II SA/OL 235/25

II SA/Ol 235/25 - Postanowienie WSA w Olsztynie
Data orzeczenia
2025-04-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Sędziowie
Marzenna Glabas /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie
Treść wyniku
Odrzucono skargi
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. K. na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Olsztynie postanawia odrzucić skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
W dniu 20 marca 2025 r. W. K. (dalej jako: "skarżący") wniósł bezpośrednio do tutejszego Sądu skargę na Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Olsztynie (dalej jako: "MOPS"), podnosząc, że poinformowano go, iż na skutek wniesionego przez niego odwołania MOPS nie wypłaci mu pieniędzy na marzec i w ogóle nie otrzyma na czynsz żadnej pomocy. Skarżący chce, aby mu to wyjaśniono.
25 marca 2025 r. skarżący złożył w tutejszym Sądzie ponownie skargę na działalność MOPS, zarzucając, że MOPS nie chce mu wypłacić zasiłków celowych z winy Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
Obie skargi Sąd przesłał MOPS w celu nadania im prawidłowego biegu.
W dniu 11 kwietnia 2025 r Dyrektor MOPS (dalej też jako: "organ") zwrócił odrębnymi pismami wymienione skargi do WSA w Olsztynie. Skargi zarejestrowane zostały pod kolejnymi sygnaturami akt II SA/Ol 235/23 i II SA/Ol 236/25.
W dniu 16 kwietnia 2025 r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, Dyrektora MOPS został wezwany do nadesłania odpowiedzi na skargi.
25 kwietnia 2025 r. wpłynęły odpowiedzi na skargi. Dyrektor MOPS wyjaśnił w nich, że decyzjami z 3 grudnia 2024 r. przyznał skarżącemu zasiłki celowe za zakup posiłku lub żywności oraz specjalne zasiłki celowe na czynsz, na zakup środków czystości
i chemicznych na marzec i kwiecień 2025 r. Skarżący wniósł odwołania od tych decyzji
i SKO w Olsztynie uchyliło decyzje i sprawy przekazało organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Na decyzje organu odwoławczego skarżący wywiódł skargi do WSA
w Olsztynie. W związku z tym Ośrodek nie realizuje wypłaty przyznanych świadczeń. Wskazano, że 9 kwietnia 2025 r. SKO zwróciło się do MOPS o uzupełnienie materiału dowodowego w celu wydania decyzji uchylonych przez Sąd. Do dnia wydania decyzji przez SKO Ośrodek nie może realizować świadczeń za miesiąc marzec i kwiecień 2025 r., ponieważ zaskarżone decyzje zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.
Postanowieniem z 29 kwietnia 2025 r. Sąd zarządził połączyć obie skargi do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, i prowadzić je pod sygn. akt II SA/Ol 235/25.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie są skargi na działalność MOPS, któremu skarżący zarzuca brak wypłaty przyznanych w grudniu 2024 r. świadczeń na marzec i kwiecień. Organ wyjaśnił przy tym, że przed realizacją decyzji przyznających skarżącemu zasiłki celowe i specjalne zasiłki celowe na marzec i kwiecień zostały one wyeliminowane z obrotu prawnego na skutek wniesionych przez skarżącego odwołań.
W takiej sytuacji słusznie organ wyjaśnił, że wobec kasacji decyzji uwzgledniających wnioski skarżącego przed czasem ich realizacji, brak jest podstaw do wypłaty żądanych świadczeń. Z urzędu wiadomym jest Sądowi, w związku z rozpatrywaniem skarg skarżącego na decyzje kasacyjne SKO, że w czasie wnoszenia przedmiotowych skarg postępowanie administracyjne dotyczące świadczeń wnioskowanych na marzec i kwiecień pozostawało w toku. Z wyjaśnień organu wynika, że do dnia 22 kwietnia 2025 r. nie zapadło rozstrzygnięcie co do wnioskowanych świadczeń. Tylko w przypadku uwzględnienia wniosków decyzjami przyznającymi zasiłki, będzie przysługiwało skarżącemu roszczenie o ich wypłatę. Nie jest to jednak czynność podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego
w ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy – Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale
V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych
w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.).
Zarzucany brak wypłaty przyznanych świadczeń nie należy do żadnej ze wskazanych zaskarżalnych do sądu administracyjnego form działalności administracji publicznej. Skarżący może skarżyć do tutejszego Sądu decyzje administracyjne albo bezczynność w ich wydaniu, co zresztą czyni.
Natomiast skargi na nieprawidłowe działanie organów administracji publicznej rozpatrywane być mogą w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. zatytułowanego "Skargi i wnioski" (art. 221- 240 k.p.a.). Stosownie do treści art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga tego rodzaju jest szczególnym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, zawierającym zarzut wadliwej działalności organu lub jego pracownika. Uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończące się czynnością faktyczną w postaci zawiadomienia o załatwieniu sprawy, które może być kwestionowane nową skargą wniesioną w tym trybie.
W postępowaniu tym nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, nie jest wydawany akt administracyjny ani dokonywana czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, z 17 maja 2024 r., sygn. akt III OSK 1018/24, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Zainicjowana skargą ocena sposobu działania organu, jak i jego pracowników, sprowadzająca się do ustalenia prawidłowości i terminowości ich działania oraz zbadania potrzeby podjęcia określonych czynności stanowi wewnętrzną sprawę organów. Postępowanie skargowe nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności (por. postanowienia NSA: z 25 lutego 2009 r., sygn. akt II OSK 241/09, z 17 stycznia 2014 r., sygn. II OSK 3134/13, publ. w CBOSA).
Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.