IV SA/Gl 20/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie dodatku do zasiłku rodzinnego po tym, jak skarżąca skutecznie cofnęła swoją skargę.
Sprawa dotyczyła odmowy przyznania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Organ pierwszej instancji oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymały w mocy decyzję o odmowie, wskazując, że skarżąca nie spełniała wymogów formalnych, ponieważ pozostawała w związku małżeńskim. Skarżąca wniosła skargę do WSA, jednak w trakcie rozprawy cofnęła ją. Sąd, na podstawie art. 161 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, umorzył postępowanie, uznając cofnięcie skargi za skuteczne i niedopuszczające do obejścia prawa ani utrzymania w mocy wadliwej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpatrywał sprawę ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. o odmowie przyznania skarżącej dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka. Organ pierwszej instancji argumentował, że skarżąca nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, ponieważ pozostaje w związku małżeńskim i nie otrzymywała świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało to stanowisko. Skarżąca wniosła skargę do WSA, podnosząc, że samotnie wychowuje dziecko i zamierza złożyć pozew o rozwód. Jednakże, w dniu rozprawy przed WSA, skarżąca skutecznie cofnęła swoją skargę. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd umarza postępowanie w przypadku skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego, o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Sąd uznał, że w tej konkretnej sprawie cofnięcie skargi było dopuszczalne, dlatego postanowił umorzyć postępowanie sądowe.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, cofnięcie skargi przez stronę postępowania sądowo-administracyjnego jest skuteczne i prowadzi do umorzenia postępowania, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi podstawę do umorzenia postępowania w przypadku skutecznego cofnięcia skargi. Analiza wykazała, że cofnięcie skargi w tej sprawie nie naruszało prawa ani nie prowadziło do utrzymania w mocy wadliwej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzono
Przepisy (6)
Główne
PPSA art. 161 § § 1 pkt 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Pomocnicze
PPSA art. 60
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd, chyba że zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
u.ś.r. art. 32
Ustawa o świadczeniach rodzinnych
u.ś.r. art. 48 § ust. 3
Ustawa o świadczeniach rodzinnych
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skuteczne cofnięcie skargi przez stronę.
Godne uwagi sformułowania
sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności.
Skład orzekający
Zofia Borowicz
przewodniczący
Adam Mikusiński
członek
Stanisław Nitecki
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy cofnięcie skargi jest dopuszczalne i nie narusza prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 2/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny, związany z cofnięciem skargi, co czyni ją mało interesującą dla szerszego grona odbiorców.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIV SA/Gl 20/05 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-04-05 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-01-07 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Adam Mikusiński Stanisław Nitecki /sprawozdawca/ Zofia Borowicz /przewodniczący/ Symbol z opisem 6329 Inne o symbolu podstawowym 632 Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz, Sędziowie NSA Adam Mikusiński, WSA Stanisław Nitecki (spr.), Protokolant st. ref. Arkadiusz Kmiotek, po rozpoznaniu w dniu 05 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : dodatku do zasiłku rodzinnego postanawia umorzyć postępowanie sądowe Uzasadnienie Prezydent Miasta Z. decyzją z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 12, art. 20 w związku z art. 3 pkt 11 oraz art. 32 i 48 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego odmówił przyznania D. P. dodatku z tytułu samotnego wychowywania dziecka M. P.. W uzasadnieniu podał, że skarżąca nie spełnia wymogów formalnych do otrzymania wskazanego dodatku, ponieważ nie jest osobą samotnie wychowującą córkę w rozumieniu wskazanej ustawy, gdyż pozostaje w związku małżeńskim, jak również nie otrzymywała świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Odwołanie od tej decyzji wniosła skarżąca, która wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanej decyzji i zwróciła się o ponowne rozpatrzenie jej wniosku. Nadto wskazała, że od urodzenia córki, tj. od [...] lat samotnie ją wychowuje, a nie zna miejsca zamieszkania męża, a o rozwód nie występowała z uwagi na brak środków finansowych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W motywach decyzji wskazało, że skarżąca nie spełnia wymogów formalnych do otrzymania dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka z uwagi na nie spełnienie wymogów formalnych. W szczególności organ ten wskazał, że skarżąca w świetle ustawy o świadczeniach rodzinnych nie jest osobą samotnie wychowującą dziecko, ponieważ pozostaje w związku małżeńskim. Nadto wskazał, że do dnia [...] r. skarżąca nie otrzymywała świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z otrzymanych decyzji i podniosła, że samotnie wychowuje dziecko, które uczęszcza do szkoły [...], jak również podała, że złoży pozew do sądu powszechnego o rozwód. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wystąpiło o jej oddalenie z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżąca w trakcie rozprawy sądowej w dniu 5 kwietnia 2006 r. cofnęła wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ) sąd administracyjny wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Po myśli art. 60 wyżej wymienionej ustawy skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie wyczerpane zostały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania przewidziane przytoczonym powyżej przepisem, gdyż strona postępowania w sposób skuteczny cofnęła skargę. Przeprowadzona analiza cofnięcia skargi oraz zaskarżonej decyzji pozwoliła stwierdzić, że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa, jak również nie prowadzi do utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 161 § 1 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI