędne rozstrzygnięcia w decyzjach organów, tj. mylne pouczenie strony co do konieczności uzyskania pozwolenia na użytkowanie nadbudowanego obiektu, wydanie sprzeciwu w oparciu o niepełny materiał dowodowy wbrew stanowisku samego organu budowlanego nakładającego na stronę termin do przedstawienia dowodów, którego ona nie przekroczyła nie może rodzić negatywnych dla niej skutków, a tym samym podważać zaufanie obywatela do organów Państwa.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł
o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Organ podniósł ponadto, że rozpatrując odwołanie od decyzji z dnia "[...]" badał przedmiotową sprawę dotyczącą sprzeciwu w użytkowaniu nadbudowy domu jednorodzinnego wyłącznie pod kątem prawidłowości zastosowania przez organ
I instancji art. 54 ustawy - Prawo budowlane, do czego był zobowiązany na podstawie przepisów tej ustawy oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy zajmował się jedynie zagadnieniami związanymi z tym postępowaniem, którego dotyczy przedmiotowa sprawa i nie miał możliwości wypowiadania się w sprawach dotyczących innych postępowań prowadzonych co do ustalonego przedmiotu postępowania, tj. w tym przypadku budynku przy ul. "[...]" w A.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd kontroluje zaskarżone decyzje pod kątem ich zgodności z prawem. Zatem usunięcie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego może nastąpić tylko w przypadku, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organ naruszył prawo
w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). W sprawie niniejszej, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stwierdził w toku kontroli legalności aktów podjętych w postępowaniu administracyjnym naruszenia przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania, których naruszenie mogło mieć istotny wpływ na jej wynik.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 8 sierpnia 2006r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta z dnia "[...]" zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – nadbudowę domu jednorodzinnego o dach spadzisty z poddaszem mieszkalnym wraz
z modernizacją układu funkcjonalnego.
Po tej dacie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął w dniu 8 listopada 2006r. postępowanie w sprawie nadbudowy budynku w celu oceny zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych i doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. W postępowaniu tym, co wynika z akt administracyjnych, inwestorzy udzielili także w dniu 22 listopada 2006r. pełnomocnictwa dla R. P., a pełnomocnik ten brak udział w tymże postępowaniu.
Następnie inwestorzy w dniu 28 listopada 2006r. złożyli w organie I instancji zawiadomienie o zakończeniu budowy. Ze znajdującego się w aktach dziennika budowy wynika, iż roboty budowlane związane z nadbudową budynku zostały zakończone w dniu 5 lipca 2006r., a wiec przed wyeliminowaniem z obrotu prawnego pozwolenia na budowę.
Oceniając zaskarżoną decyzję na tle ustalonego stanu faktycznego wskazać należy, iż stosownie do treści art. 54 ustawy – Prawo budowlane do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę, można przystąpić, z zastrzeżeniem art. 55 i 57, po zawiadomieniu właściwego organu
o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji. Przepis ten w przytoczonym brzmieniu obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Podobne brzmienie przepis ów miał w czasie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w niniejszej sprawie, także uzależniając możliwość przystąpienia do użytkowania obiektu od braku zgłoszenia sprzeciwu przez właściwy organ. Ustawodawca w art. 54 ustawy wyraził zasadę, iż do użytkowania obiektu budowlanego, na którego wzniesienie wymagane było pozwolenie na budowę można przystąpić jedynie po zawiadomieniu właściwego organu. Zasada ta dotyczy także nadbudowy obiektu budowlanego, bowiem art. 3 pkt 6 ustawy – Prawo budowlane przez budowę rozumie także nadbudowę obiektu budowlanego. Ustawodawca w cytowanym artykule ustanowił dla organu 21-dniowy termin w którym organ może zgłosić sprzeciw wobec zamierzonego użytkowania obiektu budowlanego. Jest to termin, w którym organ może rozstrzygnąć kwestię spełnienia warunków umożliwiających przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego. W przypadku, gdy właściwy organ uzna, iż inwestor może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego nie reaguje, a brak reakcji i upływ terminu wskazanego w art. 54 ustawy oznacza w istocie zgodę na przystąpienie do użytkowania budynku.
W sprawie niniejszej organ wnosząc sprzeciw w drodze decyzji, wskazał po pierwsze, iż decyzja o pozwoleniu na budowę na podstawie której dokonano nadbudowy została wyeliminowana z obrotu prawnego, po drugie organ wyjaśnił, iż w dniu 8 listopada 2006r. wszczął postępowanie w sprawie przedmiotowej nadbudowy, w związku ze stwierdzeniem nieważności pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu oparcie sprzeciwu na takich przesłankach jest prawidłowe.
Wyjaśnić należy, iż organ w formie sprzeciwu może wypowiedzieć się, czy możliwym jest przystąpienie do użytkowania obiektu, a oceny tej należy dokonać pod kątem zgodności wykonania obiektu z przepisami prawa budowlanego i warunkami zawartymi w pozwoleniu na budowę (por. Z. Niewiadomski, Prawo budowlane, Komentarz C.H.Beck 2006 str. 549). Przyjąć ponadto należy, iż zawiadomienie o zakończeniu budowy dotyczyć może jedynie obiektu wykonanego legalnie, tj. na podstawie pozwolenia na budowę. Wniesienie sprzeciwu poprzedzone winno być badaniem zgodności obiektu z projektem budowlanym, który zatwierdzany jest decyzją
o udzieleniu pozwolenia na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego. Należy więc przyjąć, iż wniesienie sprzeciwu jest zasadne, jeżeli w chwili złożenia zawiadomienia
o zakończeniu budowy, pozwolenie na budowę zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, a dodatkowo organ prowadzi postępowanie mające ocenić zgodność
z prawem wykonanych robót, które zostało wszczęte wskutek stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę. Brak jest bowiem decyzji zatwierdzającej projekt budowlany
i udzielającej pozwolenia na budowę z którą organ mógłby ocenić zgodność wykonanych robót budowlanych.
Za przedstawionym wyżej stanowiskiem przemawia także art. 57 ust. 1 pkt 2 lit a ustawy – Prawo budowlane, zgodnie z którym do zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego lub wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie inwestor jest obowiązany dołączyć: oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz przepisami. Nie można zweryfikować tego oświadczenia, skoro decyzja o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego już nie obowiązuje.
Dodatkowo podnieść trzeba, że zbadanie zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych zostanie dokonane w postępowaniu wszczętym w dniu 8 listopada 2006r. W tym postępowaniu organ jest uprawniony do nałożenia na inwestora obowiązków na podstawie art. 81 c ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, a następnie w razie potrzeby może nałożyć obowiązki celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego
z prawem na podstawie art. 51 tejże ustawy. Wynik tego postępowania pozwoli zatem ocenić, czy inwestorzy będą mogli przystąpić do użytkowania budynku. Oczywistym jest także, iż sprzeciw organu w sprawie użytkowania budynku, nie będzie mógł blokować przystąpienia do użytkowania obiektu w sytuacji pozytywnego zakończenia dla inwestora postępowania prowadzonego w oparciu o art. 51 ustawy - Prawo budowlane.
Nie jest słuszny zarzut skargi z którego wynika, iż decyzja organu I instancji
z dnia "[...]" została wydana przedwcześnie, tj. przed zakończeniem postępowania wszczętego w dniu 8 listopada 2006r. Jak była o tym mowa wyżej organ administracji ma bowiem na złożenie sprzeciwu 21 dni od momentu otrzymania zawiadomienia
o zakończeniu budowy i z decyzją w przedmiocie wniesienia sprzeciwu organ nadzoru budowlanego nie może wyczekiwać do czasu zakończenia innego postępowania administracyjnego.
Odnosząc się do zarzutu skargi, iż inwestorzy zwolnieni byli z obowiązku zgłoszenia zakończenia robót budowlanych ze względu na zapis znajdujący się
w decyzji z dnia "[...]", który wskazywał, iż inwestorzy zwolnieni są z obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu, wskazać należy, że zarzut ten nie jest zasadny. Ten zapis decyzji zwalniał skarżących od uzyskania w drodze decyzji pozwolenia na użytkowanie w oparciu o art. 55 ustawy – Prawo budowlane, który określa w jakich sytuacjach inwestor zobowiązany jest uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Taki sens art. 55 miał także w brzmieniu obowiązującym w dniu 15 września 1999r. Niemniej jednak nie oznaczało to zwolnienia inwestora z obowiązku zawiadomienia organu o zakończeniu budowy, które to zawiadomienie nie jest tożsame z wnioskiem o udzielenia pozwolenia na użytkowanie.
Sąd nie podzielił także zasadności zarzutu skargi, iż zaskarżona decyzja winna być uchylona ze względu na brak doręczenia decyzji organu I instancji R. P., któremu skarżący udzielili pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym wszczętym w dniu 8 listopada 2006r. w sprawie nadbudowy budynku. Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu 22 listopada 2006r. skarżący udzielili pełnomocnictwa, które zostało złożone do akt tejże sprawy. Jednakże skarżący złożyli w dniu 28 listopada 2006r. zawiadomienie
o zakończeniu budowy osobiście i nie powołali się na fakt, iż w innym postępowaniu ustanowili pełnomocnika, a pełnomocnik ten jest umocowany do ich reprezentowania
w sprawie wszczętej na skutek złożenia tegoż zawiadomienia, co w dalszej konsekwencji oznaczałoby obowiązek doręczenia pełnomocnikowi ewentualnego sprzeciwu organu w drodze decyzji administracyjnej. Ustanowienie pełnomocnika nie odbiera uprawnienia stronie do występowania osobiście. Wyjaśnić należy, iż w istocie przed organem administracji toczą się dwa postępowania, tj. postępowanie wszczęte
z urzędu w dniu 8 listopada 2006r. oraz postępowanie zainicjowane zawiadomieniem skarżących z dnia 28 listopada 2006r. Choć sprawy te rozpoznaje ten sam organ administracji i dotyczą one tego samego budynku, to jednak postępowania te mają różne podstawy prawne ich prowadzenia i nie są postępowaniami tożsamymi. Tak więc w sytuacji, gdy skarżący udzielili pełnomocnictwa w jednym postępowaniu, nie przywołując tej okoliczności w innym postępowaniu organ nie mógł domniemywać, iż skarżący ustanowili pełnomocnika. Ta okoliczność nie mogła skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji tym bardziej, że organ był uprawniony do wniesienia sprzeciwu
w terminie 21 dni od dnia zgłoszenia zawiadomienia o zakończeniu budowy,
a okoliczności sprawy wskazują, iż w sprawie nie musiał prowadzić dodatkowego postępowania wyjaśniającego.
Z powyższych względów przyjąć należy, iż brak stanowiska organu zawartego
w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w przedmiocie zakresu pełnomocnictwa udzielonego R. P. w postępowaniu przed organem I instancji stanowi naruszenie przepisów postępowania, które nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy i nie skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie,
na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.