II SA/Ol 361/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w OlsztynieOlsztyn2023-05-18
NSAAdministracyjneNiskawsa
egzekucja administracyjnagrzywna w celu przymuszeniapostępowanie egzekucyjneprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymiwyczerpanie środków zaskarżeniazażalenieodrzucenie skargisąd administracyjnyinspektor sanitarny

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, ponieważ nie wyczerpano środków zaskarżenia.

Skarżąca zaskarżyła dwa postanowienia organu, w tym postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Sąd rozdzielił skargi do odrębnego rozpatrzenia. Organ wniósł o odrzucenie skargi na postanowienie o grzywnie, wskazując na naruszenie art. 52 § 1 p.p.s.a. Sąd uznał, że skarga została wniesiona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, gdyż przysługiwało na nią zażalenie do Ministra Zdrowia, które zostało już wniesione. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpoznał skargę M.D. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 listopada 2022 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarżąca zaskarżyła również inne postanowienie organu z dnia 16 lutego 2023 r. dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd zarządzeniem z 2 maja 2023 r. rozdzielił obie skargi do odrębnego rozpatrzenia. Przedmiotem niniejszej sprawy była skarga na postanowienie o grzywnie. Organ wniósł o odrzucenie tej skargi, argumentując, że została ona wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia. Sąd podzielił stanowisko organu. Wskazał, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co oznacza sytuację, gdy stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia. W przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być co do zasady postanowienie organu odwoławczego. Sąd podkreślił, że na postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wydane przez organ pierwszej instancji, przysługuje zażalenie do organu odwoławczego. W aktach sprawy znajdowało się zażalenie skarżącej do Ministra Zdrowia na postanowienie z 25 listopada 2022 r., które zostało przekazane do rozpatrzenia. Dopiero po rozpatrzeniu zażalenia przez organ odwoławczy skarżąca mogłaby wnieść skargę do sądu administracyjnego. Z tych przyczyn skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga nie jest dopuszczalna przed wyczerpaniem środków zaskarżenia.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku postanowień organu pierwszej instancji w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie do organu odwoławczego, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna dopiero po rozpatrzeniu tego zażalenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (7)

Główne

p.p.s.a. art. 52 § 1, 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.

p.p.s.a. art. 58 § 1 pkt 6

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w § 1 pkt 1-5.

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 3

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

u.p.e.a. art. 17 § 1

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

u.p.e.a. art. 18

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

W postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

u.p.e.a. art. 122 § 1, 3

Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

Grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny. Zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny.

k.p.a. art. 15

Kodeks postępowania administracyjnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skarga została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 p.p.s.a., ponieważ skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, gdyż przysługiwało jej zażalenie do organu odwoławczego (Ministra Zdrowia) na postanowienie o nałożeniu grzywny.

Godne uwagi sformułowania

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie wydane przez organ odwoławczy, który ostatecznie rozstrzyga sprawę.

Skład orzekający

Grzegorz Klimek

przewodniczący sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie zasady konieczności wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego w sprawach egzekucyjnych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku wyczerpania zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa ma charakter proceduralny i dotyczy podstawowych zasad wnoszenia skarg do sądów administracyjnych, co jest istotne dla prawników, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Ol 361/23 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2023-05-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-05-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 3 par. 2 pkt 3, art. 52 par. 1, 2, art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2022 poz 479
art. 17 par. 1, art. 18, art. 122 par. 1, 3
Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Grzegorz Klimek po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 25 listopada 2022 r., nr E-Sz.906.1.17.2022 w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
29 marca 2023 r. M.D. (dalej jako: skarżąca) w jednym piśmie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie dwa postanowienia Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Olsztynie (dalej jako: organ): z 25 listopada 2022 r., nr E-SZ.906.1.17.2022 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania dziecka M.D. obowiązkowym podstawowym szczepieniom ochronnym przeciwko: [...] oraz z 16 lutego 2023 r. nr E-SZ.906.1.17.2022 w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Zarządzeniem z 2 maja 2023 r. obie skargi rozdzielone zostały do odrębnego rozpatrzenia. Przedmiotem niniejszej skargi jest postanowienie z 25 listopada 2022 r.
w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia.
W odpowiedzi na tę skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 - p.p.s.a).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zakres właściwości sądu administracyjnego, jak stanowi art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, określa ustawa. W myśl art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym
w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie, od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu przed organami administracji publicznej. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, postanowienie wydane przez organ odwoławczy, który ostatecznie rozstrzyga sprawę. Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia powinno być rozstrzygnięcie organu II instancji.
Stosownie do art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479 – u.p.e.a.) o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone postanowienie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Stosownie do art. 18 u.p.e.a. jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało m. in. na podstawie art. 122 § 1 u.p.e.a. Przepis ten stanowi, że grzywnę w celu przymuszenia nakłada organ egzekucyjny. Zgodnie z § 3 tego artykułu zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. Przepis ten uprawnia zobowiązanego do jednoczesnego skorzystania z różnych środków prawnych, które podlegają załatwieniu odrębnymi rozstrzygnięciami. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła zarówno zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, załatwione ostatecznie postanowieniem z 16 lutego 2023 r., jak i zażalenie na postanowienie w przedmiocie grzywny. Istotnym jest, że zaskarżone postanowienie o nałożeniu grzywny wydane zostało przez Warmińsko-Mazurskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego
w pierwszej instancji i przysługiwało na nie zażalenie do organu odwoławczego, o czym organ pouczył skarżącą w tym postanowieniu. Z akt sprawy wynika, że w dniu 8 grudnia 2022 r. skarżąca wywiodła do Ministra Zdrowia zażalenie na postanowienie z 25 listopada 2022 r. Pismem z 16 grudnia 2022 r. organ przekazał to zażalenie do rozpatrzenia Ministrowi Zdrowia. Dopiero po rozpatrzeniu zażalenia przez organ odwoławczy skarżąca będzie mogła wnieść skargę w sprawie nałożonej grzywny w celu przymuszenia realizacji wymienionego obowiązku.
Z podanych przyczyn skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI