II SA/OL 33/24

II SA/Ol 33/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-05-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Ewa Osipuk /przewodniczący sprawozdawca/
Katarzyna Matczak
Tadeusz Lipiński
Symbol z opisem
6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2492
art.1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 119 pkt 2, art.133 par.1, art.134 par.1, art.151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 2023 poz 775
art.7, art.8, art.77 par.1, art.80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 344
art.124b, art.128 ust.4, art.130 ust.1-2, art.134 ust.1-2, art.135 ust.5, art.152 ust.1, art.154 ust.1, art.157
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j.)
Sentencja
Dnia 21 maja 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Osipuk (spr.) Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 maja 2024 roku sprawy ze skargi B. C. i M. C. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odszkodowania z tytułu szkód oraz zmniejszenia wartości nieruchomości - oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 11 września 2023 r., Starosta E. (dalej jako: "Starosta", "organ pierwszej instancji"), na podstawie art. 128 ust. 4, art. 129 ust. 5 pkt 1, art. 130, art. 132 ust.1a, ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2023 r. poz. 344 z późn.zm.), dalej jako: "u.g.n." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2023 r. poz. 775), dalej jako: "k.p.a.", orzekł na rzecz B. i M. małż. C. (dalej jako: "właściciele nieruchomości", "strona", "strona skarżąca"):
1. ustalić odszkodowanie w wysokości 608 zł z tytułu zobowiązania właścicieli do udostępnienia nieruchomości położonej w obrębie G., gmina S., oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr (...), ujawnionej w księdze wieczystej nr (...);
2. ustalić odszkodowanie w wysokości 10 987 zł z tytułu szkód wynikających z udostępnienia nieruchomości, wskutek dokonania czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń, służących do przesyłania lub dystrybuowania energii elektrycznej na obszarze działania napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV E. – W. przez (...) S.A.;
3. zobowiązać (...) S.A. do wypłaty ustalonego w punkcie 1 oraz 2 niniejszej decyzji, odszkodowania w łącznej wysokości 11 559 zł w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.
W uzasadnieniu wydanej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że decyzją z 30 czerwca 2022 r., utrzymaną w mocy decyzją Wojewody Warmińsko-Mazurskiego (dalej jako: "Wojewoda", "organ odwoławczy") z 22 lipca 2022 r., zobowiązano stronę do udostępnienia (...) S.A. z siedzibą w L. nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka nr (...), położonej w obrębie G., gmina S., w celu dokonania czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybuowania energii elektrycznej na obszarze działania napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV E. – W., w pasie o długości 320m i szerokości 18m (po 9m po obu stronach tej linii), w terminie od 30 czerwca 2022 r. do 30 listopada 2022 r.
Pismem z 21 października 2022 r., właściciele nieruchomości poinformowali Starostę, że na udostępnionym pasie gruntu, na skutek przeprowadzonej wycinki, w całości zlikwidowano uprawę leśną, nie pozostawiając przy tym podszytu oraz naruszono warstwę próchniczą gleby, co jest niezgodne z sentencją decyzji z 30 czerwca 2022 r. oraz zapisami Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu.
W wyniku oględzin przedmiotowej nieruchomości przeprowadzonych 4 listopada 2022 r. oraz 1 grudnia 2022 r. ustalono, że drzewa zostały usunięte całkowicie, nie zachowano podszytu. Stwierdzono, że nie można ocenić, ile gatunków i jaka ilość drzew zostało wyciętych oraz ile m³ drzewa pozyskano na skutek tych działań, ponieważ na miejscu nie znaleziono materiału drzewnego. Na glebie znajdowały się ścinki gałęzi, większe ich fragmenty, nie zauważono pni drzew. Podczas oględzin sporządzono dokumentację fotograficzną.
Organ pierwszej instancji wskazał, że stosownie do zapisów Uproszczonego Planu Urządzenia Lasu dla przedmiotowej działki nie jest dopuszczalne usuwanie podszytu, należy również prowadzić cięcia i zrywkę drewna w sposób minimalnie naruszający warstwę próchniczą gleby oraz należy usunąć masę 5m³ drzew gatunku świerk, dąb i wiąz stanowiących drewno małowymiarowe (żerdzie i tyczki o średnicy pnia w dolnym końcu nie przekraczającej 3cm w korze) oraz 12m³ drewna gatunku modrzew stanowiących drewno średniowymiarowe (papierówka) o średnicy pnia w górnym końcu od 5 cm do 24 cm w dolnym końcu rosnących pod oraz obok linii prądowych wysokiego i średniego napięcia.
Odpowiadając na wezwanie organu pierwszej instancji, (...) S.A. pismem z 27 lutego 2023 r. przekazała kopię protokołu odbioru końcowego wykonanych działań i jednocześnie poinformowała, że 30 stycznia 2023 r. przesłała stronie przekazem pocztowym odszkodowanie w wysokości 2189,40 zł, jednak pieniądze nie zostały podjęte.
W toku prowadzonego postępowania organ pierwszej instancji powołał rzeczoznawcę majątkowego celem ustalenia wysokości odszkodowania.
Oceniając sporządzony 17 lipca 2023 r. operat szacunkowy, Starosta uznał ustalenia rzeczoznawcy majątkowego zawarte w operacie szacunkowym oraz w odpowiedzi na zarzuty stron jako prawidłowe i wiarygodne, co powoduje, że operat ten może stanowić dowód w przedmiotowym postępowaniu. Podkreślił, że operat podlega ocenie pod względem formalnym, tj. czy został sporządzony przez uprawnioną osobę, czy jego treść zawiera wymagane przepisami prawa elementy, a także czy nie zawiera oczywistych wad lub niejasności, które powinny być poprawione, sprostowane lub uzupełnione. Natomiast o wyborze podejścia, metody i techniki szacowania nieruchomości decyduje rzeczoznawca, zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n.
W złożonym odwołaniu strona zarzuciła:
1. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 84 § 1, art. 80 kpa poprzez:
- brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego i oparcie się wyłącznie na operacie szacunkowym z 17 lipca 2023 r., w tym przyjęcie, że zastosowane przez rzeczoznawcę sposoby wyceny, w tym zastosowane podejścia, były w zaistniałym stanie faktycznym prawidłowe, podczas gdy aby okoliczność ta mogła zostać stwierdzona, konieczne było przeprowadzenie dowodu z opinii innego rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ organ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, pozwalającymi uznać, że operat ten ustala w sposób prawidłowy wartość odszkodowania, w sytuacji gdy strona skarżąca w toku postępowania złożyła zastrzeżenia co do sposobu wyliczenia wartości szkody z tytułu wycinki części składowych nieruchomości — drzew i krzewów oraz zastrzeżenia szczegółowe dotyczące przyjętych w wycenie stawek wyliczenia wartości szkody w związku z przyjętą metodą oszacowania wartości odtworzeniowej drzew i krzewów;
- brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy, poprzez nieuwzględnienie uwag zgłaszanych przez stronę w toku postępowania, co do sposobu wyliczenia wartości szkody oraz przyjętych do wyliczenia stawek, co doprowadziło Starostę do poczynienia w zaskarżonej decyzji całkowicie dowolnych ustaleń faktycznych, a w konsekwencji tego doprowadziło do wydania decyzji ustalającej odszkodowanie w zaniżonej wysokości;
2. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 135 ust. 5 u.g.n., poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że w przypadku gdy oszacowana w operacie wartość odtworzeniowa drzew i krzewów jest wyższa od oszacowanej wartości rynkowej wyciętych drzew i krzewów, prawidłowe jest przyjęcie, że odszkodowanie może obejmować tylko i wyłącznie jedną z ww. wartości jako podstawę ustalenia wysokości szkody;
3. wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. art. 128 ust. 4 w zw. z art. 124 oraz art. 135 ust 5 u.g.n., poprzez przyjęcie, że operat szacunkowy jest sporządzony prawidłowo i w efekcie oparcie rozstrzygnięcia w sprawie na jego podstawie, w sytuacji, gdy operat szacunkowy nie był w pełni zgodny z przepisami określającymi metodologię szacowania nieruchomości, w szczególności nie uwzględniał wartości rynkowej wyciętych drzew i krzewów, a zatem nic może być podstawą ustalenia należnego stronie odszkodowania.
W świetle powyższych zarzutów strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, powołanie biegłego w celu określenia prawidłowej wysokości odszkodowania i orzeczenie co do istoty sprawy, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
W uzasadnieniu złożonego odwołania właściciele nieruchomości podnieśli, że zaskarżona decyzja została wydana wyłącznie w oparciu o ustalenia zawarte w kwestionowanym operacie szacunkowym, przy jednoczesnym pominięciu zastrzeżeń i argumentacji przedstawianej przez stronę w toku prowadzonego postępowania. Tym samym, nie został zgromadzony w sposób wyczerpujący materiał dowodowy.
W ocenie strony w sytuacji, gdy właściciele nieruchomości w toku postępowania złożyli liczne zastrzeżenia co do sposobu wyliczenia wartości szkody z tytułu wycinki części składowych nieruchomości - drzew i krzewów oraz zastrzeżenia szczegółowe dotyczące przyjętych w wycenie stawek wyliczenia wartości szkody w związku z przyjętą metodą oszacowania wartości odtworzeniowej drzew i krzewów, organ powinien skorzystać z opinii innego biegłego celem weryfikacji i potwierdzenia wiadomości specjalnych.
Podniesiono, że sporządzony w niniejszej sprawie operat szacunkowy nie uwzględnia wartości rynkowej wyciętych drzew i krzewów, a zatem nie może być podstawą ustalenia należnego stronie odszkodowania, które powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Odszkodowanie powinno obejmować wartość usuniętych drzew i krzewów z terenu nieruchomości oraz koszty ponownego zalesienia i pielęgnacji drzewostanu, ustalone o ceny rynkowe.
Właściciele nieruchomości zakwestionowali również sposób w jaki zostali powiadomieni o planowanym terminie rozpoczęcia robót, podnosząc, że nie mieli faktycznej możliwości dowiedzenia się o rozpoczęciu prac. Ponadto, Spółka nie dokonała pomiarów pozyskanego drewna i nie zabezpieczyła go, co doprowadziło do jego kradzieży z terenu nieruchomości.
Decyzją z 24 listopada 2023 r., Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przytoczył treść przepisów mających zastosowanie w sprawie i opisał stan faktyczny sprawy.
W ocenie Wojewody materiał dowodowy zawarty w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy, uprawniał Starostę do wydania decyzji w brzmieniu z 11 września 2023 r.
Wyjaśniono, że podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowił operat szacunkowy sporządzony 17 lipca 2023 r. przez powołanego w postępowaniu biegłego - rzeczoznawcę majątkowego. Biegły, przystępując do szacowania szkód i zmniejszenia wartości przedmiotowej działki, ustalił przeznaczenie nieruchomości w dokumentach planistycznych oraz stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji ograniczający sposób korzystania, tj. na dzień 30 czerwca 2022 r., a także stan zagospodarowania nieruchomości po zakończeniu prac w celu dokonania czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybuowania energii elektrycznej na obszarze działania napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV E. - W.
Wskazano, że zgodnie z art. 134 u.g.n., przy określeniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględniono w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami. Jako rynek podobny przyjęto rynek nieruchomości rolnych niezabudowanych o powierzchni do 3 ha na terenie gminy S. oraz gminy E. w okresie od lipca 2021 r. do lipca 2023 r. Do wyceny wybrano siedem transakcji mających za przedmiot nieruchomości podobne do wycenianej, z których w kolejnym etapie analizy wytypowano cztery jako nieruchomości podobne.
Organ odwoławczy, biorąc pod uwagę zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy, w tym w szczególności operat szacunkowy z 17 lipca 2023 r. stwierdził, że zawiera on wszystkie elementy wymagane przepisami u.g.n. oraz rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego. Autor operatu właściwie ustalił zakres wyceny, stosując przy tym szczegółowe wyjaśnienia co do przyjętego wyboru metody szacowania nieruchomości oraz poszczególnych elementów wyceny szkód. W ocenie organu, operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i może stanowić podstawę ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu szkód oraz zmniejszenia wartości nieruchomości spowodowanej dokonaniem czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybuowania energii elektrycznej na obszarze działania napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110 kV E.-W.
Odnosząc się do zarzutów wskazanych w odwołaniu, Wojewoda podniósł, że subiektywne odczucie strony o błędnie sporządzonej wycenie, a w konsekwencji o zaniżonej wysokości odszkodowania, nie zasługuje na uwzględnienie. Strony nie przedstawiły dowodów, które by wskazywały na wadliwość operatu szacunkowego z 17 lipca 2023 r. Wyjaśniono, że biegły dokonując szacowania wartości rynkowej gruntu przedmiotowej działki, zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 154 ust. 2 u.g.n. w zakresie jej przeznaczenia, oparł się na ustaleniach ze studium kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy S. Na dzień wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, grunt w miejscu ograniczenia stanowił teren rolniczy i leśny. Biegły do oszacowania wartości gruntu działki nr (...), do porównań przyjął nieruchomości najbardziej do nich podobne.
Wskazano również, że w zakresie wymagającym wiadomości specjalnych ocena prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego może być dokonana wyłącznie przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych zgodnie z art. 157 ust. 1 u.g.n. Należy bowiem odróżnić ocenę wiarygodności dowodowej operatu szacunkowego od oceny prawidłowości tego operatu. Podważenie metody wyceny, prawidłowości zastosowanych w operacie szacunkowym współczynników korygujących czy przyjętych nieruchomości do porównania mogłoby nastąpić w ramach oceny dokonywanej przez organizację zawodową rzeczoznawców majątkowych na podstawie art. 157 ust. 1 i 1a u.g.n. O taką zaś ocenę może wystąpić każdy, gdyż przepis art. 157 u.g.n. nie ogranicza strony postępowania w możliwości zwrócenia się do organizacji zawodowej rzeczoznawców z wnioskiem o dokonanie oceny kwestionowanego operatu.
W ocenie organu odwoławczego opinia biegłego jest pełna, logiczna i sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami, w związku z czym dokument ten może stanowić podstawę orzeczenia o wysokości przedmiotowego odszkodowania.
Strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc zarzut naruszenia:
1) art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a. w zw. z art. 15 k.p.a., poprzez wadliwe sporządzenie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, gdyż nie zawiera ona zarówno prawidłowego uzasadnienia faktycznego, jak i uzasadnienia prawnego, co uniemożliwia zrekonstruowanie sposobu wnioskowania Wojewody, co z kolei powoduje, że decyzja ta nie poddaje się kontroli instancyjnej;
2) art. 8 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a., poprzez brak odniesienia się do zarzutów strony skarżącej oraz brak jakiejkolwiek argumentacji prawnej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ decyzja Wojewody powoduje niemożliwość jej kontroli.
Z ostrożności procesowej strona skarżąca podniosła również naruszenie:
1) art. 77 § 1 k.p.a. i art. 7 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez dowolną ocenę dowodów i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności odnoszących się do zastrzeżeń Skarżących składanych w toku postępowania, wobec sposobu wyliczenia przez biegłego wartości szkody z tytułu wycinki części składowych nieruchomości — drzew i krzewów oraz zastrzeżeń przyjętych w wycenie stawek wyliczenia wartości szkody, w związku z przyjętą metodą oszacowania wartości odtworzeniowej drzew i krzewów, co skutkowało ustaleniem odszkodowania w zaniżonej wysokości;
2) art. 157 ust. 1 u.g.n. w zw. z art. 7 k.p.a. oraz art. 9 k.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony skarżącej i niewystąpienie przez organ do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o przeprowadzenie oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, pomimo istotnych wątpliwości co do prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego.
W świetle powyższych zarzutów, strona skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Wojewody z 24 listopada 2023 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty z 11 września 2023 r., a także zwrot kosztów postępowania, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu wniesionej skargi strona skarżąca odniosła się szczegółowo do podniesionych zarzutów. Wskazała, że zaskarżona decyzja nie zawiera prawidłowego uzasadnienia faktycznego, jak i prawnego, co w konsekwencji powoduje niemożność odniesienia się do twierdzeń w niej zawartych. Organ odwoławczy nie wyjaśnił istotnych kwestii przedmiotowej sprawy, co pozbawia w istocie stronę, która nie zna argumentów i przesłanek, będących podstawą zapadłej decyzji, możliwości obrony swoich praw. Wojewoda nie odniósł się merytorycznie do zarzutów strony skarżącej i nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji.
Strona skarżąca podkreśliła, że w toku postępowania zgłaszała zarzuty i wskazywała dowody, które potwierdzały wadliwość stawek przyjętych w operacie, m.in. w zakresie przyjętych przez biegłego kosztów ogrodzenia uprawy. W ocenie strony skarżącej kwoty przyjęte przez biegłego w operacie są znacznie zaniżone i istotnie odbiegają od wartości rynkowych. Przy czym, z uwagi na dość rzadką specyfikę usług objętych operatem, strona skarżąca nie miała dostępu do szczegółowych informacji (cenników).
Podkreślono, że w toku postępowania strona skarżąca wielokrotnie kwestionowała prawidłowość sporządzenia operatu, a w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, wskazując na wszystkie dostrzeżone uchybienia, wnosiła o powołanie biegłego w celu określenia prawidłowej wysokości odszkodowania, co w zakresie przedmiotowym i skutkowym odpowiada dyspozycji art. 157 ust. 1 u.g.n. Organ odwoławczy winien zatem zastosować powyższą normę i zwrócić się do organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych o ocenę prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego.
Zgodnie bowiem z art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Ponadto, w myśl art. 9 k.p.a. organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono, że strona nie przedstawiła dowodów, które wskazywałyby na wadliwość ww. operatu szacunkowego. W ocenie organu odwoławczego opinia biegłego jest pełna, logiczna i została sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami, w związku z czym dokument ten może stanowić podstawę orzeczenia o wysokości odszkodowania za ograniczony sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej własność strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późń. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności zaskarżonego aktu, czyli ocenia jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty jego podjęcia, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że zadaniem sądu administracyjnego jest wyłącznie sprawdzenie, czy zaskarżony akt prawny został wydany zgodnie z przepisami prawa materialnego oraz czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy postępowania w stopniu wymagającym jego uchylenia.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że złożona skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy wniosek taki został złożony przez organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę (k. 19 akt sądowych), zaś strona skarżąca, jak i pozostali uczestnicy postępowania, nie zażądali przeprowadzenia rozprawy we wskazanym terminie.
Przedmiotem kontrolowanego w niniejszej sprawie postępowania było ustalenie odszkodowania za udostępnienie nieruchomości oraz szkody wynikające z udostępnienia nieruchomości w celu dokonania przez (...) S.A. czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń, służących do przesyłania lub dystrybuowania energii elektrycznej na obszarze działania napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV E. – W.
Wskazać zatem należy, że stosownie do art. 124b ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Decyzję, o której mowa w ust. 1, wydaje się z urzędu albo na wniosek podmiotu zobowiązanego do wykonania czynności, o których mowa w ust. 1(art. 124b ust. 2 u.g.n.). Decyzji, o której mowa w ust. 1, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności (art.124b ust. 2a u.g.n.). Obowiązek udostępnienia nieruchomości może być ustanowiony na czas nie dłuższy niż 6 miesięcy. Przepis art. 124 ust. 1a i 4 stosuje się odpowiednio (art. 124b ust. 3 u.g.n.). Za udostępnienie nieruchomości oraz szkody powstałe na skutek czynności, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości uzgodnionej między właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub osobą, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości a podmiotem, któremu udostępniono nieruchomość. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie dojdzie w terminie 30 dni, licząc od dnia, w którym upłynął termin udostępnienia nieruchomości, określony w decyzji, o której mowa w ust. 1, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej wszczyna postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania (art. 124b ust. 4 u.g.n.).
Stosownie do treści art. 128 ust. 4 u.g.n. odszkodowanie przysługuje za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.
W myśl art. 130 ust. 2 u.g.n., ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi, z zastrzeżeniem art. 135, wartość rynkowa nieruchomości, w tym wypadku – jej zmniejszenie (art. 134 ust. 1 u.g.n.). Przy określaniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględnia się w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami (art. 134 ust. 2 u.g.n.).
Zgodnie z treścią art. 130 ust. 1 u.g.n. wysokość odszkodowania ustala się według stanu, przeznaczenia i wartości, wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu. W przypadku gdy starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, wydaje odrębną decyzję o odszkodowaniu, wysokość odszkodowania ustala się według stanu i przeznaczenia nieruchomości w dniu pozbawienia lub ograniczenia praw, a w przypadkach, o których mowa w art. 98 ust. 3 i art. 106 ust. 1, według stanu i przeznaczenia nieruchomości odpowiednio w dniu wydania decyzji o podziale lub podjęcia uchwały o przystąpieniu do scalenia i podziału oraz jej wartości w dniu wydania decyzji o odszkodowaniu. Przepis art. 134 stosuje się odpowiednio.
Szczegółowe zasady wyceny nieruchomości przeznaczonych dla różnych celów, jako przedmiotu różnych praw oraz w zależności od rodzaju nieruchomości i jej przeznaczenia uregulowane zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. z 2021 r., poz. 555), obowiązującym na dzień sporządzenia operatu szacunkowego w niniejszej sprawie. Zgodnie z § 43 ust. 1 powołanego rozporządzenia przy określaniu wartości poniesionych szkód na nieruchomości, o których mowa w art. 128 ust. 4 u.g.n., uwzględnia się w szczególności: (1) stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji odpowiednio o wywłaszczeniu, ograniczeniu sposobu korzystania albo zezwoleniu na czasowe zajęcie nieruchomości oraz stan zagospodarowania nieruchomości na dzień zakończenia działań uzasadniających wydanie tej decyzji; (2) utratę pożytków w okresie od dnia wydania decyzji do dnia zakończenia działań uzasadniających jej wydanie. Z kolei z § 43 ust. 3 rozporządzenia wynika, że przy określaniu zmniejszenia wartości nieruchomości, o którym mowa w art. 128 ust. 4 ustawy, uwzględnia się: (1) zmianę warunków korzystania z nieruchomości; (2) zmianę przydatności użytkowej nieruchomości; (3) trwałe ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości; (4) skutki spowodowane obowiązkiem udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n.
Według art. 152 ust. 1 u.g.n., sposoby określania wartości nieruchomości są uzależnione od przyjętych rodzajów czynników wpływających na wartość nieruchomości. Zgodnie z art. 154 ust. 1 u.g.n. wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach i cechach nieruchomości podobnych.
Podkreślić należy, że operat szacunkowy sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę jest głównym dowodem w sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania za szkody wynikające z udostępnienia nieruchomości. Jest to dowód z opinii biegłego i podlega on ocenie jak każdy inny dowód w sprawie, przy czym ani organ, ani sąd administracyjny nie mogą ingerować w merytoryczną część operatu, gdyż nie dysponują wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły.
Organy administracji publicznej obowiązane są dokonać oceny operatu szacunkowego pod względem formalnym oraz ocenić jego wartość dowodową, stosownie do treści art. 80 k.p.a., a zatem, czy operat szacunkowy został sporządzony zgodnie z przepisami, czy opiera się na prawidłowych danych dotyczących szacowanej nieruchomości oraz czy jest logiczny i zupełny. Stwierdzenie, że organ administracji nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji nie może zamiast rzeczoznawcy majątkowego i wbrew jego opinii przyjąć, że wartość nieruchomości jest inna niż przyjął to rzeczoznawca majątkowy. Organ administracji natomiast nie tylko może, ale jest wręcz do tego obowiązany, jako jedyny podmiot uprawniony do oceny dowodu, jakim jest operat szacunkowy, domagać się wyjaśnień od rzeczoznawcy majątkowego, w razie gdy operat czy to zdaniem organu administracji czy też strony postępowania, zawiera błędy lub stwierdzenia nieodpowiadające rzeczywistemu stanowi rzeczy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt II OSK 1611/12 oraz z dnia 8 stycznia 2016 r., sygn. akt I OSK 364/15, dostępne w CBOSA). W orzecznictwie wskazuje się, że zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracji publicznej lub sąd administracyjny jest dopuszczalne, ale wyłącznie w wyjątkowych i oczywistych wypadkach, jeżeli zostanie wykazane, że przy sporządzeniu operatu doszło do naruszenia prawa albo operat zawiera ewidentne błędy, które dyskwalifikują jego walory dowodowe (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2023 r., sygn. akt I OSK 3197/19, dostępny w CBOSA).
W niniejszej sprawie, podstawę ustalonego odszkodowania stanowił operat szacunkowy z 17 lipca 2023 r., sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego, zgodnie z którym oszacowana wielkość obniżenia wartości nieruchomości z tytułu udostępnienia nieruchomości (ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w strefie oddziaływania urządzenia) wyniosła 608 zł, zaś oszacowana wartość szkody z tytułu wycinki części składowych nieruchomości – drzew i krzewów wyniosła 10 987 zł.
W ocenie Sądu, przedmiotowy operat szacunkowy zawiera wszystkie elementy i pod względem jego formy, jak też metody i techniki szacowania, sporządzony został zgodnie z przepisami prawa. Dokument jest zupełny i logicznie wskazuje poszczególne etapy wyceny nieruchomości. Zastosowanie przyjętego podejścia wyceny i jej metody zostało jasno oraz przekonywująco uzasadnione.
Rzeczoznawca majątkowy ustalił, że na dzień wydania decyzji o zobowiązaniu właścicieli nieruchomości do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości, tj. na dzień 30 czerwca 2022 r., działka nr (...), położona w obrębie G., gmina S. nie była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, zaś zgodnie ze studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego ww. nieruchomość położona jest na terenie gruntów ornych, przez które przebiega sieć energetyczna – istniejąca linia 110kV, która nie jest ujawniona na mapie zasadniczej. Teren pod linią energetyczną jest przedmiotem bezumownego korzystania przez właściciela tej linii (brak ustanowionej służebności przesyłu).
Ustalono, że w pasie szerokości 18m i długości 320m (pow. 5760m²) przebiegającej przez działkę nr (...) dokonano w dniach 12-14 października 2022 r. usunięcia wszystkich drzew i krzewów w ramach konserwacji przewodów i urządzeń służących przesyłowi energii elektrycznej – linia WN E.-W. Ponadto dokonano rozdrobnienia pozostałości po wyrębie (gałęzie, pnie drzew), usuwając warstwę krzewów i drzew tworzących podszyt drzewostanu. Na podstawie wykonanej inwentaryzacji stwierdzono, że na wyciętym obszarze było ok. 1475 drzew.
Do celów wyceny oszacowano wartość rynkową obniżenia wartości nieruchomości z tytułu udostępniania nieruchomości (ograniczenia czasowego wykonywania prawa własności na części powierzchni nieruchomości – 5760m²) oraz wartość odtworzeniową drzew wyciętych na powierzchni pasa pod linią 110kV.
Zgodnie z art. 134 u.g.n., przy określeniu wartości rynkowej nieruchomości uwzględniono w szczególności jej rodzaj, położenie, sposób użytkowania, przeznaczenie, stan nieruchomości oraz aktualnie kształtujące się ceny w obrocie nieruchomościami, Do celów wyceny oszacowano wartość rynkową 1m² gruntu działki, gdzie zastosowano podejście porównawcze i metodę porównywania parami. Jako rynek podobny przyjęto rynek nieruchomości rolnych niezabudowanych o powierzchni do 3ha na terenie gminy S. oraz gminy E. w okresie od lipca 2021 r. do lipca 2023 r. Do wyceny wybrano 7 transakcji mających za przedmiot nieruchomości podobne do wycenianej, z których w kolejnym etapie analizy wytypowano 4 jako nieruchomości podobne. Na podstawie analizy rynku ustalono cechy i wagi mające wpływ na poziom cen transakcyjnych, tj. powierzchnię nieruchomości (30%), dostęp do mediów, (15%), drogę dojazdową (20%) oraz klasę użytku (35%). Przy uwzględnieniu parametrów i cech ocenianej nieruchomości, wartość 1m² działki została określona na kwotę 3,43 zł. Oszacowanie obniżenia wartości z powodu udostępnienia nieruchomości w okresie od 30 czerwca 2022 r. do 30 listopada 2022 r. obliczono według wzoru parametrycznego.
Zakres wyceny obejmował również określenie wartości szkód. Na podstawie inwentaryzacji drzew i krzewów z dwóch powierzchni porównawczych oszacowano wartość rynkową części składowych nieruchomości. Zastosowano podejście dochodowe, metodę zysków, technikę szczegółową (technika szacunku brukarskiego), określając możliwy aktualny dochód ze sprzedaży pozyskanego drewna.
Oszacowano także wartość odtworzeniową drzew i krzewów za pomocą podejścia kosztowego metody kosztów odtworzenia. Oszacowana wartość odtworzeniowa drzew i krzewów jest wyższa od wartości rynkowej wyciętych drzew i krzewów. W związku z tym, zgodnie z art. 135 ust. 5 u.g.n., rzeczoznawca przyjął wartość większą jako podstawę ustalenia wartości szkody.
W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, biegły precyzyjnie określił składniki odszkodowania oraz dokonał dokładnej analizy wszystkich istotnych czynników, mających znaczenie przy ustalaniu wysokości należnego odszkodowania.
Strony nie przedstawiły dowodów wskazujących na wadliwość operatu szacunkowego. Zaznaczyć należy, że rzeczoznawca pismami z 24 sierpnia 2023 r. zajął stanowisko odnośnie podniesionych przez strony postępowania zarzutów, wyjaśniając zakwestionowane elementy przedmiotowego operatu.
Pismem z 24 sierpnia 2023 r. rzeczoznawca, odnosząc się do zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą, wyjaśnił, że w zakresie przyjętych do wyceny cen usług leśnych, w tym cen w zakresie dowozu sadzonej, badania zapędraczenia gleby, czy wykonania ogrodzenia, dołączył pismo z Nadleśnictwa E. dotyczące tych cen. Zaznaczył, że średnie ceny udostępnione przez Nadleśnictwo są cenami rynkowymi, uzyskanymi w przetargach nieograniczonych, zgodnie z ustawą Prawo zamówień publicznych w danym roku. Powyższe stawki oferują profesjonalne firmy leśne z długoletnim doświadczeniem. Dodał, że przy wycenie szacuje się koszt wykonanych zabiegów w przeszłości w oparciu o aktualne ceny w odniesieniu do całej nieruchomości leśnej, a następnie poprzez przeliczenie udziału przypadającego na obszar pod linią elektroenergetyczną.
Natomiast w odpowiedzi na zarzuty Spółki (...) sp. z o.o., która wykonywała wycinkę na przedmiotowej nieruchomości, biegły zaznaczył, że do kompetencji rzeczoznawcy nie należało ustalenie, czy teren pod linią elektroenergetyczną mógł być zalesiony. Wskazał, że linia elektroenergetyczna przebiega na działce nr (...) przez dwa wydzielenia leśne 2-b i 2-c, gdzie zaplanowane są w uproszczonym planie urządzenia lasu czyszczenia późne, które do dnia wyceny nie były wykonane i w związku z tym, nie były uwzględnione w koszcie wyhodowania drzewostanów. Ogrodzenie nieruchomości zostało wykonane w 2007 r. i obejmowało swoim zasięgiem całą działkę (30,51 ha) zgodnie z planem zalesienia. Istnienie ogrodzenia potwierdza protokół z czynności kontrolnych sporządzony przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w 2013 r. Uwzględnienie wartości ogrodzenia wynika ze sposobu oszacowania wartości odszkodowania, tj. za pomocą podejścia kosztowego, techniki szczegółowej z uwzględnieniem kosztów wyhodowania drzewostanu, m.in. koszty ochrony uprawy. Stan drzewostanu został przyjęty w oparciu o opis taksacyjny wykonany w 2015 r. Zaznaczył przy tym, że odszkodowanie za udostępnienie nieruchomości nie jest tożsame z odszkodowaniem z tytułu szkód na nieruchomości.
W tej sytuacji, zdaniem Sądu, sformułowane przez stronę skarżącą wobec operatu szacunkowego zarzuty i argumentacja na ich poparcie nie zasługują na uwzględnienie. Jak już wyżej wskazano, operat szacunkowy sporządzony przez osobę dysponującą wiadomościami specjalnymi jest szczególnym dowodem, podważenie którego wymaga czegoś więcej niż gołosłownej polemiki. Jeżeli operat szacunkowy nie budzi wątpliwości co do spójności, logiczności, zupełności, nie zawiera nieścisłości ani nie pomija istotnych dla ustalenia wartości nieruchomości elementów – a tak jest w niniejszej sprawie – to podważenie prawidłowości jego sporządzenia może nastąpić, na mocy przepisu art. 157 ust. 1 i 3 u.g.n. tylko przez organizację zawodową rzeczoznawców. Zgodnie z art. 157 u.g.n. oceny prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego dokonuje bowiem organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych. W związku z tym przyjmuje się, że w przypadku, gdy dokonana ocena operatu szacunkowego budzi wątpliwości co do jego wiarygodności w zakresie wiadomości specjalnych, jedyną drogą jego weryfikacji jest, zgodnie z art. 157 ust. 1 u.g.n., zlecenie oceny prawidłowości sporządzenia operatu organizacji rzeczoznawców majątkowych. W świetle tego przepisu, tylko organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych władna jest dokonać merytorycznej oceny zawartości operatu szacunkowego.
Wskazać przy tym należy, że przepisy prawa nie ograniczają kręgu podmiotów, które mogą wystąpić o taką weryfikację. Zatem mogła o nią wystąpić także strona skarżąca, jeżeli uważała, że sporządzony w sprawie operat jest wadliwy. Z możliwości tej jednak strona skarżąca nie skorzystała, dokonując własnej oceny, której twierdzenia stanowią tylko wyraz niezadowolenia z uzyskanej kwoty odszkodowania i nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym. Strona skarżąca nie przedłożyła żadnych innych dowodów w tym zakresie. Jeżeli strona kwestionuje ustalenia operatu, zastosowaną metodologię, dobór nieruchomości podobnych, przyjęte wskaźniki korygujące, wkraczając tym samym w wiedzę fachową, powinna przedstawić stosowne dowody przemawiające za wadliwością takiego operatu. Natomiast wyłącznie subiektywne przekonanie strony o nieprawidłowym ustaleniu wysokości odszkodowania, które nie zostały poparte stosownymi dowodami, nie może prowadzić do uznania, że operat szacunkowy sporządzono niezgodnie z przepisami prawa. Samo niezadowolenie strony z opinii biegłego, czy też przekonanie strony o nieprawidłowości sporządzonej wyceny nieruchomości, jeżeli nie jest potwierdzone obiektywnie weryfikowalnymi dowodami, jest niewystarczające dla skutecznego podważenia jej wiarygodności (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Łd 456/16, dostępny w CBOSA).
Nie można także przyjąć, że obowiązek wystąpienia do organizacji zawodowej o ocenę sporządzonego operatu szacunkowego obciąża organ, w każdym przypadku, gdy strona kwestionuje operat, zwłaszcza nie przedkładając żadnego opracowania konkurencyjnego, ograniczając się do własnych zarzutów i argumentów. O potrzebie zewnętrznej weryfikacji operatu, o jakiej mowa w art. 157 ust. 1 u.g.n., decyduje nie żądanie strony, lecz powstanie po stronie organu uzasadnionych wątpliwości, co do prawidłowości jego sporządzenia (por. wyrok NSA z dnia 23 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2600/14).
W stanie faktycznym niniejszej sprawy organy obu instancji uznały, że operat został sporządzony prawidłowo i nie było potrzeby występowania przez organy do organizacji zawodowej rzeczoznawców o jego ocenę. W ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania, że działaniem tym organy naruszyły przepisy postępowania i że mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Tym bardziej, że strona skarżąca także nie wystąpiła do wskazanej organizacji o taką ocenę, ani nie przedłożyła też żadnej innej opinii, która dawałaby podstawę do przyjęcia, że sporządzony operat dotknięty jest jakimiś wadami merytorycznymi.
W konsekwencji, w ocenie Sądu, prawidłowe było przyznanie stronie skarżącej – w oparciu o ustalenia sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego - odszkodowania w kwocie 608 zł z tytułu zobowiązania właścicieli do udostępnienia przedmiotowej nieruchomości oraz w kwocie 10 987 zł z tytułu szkód wynikających z udostępnienia nieruchomości, wskutek dokonania czynności związanych z konserwacją przewodów i urządzeń, służących do przesyłania lub dystrybuowania energii elektrycznej na obszarze działania napowietrznej linii elektroenergetycznej wysokiego napięcia 110kV E. – W.
W świetle powyższych rozważań należy uznać, że zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o właściwie ustalony stan faktyczny i przy prawidłowym zastosowaniu obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Organ odwoławczy dokonał właściwej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, który był kompletny i wyczerpujący, pozwalający na wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. Tym samym, zarzut naruszenia przepisów art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. należy uznać za bezzasadny. Nie można w tym przypadku mówić także o naruszeniu przez organ odwoławczy przepisu art. 8 § 1 i 2 k.p.a., wyrażającego zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Treść uzasadnienia decyzji organu pierwszej instancji wskazuje jednoznacznie, że organ ten dokonał wnikliwej i szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w tym wspomnianego operatu szacunkowego. Stosowną analizę przeprowadził także organ odwoławczy, podzielając stanowisko organu pierwszej instancji, że operat czyni zadość wszystkim przepisom prawa i jest wystarczającym dowodem pozwalającym na ustalenie wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.