II SA/OL 367/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w OlsztynieOlsztyn2023-05-16
NSAAdministracyjneŚredniawsa
egzekucja administracyjnagrzywna w celu przymuszeniapostanowienieodrzucenie skargiprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiśrodki zaskarżeniazażalenieorgan odwoławczyszczepienia ochronne

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia.

Skarżąca M. D. zaskarżyła dwa postanowienia Inspektora Sanitarnego, w tym postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Sąd administracyjny uznał, że skarga na postanowienie o grzywnie została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia, a konkretnie nie rozpatrzono jeszcze zażalenia na to postanowienie przez organ odwoławczy (Ministra Zdrowia). W związku z tym skarga została odrzucona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę M. D. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 listopada 2022 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarżąca zaskarżyła również inne postanowienie tego samego organu z dnia 16 lutego 2023 r. dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd, rozpoznając skargę na postanowienie o grzywnie, odniósł się do kwestii dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wydanego przez organ pierwszej instancji, przysługuje na nie zażalenie do organu odwoławczego. W aktach sprawy znajdowało się zażalenie skarżącej do Ministra Zdrowia na postanowienie z 25 listopada 2022 r., które zostało przekazane do rozpatrzenia. Dopóki organ odwoławczy nie rozpatrzy zażalenia, skarżąca nie może wnieść skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga nie jest dopuszczalna, ponieważ nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wydanego przez organ pierwszej instancji, przysługuje na nie zażalenie do organu odwoławczego. Dopóki zażalenie nie zostanie rozpatrzone, skarżący nie może wnieść skargi do sądu administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

p.p.s.a. art. 52 § 1 i 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, rozumianych jako sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu przed organami administracji publicznej.

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie nastąpiło z naruszeniem przepisów powyższych artykułów (dotyczących wyczerpania środków zaskarżenia).

Pomocnicze

u.p.e.a. art. 17 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, na które służy zażalenie.

u.p.e.a. art. 122 § 1 i 3

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

Zasada dwuinstancyjności postępowania.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia (nie rozpatrzono zażalenia na postanowienie o grzywnie przez organ odwoławczy).

Godne uwagi sformułowania

Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie wydane przez organ odwoławczy, który ostatecznie rozstrzyga sprawę.

Skład orzekający

Marzenna Glabas

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wykładnia art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w kontekście postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w szczególności dotyczących grzywny w celu przymuszenia."

Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co jest istotne dla prawników, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Ol 367/23 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2023-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Marzenna Glabas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 52  § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2023 r. sprawy ze skargi M. D. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 listopada 2022 r., nr E-SZ.906.1.16.2022 w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
29 marca 2023 r. M. D. (dalej jako: "skarżąca") w jednym piśmie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie dwa postanowienia Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie (dalej jako: "organ"): z 25 listopada 2022 r. nr E-SZ.906.1.16.2022 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka A. D. obowiązkowym podstawowym szczepieniom ochronnym przeciwko: gruźlicy, błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis, wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, odrze, śwince i różyczce oraz z 16 lutego 2023 r. nr E-SZ.906.1.16.2022 w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Zarządzeniem z 2 maja 2023 r. obie skargi rozdzielone zostały do odrębnego rozpatrzenia. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie z 25 listopada 2022 r.
w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
W odpowiedzi na tę skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a")
.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym
w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie wydane przez organ odwoławczy, który ostatecznie rozstrzyga sprawę. Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też rozstrzygnięcia wydanego
w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia powinno być rozstrzygnięcie organu II instancji.
Stosownie do art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 ze zm.) o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie,
w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Stosownie do art. 18 cytowanej ustawy jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało m. in. na podstawie art. 122 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten stanowi, że grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny. Zgodnie z § 3 tego artykułu zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Przepis ten uprawnia zobowiązanego do jednoczesnego skorzystania z różnych środków prawnych, które podlegają załatwieniu odrębnymi rozstrzygnięciami. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zarówno zarzuty
w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, załatwione ostatecznie postanowieniem z 16 lutego 2023 r., jak i zażalenie na postanowienie w przedmiocie grzywny. Istotnym jest, że zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny wydane zostało przez Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego
w pierwszej instancji i przysługiwało na nie zażalenie do organu odwoławczego, o czym organ pouczył skarżącą w tym postanowieniu. Z akt sprawy wynika, że w dniu 9 grudnia 2022 r. skarżąca wywiodła do Ministra Zdrowia zażalenie na postanowienie z 25 listopada 2022 r. Pismem z 16 grudnia 2022 r. organ przekazał to zażalenie do rozpatrzenia Ministrowi Zdrowia. Dopiero po rozpatrzeniu zażalenia przez organ odwoławczy skarżąca będzie mogła wnieść skargę w sprawie nałożonej grzywny w celu przymuszenia realizacji wymienionego obowiązku.
Z podanych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI