II SA/Ol 316/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę funkcjonariusza Służby Więziennej na decyzję o stwierdzeniu nieważności przyznania mu pomocy finansowej na lokal mieszkalny z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Funkcjonariusz Służby Więziennej zaskarżył decyzję o stwierdzeniu nieważności przyznania mu pomocy finansowej na lokal mieszkalny, argumentując, że spełniał przesłanki do jej otrzymania. Sąd administracyjny odrzucił skargę, wskazując na niewyczerpanie środków zaskarżenia, gdyż od decyzji organu pierwszej instancji przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia. Sąd podkreślił, że błędne pouczenie organu o możliwości wniesienia skargi nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do niego, i wskazał na możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Sprawa dotyczyła skargi funkcjonariusza Służby Więziennej, T. R., na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej stwierdzającą nieważność wcześniejszej decyzji Dyrektora Zakładu Karnego o przyznaniu mu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego w kwocie 38.012,50 zł. Organ uznał, że funkcjonariusz zakupił lokal mieszkalny będąc już w służbie stałej, co zgodnie z ustawą o Służbie Więziennej wykluczało przyznanie takiej pomocy. Skarżący argumentował, że zakup lokalu w okresie służby przygotowawczej nie stanowi przeszkody, a wcześniejsza decyzja przyznająca pomoc potwierdzała spełnienie przesłanek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę, powołując się na art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wymaga wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi. Sąd stwierdził, że od decyzji organu pierwszej instancji przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia (Dyrektora Generalnego Służby Więziennej), a skarga była przedwczesna. Sąd zauważył również, że zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ale zgodnie z art. 112 Kpa, takie pouczenie nie może szkodzić stronie. W związku z tym, sąd wskazał skarżącemu na możliwość złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, chyba że błędne pouczenie organu uniemożliwiło jej skorzystanie z przysługującego jej środka.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku decyzji organu pierwszej instancji, środkiem tym jest odwołanie do organu wyższego stopnia. Niewniesienie odwołania oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (5)
Główne
PPSA art. 58 § 1 pkt 6 i 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 52 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
KPA art. 124 § 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 112
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
KPA art. 58 § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie środków zaskarżenia przez stronę skarżącą.
Odrzucone argumenty
Argumentacja skarżącego dotycząca spełnienia przesłanek do przyznania pomocy finansowej. Argumentacja skarżącego dotycząca zakupu lokalu w okresie służby przygotowawczej.
Godne uwagi sformułowania
błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia
Skład orzekający
Tadeusz Lipiński
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi w przypadku niewyczerpania środków zaskarżenia oraz skutki błędnego pouczenia organu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma znaczenie proceduralne dla prawników zajmujących się prawem administracyjnym, ale nie zawiera nietypowych faktów ani przełomowych interpretacji dla szerszej publiczności.
Dane finansowe
WPS: 38 012,5 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyII SA/Ol 316/08 - Postanowienie WSA w Olsztynie Data orzeczenia 2008-05-30 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-05-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie Sędziowie Tadeusz Lipiński /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Dyrektor Zakładu Karnego Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3 w zw. z art. 52 par. 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 maja 2008 r. w sprawie ze skargi T. R. na decyzję Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]" , nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Zakładu Karnego w "[...]" z dnia "[...]" , nr "[...]" w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie Decyzją z dnia "[...]" , nr "[...]" Dyrektor Zakładu Karnego w "[...]" w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego przyznał T. R. pomoc finansową w kwocie 38.012,50 zł. W dniu 18 marca 2008 r. Dyrektor Zakładu Karnego złożył wniosek do Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia "[...]", nr "[...]" przyznającej T. R. pomoc finansową w kwocie 38.012,50 zł ze względu na rażące naruszenie prawa. Decyzją z dnia "[...]" , nr "[...]" Dyrektor Okręgowy Służy Więziennej stwierdził nieważność decyzji nr "[...]" z dnia "[...]" wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Organ uznał, że T. R. zakupił lokal mieszkalny w "[...]", ul. "[...]", będąc w służbie przygotowawczej, będąc funkcjonariuszem w służbie stałej złożył w dniu 14 września 2007 r. wniosek o przyznanie mu pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego na lokal mieszkalny, który już posiadał. Zgodnie z art. 91 ust. 1 pkt. 2 ustawy o Służbie Więziennej lokalu mieszkaniowego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się funkcjonariuszowi, który jest właścicielem lub współwłaścicielem, w części odpowiadającej co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub domu. Skargę na powyższą decyzję, zgodnie z pouczeniem, T. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako naruszającej jego prawo do pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 132, póz. 1235). Zdaniem skarżącego zakup lokalu mieszkalnego w okresie służby przygotowawczej nie jest przesłanką uniemożliwiającą otrzymanie prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, a wydanie Decyzji Nr "[...]" z dnia "[...]" przyznającej taką pomoc potwierdza, że T. R. spełnia przesłanki konieczne do jej otrzymania zgodnie z przepisami ustawy o Służbie Więziennej i rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 24.06.2003 r. w sprawie pomocy finansowej przysługującej funkcjonariuszom Służby Więziennej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skargę można wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stosownie zaś do treści art. 124 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm. - zwanej dalej kpa), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, a właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Skarga wniesiona przez T. R. dotyczy decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Zakładu Karnego z dnia "[...]", nr "[...]" w sprawie przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Od decyzji tej, jako wydanej przez organ I instancji, w niniejszej sprawie przysługiwało skarżącemu odwołanie do organu wyższego stopnia, czyli do Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Dopiero zatem po wniesieniu ewentualnego odwołania i wydaniu decyzji rozpatrującej to odwołanie, stronie przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona czyni decyzję, co do której nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Należy ponadto zaznaczyć, iż zaskarżona decyzja zawiera błędne pouczenie o przysługującym od niej środku odwoławczym, gdyż organ pouczył stronę o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Jednakże, stosownie do treści art. 112 Kpa, błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W związku z powyższym, stronie skarżącej przysługuje prawo do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia "[...]", nr "[...]". (vide: postanowienie NSA z dnia 1 lipca 1998 r. sygn. akt III SA 230/97, publ. 38205). Wniosek ten, jeżeli skarżący zechce z takiej możliwości skorzystać, należy wnieść, stosownie do art. 58 § 2 Kpa, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie orzekł, jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI