II SA/Ol 255/24

II SA/Ol 255/24 - Wyrok WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2024-05-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Grzegorz Klimek /sprawozdawca/
Marzenna Glabas /przewodniczący/
Piotr Chybicki
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 682
art. 2 pkt 9a, art. 29 ust. 2 pkt 4, ust. 4 pkt 1 lit. c, art. 48, art. 48a,
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Piotr Chybicki asesor WSA Grzegorz Klimek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2024 r. sprawy ze skargi R. C. na postanowienie Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego R. C. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 17 stycznia 2024 r. Warmińsko-Mazurski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 – k.p.a.) oraz art. 48, 48a, art. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2023 r., poz. 682 – Pb.), po rozpoznaniu zażalenia R. C. (inwestor, skarżący) na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m Olsztyna (PINB, organ I instancji) z 10 października 2023 r. wstrzymujące roboty budowlane R. C. związane z budową bez wymaganego pozwolenia, budynku "Altany działkowej ROD" dwukondygnacyjnej o łącznej powierzchni zabudowy 58,69m2 i wysokość około 5,10 m zlokalizowanej na części działki nr [...], działka ROD [...] - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji w całości.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:
Po przeprowadzonej w dniu 4 października 2023 r. kontroli na części działki nr [...] organ I instancji ustalił, że bez wymaganego pozwolenia, inwestor rozbudował budynek altany składający się z: dwukondygnacyjnej części o wymiarach - (7,86m x 4,84m) + (1,06m x 3,22m), (pow. zabudowy 41,45m2) oraz tarasu o wymiarach 3,02m x 4,46m (pow. zabudowy 13,46m2). Łączna powierzchnia zabudowy (pomiar organu) w/w obiektu wynosi 54,9 m2. Wysokość obiektu około 5,15m. W trakcie kontroli udostępniono do wglądu inwentaryzację - pomiar przedmiotowego obiektu wykonany 27 września 2023 r. przez uprawnionego geodetę. Analiza w/w dokumentu wykazuje że przedmiotowy budynek składa się z: dwukondygnacyjnej części o wymiarach - (8,1 m x 4,84m) + (1,24m x 3,56m), (pow. zabudowy 43,68m2) oraz tarasu o wymiarach 3,25m x 4,62m (pow. zabudowy 15,01m2). Łączna powierzchnia zabudowy (pomiar geodety) w/w obiektu wynosi 58,69m2. Wysokość obiektu, wskazana na inwentaryzacji, została zamazana (nieczytelna). Organ I instancji uznał za udowodnione, że powierzchnia zabudowy altany wynosi obecnie 43,68 m2 a powierzchnia zabudowy tarasu wynosi obecnie 15,01 m2. Powyższe zostało ustalone w oparciu o inwentaryzację geodezyjną wykonaną przez uprawnionego geodetę, która wykazuje jednoznacznie, że przedmiotowy obiekt został rozbudowany do wymiarów przekraczających 35 m2 - co stanowi naruszenie art 2 pkt 9a ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Wskazano, że PINB był również na czynnościach kontrolnych przedmiotowego obiektu 21 lutego 2017 r. podczas których ustalił, iż w roku 2017 pow. zabudowy obiektu wynosiła 43,25m2 (altana 26,28m2 + taras 16,97m2). W roku 2023 pow. zabudowy obiektu wynosi 58,69m2 (altana 43,68m2 + taras 15,01m2). W roku 2017 wysokość obiektu wynosiła 6,07m. W roku 2023 wysokość obiektu wynosi 5,15 m.- przy czym pomiędzy rokiem 2017 a rokiem 2023 dokonano podwyższenia terenu działki przed wejściem głównym do budynku.
Postanowieniem z dnia 10 października 2023 r. PINB wstrzymał inwestorowi roboty budowlane związane z budową bez wymaganego pozwolenia, budynku "Altany działkowej ROD" dwukondygnacyjnej o łącznej powierzchni zabudowy 58,69m2 i wysokości około 5,10 m zlokalizowanego na części działki nr [...].
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego wskazał, że obiekt altana została wybudowana w 1975 r, co potwierdza protokół PINB z przeprowadzonych oględzin z 2017 r. Budynek na dzień kontroli w roku 2017 już posiadał parametry przekraczające wymagane przepisami, natomiast organ I instancji postępowania nie wszczął. W 2017 r. Zarząd Stowarzyszenia Działkowców [...] zatwierdził inwestorowi projekt modernizacji altany ogrodowej w piśmie z dnia 17 października 2017 r. (wg projektu - altana 35 m2 i taras do 15 m2). Zaplanowano wówczas dobudowę altany o część gospodarczą o wym. ok. 10 m2 z oddzielnym wejściem. Do istniejącej altanki dobudowano również taras. Istotne jest jednak to, iż pierwotna konstrukcja altany została zachowana, jedynie obniżono jej wysokość. Dlatego wątpliwe jest obecnie prowadzenie postępowania wobec całego obiektu, skoro jego znaczna część była ponad 47 lat temu wybudowana i przez taki sam czas użytkowana. Tymczasem wstrzymanie robót budowlanych nastąpiło niezasadnie w zakresie całego budynku. Organ również nie wykazał, iż istniejąca dotychczas część budynku została wybudowana bez wymaganego pozwolenia na budowę, tym samym wątpliwym jest zastosowanie przepisów do całości obiektu. Przeciwnie, z dokumentów znajdujących się w aktach (m.in. protokół kontroli z dnia 21 lutego 2017 r.) wynika, iż obiekt był legalny. Podkreślić należy, że na terenie działki znajduje się obecnie altana o powierzchni zbliżonej do dotychczasowej bowiem do starej altany (o pow. zabudowy ok. 26,26 m2) inwestor dobudował niewielkie drewniane pomieszczenie gospodarcze z oddzielnym wejściem zewnętrznym. Łączna powierzchnia zabudowy altany po wzniesieniu dobudowanej części nie przekraczała po wybudowaniu 35m2. Inwestor zdecydował się jednak dokonać izolacji termicznej altany, która zwiększyła jej powierzchnię zabudowy. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia organ uwzględnił ją w swoich obliczeniach, bowiem jej powierzchnia została zaliczona do ogólnej powierzchni zabudowy obiektu. Pełnomocnik wskazał również, że zaskarżone postanowienie wydano bez możliwości zapoznania się z aktami sprawy.
W uzasadnieniu postanowienia z 17 stycznia 2024 r. WINB, przytaczając treść art. 3 pkt 6 i art. 29 ust. 2 pkt 4 Pb., podniósł, że zgodnie z art. 2 pkt 9a ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych, altana działkowa jest to "wolno stojący budynek rekreacyjno-wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12 m2". Organ ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, że w roku 2017 pow. zabudowy obiektu wynosiła 43,25m2 (altana 26,28m2 + taras 16,97m2). W roku 2023 pow. zabudowy obiektu wynosi 58,69m2 (altana 43,68m2 + taras 15,01m2). Z ustaleń organu I instancji bezsprzecznie wynika, że inwestor między rokiem 2017 a 2023 dokonał rozbudowy altany o w/w parametry i nie uzyskał pozwolenia na budowę. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, iż przedmiotowy obiekt nie spełnia wymogów ustawowych zarówno w świetle Pb. (art. 29 ust. 2 pkt 4) jak i art. 2 pkt 9a ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych. Ponadto z zapisów regulaminu ROD [...] wynika (§ 36 pkt 6), że "poza altaną na działce dopuszcza się wybudowanie budynku gospodarczego o lekkiej konstrukcji i powierzchni do 20m2 bez podpiwniczenia oraz wysokości do 2,5 m z przeznaczeniem na drewutnię, magazynek podręczny na narzędzia, płody z ogrodu lub na dodatkowy zadaszony taras". Podkreślić przy tym należy, że na przedmiotowej działce poza budynkiem objętym niniejszym postępowaniem znajduje się garaż blaszany o wym. 2,95 cm x 4,96 cm oraz budynek gospodarczy z wiatą o powierzchni zabudowy 34,38 m2. Jak słusznie pełnomocnik inwestora wskazał w zażaleniu, że skoro już w 2017 r. obiekt nie spełniał wymogów ustawowych organ winien wszcząć postępowanie administracyjne w tej sprawie. Nie mniej jednak nie zmienia to faktu, iż inwestor w kolejnych latach dokonał kolejnej niezgodnej z przepisami rozbudowy istniejącego obiektu. Dodatkowo wybudował 2 kolejne obiekty bez zgłoszenia ich do Zarządu ROD [...], z których prawdopodobnie co najmniej jeden nie może istnieć na przedmiotowej działce, gdyż nie zezwala na to regulamin ROD [...].
W skardze wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie WINB pełnomocnik skarżącego w całości powtórzył argumentację zawartą w zażaleniu. Dodatkowo zarzucił naruszenie:
- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez przeprowadzenie w sposób wadliwy kontroli instancyjnej, w skutek której bezzasadnie utrzymano w mocy postanowienie organu I instancji,
- art. 6, art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, w wyniku czego uznano, iż dokonano budowy całego budynku altany bez stosownych zgód, co implikowało konsekwencje prawne przyjęte na gruncie przedmiotowego postępowania dotyczące wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych co do całości obiektu altany, nie precyzując zakresu robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia na budowę,
- art. 48 Pb. poprzez jego zastosowanie do całości budynku "Altany działkowej ROD" dwukondygnacyjnej o łącznej powierzchni zabudowy 58,69m2 i wysokości ok. 5,10 m zlokalizowanego na części działki nr [...].
Podniósł, że docieplenie powinno być wyłączone z powierzchni zabudowy. Tym bardziej, że warstwa izolacyjna położona została na budynek w znacznej części już istniejący od 1975 r. Roboty budowlane związane wykonaniem docieplenia budynku nie są robotami, które można by zakwalifikować jako budowę, czy też przebudowę obiektu budowlanego. Roboty budowlane związane z ociepleniem budynku polegające na wykonaniu dodatkowej okładziny zewnętrznej wykonanej np. ze styropianu, stanowią modernizację budynku, które swym charakterem są zbliżone do remontu. Co więcej, po wybudowaniu altany w 2018 r. - Prezes ROD był na pomiarach obiektu i nie wniósł żadnych zastrzeżeń, nie zawiadomił organu nadzoru budowlanego o ewentualnych nieprawidłowościach. Dlatego inwestor miał prawo przypuszczać, iż otrzymał zgodę ROD wobec nie wniesienia żadnego sprzeciwu co do lokalizacji rozbudowy obiektu. Istotne jest również w przedmiotowej sprawie, że organ nie wykazał powierzchni dobudowanej, która ewentualnie mogłaby zostać objęta wstrzymaniem robót budowlanych. Organ I instancji, jak i organ wyższego stopnia cały czas posługują się łączną powierzchnią zabudowy całej altany bez rozróżnienia na część wybudowaną ponad 47 lat temu i rozbudowaną. Jest to o tyle istotne o ile, postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych - pomimo stwierdzenia organu wyższej instancji o jego formalnym charakterze, powinno precyzować jakie roboty budowlane są przedmiotem wstrzymania. Jeśli dotyczą one rozbudowy obiektu organ powinien wyjaśnić, w sposób nie budzący wątpliwości, jaka część obiektu jest przedmiotem wstrzymania. W ocenie inwestora, już na etapie wstrzymania robót powinien mieć wiedzę, w jakim przedmiocie toczy się postępowanie, bowiem postanowienie to jest podstawą legalizacji lub wydania decyzji o rozbiórce (art. 48e), która już tylko stanowi automatyczną i bezwarunkową sankcję w sytuacji zaistnienia przesłanek z art. 48e Pb. Wskazując na powyższe pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości wraz z postanowieniem organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 - p.p.s.a.), stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).
Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie, a także postanowienie je poprzedzające, naruszają przepisy prawa.
Postanowienia te zostały wydane w trybie art. 48 i art. 48a Pb. Przepisy te dotyczą wstrzymania budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego: bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia oraz możliwości złożenia wniosku o legalizację
Poza sporem jest, że przedmiotowa altana została pobudowana na terenie Rodzinnych Ogrodów Działkowych. Istota sporu sprowadza się natomiast do ustalenia czy budynek altany na wskazanym terenie spełnia wymogi pozwalające na uznanie, że nie narusza powszechnie obowiązujących przepisów. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 4 Pb. nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa altan działkowych i obiektów gospodarczych, o których mowa w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1073 – u.r.o.d.). U.r.o.d. w art. 2 pkt 9a zawiera legalną definicję altany działkowej zgodnie z którą przez altanę działkową - należy rozumieć wolno stojący budynek rekreacyjno-wypoczynkowy lub inny obiekt budowlany spełniający taką funkcję, położony na terenie działki w rodzinnym ogrodzie działkowym, o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz o wysokości do 5 m przy dachach stromych i do 4 m przy dachach płaskich, przy czym do powierzchni zabudowy nie wlicza się tarasu, werandy lub ganku, o ile ich łączna powierzchnia nie przekracza 12 m2.
Ponieważ w przypadku altany pobudowanej w Rodzinnych Ogrodach Działkowych pozwolenie na budowę ani nawet zgłoszenie dla altany nie jest wymagane, najistotniejsze było ustalenie czy przedmiotowy budynek spełnia wymogi legalnej definicji altany działkowej. U.r.o.d. – jak już wyżej wskazano – wprowadza ograniczenie w zakresie powierzchni zabudowy altany (do 35 m2). Prawo budowlane nie definiuje pojęcia "powierzchnia zabudowy". Zatem należało sięgnąć do definicji pozaustawowej, a więc definicji "powierzchni zabudowy" sformułowanej w Polskiej Normie PN-ISO 9836, która w punkcie 5.1.2.2. stanowi, że powierzchnia zabudowy jest wyznaczona przez rzut pionowy zewnętrznych krawędzi budynku na powierzchnię terenu. Do powierzchni zabudowy nie wlicza się: powierzchni obiektów budowlanych ani ich części nie wystających ponad powierzchnię terenu; powierzchni elementów drugorzędnych, np. schodów zewnętrznych, ramp zewnętrznych, daszków, markiz, występów dachowych, oświetlenia zewnętrznego; powierzchni zajmowanej przez wydzielone obiekty pomocnicze (np. szklarnie, altany, szopy).
W sprawie pełnomocnik inwestora już w zażaleniu, a następnie w skardze, wskazywał na błędy w ustaleniu owej powierzchni, co uargumentowano tym, że pomiarów dokonano po ścianach ocieplonych, nie uwzględniając tego, że są one grubsze z racji na przytwierdzony do nich materiał izolacyjny. Docieplenie budynku polega z kolei na wykonaniu dodatkowej okładziny zewnętrznej wykonanej np. ze styropianu (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 6 czerwca 2019 r., sygn. II SA/Go 246/19, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl – CBOSA). Jego zdaniem, do powierzchni zabudowy nie należy wliczać warstwy ocieplenia budynku zewnętrznego. Organ odwoławczy nie odniósł się jednak do tego zagadnienia, tak w zaskarżonym postanowieniu, jak również w odpowiedzi na skargę, czym naruszył m.in. zasadę przekonywania (art. 11 k.p.a.).
Dokonując jednak oceny stanowiska skarżącego przychylić się należy do jego trafności. Otóż powierzchnia zabudowy, której wielkość przesądza o wymaganiach formalnych dla realizacji danej inwestycji (legalizacji), nie może być wyliczana przy uwzględnieniu grubości warstwy izolacyjnej znajdującej się po zewnętrznej stronie ściany. Inne podejście często prowadziłoby do kuriozalnych sytuacji, gdzie realizacja danego przedsięwzięcia w zgodzie z wymaganiami prawnymi i równoczesne lub następcze (w późniejszym czasie) wykonanie ocieplenia przekreślałoby legalność danego obiektu. Zaznaczyć przy tym należy, że np. w myśl art. 29 ust. 4 pkt 1 lit. c Pb. roboty budowlane dotyczące przebudowy polegające na dociepleniu budynków o wysokości nieprzekraczającej 12 m, nie wymagają decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30 Pb.
Stanowisko zbieżne z tym prezentowanym przez skarżącego zaprezentowano także w wyroku WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 27 stycznia 2021 r. o sygn. akt II SA/Go 576/20 (CBOSA). Odwołano się w nim do § 9 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 września 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Zgodnie z tym przepisem określone w rozporządzeniu odległości budynków od innych budynków, urządzeń budowlanych lub granicy działki budowlanej mierzy się w poziomie w miejscu ich najmniejszego oddalenia (ust. 3). Jak zauważył ten Sąd: "Wprawdzie przepis powyższy reguluje kwestie związane z mierzeniem odległości budynków od innych budynków, urządzeń budowlanych lub granicy działki, bez uwzględnienia grubości warstw izolacji termicznej, tynków lub okładzin zewnętrznych, jednak przez analogię wydaje się zasadnym także nie wliczanie grubości warstwy izolacyjnej do powierzchni zabudowy każdego obiektu budowlanego (...)."
Nie można również twierdzić, że docieplenie elewacji jest "rozbudową" budynku, bo wykonanie tego docieplenia spowoduje zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego (zwiększy jego długość, szerokość, powierzchnię zabudowy i kubaturę). Podkreślić trzeba, że roboty budowlane związane wykonaniem docieplenia budynku nie są robotami, które można by zakwalifikować jako budowę czy też przebudowę obiektu budowlanego. Roboty budowlane związane z ociepleniem budynku polegające na wykonaniu dodatkowej okładziny zewnętrznej wykonanej np. ze styropianu, stanowią modernizację budynku, która swym charakterem jest zbliżona do remontu (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Go 246/19).
Zatem w sprawie należało podzielić stanowisko strony skarżącej, że do powierzchni zabudowy przedmiotowej altany nie można było doliczyć grubości warstwy izolacyjnej znajdującej się po zewnętrznej stronie ściany. Niemniej powyższa kwestia nie była przedmiotem oceny orzekających w sprawie organów nadzoru. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wyjaśnia bowiem czy ocieplono altanę, a jeżeli tak to jaka jest grubość warstwy izolacyjnej, czy znajduje się ona na każdej elewacji. Świadczy to tylko o tym, że nie dokonano w sposób należyty pomiaru budynku i nie poczyniono ustaleń co do zakresu modernizacji altany.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ weźmie pod uwagę powyższe rozważania. W szczególności winien dokonać ustaleń co do powierzchni zabudowy bez warstwy izolacyjnej.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że organy orzekające w niniejszej sprawie naruszyły przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkować musiało uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a.
O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.