II SA/Ol 366/25

Sprawa dotyczyła skargi P. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego, która utrzymała w mocy decyzję organu I instancji ustalającą zwaloryzowaną roczną opłatę z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości. Organ I instancji dokonał waloryzacji opłaty ustalonej w 2022 r. (159,50 zł) przy zastosowaniu wskaźników cen towarów i usług konsumpcyjnych za lata 2023 (1,144) i 2024 (1,114), co dało nową opłatę w wysokości 203,27 zł. Skarżąca spółka zarzuciła naruszenie przepisów, twierdząc, że waloryzacja powinna być dokonana przy użyciu jednego wskaźnika za ostatni rok, a nie skumulowanych wskaźników z kilku lat. Podniosła również, że przepis art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej, stanowiący, że waloryzacja może być dokonywana nie częściej niż raz na 3 lata, wyklucza stosowanie tzw. skumulowanej waloryzacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę. Sąd uznał, że waloryzacja ma na celu zachowanie realnej wartości świadczenia pieniężnego i przywrócenie jego wartości w stosunku do siły nabywczej pieniądza. W związku z tym, konieczne jest uwzględnienie wszystkich zmian inflacyjnych od momentu powstania zobowiązania lub ostatniej waloryzacji. Sąd stwierdził, że zastosowana przez organy metoda nawiązań łańcuchowych, uwzględniająca wskaźniki inflacyjne za poszczególne lata (2023 i 2024), jest prawidłowa i zgodna z art. 10 ust. 1 i 2 ustawy przekształceniowej oraz art. 5 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sąd podkreślił, że przepis art. 10 ust. 2 ustawy przekształceniowej ogranicza jedynie częstotliwość dokonywania waloryzacji, a nie sposób jej obliczania. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia zasady rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony, wskazując na jednolite orzecznictwo w podobnych sprawach.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający